Elçisel kökende tek kilisede buluşmak için atılan bir adım:Chicago-Lambeth Quadrilateral

Yararlı bilgi için teşekkür ederim. Bu dört maddelik açıklama sonra bütün Anglikan psikoposların toplantısı olan Lambeth toplantısında biraz geliştirilerek kabul edildi. (1888) O son şeklini burada veriyorum.

a. Eski ve Yeni Antlaşma'yla oluşan Kutsal Kitap, "kurtuluş için gereken herşeyi içermekte" ve imanın ölçüsü ve son standartı olması.

b. Vaftiz simgesi olan Elçilerin İnanç Açıkması ve Hrisitiyan imanının yeterli açıklama olan İznik İnanç Açıklaması.

c. Mesih'in belirlediği iki sakrament--Vaftiz ve Rabb'in Sofrası. Mesih'in kullandığı kurucu sözleri ve onun belirttiği maddeler kullanılmalı.

d. Tarih Psikoposluk sistemi--Tanrı tarafından çağrılmış ulusların ve milletlerin çeşitli ihtiyaçlarına göre onun kilisesinin birliği için yöntemde ve yürütmede yerel olarak adapte edilmiş olarak.


Burada bir iki açıklama gerekir. Üçüncüsünde vaftiz ve Rabb'in sofrasında Mesih'in söz kullanılmasını şart koyuyor. Yani, Rabb'in Sofrasında 1Kor. 11'deki söz (veya Sinoptik Müjdelerdeki söz) kullanılmalı. Vaftizde ise Matta 28'deki söz kullanılmalı. (yani, Baba, Oğul, ve Kutsal Ruh'un adıyla vaftiz edilmeli.) Aynı zamanda Mesih'in belirttiği madde kullanılmalı. Yani, su olmadan vaftiz olmaz (suyu kullanma yöntemi hakkında çeşitli görüş olsa bile). Rabb'in sofrasında ekmek ve şaraptan başka madde (örn. vişne suyu) kullanılmamalı.

Tarih Psikoposluk dendiği zaman Elçilerin zamanından beri el koyma zinciri ile devam edilmiş olan psikoposların yönettiği psikopoluk sistemini bahsediyor. Amerikadaki Metodist Kilise'de de psikoposlar var. Ancak, onlar diğer psikoposlar tarafından atanmadan psikoposlar oldukları için bu tarih psikoposluk sistemi değildir.

20. yüzyılda Angalikan kilisenin diğer kiliselerle birleşme çabasında bu ilkeler doğrultusunda hareket etti. Onun ilki olan Güney Hindistan birleşmesinde birleşecek olan diğer Protestan mezheplerde (Presbyteryan
Metodist, ve Kongregasyonal) psikoposluk sistemi yoktu. Ancak, Anglikanlar bu ilkeye ısrar ettiği için diğer kiliseler bu sistemi kabul ederek birleşti. Diğer kiliselerden yeni psikopos seçilenler Anglikan psikoposların el koyup dua etmeleri ile atandı. Kuzey Hindistan, Pakistan, ve Bangladeş de bu medeli izledi.

Luteryan Kilisede ise bazı ülkelerde tarih psikoposluk sistemi devam etmekte bazı ülkelerde ise devam etmemektedir. Anglikan Kilise'nin Kuzey Avrupa'daki Luteryan Kilise'yle tam birlik içine girip de diğer Luteryan kiliselerle bunu yapmaması da bu ilkeye dayanarak oldu. Eski Katolik Kilise'de ise zaten tarih psikoposluk sistemi olduğu için bir problem yaşanmadı.

İki moderatörümüze de açıklamaları için teşekkür ederiz. Acaba Rabbin Sofrası konusundaki görüşü biraz daha açıklayabilir misiniz?

Rabbin Sofrası bazı protestan kiliselerdeki gibi sadece simgesel mi kabul ediliyor yoksa Katolik/Ortodoks anlayışındaki gibi gerçek mi kabul ediliyor?

Sevgili Moderator 5, güzel soru için teşekkür ederim.

Sakrament sözcüğü simgesel yorumuna zıt düşer (En az benim düşüncemde). Yani, vaftiz veya Rabb''in Sofrası yalnız simgesel bir şey ise ona "giz" anlamına gelen sakrament kelimesi kullanılmaz.

Anglikan Kilise simgesel görüş dışında her görüşü kabul etmektedir. 16. ve 17. yüzyılda Reform etkisi en büyük kaldığı için Reform görüşü en ağırlıklı basar. Reform görüşüne göre Ekmek ve Şarap fiziksel anlamında değişmez, ancak ruhsal anlamında değişir, öylece onu imanla yiyip içenler için Rabb'in bedeni ve kanı oluyor. Ancak, fiziksel olarak değişmediği için Rabb'in Sofrası bittikten sonra maddenin kutsallığı kalmaz. Yine de gelenek olarak ve diğer görüşlere sahip olanlara saygı nedeniyle kalan maddeye de saygı gösteriliyor. Ancak, maddeye gerekenden fazla önem vermekten kaçmak için liturjde Rabb'in sofrası bittiği an bir madde bırakılmadan herşeyin tükedilmesi tavsiye edilir.

Tavsiye diyorum çünkü öyle yapmayan kiliseler de var. Katolik kiliselerde olduğu gibi kalan maddeleri koruyup diğer zamanlarda da onun önünde baş eğilerek saygı gösterme geleneğini sürdüren kiliseler de var.

Öyle eylem de Anglikan Kilisede kabul edilmektedir. Çünkü, bu konuda Katolik görüş olsun, Luteryan görüş olsun, Ortodok görüş olsun, Rab'in Sofrasını sakrament olarak kabul eden her görüşü Kilisenin kabul edebildiği görüş içine tutuyoruz.

Şahsen görüşü sorarsanız, bu konuda kendimi daha çok Luteryan ve Ortodoks görüşe yakın görüyorum. (Bu iki görüş arasında büyük farkı görmüyorum.)

Bu konudaki ayrımı hem öğrenmek hem de başkalarının da bilmesi için soruyu sormuştum. Detaylı açıklamalarınız için teşekkür ederim.