candan
06-06-06, 06:13
" Kendisi ve ogrencileri kayiga bindi ve onlara golun karsi yakasina gecelim dedi ve acildilar. kayikta giderlerken Isa uykuya daldi ve gole bir kasirga indi ve sularla dolup tehlikedeydiler. Yanina gelip Onu uyandirdilar; ustat ustat helak oluyoruz! Isa uyanip suyun calkalanmasini azarladi ve onlar durdu ve limanlik oldu. onlara ; nerede sizin imaniniz dedi" Luka 8:23-25)
Herkesin yasaminda an gecmiyorki tehlike icinde olmasin. Nerde olursak olalim tehlike vardir. Arac icindeysek, carpma yuruyorsak tokezleyip dusme, yuzuyorsak bogulma tehlikesi... Say sayabildigince. Peki guvenilir bir yer yok mu???
Hamdolsun var! Rabbimiz Isa Mesih bizim kalemiz, siginacak yerimizdir. (Mezmur 46:1, 61:3, 62:2,6)
Ancak gercek su iki, bazi tehlikelerde, zorluklarda canimiz cok daraliyor. Dualarimiza sanki Rab hic yanit vermiyormus gibi geliyor.. Basliyoruz feryata, " Ey Rab, neredesin? Hani ya soz vermistin?? Neden beni terk ettin?? Bu muydu anlasmamiz? Sana zorluklarda beni yanliz birakasin diye mi geldim ben? Eskiden hayatim daha iyiydi vs vs.." Tipki Musa'yi takip eden, Tanri'nin mucizelerine tanik olmus Israilogullarinin colde sikilip feryadi basmasi gibi; "Koleydik ama hic olmazsa bir kap asimiz, basimizi sokacak bir yerimiz vardi.Hani bizi vaat edilmis yere goturecekti?? Bizi misir'dan colde zebil olalim diye mi cikardi?...
BU halk iki, Rabbimizin mucizelerini gozleri ile gormus insanlardi.. Gelelim Isa'nin sahitlerine.. Gece ve gunduz Isa ile birlikteydiler.O'nun ogretilerini duymus, mucizelerini gormus insanlardi. yine de korkuya yenik dusup feryadi basmislardi..
Bizler de oyleyiz korkarim.. Inaniyorumki, Rab bende bu konuda calismakta. Ne zaman ki yuregimde korku filizlenmeye baslasa Rab'bimin sozleri gelir aklima; "Nerde senin imanin?" Sadece "Evet Rab, sana iman ederim" demek yeterli mi? Rab bizlerin duyucular degil, uygulayicilar olmamizi dilemektedir.
Iman nedir? Inanmak, guvenmek, bagli kalmak.. Rab diyor, " KORKMA, sen benimsin!" Rab diyor;" Derin sular boyunca BEN seninleyim!"
Eger Rabbin bu sozlerine inaniyor ve guveniyorsam kisacasi iamn ediyorsam, kalbimdeki korku filizlerini dallanip budaklanmadan sokup atmam gerekmektedir. Ve cikis yolu ne denli uzakta gorunurse gorunsun, Rabbin beni oraya yenlendirecegine iman ederk bunun icin Rabbim Isa Mesihime sukretmeliyim. Bu beden, bu can, bu ruh artik benim olmaktan cikti, ben tumden Rabbe aitim!! Bedenim, canim gun gelip yitip gidecek toz olacak.. Ve Rabbim beni evine goturecek. oyleyse ne diye kaygi cekeyim?? BU dunyadan gelecek her ne olursa olsun bana dokunamaz. Rabbin verdigi armagani hic kimse benden alamaz. Zira bedelini Rab Isa carmihta odedi onun. Sonsuz yasam benim! Yeryuzunde degil gokte biriktiriyorum ben hazinemi. Yol ne denli bozuk, karanlik gorunse de her sey Rabbimin kontrolundedir, bilirim, iman ederim.
Ben O'nunla ayni kayiktayim. Kendi bulundugu kayigin batmasina asla izin vermeyeceginin bilincindeyim. Varsin kopsun firtina istedigi kadar... Varsin sert ruzgarlar yanaklarimda saklasin... Ben Rabbin limaninda oldukca hepsi viz gelir bana.. Hamdolsun Rabbim sana. Kayam, siginagim Sensin benim.
Esenlikle
Herkesin yasaminda an gecmiyorki tehlike icinde olmasin. Nerde olursak olalim tehlike vardir. Arac icindeysek, carpma yuruyorsak tokezleyip dusme, yuzuyorsak bogulma tehlikesi... Say sayabildigince. Peki guvenilir bir yer yok mu???
Hamdolsun var! Rabbimiz Isa Mesih bizim kalemiz, siginacak yerimizdir. (Mezmur 46:1, 61:3, 62:2,6)
Ancak gercek su iki, bazi tehlikelerde, zorluklarda canimiz cok daraliyor. Dualarimiza sanki Rab hic yanit vermiyormus gibi geliyor.. Basliyoruz feryata, " Ey Rab, neredesin? Hani ya soz vermistin?? Neden beni terk ettin?? Bu muydu anlasmamiz? Sana zorluklarda beni yanliz birakasin diye mi geldim ben? Eskiden hayatim daha iyiydi vs vs.." Tipki Musa'yi takip eden, Tanri'nin mucizelerine tanik olmus Israilogullarinin colde sikilip feryadi basmasi gibi; "Koleydik ama hic olmazsa bir kap asimiz, basimizi sokacak bir yerimiz vardi.Hani bizi vaat edilmis yere goturecekti?? Bizi misir'dan colde zebil olalim diye mi cikardi?...
BU halk iki, Rabbimizin mucizelerini gozleri ile gormus insanlardi.. Gelelim Isa'nin sahitlerine.. Gece ve gunduz Isa ile birlikteydiler.O'nun ogretilerini duymus, mucizelerini gormus insanlardi. yine de korkuya yenik dusup feryadi basmislardi..
Bizler de oyleyiz korkarim.. Inaniyorumki, Rab bende bu konuda calismakta. Ne zaman ki yuregimde korku filizlenmeye baslasa Rab'bimin sozleri gelir aklima; "Nerde senin imanin?" Sadece "Evet Rab, sana iman ederim" demek yeterli mi? Rab bizlerin duyucular degil, uygulayicilar olmamizi dilemektedir.
Iman nedir? Inanmak, guvenmek, bagli kalmak.. Rab diyor, " KORKMA, sen benimsin!" Rab diyor;" Derin sular boyunca BEN seninleyim!"
Eger Rabbin bu sozlerine inaniyor ve guveniyorsam kisacasi iamn ediyorsam, kalbimdeki korku filizlerini dallanip budaklanmadan sokup atmam gerekmektedir. Ve cikis yolu ne denli uzakta gorunurse gorunsun, Rabbin beni oraya yenlendirecegine iman ederk bunun icin Rabbim Isa Mesihime sukretmeliyim. Bu beden, bu can, bu ruh artik benim olmaktan cikti, ben tumden Rabbe aitim!! Bedenim, canim gun gelip yitip gidecek toz olacak.. Ve Rabbim beni evine goturecek. oyleyse ne diye kaygi cekeyim?? BU dunyadan gelecek her ne olursa olsun bana dokunamaz. Rabbin verdigi armagani hic kimse benden alamaz. Zira bedelini Rab Isa carmihta odedi onun. Sonsuz yasam benim! Yeryuzunde degil gokte biriktiriyorum ben hazinemi. Yol ne denli bozuk, karanlik gorunse de her sey Rabbimin kontrolundedir, bilirim, iman ederim.
Ben O'nunla ayni kayiktayim. Kendi bulundugu kayigin batmasina asla izin vermeyeceginin bilincindeyim. Varsin kopsun firtina istedigi kadar... Varsin sert ruzgarlar yanaklarimda saklasin... Ben Rabbin limaninda oldukca hepsi viz gelir bana.. Hamdolsun Rabbim sana. Kayam, siginagim Sensin benim.
Esenlikle