Hristiyanların Barnabas İncili'ne yaklaşımı

HIRİSTİYANLARIN BARNABAS İNCİLİNE YAKLAŞIMI


Hıristiyanlar bu İncili kabul etmezler; çünkü bu kitap her şeyden önce tarihsel olarak gerçek ve güvenilir bir İncil olma şartlarını yerine getirememektedir. Barnabas İncilinin en eski el yazması ortaçağ döneminden kalmıştır. Bu İncilin Mesih ya da havariler dönemine ait bir el yazması olmadığı gibi, İslam öncesi döneme ait bir el yazması bile bulunamamaktadır. Apokrif (sahte) yazılarla ilgili bir 6. yüzyıl belgesinde Barnabas İncili adında bir kitaptan bahsedildiği doğrudur; ancak bu 6. yüzyıla ait Barnabas İncili ile şu anda İslam alemi tarafından gerçek kabul edilen Barnabas İncilinin aynı içeriğe sahip olduğunu kanıtlamak imkansızdır. Dahası, İslam aleminin propaganda ettiği Barnabas İncili içerik olarak gerek kanonik gerekse apokrif (sahte) İncillerden o kadar farklıdır ki; onun diğer sahte metinlerle aynı kategoriye konması pek mümkün görünmemektedir. İslam’ın savunduğu Barnabas İncili gerçekten 6. yüzyıldaki belgede adı geçen Barnabas İncili ile aynı yazı olsaydı, o dönemdeki Kilise tarafından diğer tüm sahte yazılardan ayrıştırılması beklenirdi. 6. yüzyıldaki sahte İncilin diğer sahte metinlerden daha farklı ve daha tehlikeli olduğuna dair hiçbir şeyin söylenmemesi, 6. yüzyıla ait bu kitap ile Müslümanların inandığı Barnabas İncilinin aynı kitap olamayacağı görüşünü desteklemektedir.

Barnabas İncilinin Hıristiyanlar tarafından kabul görmemesinin tek nedeni İslam inancını desteklemesi değildir. Birçok Müslüman ilahiyatçı bu İncilin gerçek kabul edilmeme sebebinin sadece temel İslam iddialarıyla örtüşmesine bağlasa da, bu sav doğru kabulemez. Her şeyden önce Kilise’nin sahte ilan ettiği her İncilin mutlaka temel Hıristiyan inançlarıyla çatıştığını söylemek gerçekleri yansıtmaz. Örneğin, Kilise’nin apokrif olarak gördüğü Mesih’in doğum ve çocukluk dönemine ait İncil metinlerinde (Yakup’un İncili, Sahte Matta İncili, Kurtarıcının Arapça Çocuklu İncili, vb) Mesih’in Tanrılığı gibi temel Hıristiyan doktrinleri onaylanmaktadır. Buna rağmen Kilise bu metinlerin gerçekten Havariler ya da Mesih’in diğer öğrencileri tarafından yazıldığına ikna olmamıştır.

Yukarıda da belirttiğimiz gibi, Barnabas İncili Hıristiyanlar tarafından sahte olarak kabul edilmektedir; ancak bu kitap Kilise tarafından onaylanmayan tek sahte İncil metni değildir. Buna karşılık Barnabas İncili İslam’ın bazı öğretileriyle uyum içinde olan ve Müslümanların Hıristiyanlık karşıtı iddiaları destekleyen TEK sahte İncil metnidir. Bu durumun Kilise için değil de Müslümanlar için sakıncaları mevcuttur.

Barnabas İncilinin Kilise tarafından sahte bir İncil olarak kabul edilmesinde elbette içeriğindeki Hıristiyanlık karşıtı öğretiler önemli rol oynamaktadır. Kutsal Kitap’a ve geleneksel-Havarisel öğretilere uymayan öğretilerin bol keseden dağıtıldığı ve iftiralarla güçlendirilmeye çalışıldığı Barnabas İncili elbette kanonik (gerçek) bir İncil olarak kabul edilemez.

Buna ek olarak, Barnabas İncilinin yazılma sebepleri bize bu kitabın sahte olduğuna dair ipuçları vermektedir. Barnabas İncilinin yazarı daha kitabın giriş bölümünde bir komplo teorisi ortaya atmakta ve kitabın sonuna kadar farklı yöntemlerle bu komplo teorisini güçlendirmeye çabalamaktadır. Bu komplo teorisi Havari Pavlus’un da dahil olduğu bazı öğrencilerin Yeshua tarafından bildirilen Tanrısal gerçekleri çarpıtıp değiştirdiği iddiası üzerine kuruludur. İncilin yazarına göre mevcut Hıristiyanlık Yeshua’nın gerçek öğretilerinden yoksundur ve aslında yanlış öğretileri savunmaktadır:

Pek sevgili, yüce ve ulu Allah, büyük öğretme ve mucizeler merhametinden şu son günlerde peygamberi İsa Mesih aracılığıyla bizi ziyaret etmiştir; şeytan tarafından aldatılan pek çokları, dindarlık maskesi altında en dinsiz akideyi va'z ederek, Isa'ya Allah'ın oğlu demekte, Allah'ın sonsuza değin emrettiği sünnet olmayı red etmekte ve her türlü kirli etin yenmesine izin vermekte olduğundan, —bunlar arasında bulunan, kendinden üzüntü duymadan söz edemediğim Pavlus da aldatılmıştır— kurtulasınız, şeytan tarafından aldatılmayasınız ve Allah'ın hükmü önünde hüsrana uğramayasınız diye İsa ile yaptığım konuşma ve görüşmelerde gördüğüm ve duyduğum gerçeği yazıyorum. (Barnabas İncili Giriş bölümü)

Görüldüğü gibi, sözde Barnabas, Havari Pavlus’u da suçlu ilan edebilmek ve güya Pavlus’un bile kandığı yanlış öğretilere karşı mücadele edebilmek için bu İncili yazmıştır. Oysa herhangi bir komplo teorisine yanıt verebilmek amacıyla İncil yazmak gibi bir uygulama Hıristiyan geleneğinde var olmamıştır. İnciller Mesih’in öğrencilerinin Kurtarıcıdan duydukları gerçeklere tanıklık etmek ve bu gerçekleri dünyaya duyurmak istemeleri sonucunda yazıya geçirilmiştir. Bu nedenle Barnabas İncilinin yazılma amacı bile bu kitabın gerçek bir İncil olamayacağını göstermektedir.

Barnabas İncilindeki komplo teorisiyle karalanmaya çalışan Havari Pavlus’un bu saçma iddialardan haberi olmamıştır. Eğer Barnabas İncilini yazan kişinin Yeshua ve öğretileri konusunda Pavlus’u suçlayan sözlerinde gerçeklik bulunsaydı, Havari Pavlus’un bu konuya en azından yazdığı mektuplarda değinmesi beklenirdi. Oysa Havari Pavlus yazdığı mektuplarda ne Barnabas’ı kötülemiş ne de başkalarının Barnabas’ın adını kullanarak sapkın bir öğretiyi yaymaya çalıştıklarını söylemiştir. Dahası, Havari Pavlus hiçbir zaman bir İncil yazıp bunun tek gerçek İncil metni olduğunu iddia etmemiştir. Hepsinden önemlisi, Pavlus hangi İncillerin gerçek ve güvenilir kabul edilmesi gerektiği konusunda bile herhangi bir yargıda bulunmamıştır. Bu gerçekler bizi Barnabas İncilinde Pavlus hakkında yazılı olanların yalan ve iftiradan ibaret olduğu sonucuna ulaştırmaktadır.

Barnabas İncilinin sahte bir metin olarak değerlendirilmesinde şüphesiz yazarın abartılı yazım tarzı ve iddialarının gereksiz tekrarı da etkili olmaktadır. Yazar daha İncilin açılış cümlesinde yazdığı kitabın tek gerçek İncil olduğunu söyler:

Mesih Denilen, Allah'ın Dünyaya Gönderdiği Yeni Peygamber İsa'nın Gerçek Kitabı: Havarisi Barnabas'ın Anlatımına Göre. (Barnabas İncili Giriş bölümü)

Kilisenin kabul ettiği dört İncil metninin yazarları bu tür bir iddiayı savunmamışlardır; çünkü Matta, Markos, Luka ve Yuhanna İncil yazarken diğer İncilleri karalama kampanyası başlatmamışlar ve gerçeğin sadece kendileri tarafından bilindiği yolundaki yanlış öğretiyi benimsememişlerdir.

Ayrıca Barnabas İncilinin yazarı yazdığı kitaba gerçeklik kazandırmak amacıyla Barnabas’ın 12 havariden biri olduğunu söylemiştir (14. bap). Hıristiyanlıkta bir İncil yazarının mutlaka 12 havariden biri olması gerektiği yolunda bir görüş mevcut değildir. Eğer Barnabas İncilini yazan kişinin bu iddiası doğru olsaydı, Markos İncilinde yer alan havari listesinde Markos’un, Luka İncilindeki listede de Luka’nın isminin bulunması gerekirdi. Bu sahte İncil yazarı büyük ihtimalle bu gerçeği biliyordu; ancak kaleme aldığı sahte İncili 12 havariden birine atfederse güvenilirlik konusunda daha şanslı olacağını varsayıyordu. Bu nedenle komplo teorisi üreten kişilerin yolunu izleyip otoritesinin daha güçlü olduğu izlenimini vermeye çalıştı.

Barnabas İncilinin yazarı yazdığı kitabın gerçek bir İncil olarak değerlendirilmeyeceğini çok iyi bildiğinden bu havarisel otorite kavramından defalarca yararlanmak zorunda kaldı. Bu İncilin yazarı yazdığı kitabın gerçek olduğu konusunda insanlardan önce kendisini ikna etmeye çalıştığı için İncilin havari Barnabas tarafından yazıldığını neredeyse her bölümde tekrarlamak zorunda kaldı. Örneğin:

Balıkçı iki kardeş Andreas ve Simun (Petrus), vergi mültezimi Matta ve bu kitabı yazan Barnabas, Zebedi'nin oğulları Yuhanna ve Yakup, Tomas (Taddeus) ve Yahuda, Bartolomeus ve Filipus, Yakup ve hain Yahuda îskariyot. (14. bap)

Bu söz üzerine havariler üzüntülerinden sapsarı kesildiler: ve gizlice yazan (not alan) göz yaşlarıyla Isa'ya sordu: «Ey muallim, şeytan beni aldatacak ve sonra ben tart mı edileceğim?» îsa cevap verdi: «Bu kadar üzülme, Barnabas, çünkü, Allah'ın dünyayı yaratmadan önce seçtikleri helak olmayacaktır. Sevin, çünkü senin adın hayat kitabında yazılıdır.» (19. bap)

Sonra, (bunları) yazan dedi: «Ey muallim, sözlerin doğru; bunun için biz peşinden gelmek uğruna her şeyden geçtik. (25. bap)

Ve İsa böyle deyip ayrılarak Tabur dağına gitti ve oraya yanında Petrus, Yakub ve kardeşi Yuhanna'yla bunu yazan da çıktı. (42. bap)

Bunu yazan göz yaşlarıyla Isa'ya yaklaşıp, dedi: «Ey muallim, bana söyle, sana ihanet edecek olan kimdir?» İsa cevap verip, dedi.- «Ey Barnabas, şimdi senin için onu bilmenin zamanı değildir. (72. bap)

Ve, bu (satırları) yazana sorup dediler: «Buraya muallime yemek getirebilecek kimse geldi mi ey Barnabas?» (83. bap)

Bunu yazan, Yuhanna ve kardeşi Yakup'la birlikte, İsa'nın annesiyle beraber Nasıra'ya gitti. (218. bap)

Oysa Kilisenin kabul ettiği 4 İncil metninde bu kitapların kimler tarafından yazıldığı belirtilmez. Bir İncil’de yazarın isminin açıkça belirtilmesi ve İncilin yazılması için Yeshua’dan özel bir emir ya da görev alındığının vurgulanması genelde sahte İnciller ile gerçek İncilleri ayrıştıran başlıca özelliklerdir. Barnabas İncilinde bu özelliklerin tümünü bulmak mümkündür. Yukarıda örneklediğimiz gibi, bu kitapta İncil yazarının adının Barnabas olarak verilmesinin yanında Yeshua’nın göğe çıkmadan önce, Barnabas’ı sözde gerçek İncili yazmakla da görevlendiği de yazılmıştır:

Ve, İsa bu (satırlar) ı yazana dönüp dedi: «Bak Barnabas, benim dünyada kalışım süresince tüm olup bitenlerle ilgili olarak benim İncil'imi elbette yazmalısın. (221. bap)

Tüm bu örnekler Barnabas İncilini yazan kişinin ne tür bir amaçla bu sahte İncili kaleme aldığını ve kitabın düzmeceliğinin anlaşılmaması için ne büyük mücadeleler verdiğini gözler önüne sermektedir. Yine de Barnabas İncilinin bir bölümünde öyle akıl almaz bir anlatım tarzı verilmiştir ki; diğer sahte İncil yazarları bile eserlerinin gerçekliğini kanıtlamaya çalışırken bu kadar büyük bir saçmalığa başvurmamışlardır. Sözde Barnabas, Yeshua’nın kalbine Tanrı’dan peygamberlik kitabının indiğini iddia ettiği bölümde Yeshua’nın kendisiyle konuştuğunu ve peygamberlik kitabı hakkında bilgi verdiğini söylemiştir:

Otuz yaşına gelmiş olan İsa, kendisinin bana söylediğine göre, annesi ile zeytin toplamak için Zeytinlik Dağı'na çıktı.Sonra öğleyin dua ederken, «Rabb, rahmetle...» sözlerine geldiğinde, çevresini oldukça aydınlık bir nur ve sonsuz sayıda, «Allah'ı tesbih ve ta'zim ederiz» diyen melekler sardı. Melek Cebrail ona, ışıldayan bir aynaymış gibi bir kitap sundu. İnsanın kalbine inen bu kitapta, Allah'ın neler yaptığının, neler dediğinin ve neler irade buyurduğunun bilgisini aldi; öyle ki, « İnan Barnabas, her peygamberlikte her peygamberi öylesine biliyorum ki, söylediğim herşey şu kitaptan geliyor» şeklinde bana anlattığı gibi herşey açık ve çıplak önüne kondu. (10. bap)

Oysa aynı anlatıma göre Zeytin Dağında yaşandığı söylenen bu görümde Yeshua yalnızdır, üstelik daha peygamberlik görevine başlamadığı için ne Barnabas’ı ne de diğer öğrencilerini tanımaktadır! Bu tür bir anlatım tarzının - yani Barnabas’ın isminin kendisinin tanık olmadığı bir olaya sonradan eklenmesinin – amacı elbette Barnabas’ı diğer tüm havarilerden ayrıştırma ve bu sayede onun yazdığı söylenen İncil’e gerçeklik kazandırma arzusudur.

Son olarak vurgulanması gereken nokta aslında Barnabas İncilinin gerçek İncil olarak kabul edilmemesinin yanı sıra sahte bir İncil olarak bile kabul edilemeyeceğidir. Barnabas İncilinde anlatılanlar İncil kelimesine karşılık gelen Müjde ya da Sevindirici Haber kavramlarıyla çelişmektedir. Kilisenin kabul ettiği İnciller gerçekten de Mesih’in insanlığı kurtardığı müjdesini yaymaktadır. Oysa Barnabas İncilinin anlatımına göre Yeshua çarmıha gerilmediği için kurtuluşun sevindirici haberini ilan etmek imkansızdır. Bununla birlikte Barnabas İncili güçlü kurtarıcı Yeshua’nın zaferi yerine Müslümanların Hz. İsa dedikleri beceriksiz bir peygamberin yaşadığı sıkıntıları anlatmaktadır. İsa denen bu şahsiyet insanlar tarafından hep yanlış anlaşılmıştır ve bunun acısını çekmektedir. Sürekli göz yaşı döken bu kişinin öğretileri tüm Tanrısal yardıma ve desteğe rağmen Pavlus denen birisi ve onun yandaşları tarafından kolaylıkla değiştirilmiştir. Barnabas İncilinin yazarı her ne kadar yazdığı şeyin İncil olduğunu iddia etse de aslında onun yazdığı kitap İncil değil de beceriksizliği sonucunda yenilgiye uğramış İsa peygamberin ağıtları olarak adlandırılabilir.