"Kime gidebiliriz ki? Ölümsüz hayat sözleri sende." - Bernardus Hristiyanlık İncil İsa

moderator5

"Kime gidebiliriz ki? Ölümsüz hayat sözleri sende." - Bernardus

"Kime gidebiliriz ki? Ölümsüz hayat sözleri sende."

İncil’de okuduğumuz gibi Rab, gıda olarak sunduğu bedeninin gizeminden hareketle, şakirtlerine çektiklerine ortak olmayı öğretmek için vaaz vermeye koyulduğu zaman, bazıları "Bu söz ağır" diyerek onu izlemekten vazgeçmişlerdi. Ancak İsa şakirtlerine:
"Siz de mi beni terk etmeyi düşünüyorsunuz?" diye sorduğunda, şakirtler soruyu şöyle yanıtladılar: "Kime gidebiliriz ki? Ölümsüz hayat sözleri sende."

Bugün de, kardeşlerim, İsa’nın sözleri bazıları için ruh ve hayattır. Bu nedenle O’nu izlemektedirler. Ancak bazıları da bu sözleri ağır buluyor ve başka yerde acınacak avuntular arıyorlar. Çünkü ölüme götüren geniş ve rahat bu yoldan gidenleri uyarmak için bilge, sesini meydanlarda yükseltiyor.

Diğer yandan Mezmur da şöyle der: "Kırk yıl süre ile bu kuşağı yakından izledim ve şöyle dedim: bu kavmin kalbi yolunu şaşırmış." Diğer bir Mezmur da "Tanrı bir kez konuştu" der. Evet bir kez, yani daima. Onun sözü tektir. Çünkü kesintisizdir, sürekli ve ebedidir. Tanrı günahkarları tekrar kalplerine dönmeye çağırır. Onlara kalplerinin yanılgısını anımsatır. Çünkü O, kalplerinde varolandır, orada konuşur. Peygamberler yolu ile açıkladığı bu sözü gerçekleştirir: "Kudüs’ün kalbine hitap edin."

Kardeşlerim, Peygamberin uyarısının kurtuluşumuzla ne denli ilgili olduğunu görüyorsunuz; Bugün sesini duyduğumuzda kalbimizi sertleştirmememiz gerek. İncil’de okuduklarımız da, Peygamberin söylediklerinin hemen hemen aynıdır. İncil’de Rab şöyle der: "Ku*zularım sesimi duyar." Davut da mezmur da şöyle seslenir: "Kavmi olan sizler, (yani Rabbin kavmini kastediyor kuşkusuz) siz odağının kuzuları, bugün sesini duyarsanız, kalbinizi sertleştirmeyin" Bir de Peygamber Habakkuk’ un, Rabbin kınaması na kulak vermemekten uzak, onunla nasıl ilgilendiğini dinle: "Nöbet yerimden asla ayrılmayacağım. Siperlerde dimdik duracağım. Bana karşı ne söyleyeceğini ve uyarıya nasıl yanıt vereceğimi gözetleyeceğim." Bir de kardeşlerim, yalvarıyorum size, nöbet yerinden ayrılmayalım.

Çünkü savaş zamanı geldi. Kalbimizde, Mesih’in konuk olarak geldiği kalbimizde usla, bilgelikle davranalım. Kendi hayatımıza güvenmeyelim ve dayanaksız bir siperde destek aramayalım.

Bernardus (1090-1153)

"Kime gidebiliriz ki? Ölümsüz hayat sözleri sende." - Bernardus

"Kime gidebiliriz ki? Ölümsüz hayat sözleri sende." - Bernardus konusuna benzer konular;

"İtici güç" demek, ne büyük "ayıpmış"! - Yiğit Bulut "İtici güç" demek, ne büyük "ayıpmış"! (3 Haziran 2009) - Yiğit Bulut - Vatan Gazetesi "Evrim-yaratıcı zeka" yazılarımı bitirdim ama sağolsunlar "köşe yazarı arkadaşlarım ve mail grupları" devam ettiriyorlar. Bazı dostlarım yazmışlar "milliyetçi bir çizgi, okyanus ötesinde icat edilen Darwin karşıtı bir çizgi ile nasıl uyuşur"! Bazıları daha da ileri gitmişler ve beni "kara gömlekli" olmakla suçlamışlar! Neyse "kara cüppeli" dememişler! Bu "karşılaştırmalara", yine o yazıları yazanlardan biri olan dostumun cümlesi ile "aklım şaştı"! Türkiye'yi "sevmek" Darwin'i desteklemekle mi başlıyor? Veya Darwin'in teorilerini tatminkar bulmayıp "dahasını" arayanlar, Türkiye'yi sevmiyorlar mı? Sevgili dostlar, "saçmalık" tam...

"Bakire Anne’ye Övgü Vaazı" - Bernardus Bakire Anne’ye Övgü Vaazı, Bernardus Senden doğanın adı Tanrı Oğlu olacak. Bir bakireden doğmak, Tanrı’ya yaraşır tek doğuş türüydü. Tanrı’yı doğurmak da bir bakireye yaraşan tek doğum. Bu nedenle insanların Yaratıcısı, insandan doğup insan olmak için, kendine yaraşacak bir anne seçmek, daha doğrusu kendine böyle bir anne hazırlamak durumunda idi. Bu nedenle lekesiz bir anneden lekesiz doğabilmek için, bu annenin bakire olmasını istedi. Kurtuluş için herkese gerekli olan erdemlerin timsali olabilmek için, sevgi ve tevazu dolu olan O, sevgi ve tevazu dolu olan bir anneden doğmak istedi. Bakire’ye önceden bekaret özlemini veren, tevazunun paha biçilmez nimetini bağışlayan O, ona anne olmasına da imkan verdi. Bakire’de herhangi bir...

"Ben barış düşünceleri tasarlıyorum, felaket düşünceleri değil." - Bernardus "Ben barış düşünceleri tasarlıyorum, felaket düşünceleri değil." Seven kişi, sevgiliye 'Seni Seviyorum' demekten bıkmaz. Melek Meryem’e şöyle dedi: "Senden doğacak çocuk kutsal olacak ve ona Tanrı Oğlu adı verilecek. O ki, bilginliğin kaynağıdır, yüce göklerdeki Peder’in Sözü’dür. Bu Söz, senin aracılığın ile ten olacak, ey Bakire. Böylece, ben Peder’deyim, Peder de bende diyen, ben Peder’den çıktım ve dünyaya geliyorum diyebilecek." Başlangıçta Söz vardı. Kaynak o zamandan beri fışkırıyordu. Ancak henüz kendi içinde. Söz Tanrı’da idi, gerçekten erişilmez bir ışıkta. Rab baştan beri şöyle diyordu: "Ben barış düşünceleri tasarlıyorum, felaket düşünceleri değil." Ancak tasarın ruhunun derinliklerine gömülü, biz onun içeriğini...

"Sende denenmeleri kabul et" - Augustinus Sende denenmeleri kabul et... Mesih’te denenenler biziz. "Yalvarışımı dinle ya Rab, duamı dikkate al!" Kim konuşuyor? Tek bir insanmış gibi. Bak, tek bir insan mı? "Yeryüzünün ucundan sana sesleniyorum. Çünkü kalbim sıkıntı içinde." O, artık tek bir insan değil, ama yine de tek. Çünkü Mesih tek ve biz hepimiz onun uzuvlarıyız. Çünkü tek bir insan yeryüzünün ucundan seslenir mi? Yeryüzünün ucundan seslenen, ancak Peder’e hitap eden şu sözün konusu, miras olabilir: "İste benden ve ben sana kavimleri miras olarak vereceğim. Yeryüzünün uçları sana tabi olacak."

Benim yerime O öldü (Hayat için hayat) Benim yerime O öldü <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p>(hayat için hayat) Sevgili okuyucular! Sizlere yıllarca önce yasanmıs, insana garip bir heyecan ve saskınlık veren bir olayı anlatmak istiyorum: Yıllarca önce doğu ülkelerinin birinde, karakterleri birbirinden tamamen değisik olan iki erkek kardes yasardı. Genç olanı, sabahın erken saatlerinden aksamın geç saatlerine kadar içki içip, her çesit günahı isler, günahını terketmek için de kalbinde en ufak bir arzu hissetmez, kısaca, kötü, düsük, sefil bir hayat yasamaya devam ederdi. Ağabeyi ise onun aksine, Tanrı’dan korkan, alçakgönüllü, iyilik sever, kutsal bir hayat yasamak için kendisini hakikî ve yorulmaz bir imanla Tanrı’ya...