"Ben barış düşünceleri tasarlıyorum, felaket düşünceleri değil."

moderator5

"Ben barış düşünceleri tasarlıyorum, felaket düşünceleri değil." - Bernardus

"Ben barış düşünceleri tasarlıyorum, felaket düşünceleri değil."

Seven kişi, sevgiliye 'Seni Seviyorum' demekten bıkmaz.
Melek Meryem’e şöyle dedi: "Senden doğacak çocuk kutsal olacak ve ona Tanrı Oğlu adı verilecek. O ki, bilginliğin kaynağıdır, yüce göklerdeki Peder’in Sözü’dür. Bu Söz, senin aracılığın ile ten olacak, ey Bakire. Böylece, ben Peder’deyim, Peder de bende diyen, ben Peder’den çıktım ve dünyaya geliyorum diyebilecek." Başlangıçta Söz vardı. Kaynak o zamandan beri fışkırıyordu. Ancak henüz kendi içinde. Söz Tanrı’da idi, gerçekten erişilmez bir ışıkta. Rab baştan beri şöyle diyordu: "Ben barış düşünceleri tasarlıyorum, felaket düşünceleri değil." Ancak tasarın ruhunun derinliklerine gömülü, biz onun içeriğini bilmiyoruz. Zira kim Tanrı’nın düşündüğünü bildi ya da kim onun danışmanı oldu. Bu nedenle barış tasarısı, bir barış yapıtı şekline girdi. Söz insan oldu ve o andan bu yana aramızda yaşıyor.

Kalplerimizde yaşıyor, iman sayesinde, belleğimizde yaşıyor, düşüncemizde yaşıyor ve hayalimizin içine kadar iniyor. Gerçekten de daha önce insan, Tanrı hakkında nasıl bir fikir edinebilirdi, onu kalbinin yarattığı bir put olarak görmekten başka. Çünkü Tanrı anlaşılmaz ve erişilmez, görülmez ve tümüyle hayal etme gücümüzü aşan bir varlıktı. Ancak şimdi kendisini anlamamızı istiyor, görebilmemizi istiyor, düşüncemizle kavrayabilmemizi istiyor. Nasıl diye mi soruyorsun? Kuşkusuz samanlıkta yatarak, Bakire’nin kucağında uyuyarak, dağ başında vaaz vererek, gece boyunca dua ederek olduğu kadar, Çarmıha gerilerek, ölümde solarak, ölüler arasında özgür olarak ve cehennem üzerinde hakimiyet kurarak.

Nihayet üçüncü gün ölülerden dirilerek, şakirtlere zaferinin işareti izlerini göstererek ve önlerinde gökyüzüne yükselerek. Bu olayların içinde gerçek, içten, kutsal düşünceler uyandırmayacak tek bir olay var mı? Bunlardan hangisini düşünsem, Tanrı’yı düşünmüş olurum.

Tüm bunların içinde O vardır, Tanrım vardır. Bu olayları düşünmeye dalmak bilgeliğin kendisidir, bunu daha önce de söylemiştim. Aklın gerektirdiği iş ise, bu olayların anısının verdiği hazzı canlandırmaktır, canlı tutmaktır. Kahin Harun’un değneğinden fışkıran bademlerin tadı gibi, Meryem’in göklerden toplayarak üzerimize yağdırdığı tat gibi.

Bernardus (1090-1153)

"Ben barış düşünceleri tasarlıyorum, felaket düşünceleri değil." - Bernardus

"Ben barış düşünceleri tasarlıyorum, felaket düşünceleri değil." - Bernardus konusuna benzer konular;

Carlos Madrigal: "Gayrimüslimlerin ihtiyacı olan şey hoşgörü değil saygıdır" Carlos Madrigal: “Gayrimüslimlerin ihtiyacı olan şey hoşgörü değil saygıdır” İstanbul Protestan Kilisesi ruhani önderi Carlos Madrigal ile hayat hikâyesini, İspanya ve Türkiye’yi konuştuk Cumhuriyet döneminde inşa edilen, ilk ve tek kilise olan Altıntepe Kilisesi’nin kurucusu, İstanbul Protestan Kilisesi Vakfı Ruhani Önderi Carlos Madrigal ile Türkiye’ye yerleşmeye nasıl karar verdiğini, hayatını, İspanya’yı ve Türkiye’yi konuştuk. Güzel Sanatlar ve Teoloji öğrenimi görmüş olan Madrigal’in Hıristiyanlığı irdelediği 14 kitabı bulunuyor. Türkiye’deki yaşama adapte olmakta zorluk yaşamayan Madrigal, Anadolu’daki Hıristiyanların güç koşullar altında yaşadığını anlatıyor. 1960 yılında Barselona’da doğan Madrigal, evli ve üç çocuk babası;...

"Bakire Anne’ye Övgü Vaazı" - Bernardus Bakire Anne’ye Övgü Vaazı, Bernardus Senden doğanın adı Tanrı Oğlu olacak. Bir bakireden doğmak, Tanrı’ya yaraşır tek doğuş türüydü. Tanrı’yı doğurmak da bir bakireye yaraşan tek doğum. Bu nedenle insanların Yaratıcısı, insandan doğup insan olmak için, kendine yaraşacak bir anne seçmek, daha doğrusu kendine böyle bir anne hazırlamak durumunda idi. Bu nedenle lekesiz bir anneden lekesiz doğabilmek için, bu annenin bakire olmasını istedi. Kurtuluş için herkese gerekli olan erdemlerin timsali olabilmek için, sevgi ve tevazu dolu olan O, sevgi ve tevazu dolu olan bir anneden doğmak istedi. Bakire’ye önceden bekaret özlemini veren, tevazunun paha biçilmez nimetini bağışlayan O, ona anne olmasına da imkan verdi. Bakire’de herhangi bir...

"İnsanın yeryüzündeki yaşamı bir angarya değil midir?" - Augustinus İnsanın yeryüzündeki yaşamı bir angarya değil midir? Ruhum, yalnızca Tanrı’da huzur buluyor. Seni tanımayı öğrenmek için, seni nerede buldum Rabbim? Seni tanımadan önce, o zamana kadar belleğimde değildin. Seni tanı*mak için, seni nerede buldum? Elbette sende buldum, kendimden üstün yerde buldum? Ancak herhangi bir uzaklık söz konusu değildir. Senden uzaklaşıyor, sana yaklaşıyoruz. Ancak tüm bunlar bir alanda oluşmuyor. Ey Gerçek, sana danışmak isteyenler için sen her yerde bulunuyorsun ve değişik sorunlar için sana danışanları aynı zamanda yanıtlıyorsun.

"Kime gidebiliriz ki? Ölümsüz hayat sözleri sende." - Bernardus "Kime gidebiliriz ki? Ölümsüz hayat sözleri sende." İncil’de okuduğumuz gibi Rab, gıda olarak sunduğu bedeninin gizeminden hareketle, şakirtlerine çektiklerine ortak olmayı öğretmek için vaaz vermeye koyulduğu zaman, bazıları "Bu söz ağır" diyerek onu izlemekten vazgeçmişlerdi. Ancak İsa şakirtlerine: "Siz de mi beni terk etmeyi düşünüyorsunuz?" diye sorduğunda, şakirtler soruyu şöyle yanıtladılar: "Kime gidebiliriz ki? Ölümsüz hayat sözleri sende." Bugün de, kardeşlerim, İsa’nın sözleri bazıları için ruh ve hayattır. Bu nedenle O’nu izlemektedirler. Ancak bazıları da bu sözleri ağır buluyor ve başka yerde acınacak avuntular arıyorlar. Çünkü ölüme götüren geniş ve rahat bu yoldan gidenleri uyarmak için bilge, sesini meydanlarda...