alleluia
23-12-07, 21:12
Tanrı'nın tanıklığıyla..
Merhaba sevgili kardeşlerim ve büyüklerim. Ben henüz 17 yaşında bir gencim. Size Hristiyan olma hikayemi anlatmak istiyorum.
Müslüman bir aileden Müslüman bir bebek olarak doğdum, yine Müslüman bir çocuk olarak yetiştirildim. Bundan yalnızca bir kaç sene öncesine kadar dinine çok düşkün sayılabilecek bir Müslüman'dım. 5 vakit namazın 4 vaktini camide kılardım, sabah namazının ise her gün mutlaka kazasını kılardım. Ancak hemen hemen tüm Müslümanlar gibi ben de okumadan, öğrenmeden ve körü körüne bağlı bir şekilde inanıyordum. Bir yaz tatilinde kuzenim aklımı hafiften karıştırdı ancak ben tüm soruları bir kenara bıraktım ve hayatıma kaldığı yerden devam ettim. Eve dönünce bir gün kitaplıkta DİN BU 1-2-3 adlı kitaplar gözüme çarptı. Aldım ve kurcalamaya başladım. Turan Dursun'un yazdığı, Müslümanlığa karşı anti-tez oluşturan kitaplardı. Hemen birini aldım ve anneme götürdüm. Ne olduğunu sordum. Annem de CEM yayınlarından aldıkları bir kitap setinden çıktığını ve okumamı tavsiye etmediğini söyledi. Ama ben elbette okudum. Kafamı bir çok soru kurcalamaya başladı. Muhammed'in hayatındaki sapkınlıklar olsun, Kur'an'daki çelişki ve saçmalıklar olsun beni iyice şüphelendirdi. Bir ay kadar sürede DİN BU 1-2-3'ü okudum ve elime bir soru listesi çıkardım. Ve soru listesiyle camiye gittim. Beni 1 aydır göremeyen imam nerde olduğumu ve neden gelmediğimi sordu. Ben de uzun süredir ve iyi tanıdığım için her şeyi anlattım. Soru listemdki soruların yaklaşık olarak yarısını tatminkar cevaplarla sildirdi ancak bir o kadarını geçiştirdi, saçma yanıtlarla doldurdu vb. O da yanıtlarından memnun değildi anladığım kadarıyla. Teşekkür ettim ve çıktım. Eve dönünce internetten araştırmalara başladım ve TURAN DURSUN'a ithaf edilmiş bir site buldum. Yaklaşık 3 ay süren araştırmalarım sonucu dinden çıkmış bulundum. 1,5 - 2 sene kadar dinsiz yaşadım. Ama içimde hep bir boşluk oluyordu ve her gece ölümü ve tanrının varlığını düşünüyordum. Dini yönden görüşümü soranlara: "TANRIYA İNANIYORUM ANCAK DİNLERİ REDDEDİYORUM." diyordum. Yine bir gece aklıma şu soru takıldı: "HENÜZ SADECE İSLAMİYETİ OKUDUM, NASIL TÜM DİNLERİ REDDEDİYORUM DİYEBİLİRİM Kİ?". Eğer inançlı olacaksam mutlak surette ilahi bir din olacaktı çünkü tek Tanrı inancım şüphesizdi. Ve kendinden önce gelmiş ilahi kitapların da geçerliliğinin devam ettiğini söyleyen, önceki kitaplarda var olacağı duyrulan ve tamamlayıcı roldeki Hristiyanlığı araştırmaya başladım. Araştırmalarımın henüz 1. haftasındaydım ki Hristiyanlıkla ilgili bayağı çok bilgi birikimi elde etmiştim. Hristiyan.NET'teki dökümanların bir çoğunu okumuştum bile. Ama aklım bir türlü ÜÇLEMEye yatmıyordu. Hristiyan bir chat odasında bir abimle konuşurken aynen şöyle dedi: "Eğer ki diğer konulara iman ettiysen ve yalnızca aklın üçlemede kaldıysa sana bir tavsiye: Üçlemeyi aklında bir kenara yaz durakoysun ve sen iman et, Hristiyan ol! Kutsal Ruh sana üçlemeyi açıklayacaktır!" Kabul ettim ve gerçekten dediği gibi yaptım. O gece evde benden başka kimse yoktu. Bir ilahi açtım ve diz çökerek Tanrı'ya yalvarmaya başladım. Beni ikna etmesi ve varlığından haberdar etmesini istedim. Ve birden gözlerimden yaşlar boşanmaya başladı. Sanki Tanrı eğilmişti ve kulağıma: "AFERİN OĞLUM. DOĞRU YOLDASIN, DEVAM ET!" demişti. O andan itibarense tam bir inanlı oldum. Şu an tek eksiğim henüz vaftiz olamamış olmam ve umuyorum onu da seneye ÖSS'yi kazandıktan sonra gideceğim ilde (yaşım da tutuyor olacak) gerçekleştireceğim.
Rab yüreğinize dokunsun.
Merhaba sevgili kardeşlerim ve büyüklerim. Ben henüz 17 yaşında bir gencim. Size Hristiyan olma hikayemi anlatmak istiyorum.
Müslüman bir aileden Müslüman bir bebek olarak doğdum, yine Müslüman bir çocuk olarak yetiştirildim. Bundan yalnızca bir kaç sene öncesine kadar dinine çok düşkün sayılabilecek bir Müslüman'dım. 5 vakit namazın 4 vaktini camide kılardım, sabah namazının ise her gün mutlaka kazasını kılardım. Ancak hemen hemen tüm Müslümanlar gibi ben de okumadan, öğrenmeden ve körü körüne bağlı bir şekilde inanıyordum. Bir yaz tatilinde kuzenim aklımı hafiften karıştırdı ancak ben tüm soruları bir kenara bıraktım ve hayatıma kaldığı yerden devam ettim. Eve dönünce bir gün kitaplıkta DİN BU 1-2-3 adlı kitaplar gözüme çarptı. Aldım ve kurcalamaya başladım. Turan Dursun'un yazdığı, Müslümanlığa karşı anti-tez oluşturan kitaplardı. Hemen birini aldım ve anneme götürdüm. Ne olduğunu sordum. Annem de CEM yayınlarından aldıkları bir kitap setinden çıktığını ve okumamı tavsiye etmediğini söyledi. Ama ben elbette okudum. Kafamı bir çok soru kurcalamaya başladı. Muhammed'in hayatındaki sapkınlıklar olsun, Kur'an'daki çelişki ve saçmalıklar olsun beni iyice şüphelendirdi. Bir ay kadar sürede DİN BU 1-2-3'ü okudum ve elime bir soru listesi çıkardım. Ve soru listesiyle camiye gittim. Beni 1 aydır göremeyen imam nerde olduğumu ve neden gelmediğimi sordu. Ben de uzun süredir ve iyi tanıdığım için her şeyi anlattım. Soru listemdki soruların yaklaşık olarak yarısını tatminkar cevaplarla sildirdi ancak bir o kadarını geçiştirdi, saçma yanıtlarla doldurdu vb. O da yanıtlarından memnun değildi anladığım kadarıyla. Teşekkür ettim ve çıktım. Eve dönünce internetten araştırmalara başladım ve TURAN DURSUN'a ithaf edilmiş bir site buldum. Yaklaşık 3 ay süren araştırmalarım sonucu dinden çıkmış bulundum. 1,5 - 2 sene kadar dinsiz yaşadım. Ama içimde hep bir boşluk oluyordu ve her gece ölümü ve tanrının varlığını düşünüyordum. Dini yönden görüşümü soranlara: "TANRIYA İNANIYORUM ANCAK DİNLERİ REDDEDİYORUM." diyordum. Yine bir gece aklıma şu soru takıldı: "HENÜZ SADECE İSLAMİYETİ OKUDUM, NASIL TÜM DİNLERİ REDDEDİYORUM DİYEBİLİRİM Kİ?". Eğer inançlı olacaksam mutlak surette ilahi bir din olacaktı çünkü tek Tanrı inancım şüphesizdi. Ve kendinden önce gelmiş ilahi kitapların da geçerliliğinin devam ettiğini söyleyen, önceki kitaplarda var olacağı duyrulan ve tamamlayıcı roldeki Hristiyanlığı araştırmaya başladım. Araştırmalarımın henüz 1. haftasındaydım ki Hristiyanlıkla ilgili bayağı çok bilgi birikimi elde etmiştim. Hristiyan.NET'teki dökümanların bir çoğunu okumuştum bile. Ama aklım bir türlü ÜÇLEMEye yatmıyordu. Hristiyan bir chat odasında bir abimle konuşurken aynen şöyle dedi: "Eğer ki diğer konulara iman ettiysen ve yalnızca aklın üçlemede kaldıysa sana bir tavsiye: Üçlemeyi aklında bir kenara yaz durakoysun ve sen iman et, Hristiyan ol! Kutsal Ruh sana üçlemeyi açıklayacaktır!" Kabul ettim ve gerçekten dediği gibi yaptım. O gece evde benden başka kimse yoktu. Bir ilahi açtım ve diz çökerek Tanrı'ya yalvarmaya başladım. Beni ikna etmesi ve varlığından haberdar etmesini istedim. Ve birden gözlerimden yaşlar boşanmaya başladı. Sanki Tanrı eğilmişti ve kulağıma: "AFERİN OĞLUM. DOĞRU YOLDASIN, DEVAM ET!" demişti. O andan itibarense tam bir inanlı oldum. Şu an tek eksiğim henüz vaftiz olamamış olmam ve umuyorum onu da seneye ÖSS'yi kazandıktan sonra gideceğim ilde (yaşım da tutuyor olacak) gerçekleştireceğim.
Rab yüreğinize dokunsun.