Haksız yere 11 yıl hapis yattı, hapse girmesine sebep olan kişiyi affetti Hristiyanlık İncil İsa

moderator6

Haksız yere 11 yıl hapis yattı, hapse girmesine sebep olan kişiyi affetti

http://www.hurriyet.com.tr/dunya/11366345.asp?gid=229

Alıntı:

’Tecavüzcüm’ dediği adamla sıkı dost oldu

Kuzey Carolina’da sabaha karşı dairesine giren eli bıçaklı saldırganın tecavüzüne uğrayan ve soyulan Jennifer Thompson, yanlış kişiyi hapse yolladı. Adam, DNA testiyle 11 yıl sonra aklanıp, özgürlüğüne kavuştu. Ve kendisine yıllarca cehennem azabı çektiren Jennifer’ı affetti.

Adli uzmanlar tarafından "Mantığa aykırı" diye nitelenen ve People dergisine konu olan olay, 29 Temmuz 1984’te sabaha karşı 03.00 sularında meydana geldi. Elon Koleji’nin kampusundaki odasında uyumakta olan 22 yaşındaki Jennifer, boğazına dayanan bir bıçakla uyandı. Tecavüze uğradı. Öleceğini sandı ama kendini topladı. Saldırganın dikkatini başka tarafa çekerek, arka kapıdan kaçmayı başardı.

Polis merkezinde yan yana dizilmiş bir grup adam gösterdiklerinde, hiç tereddüt etmeden bir kişiyi işaret etti. İşaret ettiği kişi, Afrika kökenli Ronald Cotton’dı. Ronald süratle yargılandı. 1985’te jüri, onu tecavüz ve soygundan suçlu buldu. Olayın meydana geldiği gece bir başka kadına daha tecavüz edildiği için 1987’de bir kez daha yargılandı. Sonuçta iki kez tecavüz ve soygundan suçlu bulundu. Ömür boyu hapse mahkum oldu. Yargılandığı sırada Ronald, sürekli olarak masum olduğunu tekrarlayıp durdu. Suçsuz yere cezaevine düşen Ronald, umudunu hiç yitirmedi.

Geç gelen adalet

1995 yılında DNA testi isteyen Ronald, test sonuçlarına göre suçsuzdu ve iki olaydan da aklanmıştı. Ronald’ın suçsuz yere yıllarca hapis yattığını öğrenen Jennifer şoke oldu. Üzüntüden günlerce uyuyamayan Jennifer, kararını verdi ve dedektif Gauldin’i aradı. Ronald ile yüzleşecekti. Gauldin, "Beni niçin aradığını biliyorum. Ronald ile görüşmek istiyorsun" dedi.

Ailecek görüşüyorlar

1997 yılında bir kilisede buluşma gerçekleşti. Ronald, eşiyle geldi. Jennifer, o günü şöyle anlattı: "Onu gördüğümde, titremeye ve ağlamaya başladım. Bana, ’Seni affediyorum. Sana kızgın değilim’ dedi. Bir insan nasıl bu kadar cömert ve affedici olabilirdi? Birbirimize sarıldık ve uzun süre öyle kaldık."

Jennifer ile Ronald ve aileleri, o günden sonra ayrılmaz birer dost oldu. Jennifer, "Ronald bana bağışlamanın gücünü ve yaşamayı öğretti" diyor. İki arkadaş, hikayelerini bir kitapta anlattı