evangelion
16-11-06, 23:10
İntihara kalkışmış bir Hristiyan kurtulabilir mi?
İntihar cinayet kadar ağır bir günahtır (Mısırdan Çıkış 20:13; 21:23) ancak diğer günahlar gibi bağışlanabilir. </U>
Kutsal Kitap da açıkça, Tanrı tarafından günahtan kurtarılanların --geçmişteki, şimdiki ve gelecekteki tüm günahları bağışlanmaktadır.
“Siz suçlarınız ve benliğinizin sünnetsizliği yüzünden ölüyken, Tanrı sizi Mesih'le birlikte yaşama kavuşturdu. Bütün suçlarımızı O bağışladı. Kurallarıyla bize karşı ve aleyhimizde olan yazılı antlaşmayı sildi, onu çarmıha mıhlayıp ortadan kaldırdı.” (Koloseliler 2:13-14)
Romalılara mektubunda Pavlus, hiçbir şey bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisinden ayıramaz demektedir.
“ Eminim ki, ne ölüm, ne yaşam, ne melekler, ne yönetimler, ne şimdiki ne gelecek zaman, ne güçler, ne yükseklik, ne derinlik, ne de yaratılmış başka herhangi bir şey bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisinden ayırmaya yetecektir.” (Romanlılar 8:38-39)
Eğer bir Hristiyan son derece zayıf bir anında intihara teşebbüs etse de, cennete kabul edilebilecektir.
“Kurtarıcımız tek Tanrı, sizi düşmekten alıkoyacak, kendi yüce huzuruna büyük sevinç içinde lekesiz olarak çıkaracak güçtedir.” (Yahuda 24)
Ancak, yaşamlarına kasteden bu kişilerin imanlarından kuşku duyarız ve hatta ciddi olarak, muhtemelen onlar gerçekte asla kurtulmamışlardı diye düşünebiliriz.</U> Böyle diyorum, çünkü Kutsal Kitap’ta defalarca belirtildiği gibi, Tanrı’nın çocukları içlerinde ümit yaşatanlardır...
“Aynı bu adamların kabul ettiği gibi, hem doğru kişilerin hem doğru olmayanların ölümden dirileceğine dair Tanrı'ya ümit bağlamışımdır.” (Elçilerin İşleri 24:15)
“İçinde bulunduğumuz bu lütfa Mesih aracılığıyla, imanla kavuştuk. Ve Tanrı'nın yüceliğine erişmek ümidiyle övünürüz. Yalnız bu kadarla değil, sıkıntılarla bile övünürüz. Çünkü biliriz ki, sıkıntı dayanma gücünü, dayanma gücü Tanrı'nın beğenisini ve Tanrı'nın beğenisi ümidi yaratır. Ümit de düş kırıklığına uğratmaz. Çünkü bize verilmiş olan Kutsal Ruh aracılığıyla Tanrı'nın sevgisi yüreklerimize dökülmüştür.” (Romalılar 5:2)
“Çünkü bu ümitle kurtulduk. Ama görülen ümit, ümit değildir. Gördüğü şeyi kim ümit eder?” (Romalılar 8:24)
“Tanrı bizi böylesine büyük bir ölüm tehlikesinden kurtardı ve daha da kurtaracaktır. Ümidimizi O'na bağladık.” (2.Korintliler 1:10)
ve yaşamlarının amacı vardır. “Sonra herkese şunları söyledi: «Ardımdan gelmek isteyen, kendini inkâr etsin, her gün çarmıhını yüklenip beni izlesin. Canını kurtarmak isteyen onu yitirecek; canını benim uğruma yitiren ise onu kurtaracaktır. İnsan bütün dünyayı kazanıp da canını yitirirse, canından olursa, bunun kendisine ne yararı olur?” (Luka 9:23-25)
“Tanrı'nın, kendisini sevenlerle, amacına göre çağrılmış olanlarla birlikte her durumda iyilik için etkin olduğunu biliriz.” (Romalılar 8:28)
“O'nun güçlü biçimde bende etkin olan kudretine dayanarak uğraşıp emek vermemin amacı da budur.” (Koloseliler 1:29)
Ve bu gibi intihar etmeyi düşünen kişiler vardır çünkü onların yaşamlarında ne bir ümit ve ne de bir amaç vardır. Üstelik, sık sık intihar etmeyi düşünen bir kişi, yüreğinde günah işlemektedir,
“Çünkü yediğin her şeyin hesabını tutar, “Ye, iç” der sana,
Ama yüreği senden yana değildir.”
(Süleyman’ın Özdeyişleri 23:7)
ve 1.Yuhanna 3:9 ayetinde “Tanrı'dan doğmuş olan, günah işlemez.” demektedir.
Son olarak da, intihar çoğu kez İsa Mesih’in Rab olduğunu reddeden bir yüreğin en büyük kanıtıdır, çünkü Tanrı’nın onun için olan iradesi uyarınca kendisini O’nun ellerine bırakmaktansa, bir günahkâr gibi yaşamına kasteden bir davranışa sapmıştır.
Kuşkusuz, yaşamlarına kasteden bu kişiler yargı zamanında Rab İsa’dan dehşete düşüren şu sözleri işiteceklerdir:
“Ben sizi hiç tanımadım. Çekilin önümden, ey kötülük yapanlar!” (Matta 7:23)
İntihar teşebbüsü bir inanlı için mümkün olsa da, inanıyoruz ki bu alışılmamış bir olaydır. İntiharı düşünen bir kişi kendisini, iman yolunda olup olmadığını düşünmeye zorlamalıdır.
“İman yolunda olup olmadığınızı anlamak için kendi kendinizi sınayın, kendinizi yoklayın. İsa Mesih'in içinizde olduğunu bilmiyor musunuz? Aksi halde sınavdan başarısız çıkardınız.” (2.Korintliler 13:5)
___________________________
John MacArthur
Kaynak: www.hristiyan.net (http://www.hristiyan.net/)
İntihar cinayet kadar ağır bir günahtır (Mısırdan Çıkış 20:13; 21:23) ancak diğer günahlar gibi bağışlanabilir. </U>
Kutsal Kitap da açıkça, Tanrı tarafından günahtan kurtarılanların --geçmişteki, şimdiki ve gelecekteki tüm günahları bağışlanmaktadır.
“Siz suçlarınız ve benliğinizin sünnetsizliği yüzünden ölüyken, Tanrı sizi Mesih'le birlikte yaşama kavuşturdu. Bütün suçlarımızı O bağışladı. Kurallarıyla bize karşı ve aleyhimizde olan yazılı antlaşmayı sildi, onu çarmıha mıhlayıp ortadan kaldırdı.” (Koloseliler 2:13-14)
Romalılara mektubunda Pavlus, hiçbir şey bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisinden ayıramaz demektedir.
“ Eminim ki, ne ölüm, ne yaşam, ne melekler, ne yönetimler, ne şimdiki ne gelecek zaman, ne güçler, ne yükseklik, ne derinlik, ne de yaratılmış başka herhangi bir şey bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisinden ayırmaya yetecektir.” (Romanlılar 8:38-39)
Eğer bir Hristiyan son derece zayıf bir anında intihara teşebbüs etse de, cennete kabul edilebilecektir.
“Kurtarıcımız tek Tanrı, sizi düşmekten alıkoyacak, kendi yüce huzuruna büyük sevinç içinde lekesiz olarak çıkaracak güçtedir.” (Yahuda 24)
Ancak, yaşamlarına kasteden bu kişilerin imanlarından kuşku duyarız ve hatta ciddi olarak, muhtemelen onlar gerçekte asla kurtulmamışlardı diye düşünebiliriz.</U> Böyle diyorum, çünkü Kutsal Kitap’ta defalarca belirtildiği gibi, Tanrı’nın çocukları içlerinde ümit yaşatanlardır...
“Aynı bu adamların kabul ettiği gibi, hem doğru kişilerin hem doğru olmayanların ölümden dirileceğine dair Tanrı'ya ümit bağlamışımdır.” (Elçilerin İşleri 24:15)
“İçinde bulunduğumuz bu lütfa Mesih aracılığıyla, imanla kavuştuk. Ve Tanrı'nın yüceliğine erişmek ümidiyle övünürüz. Yalnız bu kadarla değil, sıkıntılarla bile övünürüz. Çünkü biliriz ki, sıkıntı dayanma gücünü, dayanma gücü Tanrı'nın beğenisini ve Tanrı'nın beğenisi ümidi yaratır. Ümit de düş kırıklığına uğratmaz. Çünkü bize verilmiş olan Kutsal Ruh aracılığıyla Tanrı'nın sevgisi yüreklerimize dökülmüştür.” (Romalılar 5:2)
“Çünkü bu ümitle kurtulduk. Ama görülen ümit, ümit değildir. Gördüğü şeyi kim ümit eder?” (Romalılar 8:24)
“Tanrı bizi böylesine büyük bir ölüm tehlikesinden kurtardı ve daha da kurtaracaktır. Ümidimizi O'na bağladık.” (2.Korintliler 1:10)
ve yaşamlarının amacı vardır. “Sonra herkese şunları söyledi: «Ardımdan gelmek isteyen, kendini inkâr etsin, her gün çarmıhını yüklenip beni izlesin. Canını kurtarmak isteyen onu yitirecek; canını benim uğruma yitiren ise onu kurtaracaktır. İnsan bütün dünyayı kazanıp da canını yitirirse, canından olursa, bunun kendisine ne yararı olur?” (Luka 9:23-25)
“Tanrı'nın, kendisini sevenlerle, amacına göre çağrılmış olanlarla birlikte her durumda iyilik için etkin olduğunu biliriz.” (Romalılar 8:28)
“O'nun güçlü biçimde bende etkin olan kudretine dayanarak uğraşıp emek vermemin amacı da budur.” (Koloseliler 1:29)
Ve bu gibi intihar etmeyi düşünen kişiler vardır çünkü onların yaşamlarında ne bir ümit ve ne de bir amaç vardır. Üstelik, sık sık intihar etmeyi düşünen bir kişi, yüreğinde günah işlemektedir,
“Çünkü yediğin her şeyin hesabını tutar, “Ye, iç” der sana,
Ama yüreği senden yana değildir.”
(Süleyman’ın Özdeyişleri 23:7)
ve 1.Yuhanna 3:9 ayetinde “Tanrı'dan doğmuş olan, günah işlemez.” demektedir.
Son olarak da, intihar çoğu kez İsa Mesih’in Rab olduğunu reddeden bir yüreğin en büyük kanıtıdır, çünkü Tanrı’nın onun için olan iradesi uyarınca kendisini O’nun ellerine bırakmaktansa, bir günahkâr gibi yaşamına kasteden bir davranışa sapmıştır.
Kuşkusuz, yaşamlarına kasteden bu kişiler yargı zamanında Rab İsa’dan dehşete düşüren şu sözleri işiteceklerdir:
“Ben sizi hiç tanımadım. Çekilin önümden, ey kötülük yapanlar!” (Matta 7:23)
İntihar teşebbüsü bir inanlı için mümkün olsa da, inanıyoruz ki bu alışılmamış bir olaydır. İntiharı düşünen bir kişi kendisini, iman yolunda olup olmadığını düşünmeye zorlamalıdır.
“İman yolunda olup olmadığınızı anlamak için kendi kendinizi sınayın, kendinizi yoklayın. İsa Mesih'in içinizde olduğunu bilmiyor musunuz? Aksi halde sınavdan başarısız çıkardınız.” (2.Korintliler 13:5)
___________________________
John MacArthur
Kaynak: www.hristiyan.net (http://www.hristiyan.net/)