| İnancımız |  |
| 
Giriş
Ancak din kavramının ne anlama geldiğini göz ardı etmemek gerekir. Sözlük anlamıyla din: insanüstü bir varlık ile insan arasındaki ruhsal ve fiziksel ilişkilerin bütününe karşılık gelen inanç sistemidir. Semavi açıdansa: Allah ile onun yarattığı insan arasındaki ilişkileri düzenlemek amacıyla, vahiy yoluyla iletilmiş bilgiler sistemidir. Bu bilgiler bazen bizzat Allah tarafından bazen de melekler aracılığıyla ya da peygamberler vasıtasıyla insanlığa ulaştırılmıştır.
Dinlerin oluşumu ve ortaya çıkışı konusunda tarih içinde farklı görüşler bulunmaktadır: Bunlardan ilki Freud ve Marx gibi olgucu filozofların temsil ettiği psiko-sosyal görüştür. Bu ekole göre din insanların kendilerini tatmin etme isteğinden doğmuş, insan ürünü olan, yapay bir inanış sistemidir. Yine bu ekole göre insanlar, yaşamın zorlukları karşısında sığınacak bir güç aramışlardır. Önce bir toteme sonra doğadaki güçlere (Güneş, Ay, Fırtına vb) daha sonrada tüm güçlerin hepsini kendinde toplayan tüm haksızlıkları ortadan kaldıracak, insanın acılarını dindirip ona mutluluk verecek olan evrensel bir Tanrı inancına doğru tarih içinde gelişen bir inanç sistemine sahip olmuşlardır. Bu anlayışa göre Tanrı’yı da dinleri de insanlar oluşturmuştur.
Diğer taraftan din nedir? Dinin kaynağı nedir? Sorusuna cevaben ikinci bir görüş olarak, farklı içeriklerle ifade edilmiş olsalar da, kaynağında her şeyin yaratıcısı Allah olan Vahiyci görüşler bulunmaktadır. Yeryüzünde yüzlerce dinin ve inanış sisteminin olması, insan ve Yaradan arasındaki bağın kopmaz bir biçimde devam ettiğini göstermesi açısından olumlu bir haldir. Öte taraftan dinler arasındaki rekabet ve çatışmalar, bireylerin aklında düşünsel çatışmalar yaratmakta, zihin bulanıklığına neden olmakta, birey ve Yaradan ilişkisine zarar vermektedir. Bazen insanların Allah’tan kopmasının ve onu arayıp tanımanın yararsız bir uğraş olduğu düşünmesinin bir nedenin de bu sözde dindarlık ve kör bir bağnazlık olduğunu söylemek yanlış olmaz. Ön yargılardan uzak bir şekilde ilk soruya cevap vermeye, dini doğru bir şekilde algılamaya çalışalım. Madem pek çok din var. Hangisinin doğru olduğunu nerden bileceğiz? Bu soruya farklı şekillerde cevap verilebilir. Mesela birkaç örnek:
Şu an içinde yaşadığım toplumun, ailemin dini doğru dindir.
Hayatımı kolaylaştıran doğru dindir.
İşime gelen doğru dindir.
Her şeye rağmen gerçeğe dayanan doğru dindir.
Kurucusu kusursuz bir peygamber olan doğru dindir.
Kutsal Kitabı doğru olan doğru dindir.
Bana sorumluluk yüklemeyen doğru dindir.
Tüm dinler özde aynıdır hepsi doğrudur.
Fark etmez hepsi uydurmadır.
Önceki dinler ve kitaplar bozulduğu için, en son geldiği söylenen doğru dindir.
Tüm vahiylerin değişmediğini ve bu vahiylerin birbiriyle uyumlu olduğunu söyleyen doğru dindir.
Belki sizin cevabınız da bunlardan biridir. Ancak bu sorulara temelde iki farklı tutumla cevap verilebilir: Ya güvene dayalı, ya da mantığa dayalı tutum.
Bu soruları takiben şu sorulara da cevap bulmalısınız: Dinler neye hizmet ederler? İşlerimde başarılı olmama mı, yoksa Allah’ın benden istediği gibi yaşamama mı? Görüldüğü gibi doğruyu arama sürecinde, dindar bir varlık olan insanı, önemli bir araştırma çabası beklemektedir. Bu araştırma sürecinde bizler için önemli bir soru daha bizi beklemektedir. Acaba Hıristiyanlık bir din midir? Din teriminin tanımına bakacak olursak: Bir yanıyla bir inanç sistemi olduğu, Allah ile insan arasındaki ilişkileri düzenlediği için dindir. Ancak İsa Mesih biz zavallı insanların bir dinleri olsun diye işkence görüp ölüme razı olmamıştır. Bir inanç sisteminin içinde kaybolmak için bizi bulup kurtarmamıştır. Allah bizi İsa Mesih’in benzerliğinde kendi öz varlığında, sonsuzlara dek sevgide yaşamak için O’nu bize göndermiştir. Allah bizleri kul olmaktan öte sevgili olmak için var etmiştir. Bu yönüyle Mesihçi anlamına gelen Hıristiyanlıkta, Allah ve insanın ilişkisi tüm dinleri aşan bir özelliğe sahiptir. Bu sevgili kavramını biraz açalım. Burada Romantik bir sevgiden bahsedilmiyor. Nasıl bir sevgiden bahsedildiğini anlamak için İncil’in yazıldığı dillerden biri olan Yunan diline bakmak gerekmektedir. Yunancada sevgi için dört farklı tanımlama ve terim kullanılmıştır.
"Philia" (Sevgi): Daha çok fayda ilişkisine dayanan sevgiyi ifade eder, örneğin felsefe olarak Türkçeye geçen, “bilgelik sevgisi” anlamına gelen philiasophia.
"Storge" (Sevgi): Aile fertlerinin birbirini sevmesini ifade eder, "doğal" bir sevgidir.
"Eros"(Sevgi): Seksüel sevgiyi ifade eder, cinsellikle ilgilidir.
"Agape" (Sevgi): Çıkar beklemeden karşılıksız olarak verilen gerçek sevgiyi ifade eder, İncil’de kutsal "sevgi" için bu sözcük kullanılmıştır. Allah ve insan arasındaki sevgi ilişkisine karşılık gelen bu "Agape" terimi, tasavvufta da âşık ve maşuk mecazlarıyla defalarca dile getirilmiştir. Bu özel bir sevgililiktir. İncil bu ilahi aşkı pek çok ayetle tasdik eder ve kutsal sayar. Birkaç örnek verelim:
1.Yu.4: 8 Sevmeyen kişi Tanrı'yı tanımaz. Çünkü Tanrı sevgidir.
1.Yu.4: 7 Sevgili kardeşlerim, birbirimizi sevelim. Çünkü sevgi Tanrı'dandır. Seven herkes Tanrı'dan doğmuştur ve Tanrı'yı tanır.
1.Yu.4: 16 Tanrı'nın bize olan sevgisini tanıdık ve buna inandık. Tanrı sevgidir. Sevgide yaşayan Tanrı'da yaşar, Tanrı da onda yaşar.
Ayetlerde de gördüğümüz gibi, sevmek Allah’tan doğmak, onu tanımak ve onda yaşamak demektir. Özellikle “Tanrı sevgidir. Sevgide yaşayan Tanrı'da yaşar, Tanrı da onda yaşar.” Ayetin bu bölümünde aynı yaşamı karşılıklı olarak paylaşmaktan bahsedilmektedir. İşte bu nedenle Hıristiyanlık dinden de öte bir inanç ve yaşam şeklidir diyebiliriz. Önemli bir fark da şudur:
Tüm dinlerde, yaratıcıya ulaşmak için dua edilir. İbadetler yapılır. Birey Ona ulaşmak için iyi amellerde bulunur, sevap işler, biriken sevapları onu yaratıcıya yaklaştırır. Ancak Hıristiyanlıkta durum tersidir. Birey, Allah’a değil; Allah bireye ulaşır. O, bizim sınırlı varlığımızla, onun tüm kudretine ve sonsuz gücüne ulaşamayacağımızı bildiğinden, Mesih İsa aracılığıyla kendisini bize tanıtmış ve yaradan ve yaratıcı arasındaki engel olan günahı yok etmiştir. Bu nedenle Hıristiyan inancı için hem dindir, hem de dinden de öte denilebilir. Eğer bu sayfadaysanız Gerçeği arıyorsunuz demektir. Herhangi bir inanca sahip bir bireyin farklı bir inancı araştırması ya da kendi inancını araştırması onun entelektüel çerçevesinin genişliğinin işaretidir. Dünyaya dar kalıplarla bakan bir birey sorgulamaksızın düşünmeksizin var olan durumu kabul eder. Soru sorma ve yanıt arama, düşünen insanın akli melekelerinin ilki ve en önemlisidir. Hayatın anlamı, ölümün anlamı, insan olmanın anlamı, bilginin anlamı gibi en temel kavramları sorgulamadan yaşamak gözleri gören bir kişinin sıkıca onları kapatması gibi akıl dışı bir durumdur. Bununla beraber sorgulama ya da araştırma yaparken ön yargılarımızdan da kurtulmalıyız. Eğer söz konusu bir inançsa, bir inanç araştırılıyorsa kendi bakış açımıza ve prensiplerimize göre değerlendirme yapmamız da doğru olmayacaktır. Kendi gerçeklerimize göre değil araştırdığımız inancın kendi gerçekliğine göre değerlendirme yapmalıyız. Kendi evinizin anahtarıyla başka evin kapısını açamazsınız. Şayet araştırmanın sonunda vereceğiniz kararı baştan vermişseniz. Başka bir gerçekliği tanıma şansından mahrum kalmışsınız demektir. Bu sayfada Hıristiyanlık inancını özetle anlatmaya çalışacağız. Tarihte anlamı en çok yanlış anlaşılmış kavramlardan biri “Hıristiyan” kavramıdır. Asıl manası Mesihçi, Mesih’i izleyen anlamına gelmektedir. Bu ad ilk olarak İS. 40’lı yıllarda Antakya’da yaşayan Yahudi-İsevi’ler için kullanılmıştır. Bundan önce İsa Mesih inanlıları Yahudiliğin Nasranî tarikatı olarak görülüyor ve bazı çevrelerce aşağılanıyordu. Günümüzde de Yahudi asıllı Mesih inanlıları bulunmaktadır. Bunlar kendilerine Mesianik demektedir. Hıristiyanlığın her şeyi, Mesih’le başlayıp Mesih’le bittiği için özellikle Anadolu’da yaşayan kimi Hıristiyanlar kendilerine daha yerel bir ifadeyle Mesihi demektedir. Hıristiyanlık inancı özellikle modern Batı ülkelerinde yayılmıştır. Bu toplumlara ait bazı sinema filmlerinde boyunlarında Haç bulunan ama İsa’dan haberi olmayan pek çok insanın davranışlarından dolayı Hıristiyanlık Batı’ya özgü fakat yozlaşmış bir din şeklinde algılanmaktadır. Ama bu yanlış bir algılamadır. Hıristiyanlık, Ortadoğu’da Kudüs’te, İncil’in ta kendisi olan Mesih İsa’nın, Allah’ın Melekutunu (egemenliğini) vaaz etmesiyle tomurcuklanmış, havarilerin bu İncili (Müjde anlamına gelir) Anadolu üzerinden Dünyaya taşımasıyla açmış bir çiçektir. Kimliğinizde Hıristiyan yazıyor diye Hıristiyan olamazsınız. Aileniz Hıristiyan diye siz de Hıristiyan sayılamazsınız. Bilinçli bir şekilde hayatınızı, İsa Mesih aracılığıyla Allah’a sunmadığınız, Onun hayatına katılmadığınız sürece İsa Mesih inanlısı olamazsınız. En çok yanlış anlaşılan durumlardan biri de maalesef budur. Ailemizden genetik özelliklerimizi alabiliriz; imanımızı değil! Doğuştan Hıristiyan olmak diye bir şey yoktur. Hıristiyan: Mesih’i izleyen, Ona inanan, Onun gibi yaşamak isteyen kişidir. Öyleyse şunu sormamız gerekiyor: Mesih İsa kimdir? Hıristiyan inancı İsa Mesih’te açıklanan gerçekler bilinmeden anlaşılamaz.
|
|
| HRİSTİYAN FORUM
> Anketler
: Sizce din: - Sayfa 6
Email adresinizi yukarıdaki kutucuğa yazıp "abone ol" tuşuna basınız, açılan pencerede göreceğiniz harfleri yazıp onaylayınız. Daha sonra email adresinize gelecek emaildeki linke tıklayınız