Barnabas İncili'nin Yahudi Kutsal Kitaplarıyla Çelişkisi

Barnabas İncili diye ortaya atılan ve 19 mucizesi gibi müslümanların can simidi gibi sarıldığı, Yahudi-Hristiyan kaynaklarda ilahilik kökeni olmayan İslam peygamberi Muhammed'in ilahiliğini ispata çalıştıkları bu materyalde Kuran'a aykırı şekilde İsa'nın (Yahşuah) Mesih olmadığı iddia edilmektedir.

Oysaki Barnabas İncili vaftizci Yahya (orjinali Yuhanna, st. John the baptist) peygamberden bahsetmektedir. Vaftizci Yahya'yı kabul eden Barnabas İncili, arkeolojik olarak varlıkları ortaya konmuş Yahudi Kutsal Kitapları'na ters düşmektedirler.

Çünkü Yahudi Kutsal Kitapları'na göre Mesih'ten önce, "Rab'bin yolunu düzlemek için" Yahya gelecektir, habercisi gelecektir.

Tevrat-Zebur'un son kitabı Malaki, 3. bölüm;

Alıntı:

1 "İşte ulağımı gönderiyorum. Önümde yolu hazırlayacak. Aradığınız Rab (ADOWN) ansızın tapınağına gelecek; görmeyi özlediğiniz antlaşma ulağı gelecek" diyor Her Şeye Egemen RAB (YHVH).

Tevrat-Zebur'dan bir kitap olan Yeşaya, 40. bölüm;

Alıntı:

3 Şöyle haykırıyor bir ses: "Çölde YHVH'nin yolunu hazırlayın, Bozkırda Tanrımız (ELOHIYM) için düz bir yol açın. 4 Her vadi yükseltilecek, Her dağ, her tepe alçaltılacak. Böylelikle engebeler düzleştirilecek, Sarp yerler ovaya dönüştürülecek. 5 O zaman YHVH'nin yüceliği görünecek, Bütün insanlar hep birlikte onu görecek. Çünkü bu sözler YHVH'nin ağzından çıktı."

• Yahudiler Mesih'i bekliyorlardı, halen daha bekliyorlar.
• Yahudiler Mesih'in dünyaya gelişini bekliyorlar, halen daha bekliyorlar.
• Yahudiler Mesih'i Tanrı Oğlu olarak biliyorlar, halen daha öyle biliyorlar.
• Yahudiler Mesih'i İsrail'in Kralı olarak biliyorlar, halen daha öyle biliyorlar.
• Yahudiler Mesih'i İsrail'in kurtarıcısı olarak biliyorlar, halen daha öyle biliyorlar.
• Yahudiler Mesih'in ELOHIMleri yani Tanrıları olan YHVH'nin kendisi olduğunu biliyorlar, halen daha öyle biliyorlar.
• Yahudiler Mesih geldiğine herkesin göreceğini ve Kudüs'e geleceğini bekliyorlar, halen daha bekliyorlar.
• Yahudiler YHVH'nin yüceliğininin görünümü olan Mesih gelmeden önce habercisinin geleceğini bekliyorlar, halen daha bekliyorlar.

Sonuç;

Vaftizci Yahya'yı kabul eden, referans sayan, böyle bir kişinin yaşamış olduğunu kabul ettiğinde Yahya'nın gelme amacını, varlık amacını da kabul etmiş olur.

Çünkü Yahya;

• YHVH'nin habercisiydi
• YHVH'den önce gelecek olan kişiydi.
• "Kabul edebilene" İlyas'tı.
• Yahya'dan sonra gelen kişi YHVH'nin kendisi Mesih olacaktı.
• Yahya'dan sonra gelen kişi SON olacaktı.
• Barnabas İncili Yahya'dan söz ettiği için, onu "peygamber" olarak saydığı için son yahudi kutsal kitabı Malaki'den sonra beklenen "haberci" olduğunu kabul etmek zorundadır. Hem Yahya'yı referans almak, peygamber saymak hem de O'nun peygamberliğinin esas amacı ve kökenini saymamak, bilerek görmemezlikten gelmek ve dezenformasyondur. Çünkü Yahya'nın varlığı Rabbin habercliğidir, Mesih'in dünyaya gelişinin haberciliğidir.
• Sadece Yahudi kaynaklarına dayanarak; Mesih; YHVH, YHVH'nin yüceliği, YHVH Oğlu'dur. Kudüs'e gelen tanrıdır.

NOT:Lütfen kaynak göstermeden (Ç)alıntı yapmayınız.

---

"Suskunluğum asaletimdendir
Her lafa verilecek bir cevabım var
Lakin;
Bir lafa bakarım laf mı diye,
Bir de söyleyene bakarım adam mı diye?"

---

Sayın vix,

Barnabas İncili'nin Yahudi Kutsal Yazılarıyla çeliştiğini kanıtlamak için bu sözde İncil'de Vaftizci Yahya peygambere atıfta bulunulmamasını örnek göstermişsiniz. Barnabas İncili'ni yazan kişinin Vaftizci Yahya gibi Mesih'in habercisi olmak görevini üstlenen büyük bir peygamberi yok saymasının ve tarihten silmek istemesinin sebebi Yeshua'nın gerçek Mesih olduğunu reddetmesi ve Muhammed'in beklenen Mesih olduğunu iddia etmesidir. Bu nedenle sözde Barnabas, Hıristiyanların gerçek kabul ettiği dört İncil metninden biri olan Yuhanna İncili'nin ilk bölümünü tahrif etmekten (değiştirmek/saptırmak) kaçınmamıştır.

Yahudiler Yahya'ya, «Sen kimsin?» diye sormak üzere Kudüs'ten kâhinlerle Levilileri gönderdikleri zaman Yahya'nın tanıklığı şöyle oldu - açıkça konuştu, inkâr etmedi - «Ben Mesih değilim» diye açıkça konuştu.Onlar da kendisine, «Öyleyse sen kimsin? İlyas mısın?» diye sordular. O da, «Değilim» dedi.
«Sen beklediğimiz peygamber misin?» sorusuna, «Hayır» cevabını verdi.O zaman ona, «Kimsin, söyle de bizi gönderenlere bir cevap verelim» dediler. «Kendin için ne diyorsun?» Yahya, «Yeşaya peygamberin dediği gibi, `Rab'bin yolunu düzleyin' diye çölde yükselen sesim ben» dedi. (Yuhanna 1:19-23).

Bunu Barnabas İncili ile karşılaştırırsak, sözde Barnabas'ın Yeshua'ya Vaftizci Yahya'nın görevini yüklemeye çalıştığını görürüz. Bu sayede Muhammed'in Mesih olduğu iddiasını desteklemeye çalışan sözde Barnabas, Mesih'in İsmail'in soyundan geleceğini de söyleyerek Yahudi inançlarıyla kesin olarak ters düşer.

Sonra şöyle soruldu: «Ey muallim, bu va'd kime verilmiştir, söyle bize; çünkü, Yahudiler «îshak'a» diyorlar, îsmaililer ise, «İsmail'e.» îsa cevap verdi: «Davud kimin oğluydu ve hangi soydandı?»
Cevap verildi: «îshak'ın; çünkü, îshak Yakub'un babasıydı, Yakub da soyu Davud'a varan Yahuda'nın babasıydı.» Sonra îsa dedi: «Öyleyse, Allah'ın elçisi geleceği zaman, hangi soydan olacaktır?» Havariler cevap yerdiler: «Davud'un (soyundan).» Bunun üzerine Isa dedi: «Siz kendinizi aldatıyorsunuz; çünkü Davud, şöyle söyleyerek, ona ruhundan rab (efendi) der: Allah rabbına, «Ben düşmanlarına senin ayak taburen yapıncaya kadar sağ yanımda otur» dedi. Allah düşmanlarının ortasında rablık kazanacak olan asanı gönderecektir. «Eğer, sizin Mesih dediğiniz Allah 'in Elçisi Davud'un oğlu ise, Davud O'na nasıl «rab» der? Bana inanın, size söylüyorum ki, va'd İsmail'e yapılmıştır, İshak'a değil.» (Barnabas İncili 43. bap)

Barnabas İncili'nin Yahudi kutsal yazılarıyla en büyük çelişkisi ise İbrahim'in kurban etme sözü verdiği oğlunun kimliğiyle ilgilidir. Eski Ahit'e göre bu oğul İshak'dır.

Daha sonra Tanrı İbrahim'i sınadı. "İbrahim!" diye seslendi. İbrahim, "Buradayım!" dedi. Tanrı, "İshak'ı, sevdiğin biricik oğlunu al, Moriya bölgesine git" dedi, "Orada sana göstereceğim bir dağda oğlunu yakmalık sunu olarak sun." (Yaratılış 22:1-2).

Sözde Barnabas'a göre İbrahim oğlu İsmail'i kurban etmek istemiştir:

Melek Cebrail cevap verdi: «Kalk îsa ve Allah'a bir tanecik oğlu İsmail'i Allah'ın sözünü yerine getirmek için kurban etmek isteyen İbrahim'i ve oğlunu bıçak kesmeyince bir koyun kurban etmesini bildiren benim sözümü hatırla. Sen de böyle yapacaksın Ey Allah'ın kulu İsa.» (Barnabas İncili 13. bap)

Bu örnekleri çoğaltmak mümkündür. Barnabas İncili ile Yahudi kutsal yazıları arasındaki en ilginç tutarsızlıklardan biri ise sünnet ritüelinin kökeniyle ilgilidir. Eski Antlaşma'daki yazılara göre sünnet Tanrı tarafından İbrahim ile yapılan antlaşmanın bir simgesi olarak verilmiştir:

Tanrı İbrahim'e, "Sen ve soyun kuşaklar boyu antlaşmama bağlı kalmalısınız" dedi, "Seninle ve soyunla yaptığım antlaşmanın koşulu şudur: Aranızdaki erkeklerin hepsi sünnet edilecek. Sünnet olmalısınız, sünnet aramızdaki antlaşmanın belirtisi olacak. (Yaratılış 9-11)

Barnabas İncilindeki anlatıma göre sünnet ilk insan Adem'e dayanmaktadır ve aslında insan vücudunun ruh ile çatışma içinde olduğunu göstermektedir:

Ve bunu dedikten sonra, Isa seyretmekte oldukları dağın yanına oturdu. Ve, havarileri sözlerini dinlemek için yanına geldi. Sonra İsa dedi: «îlk insan Adem, şeytanın kandırması ile Allah'ın yasakladığı yemeği Cennet'te yeyince, derisi ruhuna isyan etti; bunun üzerine yemin edip dedi: «Vallahi seni keseceğim!» Ve bir kaya parçası bulup, taşın keskin kenarıyla kesmek için derisini ele aldı; bunun üzerine Cebrail tarafından azarlandı. Ve, cevap verdi: «Onu keseceğim diye Allah'a yemin ettim: Asla bir yalancı olmayacağım!»
«Ardından, Melek ona derisinin fazla kısmını gösterdi ve o da bunu kesti. İşte, bundan böyle nasıl herkes derisini Adem'in derisinden aldı ise, öyle de Adem'*in bir yeminle söz verdiği şeyi yerine getirmekle yükümlüdür. Adem bunu oğullarına uyguladı ve bu sünnet zorunluluğu nesilden nesile süregeldi. (Barnabas İncili 23. bap)