"Beni anmak için böyle yapın" - Albertus Magnus Hristiyanlık İncil İsa

moderator5

"Beni anmak için böyle yapın" - Albertus Magnus

"Beni anmak için böyle yapın"

"Doğal dünya bize Tanrısal kusursuzluklarının şa*hane gösterisini sunuyor, oysa ki açınlamanın dünyası sonsuzca daha büyüktür. Efkaristiya , tüm do*ğaüstü yapıtlar arasında, Tanrısal erdemin yüceli*ğinin ve mucizelerinin özetidir".

"Beni anmak için böyle yapın" (Luka 22,19). Burada iki şeyin altını çizmek gerekiyor. İlki, "Böyle yapın" dediğinde, bu gizi kullanma emridir. İkincisi, bizim için ölüme giden Rabbin anısı olmasıdır. "Böyle yapın" diyor. Gerçekten bundan daha yararlı, daha tatlı, da*ha sağlıklı, daha nazik, sonsuz yaşama daha benzer bir emir verile*mezdi.

Tüm bu nitelikleri tek tek gözden geçirelim. Her şeyden önce Efkaristiya, tinsel olarak ölü olan için günahların affında yararlıdır ve de tinsel olarak yaşayan için inayetin artma*sında son derece yararlıdır. Ruhlarımızın kurtarıcısı, kutsamasını alabilmemiz için yararlı olan şey hakkında bizi eğitiyor. Onun kutsaması gücü, kurban olmasındadır, çünkü gizemsel adakta kendini bizler için Baba’ ya ve komünyon’ da bize sunuyor. "Ken*dimi onların uğruna adıyorum" (Yuh. 17, 19). Kutsal Ruh’ un aracılığı ile kendini Allah’a lekesiz sunan Mesih, yaşayan Allah’a hizmet edebilmesi için, vicdanlarımızı ölü işlerinden arındıracaktır.

Bizler bundan daha tatlı bir şey yapamayız. Tüm Tanrısal zevkleri içeren gizemden daha zevkli ne olabilir ki? "Cennetten onlara hazırlanmış ekmek gönderdin; o ekmekte her tat vardı, her zevke uygundu. Verdiğin madde çocuklarına karşı tatlılığını gösterdi. çünkü o ekmek herkesin tadına uygundu; o ekmekten yiyen neyi istiyorsa onu buluyordu" (Bilge. 16, 20-21). Bundan daha sağlıklı bir şey emredilemezdi. Bu giz, gerçekten, yaşam ağacının meyvesidir. Onu dindarlık ve inanç ile kabul eden ebedi ölümü bilmeyecektir. "Onu tutanlar için bir hayat ağacıdır, ve onu sıkı tutanlar mutludur" (Mesel. 3,18); "Bedenimi yiyen de benim için yaşayacak" (Yuh. 6,57).

Bundan daha nazik bir şey emredilemezdi. Nitekim bu sevgiyi ve birliği yaratan gizdir. Kendini gıda olarak vermek yüce bir sevgi*nin işaretidir. "Çadırımın adamları diyorlardı: Onun yedirdiği ete doymayan var mı?" (Eyüp, 31,31); sanki şunu diyormuş: ben onları o denli sevdim ve onlar beni, ki ben onların içinde olmayı, onlarsa beni içlerine olmayı istiyorduk, öyle ki benle karışınca, uzuvlarım olabilsinler. Gerçekten daha içtenlikli ve daha doğal bir şekilde ne onlar benimle ne de ben onlarla birleşemezdik. Sonsuz yaşama bundan daha uygun bir emir verilmezdi. Nitekim sonsuz yaşam varoluyor ve sürüyor, çünkü Allah tüm mutluluk ile ermiş konumunda yaşayan azizlerle birleşiyor.

Albertus Magnus (1206-1280)

"Beni anmak için böyle yapın" - Albertus Magnus

"Beni anmak için böyle yapın" - Albertus Magnus konusuna benzer konular;

"Böyle bir insan nasıl Hıristiyan olabilir? Yanıtlasana" - Yuhanna Krisostomos Böyle bir insan nasıl Hıristiyan olabilir? Yanıtlasana. Işığınız insanların gözlerinde parlasın. Kendi ‘yoksulluğunu öne süremezsin. Çünkü iki kuruş veren dul gelip, seni suçlayacaktır. "Ne altınım, ne de gümüşüm var" derdi Petrus, vazgeçilmez gıdalara sahip olmadığından açlık çekmiştir. Alt tabaka doğmuş olmanı da öne süremezsin. Çünkü Havariler tanınmayan, kökenleri bilinmeyen insanlardı. Cehaletine de sığına*mazsın. Çünkü onlar da kültürsüz insanlardı. Sağlıksız olduğunu da iddia edemezsin. Çünkü Timoteus da aynı durumda idi: sık sık rahatsızlanırdı. Elinden geleni yapmak isteyen herkes karşısındakine yardım edebilir. Meyve vermeyen ağaçların ne denli güçlü, güzel, iyi gelişmiş, bol yapraklı ve yüksek olduklarını görmüyor...

"Hasat bol, fakat işçilerin sayısı az" - Gregorius Magnus Hasat bol, fakat işçilerin sayısı az. Rab şakirtlerini gönderiyor. Rabbimiz ve Kurtarıcımız, sevgili kardeşlerim, bizi bazen sözleriyle, bazen de fiilleri ile eğitiyor. Onun fiilleri de emirlerdir, çünkü bir şey söylemeksizin bir şey yaptığı zaman, bize nasıl hareket etmemiz gerektiğini göstermektedir. O halde işte bize vaaz için şakirtlerini ikişer ikişer gönderiyor, çünkü iyiliğin emri ikidir: Allah sevgisi ve yakınına sevgi. Rab, başkalarına karşı merhameti olmayan kimsenin kesinlikle vaaz etmek görevine teşebbüs etmemesi gerektiğini, söylemeksizin, bize ima etmek için şakirtlerini vaaz etmeye ikişer ikişer göndermektedir.

"Gerçek Tanrı olmasaydı, bize kurtuluşu getiremezdi" - Leo Magnus Gerçek Tanrı olmasaydı, bize kurtuluşu getiremezdi Alçakgönüllülük yüceliği, güçsüzlük güçlülüğü ve ölümcüllük ebediyeti giydirir. Kral soyundan, Davut’un soyundan bir bakire seçiliyor ve kutsal bir analığa tahsis edilerek, İnsan-Allah Oğul’u bedeninden önce yüreğinde taşıdı. Allahsal niyeti bilmediğinden, olağanüstü bir olayın karşısında korkuya kapılmaması için, melekle olan konuşmasında Kutsal Ruh’un onda gerçekleştireceği şeyi öğreniyor ve Allah’ın annesi olmak üzere olan o, bunun iffetinin aleyhine olacağını düşünmüyor. Mademki Allah gücünün yararlı katkısı vaat ediliyor, neden türemenin yeniliğine inanmasın? Bundan başka, zaten kusursuz olan imanı daha önceki bir mucize ile tasdik ediliyor: tüm beklentilerin aksine Elizabet’ e...

"Habil’in kanından daha üstün" - Gregorius Magnus Habil’in kanından daha üstün... Herkes, kendi olanaklarına göre, kardeşlerine yeni yaşamın gizini belirtmelidir. Ermiş Eyüp, kutsal Kilise’nin bir şekli olduğundan bazen bedenin bazen de başın sesi ile konuşurdu. Bedenin uzuvlarından söz ettiğinde hemen başın sözlerine yükselir. Bunun içindir ki burada: "Acı çekiyorum, oysa ki ellerimde zorbalık yoktur ve duam arıydı (bk. Ey.16. 17) diye ekliyor. Mesih, kurtuluşumuz uğruna azap çekti ve çarmıhın işkencesine katlandı, oysa ki elleri ile zorbalık etmemiş, günah işlememişti ne de dudaklarında aldatmaca vardı. Herkesin arasında yalnızca o Tanrı’ya arı duasını yükseltti, çünkü azabın acıları içinde, zorbalar için dua etti ve dedi ki: "Baba, onları bağışla, çünkü ne yaptıklarını...

"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5) “Size ne derse onu yapın” (Yuh. 2:5) <o:p></o:p> <o:p></o:p>Rab İsa, annesi Meryem ve birkaç öğrencisi Gana köyündeki bir düğüne davetliydiler. Düğün esnasında şarap bitmişti; hizmetçiler soruna çözüm bulabilmek amacıyla umutsuzca koştururlarken, Meryem Ana’nın önüne gelirler, o onları durdurarak gözlerini İsa’ya çevirir ve “Şarapları yok” der. Rab İsa aniden söylenen bu söz karşısında irkilir, biraz da kızgınlıkla “Anne, benden ne istiyorsun?” der. Hizmetçiler bu konuşmaları şaşkınlıkla izliyor ve nasıl bir sonuç çıkacağını merakla bekliyorlardı. Meryem Ana tekrar hizmetçilere dönerek “Siz O’na yaklaşın, ve size ne derse şaşırmadan hemen yerine getirin” der. Meryem Ana’nın bu önerisi üzerine İsa’ya yaklaşırlar, Rab ise küplere su...