TANIKLIĞIM İSA'YA YÜRÜYÜŞÜM

[İstefanos]

Umarım Rab Titus gibi diğer insanlarında yolunu aydınlatır....

(Yuhanna 15:16)

"Siz beni seçmediniz, ben sizi seçtim. Gidip meyve veresiniz, meyveniz de kalıcı olsun diye sizi ben atadım. Öyle ki, benim adımla Baba`dan ne dilerseniz size versin."

[Titus]

Cremater samimi duyguların için teşekkür ederim.İnan bende seninle ilgili aynı şeyleri düşünüyorum.Ama bir düşünce hariç tabi :) fenerbahçe iyidir sevmek lazım :)

[guasse]

Müslüman bir ailede doğdum; her anımda, hareketimde, sözümde kısacası yaşam tarzımda islamı yaşatmaya çalışıyordum. Sık sık Kuran okuyor ve islamla ilgili kitaplarla bilgilerimi pekiştiriyordum. Hristiyanlıkla ilgili olan düşüncelerim çokta iyi değildi.Hristiyanların üç tanrıya taptıklarını düşünüyordum.hatta bunların allah hz.isa ve meryem ana olduğunu öğretmişti bana kendi kutsal kitabım.
Diğer dinleri araştırsamda inancımdan emindim çünkü benim kutsal kitabım en son kitaptı.benim pygamberim en son peygamberdi.dinim en son dindi vs.Acaba haklımıydım?gerçek bumydu yani? cennete gidebilmek için yeterince günahsızmıydım?allahın tüm sözlerini yerine getirebiliyormuydum? Kendi inancıma baktığımda bazı ayetler yüreğime gerçekten sinmiyordu ama düşünmenin,araştırmanın inkar etmenin bile beni cehenneme götüreceği düşüncesiyle hemen vazgeçiyor ve bu ayetleri kabulleniyordum.


kısa bir zaman öncesine kadar ben de senin eski düşüncelerin gibi bir düşünceye sahiptim.cehennem korkusu yüreğimi öyle bir kaplamıştı ki kur'an ı okuduğum zamanlarda çelişkili bir ifade gördüğüm zaman bu çelişkinin nedenini beynimde düşünmeye bile cesaret edemezdim.fakat o çelişkiler sürekli aklıma gelirdi ve aklıma geldiği an içimi büyük bir korku kaplardı.''ya bu yüzden büyük bir günah aldıysam,ya cehenneme gidersem..''gibi düşünceler beni yiyip bitirirdi.fakat bir gün iyice düşündüm..ve tıpkı senin de düşündüğün gibi''tanrı bizi seviyor'' diye düşündüm.çünkü bizi seven bir tanrı,içimizi asla bu tür korkularla doldurmazdı.ve o andan sonra müslümanlığın benim gerçek benliğim olmadığını anladım.ve diğer dinleri araştırmaya başladım.sonra bu siteye rastladım ve bu sitede okuduğum çok anlamlı bir cümle bana bütün gerçeği anlatmaya yetti''Tanrı,bizi o kadar seviyor ki,bizim için biricik oğlunu feda etti''ve o cümleyi okuduktan sonra beni bekleyen gerçeğin nerede olduğunu gördüm.Tanrı'nın sevgi olduğunu bana gösteren tek din Hristiyanlık idi..O'nu(Tanrı'yı) sevmek,insanları sevmek,düşmanını bile sevmek..müslümanlıktaki gibi cehennemi ve tüm hayatın günah olduğunu anlatmak yerine sadece sevgiyi anlatıyordu bana.o günden sonra düşüncemden bir an bile şaşmadım.belki şu anda tam bir imanlı değilim fakat ilk fırsatta iman edeceğim ve o zaman hep birlikte Tanrı sevgisi'ni yayacağız..düşüncelerimiz birbirine ne kadar çok benziyor değil mi titus arkadaşım.umarım diğer insanlar da ileride bizim düşüncelerimize katılırlar ve O'nun sevgisi bütün insanların kalplerine taşınır..