evangelion
19-03-07, 01:47
KUTSAL RUH KİMDİR?
Tekvin 1: 1 Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı. 2 Yer boştu, yeryüzü şekilleri yoktu; engin karanlıklarla kaplıydı. Tanrı'nın Ruhu suların üzerinde dalgalanıyordu
<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p>
Yaradılışın en başında Tanrı’nın Kutsal Ruh’unun çok aktif olduğunu görüyoruz:
<o:p></o:p>
Mezmur 33:6 Gökler RABBİN sözü ile,<o:p></o:p>
Ve onların bütün orduları ağzının <o:p></o:p>
nefesi ile yaratıldı.
<o:p></o:p>
Burada Tanrı’nın nefesi ile evrenin yaradılışı arasındaki ilişkiyi anlamamız gerekir. Bizler için neredeyse Tanrı’nın nefesinin gücünü kavrayabilmek imkansız. Bir akşam dışarı çıktığınızda, gökyüzüne bakın, Tanrı’nın yarattığı dünyanın mükemmeliğini görün. Tanrı o kadar yüce ve güçlüdür ki, yapması gereken tek şey yaratmak için bir söz söylemesi yeterlidir. Ve tüm yaradılış bu Söz aracılığı ile yaratılmıştı. Tanrı’nın nefesi ile tüm evren var edildi. Bu nefes Tanrı’nın Ruh’udur. Kutsal Ruh’un hayatlarımızı bu denli güçlü bir şekilde kontrolüne alıp, değiştirmesini şimdi daha iyi anlıyabiliyor muyuz? Evrenin yaradılışının en başında suların üzerinde gezinen ve tüm evreni yaratan O Ruh, artık bizim hayatımızdadır. Hayatlarımızı değiştirmektedir.
İsa Mesih aracılığı ile Kutsal Ruh yüreklerimize geldiğinde yaratılışın en başondaki aynı güç bizim içimizde yaşamaya başlıyor.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Evreni yaratan aynı Kutsal Ruh, peygamberler aracılığı ile konuşan aynı Ruh’tur.
<o:p></o:p>
II. Samuel 23: 1 Davut'un son sözleri şunlardır:<o:p></o:p>
"Yişay oğlu Davut<o:p></o:p>
Tanrı'nın yükselttiği adam,<o:p></o:p>
Yakup'un Tanrısı'nın meshettiği,<o:p></o:p>
İsrail'in sevilen ezgi okuyucusu şöyle diyor:<o:p></o:p>
2 RAB'bin Ruhu benim aracılığımla konuşuyor,<o:p></o:p>
Sözü dilimin ucundadır.
<o:p></o:p>
Burada Davudun ne dediğine dikkat ediniz: “RAB'bin Ruhu benim aracılığımla konuşuyor” Kutsal Kitap’ta peygamberlerin yazılı dökümanlarına baktığımızda onlar aracılığı ile konuşan ve vahiy veren Kutsal Ruh’tur.
<o:p></o:p>
1. Petrus 1:10-11 Size bağışlanacak lütuftan söz etmiş olan peygamberler, bu kurtuluşla ilgili dikkatli incelemeler ve araştırmalar yaptılar. İçlerinde olan Mesih’in Ruhu, Mesih’in çekeceği acılara ve bu acıların ardından gelecek yüceliklere tanıklık ettiğinde, Ruh’un hangi zamanı ya da nasıl bir dönemi belirttiğini araştırdılar.
<o:p></o:p>
İşte burada da görüldüğü gibi, peygamberler aracılığı ile konuşan Kutsal Ruh’tu. Yani bu dünyayı ve hayatlarımızı değiştiren Sözü bizlere veren Kişi, bizim içimizde olan Kutsal Ruh’tu. O gün peygamberler vasıtası ile konuşan Ruh’la; bugün vaizler aracılığıyle konuşan Ruh aynı Ruh’tur. Dikkat etmemiz gereken bir başka şey de şudur: Tanrı Sözünün vaaz edildiğini duyduğumuzda; Kutsal Ruh’un çalışmasına tanıklık etmiş oluruz. Pazar günleri Pastör kürsüye çıkıp Tanrı Sözünü sizlere bildirdiğinde onda işleyen Kutsal Ruh ile; eski zamanlarda peygamberler aracılığıyle konuşan Kutsal Ruh aynı varlıktır. Ancak Kutsal Ruh’un hizmetini ve gücünü kilise duvarları arasına sıkıştırıp; kısıtlayamayız. Ve burada farkına varmamız gereken şey bizler işyerimizde, okullarımızda ya da yaşadığımız çevrede insanlara Müjde’yi duyurup paylaşırken bizde çalışan Kutsal Ruh’un ta kendisidir.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Kutsal Ruh’un işleyişi konusunda birçok farklı görüşler ve iddialar vardır. Burada açıklamaya çalıştığımız şey, yaratılışın en başında herşeyi yaratan Kutsal Ruh ile bizim içimizde olan ve Müjde’yi paylaşırken de bizde işleyen Ruh’un aynı olduğudur. İşte bu yüzden arkadaşlarımıza ve komşularımıza Müjde’yi duyururken bizde işleyen, kurtuluşa götüren Kutsal Ruh’tun ta Kendisidir.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Eğer Kutsal Ruh’un işleyişini görmek istiyorsak, yapmamız gereken tek şey; Tanrı Söz’ünü vaaz eden ve duyuran imanlıları aramaktır. Topluluklarına Tanrı Sözü’nü duyuran sadık önderlere ya da evlerinin sessizliğinde Tanrı Sözü’nü çalışan inanlıların varlığına bakmamız gereklidir. Bu durumlarda Tanrı’nın Kutsal ve Güçlü Ruhu’nun hayatları değiştirmek üzere çalıştığından emin oluruz. Bugün hayatlarımızı kontrolü altında tutan Kutsal Ruh, yaradılışta etkin olan Ruh idi. Aynı Ruh peygamberler aracılığı ile konuştu. Bir sonraki şey ise Tanrı’nın Sözü’nü vahiy etti.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
II.Petrus 5:21 Çünkü hiçbir peygamberlik sözü insanın isteğinden kaynaklanmadı. İnsanlar Kutsal Ruh tarafından yöneltilerek Tanrı’nın sözlerini ilettiler.
<o:p></o:p>
Burada Petrus’un vurguladığı, Tanrı’nın Sözü’nün peygamberlerin kendi istemiyle değil ama Kutsal Ruh aracılığıyla peygamberlerin kullanılarak vahiy edildiğidir.
<o:p></o:p>
II.Timoteyus 3:16 Kutsal Yazıların tümü Tanrı esinidir ve öğretmek, azarlamak, yola getirmek ve doğruluk konusunda eğitmek için yararlıdır.
<o:p></o:p>
Bütün vahyin Tanrı tarafından başlatılması, gönderilmesi ve Tanrı’nın gücüyle verilmesinden dolayı Kutsal Yazıların tümü de Kutsal Ruh’un esinidir. Bu nedenle Tanrı, Kutsal Ruhu aracılığı ile, nefesiyle tüm Sözü bize verdiğinde bu Söz bizlerin her iyi şeyi yapabilmemiz için bizleri donatacaktır. Mesih İsa işte bu nedenle “insan sadece ekmekle yaşamaz ama Tanrı’nın ağzından çıkan her sözle yaşar” diyor.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Tanrı’nın Sözü ile nefesi ve Ruh’u arasındaki ilişkiyi görebiliyor musunuz?
<o:p></o:p>
İşaya 59: 21 Bana gelince, onlarla yapacağım antlaşma şudur: Üzerindeki Ruhum, ağzına koyduğum sözler Şimdiden sonsuza dek senin, çocuklarının, Torunlarının ağzından düşmeyecek.
<o:p></o:p>
Daha önceden Yeremya peygambere Tanrı tarafından şöyle denilmişti: “Senin ağzına Ben, Kendi Sözlerimi koydum” Tanrı elçilerin ve peygamberlerin ağzına Kendi Sözünü nasıl koyuyor? Aslında daha da önemlisi bizlerin ağzına Tanrı Kendi Sözlerini nasıl koyuyor? <o:p></o:p>
Öyle ki bizler O’nun elçileri oluyoruz. İşte 21. ayette Tanrı bunu açıkça söylüyor. Burada dikkat edin! Tanrı halkıyla bir antlaşma yaparak, Kutsal Ruh’u aracılığıyla Sözlerini ağızlarımıza koyuyor. Ve daha sonra Yeni Antlaşma’da da görüyoruz ki; bu Sözler yanlızca ağızlarımıza konulmakla kalmayıp, yüreklerimize de yazılacak. Ve işte Tanrı, Kutsal Ruh’u aracılığıyla Kutsal Yazıları esinleyen Kişidir. Bu Kutsal Yazılar güç ve kudretle gelen, hayatlarımızı değiştiren yazılardır.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Kutsal Ruh ile ilgili gözlem yapabileceğimiz bir başka bölüme bakalım:<o:p></o:p>
Kutsal Kitap’ta İsa’nın hizmetlerini okuduğumuzda Kutsal Ruh’un gücünün ne kadar harika bir şey olduğunu anlayabiliyoruz. Ama eğer Kutsal Ruh’un görevini ve rolünü anlamazsak ne kadar güçlü olduğunu tam olarak kavrayamayız. Bizim hayatlarımızı güçle ve kudretle istila eden ve yönetimi altına alan Kutsal Ruh’la, İsa Mesih’i mesheden ve güçlendiren aynı Ruh’tur. Kutsal Ruh İsa’nın bizim günahlarımız için yaşayıp ölmesini tamamlayarak O’na güç vermiş ve aynı güçle O’nu meshetmiştir. Yeşaya peygamberin kitabından alınan bir bölüm İsa Mesih’e veriliyor. Ve İsa Mesih hizmetinin başlangıcında havrada ayağa kalkıp bu yazıyı okumaya başlıyor:
<o:p></o:p>
Luka 4:18-19 “Rab’bin Ruhu benim üzerimdedir.<o:p></o:p>
Çünkü O beni, müjde’yi yoksullara iletmek için meshetti.<o:p></o:p>
Tutsaklara serbest bırakılacaklarını,<o:p></o:p>
körlere gözlerinin açılacağını duyurmak için,<o:p></o:p>
ezilenleri özgürlüğe kavuşturmak<o:p></o:p>
ve Rab’bin lütuf yılını ilan etmek için<o:p></o:p>
beni gönderdi.”
<o:p></o:p>
Sinagog’taki herkesin dikkati o anda İsa’nın üzerinde yoğunlaşmıştı. Ve İsa vaazına şu sözlerle başladı: “Dinlediğiniz bu Yazı bugün yerine gelmiştir” İsa’nın burada okuduğu bölüm İşaya peygamberin kitabından Rab’bin hizmetkarını (kulunu) Ruh’u aracılığıyla meshedişinden bahsediyordu. İsa şöyle diyor: “Meshedilen o kişi BEN’im. Rabbin Ruh’u Ben’im üzerime geldi” Dikkat ederseniz, Kutsal Ruh burada İsa’yı öngörülen hizmeti yerine getirmesi için meshediyor. Yoksullara Müjde’yi ilan etmesi, tutsakların serbest kalmaları ve körlerin gözlerinin açılması için meshediyor. Kutsal Ruh’un meshedişi ve gücü aracılığıyla tüm ezilenler özgürlüğe kavuşturuluyor. Böylece Rab’bin lütuf yılı ilan ediliyor.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Tüm bu anlatılanların doğrultusunda bir sonuç çıkarmamız gerekirse; yaratılışta aracı olarak kullanılan kişi, yani peygamberler aracılığıyla konuşan ve Tanrı Söz’ünü esinleyen, gücünün tümüyle İsa’yı mesheden kişi Tanrı’nın kendi gücünden başka hiç birşey değildir. Her zaman hatırlamamız gereken şey şudur: Tanrı’nın Ruh’u, Üçlü Birliğin üçüncü kişisidir. Baba ile aynı güce ve aynı derecede yüceliğe sahiptir:
<o:p></o:p>
İbraniler 9:14 Öyleyse sonsuz Ruh aracılığıyla kendini lekesiz olarak Tanrı’ya sunmuş olan Mesih’in kanının, diri Tanrı’ya kulluk edebilmeniz için vicdanınızı ölü işlerden temizleyeceği ne kadar daha kesindir!
<o:p></o:p>
Burada İsa’nın kendisini lekesiz bir sunu olarak Tanrı’ya sunmasında, O’nu güçlendiren şeyin Tanrı’nın ebedi Ruh’u olduğunu söylüyor. Bu bölümde anlatılan şey; Tanrı’nın Ruh’unun Tanrı’nın özelliklerine sahip olduğu gerçeğidir. Tanrı’nın Ruh’u sonsuz olarak tasvir ediliyor. Ve yanlızca Tanrı ebedidir, sonsuzdur. I.Korintliler Mektubu da (2:9-11) şöyle diyor:
<o:p></o:p>
9Yazılmış olduğu gibi,<o:p></o:p>
Tanrı'nın, kendisini sevenler için hazırladıklarını<o:p></o:p>
hiçbir göz görmemiş,<o:p></o:p>
hiçbir kulak işitmemiş,<o:p></o:p>
hiçbir insan yüreği kavramamıştır.<o:p></o:p>
10Oysa Tanrı bunları bize Ruh aracılığıyla açıkladı. Ruh her şeyi, Tanrı'nın derin düşüncelerini bile araştırır. 11İnsanın düşüncelerini, insanın içinde olan kendi ruhundan başka kim bilebilir? Bunun gibi, Tanrı'nın düşüncelerini de Tanrı'nın Ruhundan başkası bilemez.
<o:p></o:p>
Bu örnekte de Kutsal Ruh’un, yanlızca Tanrı’da var olabilecek bir özelliği taşıdığını görebiliyor muyuz? Sadece Tanrı’nın bilebileceği şeyleri Kutsal Ruh’un da bilebildiği bildiriliyor. Yeni Antlaşma’ya baktığımızda Kutsal Ruh’un tanrısal özelliklere sahip; açıkçası Tanrı olduğunun açıklanışını görüyoruz. Yunus peygamber kurtuluşun Rab’den geldiğini söyler. Kurtuluş Tanrı’dan gelir. Yeni Antlaşmaya geldiğimizde karşımıza çıkan ilginç şey şudur: Kurtuluş; Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’a atfedilmiştir:
<o:p></o:p>
II.Korintliler 1: 21Bizi sizinle birlikte Mesih'te pekiştiren ve bizi meshetmiş olan Tanrı'dır. 22O bizi mühürledi ve güvence olarak yüreklerimize Kutsal Ruh'u yerleştirdi.
<o:p></o:p>
Ayet kurtuluşumuzu tanımlarken Mesih’in Kutsal Ruh’un ve Baba’nın ‘Bir’ ve aynı derecede etkin oluşuna dikkat çekiyor. Burada bahsedilen bu Kutsal Üçlü’nün, hiç birinin diğerine oranla daha fazla güçlü ya da üstün olduğu söylenmiyor.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Efesliler 2: 19Buna göre artık yabancı ve garip değil, kutsallarla birlikte yurttaş ve Tanrı'nın ev halkısınız. 20Elçilerle peygamberlerden oluşan temel üzerine bina edildiniz. Köşe taşı Mesih İsa'nın kendisidir. 21Bütün yapı, Rab'be ait kutsal bir tapınak olmak üzere O'nda kenetlenip yükseliyor. 22Siz de Ruh aracılığıyla, Tanrı'nın konutu olmak üzere hep birlikte Mesih'te bina ediliyorsunuz.
<o:p></o:p>
Bu örnekte de fark edebildiğimiz şey Baba, Oğul ve Kutsal Ruh bizi Tanrı ile barıştırmak ve birbirimizle sevgi ilişkisi içine girip Tanrı’nın yüceliğine yönelik bina olmamıza çalışmasıdır. İşte Ruh hem yaratan, hem kurtarandır. Tarihin en başında ve en sonunda işleyen güç, aynı güçtür. Ve O da kişisel olmayan bir güç değildir. O güç, Kutsal Yazıların kurtaran kişisel ve yaratan gücü; Ruh’udur. Üçlü Birliğin, üçüncü kişisidir. Kutsal Ruh’un hayatımıza girişiyle oluşan harika şeylere neden şaşırmamamız gerektiğini anlayabiliyor musunuz? Hem dünyaya hem de bize kurtuluşu veren bu güç şu an bizlerin içinde yaşayandır.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Bu nedenle her birimizin karşı karşıya kalabileceğimiz soru şudur: Rabbin Ruh’unun karşısında alçakgönüllülükle diz çöküp çökemeyeceğimiz ya da kendi gücüyle bizim hayatlarımızda yapmak istediği şeyi (hayatlarımızı değiştirmek gibi) kabul edip etmeyeceğimizdir.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
II.Korintliler 13:14 Rab İsa Mesih’in lütfu, Tanrı’nın sevgisi ve Kutsal Ruh’un paydaşlığı hepinizle birlikte olsun.
<o:p></o:p>
Genelde kilisede ayrılış ilahisinden önce topluluğa bu ayet ya da Kutsal Kitap’tan buna benzer bir bereketleme ayeti söyleyerek ayin sona erdirilir.
Bu ayet şu açıdan çok önemlidir: Çünkü Tanrı halkı üzerinde üç kişiliğin bir olan tek Tanrı’daki etkinliğini ve Rab’bin bereketini onlara sunuşunu kanıtlar. Bu ayet Üçlü Birliğin üç kişiliğinden de tam bir eşitlikle bahsedişinin derin manasını kavramamız çok önemlidir. Eğer İsa Mesih ve Kutsal Ruh, eşit olmasaydı, eğer İsa Mesih Tanrı olmasaydı; bu ayet Tanrı’ya karşı kullanılan bir küfür olacaktı. Şayet Kutsal Üçlük’teki her üç Kişilik birbirine eşit değillerse [Pavlus’un] Tanrı’nın ismini kullanarak insanları Baba-Oğul ve Kutsal Ruh adıyla bereketlemesi Tanrı’nın Kutsallığına yapılan bir hakaret olacaktı. Ama Pavlus burada insanları Tanrı’nın ve bir insanın ve kişisel olmayan bir herhangi bir gücün adında değil; üç kişilikte bir olan Tanrı’nın isminde bereketliyor.
<o:p></o:p>
Matta 28:18-20 İsa yanlarına gelip kendilerine şunları söyledi: gidin, bütün ulusları öğrenciklerim olarak yetiştirin. Onları Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’un adıyla vaftiz edin. Size buyurduğum herşeye uymayı onlara öğretin. İşte ben, dünyanın sonuna dek her an sizinle birlikteyim.
<o:p></o:p>
Tanrı’nın Üçlü Birlik olarak var olan doğası burada da karşımıza çıkıyor. Tüm ulusları O’nun öğrencileri olarak yetiştirirken, onları bir isim altında vaftiz etmeye de çağırıldık. Ama bu ismin kim ve ne olduğuna bakmadan önce biraz Eski Antlaşma’ya dönmemiz gerekiyor.
<o:p></o:p>
Çıkış 20:7 Allahın RABBİN ismini boş yere ağza almayacaksın; çünkü Rab kendi ismini boş yere ağza alanı suçsuz tutmayacaktır.
<o:p></o:p>
Tanrı’nın emri O’nun ismini boş yere kullanmamamız gerektiğini vurguluyor. Çünkü Tanrı’nın ismi O’nu bize belirten, O’nu açıklayan bir ifadedir. Bu yüzden O’nun ismini boş yere ağzına alan suçlanacaktır. Matta 28. bölüme tekrar dönersek görüyoruz ki, belirli ve özel bir isimle vaftiz etmemiz gerekiyor: yani Tanrı’nın isminde. Yargılanmak istemiyorsak bu ismi boş yere ağzımıza alıp kullanmamalıyız. Ayrıca dikkate değer bir başka şey de tekil olarak kullanılan isim üç kişilikten oluşmaktadır. Baba-Oğul-Kutsal Ruh. Tanrı’nın ismi budur. Tanrı’nın ‘Bir’liğindeki ‘Üç’lüğe dikkat edin.<SUP>[15]</SUP> (http://www.hristiyan.net/kutsalrh-1.htm#_ftn15#_ftn15) <o:p></o:p>
Tekvin 1: 1 Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı. 2 Yer boştu, yeryüzü şekilleri yoktu; engin karanlıklarla kaplıydı. Tanrı'nın Ruhu suların üzerinde dalgalanıyordu
<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p>
Yaradılışın en başında Tanrı’nın Kutsal Ruh’unun çok aktif olduğunu görüyoruz:
<o:p></o:p>
Mezmur 33:6 Gökler RABBİN sözü ile,<o:p></o:p>
Ve onların bütün orduları ağzının <o:p></o:p>
nefesi ile yaratıldı.
<o:p></o:p>
Burada Tanrı’nın nefesi ile evrenin yaradılışı arasındaki ilişkiyi anlamamız gerekir. Bizler için neredeyse Tanrı’nın nefesinin gücünü kavrayabilmek imkansız. Bir akşam dışarı çıktığınızda, gökyüzüne bakın, Tanrı’nın yarattığı dünyanın mükemmeliğini görün. Tanrı o kadar yüce ve güçlüdür ki, yapması gereken tek şey yaratmak için bir söz söylemesi yeterlidir. Ve tüm yaradılış bu Söz aracılığı ile yaratılmıştı. Tanrı’nın nefesi ile tüm evren var edildi. Bu nefes Tanrı’nın Ruh’udur. Kutsal Ruh’un hayatlarımızı bu denli güçlü bir şekilde kontrolüne alıp, değiştirmesini şimdi daha iyi anlıyabiliyor muyuz? Evrenin yaradılışının en başında suların üzerinde gezinen ve tüm evreni yaratan O Ruh, artık bizim hayatımızdadır. Hayatlarımızı değiştirmektedir.
İsa Mesih aracılığı ile Kutsal Ruh yüreklerimize geldiğinde yaratılışın en başondaki aynı güç bizim içimizde yaşamaya başlıyor.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Evreni yaratan aynı Kutsal Ruh, peygamberler aracılığı ile konuşan aynı Ruh’tur.
<o:p></o:p>
II. Samuel 23: 1 Davut'un son sözleri şunlardır:<o:p></o:p>
"Yişay oğlu Davut<o:p></o:p>
Tanrı'nın yükselttiği adam,<o:p></o:p>
Yakup'un Tanrısı'nın meshettiği,<o:p></o:p>
İsrail'in sevilen ezgi okuyucusu şöyle diyor:<o:p></o:p>
2 RAB'bin Ruhu benim aracılığımla konuşuyor,<o:p></o:p>
Sözü dilimin ucundadır.
<o:p></o:p>
Burada Davudun ne dediğine dikkat ediniz: “RAB'bin Ruhu benim aracılığımla konuşuyor” Kutsal Kitap’ta peygamberlerin yazılı dökümanlarına baktığımızda onlar aracılığı ile konuşan ve vahiy veren Kutsal Ruh’tur.
<o:p></o:p>
1. Petrus 1:10-11 Size bağışlanacak lütuftan söz etmiş olan peygamberler, bu kurtuluşla ilgili dikkatli incelemeler ve araştırmalar yaptılar. İçlerinde olan Mesih’in Ruhu, Mesih’in çekeceği acılara ve bu acıların ardından gelecek yüceliklere tanıklık ettiğinde, Ruh’un hangi zamanı ya da nasıl bir dönemi belirttiğini araştırdılar.
<o:p></o:p>
İşte burada da görüldüğü gibi, peygamberler aracılığı ile konuşan Kutsal Ruh’tu. Yani bu dünyayı ve hayatlarımızı değiştiren Sözü bizlere veren Kişi, bizim içimizde olan Kutsal Ruh’tu. O gün peygamberler vasıtası ile konuşan Ruh’la; bugün vaizler aracılığıyle konuşan Ruh aynı Ruh’tur. Dikkat etmemiz gereken bir başka şey de şudur: Tanrı Sözünün vaaz edildiğini duyduğumuzda; Kutsal Ruh’un çalışmasına tanıklık etmiş oluruz. Pazar günleri Pastör kürsüye çıkıp Tanrı Sözünü sizlere bildirdiğinde onda işleyen Kutsal Ruh ile; eski zamanlarda peygamberler aracılığıyle konuşan Kutsal Ruh aynı varlıktır. Ancak Kutsal Ruh’un hizmetini ve gücünü kilise duvarları arasına sıkıştırıp; kısıtlayamayız. Ve burada farkına varmamız gereken şey bizler işyerimizde, okullarımızda ya da yaşadığımız çevrede insanlara Müjde’yi duyurup paylaşırken bizde çalışan Kutsal Ruh’un ta kendisidir.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Kutsal Ruh’un işleyişi konusunda birçok farklı görüşler ve iddialar vardır. Burada açıklamaya çalıştığımız şey, yaratılışın en başında herşeyi yaratan Kutsal Ruh ile bizim içimizde olan ve Müjde’yi paylaşırken de bizde işleyen Ruh’un aynı olduğudur. İşte bu yüzden arkadaşlarımıza ve komşularımıza Müjde’yi duyururken bizde işleyen, kurtuluşa götüren Kutsal Ruh’tun ta Kendisidir.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Eğer Kutsal Ruh’un işleyişini görmek istiyorsak, yapmamız gereken tek şey; Tanrı Söz’ünü vaaz eden ve duyuran imanlıları aramaktır. Topluluklarına Tanrı Sözü’nü duyuran sadık önderlere ya da evlerinin sessizliğinde Tanrı Sözü’nü çalışan inanlıların varlığına bakmamız gereklidir. Bu durumlarda Tanrı’nın Kutsal ve Güçlü Ruhu’nun hayatları değiştirmek üzere çalıştığından emin oluruz. Bugün hayatlarımızı kontrolü altında tutan Kutsal Ruh, yaradılışta etkin olan Ruh idi. Aynı Ruh peygamberler aracılığı ile konuştu. Bir sonraki şey ise Tanrı’nın Sözü’nü vahiy etti.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
II.Petrus 5:21 Çünkü hiçbir peygamberlik sözü insanın isteğinden kaynaklanmadı. İnsanlar Kutsal Ruh tarafından yöneltilerek Tanrı’nın sözlerini ilettiler.
<o:p></o:p>
Burada Petrus’un vurguladığı, Tanrı’nın Sözü’nün peygamberlerin kendi istemiyle değil ama Kutsal Ruh aracılığıyla peygamberlerin kullanılarak vahiy edildiğidir.
<o:p></o:p>
II.Timoteyus 3:16 Kutsal Yazıların tümü Tanrı esinidir ve öğretmek, azarlamak, yola getirmek ve doğruluk konusunda eğitmek için yararlıdır.
<o:p></o:p>
Bütün vahyin Tanrı tarafından başlatılması, gönderilmesi ve Tanrı’nın gücüyle verilmesinden dolayı Kutsal Yazıların tümü de Kutsal Ruh’un esinidir. Bu nedenle Tanrı, Kutsal Ruhu aracılığı ile, nefesiyle tüm Sözü bize verdiğinde bu Söz bizlerin her iyi şeyi yapabilmemiz için bizleri donatacaktır. Mesih İsa işte bu nedenle “insan sadece ekmekle yaşamaz ama Tanrı’nın ağzından çıkan her sözle yaşar” diyor.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Tanrı’nın Sözü ile nefesi ve Ruh’u arasındaki ilişkiyi görebiliyor musunuz?
<o:p></o:p>
İşaya 59: 21 Bana gelince, onlarla yapacağım antlaşma şudur: Üzerindeki Ruhum, ağzına koyduğum sözler Şimdiden sonsuza dek senin, çocuklarının, Torunlarının ağzından düşmeyecek.
<o:p></o:p>
Daha önceden Yeremya peygambere Tanrı tarafından şöyle denilmişti: “Senin ağzına Ben, Kendi Sözlerimi koydum” Tanrı elçilerin ve peygamberlerin ağzına Kendi Sözünü nasıl koyuyor? Aslında daha da önemlisi bizlerin ağzına Tanrı Kendi Sözlerini nasıl koyuyor? <o:p></o:p>
Öyle ki bizler O’nun elçileri oluyoruz. İşte 21. ayette Tanrı bunu açıkça söylüyor. Burada dikkat edin! Tanrı halkıyla bir antlaşma yaparak, Kutsal Ruh’u aracılığıyla Sözlerini ağızlarımıza koyuyor. Ve daha sonra Yeni Antlaşma’da da görüyoruz ki; bu Sözler yanlızca ağızlarımıza konulmakla kalmayıp, yüreklerimize de yazılacak. Ve işte Tanrı, Kutsal Ruh’u aracılığıyla Kutsal Yazıları esinleyen Kişidir. Bu Kutsal Yazılar güç ve kudretle gelen, hayatlarımızı değiştiren yazılardır.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Kutsal Ruh ile ilgili gözlem yapabileceğimiz bir başka bölüme bakalım:<o:p></o:p>
Kutsal Kitap’ta İsa’nın hizmetlerini okuduğumuzda Kutsal Ruh’un gücünün ne kadar harika bir şey olduğunu anlayabiliyoruz. Ama eğer Kutsal Ruh’un görevini ve rolünü anlamazsak ne kadar güçlü olduğunu tam olarak kavrayamayız. Bizim hayatlarımızı güçle ve kudretle istila eden ve yönetimi altına alan Kutsal Ruh’la, İsa Mesih’i mesheden ve güçlendiren aynı Ruh’tur. Kutsal Ruh İsa’nın bizim günahlarımız için yaşayıp ölmesini tamamlayarak O’na güç vermiş ve aynı güçle O’nu meshetmiştir. Yeşaya peygamberin kitabından alınan bir bölüm İsa Mesih’e veriliyor. Ve İsa Mesih hizmetinin başlangıcında havrada ayağa kalkıp bu yazıyı okumaya başlıyor:
<o:p></o:p>
Luka 4:18-19 “Rab’bin Ruhu benim üzerimdedir.<o:p></o:p>
Çünkü O beni, müjde’yi yoksullara iletmek için meshetti.<o:p></o:p>
Tutsaklara serbest bırakılacaklarını,<o:p></o:p>
körlere gözlerinin açılacağını duyurmak için,<o:p></o:p>
ezilenleri özgürlüğe kavuşturmak<o:p></o:p>
ve Rab’bin lütuf yılını ilan etmek için<o:p></o:p>
beni gönderdi.”
<o:p></o:p>
Sinagog’taki herkesin dikkati o anda İsa’nın üzerinde yoğunlaşmıştı. Ve İsa vaazına şu sözlerle başladı: “Dinlediğiniz bu Yazı bugün yerine gelmiştir” İsa’nın burada okuduğu bölüm İşaya peygamberin kitabından Rab’bin hizmetkarını (kulunu) Ruh’u aracılığıyla meshedişinden bahsediyordu. İsa şöyle diyor: “Meshedilen o kişi BEN’im. Rabbin Ruh’u Ben’im üzerime geldi” Dikkat ederseniz, Kutsal Ruh burada İsa’yı öngörülen hizmeti yerine getirmesi için meshediyor. Yoksullara Müjde’yi ilan etmesi, tutsakların serbest kalmaları ve körlerin gözlerinin açılması için meshediyor. Kutsal Ruh’un meshedişi ve gücü aracılığıyla tüm ezilenler özgürlüğe kavuşturuluyor. Böylece Rab’bin lütuf yılı ilan ediliyor.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Tüm bu anlatılanların doğrultusunda bir sonuç çıkarmamız gerekirse; yaratılışta aracı olarak kullanılan kişi, yani peygamberler aracılığıyla konuşan ve Tanrı Söz’ünü esinleyen, gücünün tümüyle İsa’yı mesheden kişi Tanrı’nın kendi gücünden başka hiç birşey değildir. Her zaman hatırlamamız gereken şey şudur: Tanrı’nın Ruh’u, Üçlü Birliğin üçüncü kişisidir. Baba ile aynı güce ve aynı derecede yüceliğe sahiptir:
<o:p></o:p>
İbraniler 9:14 Öyleyse sonsuz Ruh aracılığıyla kendini lekesiz olarak Tanrı’ya sunmuş olan Mesih’in kanının, diri Tanrı’ya kulluk edebilmeniz için vicdanınızı ölü işlerden temizleyeceği ne kadar daha kesindir!
<o:p></o:p>
Burada İsa’nın kendisini lekesiz bir sunu olarak Tanrı’ya sunmasında, O’nu güçlendiren şeyin Tanrı’nın ebedi Ruh’u olduğunu söylüyor. Bu bölümde anlatılan şey; Tanrı’nın Ruh’unun Tanrı’nın özelliklerine sahip olduğu gerçeğidir. Tanrı’nın Ruh’u sonsuz olarak tasvir ediliyor. Ve yanlızca Tanrı ebedidir, sonsuzdur. I.Korintliler Mektubu da (2:9-11) şöyle diyor:
<o:p></o:p>
9Yazılmış olduğu gibi,<o:p></o:p>
Tanrı'nın, kendisini sevenler için hazırladıklarını<o:p></o:p>
hiçbir göz görmemiş,<o:p></o:p>
hiçbir kulak işitmemiş,<o:p></o:p>
hiçbir insan yüreği kavramamıştır.<o:p></o:p>
10Oysa Tanrı bunları bize Ruh aracılığıyla açıkladı. Ruh her şeyi, Tanrı'nın derin düşüncelerini bile araştırır. 11İnsanın düşüncelerini, insanın içinde olan kendi ruhundan başka kim bilebilir? Bunun gibi, Tanrı'nın düşüncelerini de Tanrı'nın Ruhundan başkası bilemez.
<o:p></o:p>
Bu örnekte de Kutsal Ruh’un, yanlızca Tanrı’da var olabilecek bir özelliği taşıdığını görebiliyor muyuz? Sadece Tanrı’nın bilebileceği şeyleri Kutsal Ruh’un da bilebildiği bildiriliyor. Yeni Antlaşma’ya baktığımızda Kutsal Ruh’un tanrısal özelliklere sahip; açıkçası Tanrı olduğunun açıklanışını görüyoruz. Yunus peygamber kurtuluşun Rab’den geldiğini söyler. Kurtuluş Tanrı’dan gelir. Yeni Antlaşmaya geldiğimizde karşımıza çıkan ilginç şey şudur: Kurtuluş; Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’a atfedilmiştir:
<o:p></o:p>
II.Korintliler 1: 21Bizi sizinle birlikte Mesih'te pekiştiren ve bizi meshetmiş olan Tanrı'dır. 22O bizi mühürledi ve güvence olarak yüreklerimize Kutsal Ruh'u yerleştirdi.
<o:p></o:p>
Ayet kurtuluşumuzu tanımlarken Mesih’in Kutsal Ruh’un ve Baba’nın ‘Bir’ ve aynı derecede etkin oluşuna dikkat çekiyor. Burada bahsedilen bu Kutsal Üçlü’nün, hiç birinin diğerine oranla daha fazla güçlü ya da üstün olduğu söylenmiyor.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Efesliler 2: 19Buna göre artık yabancı ve garip değil, kutsallarla birlikte yurttaş ve Tanrı'nın ev halkısınız. 20Elçilerle peygamberlerden oluşan temel üzerine bina edildiniz. Köşe taşı Mesih İsa'nın kendisidir. 21Bütün yapı, Rab'be ait kutsal bir tapınak olmak üzere O'nda kenetlenip yükseliyor. 22Siz de Ruh aracılığıyla, Tanrı'nın konutu olmak üzere hep birlikte Mesih'te bina ediliyorsunuz.
<o:p></o:p>
Bu örnekte de fark edebildiğimiz şey Baba, Oğul ve Kutsal Ruh bizi Tanrı ile barıştırmak ve birbirimizle sevgi ilişkisi içine girip Tanrı’nın yüceliğine yönelik bina olmamıza çalışmasıdır. İşte Ruh hem yaratan, hem kurtarandır. Tarihin en başında ve en sonunda işleyen güç, aynı güçtür. Ve O da kişisel olmayan bir güç değildir. O güç, Kutsal Yazıların kurtaran kişisel ve yaratan gücü; Ruh’udur. Üçlü Birliğin, üçüncü kişisidir. Kutsal Ruh’un hayatımıza girişiyle oluşan harika şeylere neden şaşırmamamız gerektiğini anlayabiliyor musunuz? Hem dünyaya hem de bize kurtuluşu veren bu güç şu an bizlerin içinde yaşayandır.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
Bu nedenle her birimizin karşı karşıya kalabileceğimiz soru şudur: Rabbin Ruh’unun karşısında alçakgönüllülükle diz çöküp çökemeyeceğimiz ya da kendi gücüyle bizim hayatlarımızda yapmak istediği şeyi (hayatlarımızı değiştirmek gibi) kabul edip etmeyeceğimizdir.
<o:p></o:p>
<o:p></o:p>
II.Korintliler 13:14 Rab İsa Mesih’in lütfu, Tanrı’nın sevgisi ve Kutsal Ruh’un paydaşlığı hepinizle birlikte olsun.
<o:p></o:p>
Genelde kilisede ayrılış ilahisinden önce topluluğa bu ayet ya da Kutsal Kitap’tan buna benzer bir bereketleme ayeti söyleyerek ayin sona erdirilir.
Bu ayet şu açıdan çok önemlidir: Çünkü Tanrı halkı üzerinde üç kişiliğin bir olan tek Tanrı’daki etkinliğini ve Rab’bin bereketini onlara sunuşunu kanıtlar. Bu ayet Üçlü Birliğin üç kişiliğinden de tam bir eşitlikle bahsedişinin derin manasını kavramamız çok önemlidir. Eğer İsa Mesih ve Kutsal Ruh, eşit olmasaydı, eğer İsa Mesih Tanrı olmasaydı; bu ayet Tanrı’ya karşı kullanılan bir küfür olacaktı. Şayet Kutsal Üçlük’teki her üç Kişilik birbirine eşit değillerse [Pavlus’un] Tanrı’nın ismini kullanarak insanları Baba-Oğul ve Kutsal Ruh adıyla bereketlemesi Tanrı’nın Kutsallığına yapılan bir hakaret olacaktı. Ama Pavlus burada insanları Tanrı’nın ve bir insanın ve kişisel olmayan bir herhangi bir gücün adında değil; üç kişilikte bir olan Tanrı’nın isminde bereketliyor.
<o:p></o:p>
Matta 28:18-20 İsa yanlarına gelip kendilerine şunları söyledi: gidin, bütün ulusları öğrenciklerim olarak yetiştirin. Onları Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’un adıyla vaftiz edin. Size buyurduğum herşeye uymayı onlara öğretin. İşte ben, dünyanın sonuna dek her an sizinle birlikteyim.
<o:p></o:p>
Tanrı’nın Üçlü Birlik olarak var olan doğası burada da karşımıza çıkıyor. Tüm ulusları O’nun öğrencileri olarak yetiştirirken, onları bir isim altında vaftiz etmeye de çağırıldık. Ama bu ismin kim ve ne olduğuna bakmadan önce biraz Eski Antlaşma’ya dönmemiz gerekiyor.
<o:p></o:p>
Çıkış 20:7 Allahın RABBİN ismini boş yere ağza almayacaksın; çünkü Rab kendi ismini boş yere ağza alanı suçsuz tutmayacaktır.
<o:p></o:p>
Tanrı’nın emri O’nun ismini boş yere kullanmamamız gerektiğini vurguluyor. Çünkü Tanrı’nın ismi O’nu bize belirten, O’nu açıklayan bir ifadedir. Bu yüzden O’nun ismini boş yere ağzına alan suçlanacaktır. Matta 28. bölüme tekrar dönersek görüyoruz ki, belirli ve özel bir isimle vaftiz etmemiz gerekiyor: yani Tanrı’nın isminde. Yargılanmak istemiyorsak bu ismi boş yere ağzımıza alıp kullanmamalıyız. Ayrıca dikkate değer bir başka şey de tekil olarak kullanılan isim üç kişilikten oluşmaktadır. Baba-Oğul-Kutsal Ruh. Tanrı’nın ismi budur. Tanrı’nın ‘Bir’liğindeki ‘Üç’lüğe dikkat edin.<SUP>[15]</SUP> (http://www.hristiyan.net/kutsalrh-1.htm#_ftn15#_ftn15) <o:p></o:p>