Acıya ve sefalete izin veren Tanrı sevgi tanrısı olabilir mi?

Dünyadaki bu kadar acıya ve sefalete izin veren bir
Tanrı’nın sevgi Tanrısı olması mümkün mü?
Tanrı neden acı
çekmemize müsaade ediyor?

Düşüş (Yaratılış 3. bölüm) öncesinde ne ölüm ne acı ve sıkıntı çekmek, ne de bunlara neden olacak etkenler vardı. Tanrı her şeyi insanın mükemmel bir şekilde yaşam sürebilmesi için yaratmıştı. İnsan kendi özgür iradesiyle kendi yolunu seçti ve bu yüzden Tanrı’dan uzaklaştı. Tanrı’nın insana böylesine bir özgürlük tanıması ise açıklayamayacağımız bir şeydir. Bununla birlikte, Tanrı’ya sırt çevirmenin felaketle sonuçlandığını da açıkça görüyoruz. Acı deneyimler bunu bizlere
günümüzde de göstermektedir. Bazı insanlar Tanrı’yı suçlama eğilimindedir.
Fakat unutmamalıyız ki, sorumlu Tanrı değil, bizler yani insanoğullarıdır.
Anayolda gece yarısı aracımızın farlarını söndürüp gidersek ve bunun sonucunda bir kazaya neden olursak bundan aracın üreticisini sorumlu tutamayız. Üretici yolu aydınlatması için araca bir çift far koymuştur. Eğer ışıkları bilerek söndürürsek,
bu bizim sorumluluğumuzdur. “…Tanrı ışıktır..” (1Yu.1:5). Tanrı’dan uzaklaştığımız karanlık bir yoldan gidersek, bizleri Kendisine yakın yaşamamız için var eden Yaratıcı’ya şikayette bulunamayız. Tanrı sevgidir ve öyle kalacaktır, çünkü akıl almaz bir şey yapmıştır: Tek sorumlusu kendimiz olan bir durumdan bizleri kurtarmak için Kendi Oğlunu vermiştir. İsa Mesih, Yuhanna 15:13 ayetinde Kendisinden şöyle söz eder: “Hiç kimsede, insanın, dostları uğruna canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur.” Bundan daha büyük bir sevgi var mıdır? İnsanlık uğruna “Golgota” yani Kafatası denilen yerde o gün yapılandan
daha büyük bir şey hiçbir zaman yapılmamıştır. Bu nedenle çarmıh, Tanrı’nın insana olan sevgisinin odak noktasıdır. Hepimiz – iman edenler ve etmeyenler – düşmüş bir dünyada yaşamaktayız. Hepimiz deneyimlerimizden biliyoruz ki, acılar ve sıkıntılar dünyasal yaşamın ayrılmaz birer parçasıdır. Bireysel acılar bize anlaşılmaz gelebilir. Bir kişi refah içindeyken bir diğerinin felaketlere uğramasını ve hastalıklarla boğuşmasının nedenini sorarız. İmanlı kişiler genellikle iman etmemiş kişilerden daha fazla acı ve sıkıntı çekerler. Mezmur yazarının bildirdiği gibi: “Çünkü kötülerin gönencini gördükçe, küstahları kıskanıyordum. Onlar acı nedir bilmezler, bedenleri sağlıklı ve semizdir. Başkalarının derdini bilmez, onlar gibi çile çekmezler” (Mez.73:3-5).
Yazar kendi sıkıntısını doğru bir şekilde değerlendirmektedir ve bunun günahları yüzünden verilen bir ceza olmadığının farkındadır. Tanrı ile tartışmaz ve O’na sıkıca tutunur:
“Yine de sürekli seninleyim, sağ elimden tutarsın beni.
Öğütlerinle yol gösterir, beni sonunda yüceliğe eriştirirsin.
Bedenim ve yüreğim tükenebilir, ama Tanrı yüreğimde
güç, bana düşen paydır sonsuza dek” (Mez.73:23-24,26).


Prf.Dr.Werner Gitt`in Sorular kitabından alınmıştır.

İsrail'in Tanrısı? Arkadaşlar bu ne anlama geliyor ? neden sık sık israilin tanrısı ismi geçiyor kitapta? Haşa kutsal kitabı eleştirmek gibi olmasın ama bu tüm uluslara ait deilmidir. Bazı bölümlerde tüm ulusların Tanrı katında bir olduğu yazıyor şimdi ne demek İsrailin Tanrısı? Yönetim Notu: İsrail = Tanrı'nın halkı demektir. YHVH'e itaat eden herkes bu halktan olabilir.


TS5: Dünyadaki bu kadar acıya ve sefalete izin veren bir Tanrı’nın sevgi Tanrısı olması mümkün mü? Dünyadaki bu kadar acıya ve sefalete izin veren bir Tanrı’nın sevgi Tanrısı olması mümkün mü? Tanrı neden acı çekmemize müsaade ediyor? Düşüş (Yaratılış 3. bölüm) öncesinde ne ölüm ne acı ve sıkıntı çekmek, ne de bunlara neden olacak etkenler vardı. Tanrı her şeyi insanın mükemmel bir şekilde yaşam sürebilmesi için yaratmıştı. İnsan kendi özgür iradesiyle kendi yolunu seçti ve bu yüzden Tanrı’dan uzaklaştı. Tanrı’nın insana böylesine bir özgürlük tanıması ise açıklayamayacağımız bir şeydir. Bununla birlikte, Tanrı’ya sırt çevirmenin felaketle sonuçlandığını da açıkça görüyoruz. Acı deneyimler bunu bizlere günümüzde de göstermektedir. Bazı insanlar Tanrı’yı suçlama eğilimindedir. Fakat unutmamalıyız ki, sorumlu Tanrı değil, bizler yani insanoğullarıdır. Anayolda gece yarısı...


"Sevgi sabırlıdır, sevgi kıskanmaz" - Gregorius Magnus Sevgi sabırlıdır, sevgi kıskanmaz... Yasanın dolgunluğu sevgidir. Burada Tanrı yasası denildiğinde, aracılığı ile yaşam kurallarının pratikte nasıl kullanılacağını akılda tuttuğumuz, sevgiden başka ne düşünebiliriz ki? Nitekim gerçeğin sesi bu yasa hakkında şöyle diyor: "Benim buyruğum şudur: sizi sevdiğim gibi birbirinizi sevin" (Yu. 15, 12). Onun hakkında Pavlus: "Sevgi, Kutsal Yasanın yerine getirilmesidir" (Rom. 13, 10) diye doğruluyor. Ve yine onun hakkında: "Birbirinizin yüklerini taşıyın, böylece Mesih’in yasasını yerine getirirsiniz’ (Gal. 6, 2). Gerçekten Mesih’in yasası için en uygun olanı, kardeşlerimizin yüklerini sevgi ile taşıdığımızda uyguladığımız sevgidir. Fakat bu yasaya çok yönlü deniliyor, çünkü sevgi, şefkatli bir ilgi ile tüm erdemlerin uğraşlarına...


Şifa veren Kilise sırları İKİNCİ BÖLÜM Şifa veren Kilise sırları 1420 Vaftiz, Güçlendirme ve Efkaristiya sırları ile Hıristiyanlığa girerek Mesih’te yeni bir yaşama başlayan insan, ne yazık ki bu yaşama "toprak kaplar içinde" (2 Kor 4, 7) sahiptir. Bu yaşam "Mesih’le birlikte Tanrı’da saklıdır" (Kol 3, 3). Hâlâ acıya, hastalığa, ölüme tabi "yeryüzündeki evimizdeyiz" (2 Kor 5, 1). Tanrı’nın evladı olma niteliği kazandıran bu yeni yaşam günahla zayıflayabilir, hatta yok olabilir. 1421 Ruhumuzun ve bedenimizin doktoru Rabbimiz Mesih İsa felçlinin günahlarını bağışladığı ve ona şifa verdiği(Bkz. Mk 2, 1-12) gibi Kilisesinin de kendi üyeleri içinde Kutsal Ruh’un gücüyle iyileştirme ve esenlik işine devam etmesini istedi. Bu iki şifa veren sırrın; Tövbe sırrı ile Hastalara Yağ Sürme sırrının amacı budur.


Sevgi,şükran ve yine sevgi... "Tanrı'yı seven kardeşini de sevsin" diyen buyruğu Mesih'ten aldık." 1. Yuhanna 4:21 <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p> <o:p> </o:p> Sizler Tanrı’nın biricik çocuklarısınız.. Ne kadar özel olduğunuzu bilmeye başladığınızda ve Tanrı’ nın sizi sevdiğini aklınızdan çıkarmadığınız zaman, dünyayı İsa için kazanmaya başlayabilirsiniz. Lâkin Hıristiyan olduğunuzu söyleyip etrafınızda ki insanlara bağırmanız, öfkeyle davranmanız hiçbir işe yaramayacaktır. “ Ben Hıristiyan’ım, ben Hıristiyan’ım” deyip duruyorsunuz, fakat birisi size yanlışlıkla çarptığı zaman öfkeden kuduruyorsunuz ve çarpan kişiye karşı söyleniyorsunuz. <o:p></o:p> <o:p> </o:p> Evet, bazen bu tür...