DUA OKULU–KUTSAL KİTAP

teoforos

DUA OKULU–KUTSAL KİTAP–I.2

I.2) Antlaşma ve Dua
Dua hakkında konuşurken aynı zamanda Kutsal Kitap’ın Tanrısı ile ilgili olarak konuşuyoruz. Çünkü dualarımızı Kutsal Kitap’ın Tanrısı’na yükseltiyoruz. Bu Tanrı aynı zamanda halkı ile ilişkisini antlaşmalar yolu ile düzenlemektedir.

Tanrı Tekvin 12. bölümde Avram’ı çağırıp ona bir ülke, bir soy ve bir güvence (korunma; bereket) vaat ediyor. Bütün bunlar içinde için de Avram’ı atalarının topraklarından çıkmaya [dışarıya] davet ediyor:
1 RAB Avram'a, «Ülkeni, akrabalarını, baba evini bırak, sana göstereceğim ülkeye git» dedi,
2 «Seni büyük bir ulus yapacağım, Seni kutsayacak, sana ün kazandıracağım, Bereket kaynağı olacaksın.
3 Seni kutsayanları kutsayacak, Seni lanetleyeni lanetleyeceğim. Yeryüzündeki bütün halklar Senin aracılığınla kutsanacak.»

Tanrı’nın Avram için verdiği bu güvence aynı zamanda bir zafer vaat ediyor. Çünkü Avram Tanrı’nın kutsamasını alacak, başkalarına bir bereket kaynağı olacaktır. Böylelikle Avram’ı kutsayanlar kutsanacak, Avram’ı lanetleyenler ise lanetleyecektir.

Böylece Tanrı Tekvin 15. bölümde bu vaadini bir antlaşma ile mühürlüyor ve Bundan sonra RAB bir görümde Avram'a, “Korkma, Senin kalkanın benim. Ödülün çok büyük olacak” deyince (15:1) Avram, “Ey Egemen RAB, bana ne vereceksin; çocuk sahibi olamadım; bana çocuk vermediğin için evimdeki bir uşak mirasçım olacak” diye endişesini dile getiriyor (2-3). Ancak RAB Avram’a “O mirasçın olmayacak, öz çocuğun mirasçın olacak” diyerek vaadinin ne kadar güçlü olduğunu ve Avram’ın bütün ihtiyaçlarını, endişelerini ve eksikliklerini karşılayacak güçte olduğunu söylüyor (4). Ve Avram'a göklerin yıldızlarını göstererek soyunun ne kadar büyük olacağını düşünmesini istiyor (5). Böylece Avram RAB'be iman ediyor ve RAB bunu ona doğruluk sayıyor (6); yani Avram’a aklanma verilmiş oluyor.

Ancak Avram’ın önündeki bu iman yürüyüşü için Tanrı imanının güçlü olması gerek. Çünkü Avram imanına rağmen “Ey Egemen RAB, vaadini miras alacağımı nasıl bileceğim?” diye soruyor (8). Böylece Tanrı bir kurban töreni düzenliyor (Tekvin 15:9-21). Bu tören ile Tanrı verdiği vaadini ahit keserek yani antlaşma yaparak mühürlüyor; antlaşmasını kalıcı kılıyor. Tanrı ile Avram arasındaki bu tören antlaşmayı bozan tarafın başına gelecek olan laneti de gösteriyor. Bu tören “antlaşmayı bozan taraf bu parçalanan hayvanlar gibi olsun” anlamına geliyor.

Avram’ı çağıran Tanrı aynı zamanda Avram’a vaat veriyor; aynı zamanda parçalanan hayvanların arasından ateş ile geçerek kendi üzerine yemin etmiş oluyor; parçalanan hayvanların arasından sadece Tanrı geçiyor, Avram değil. Yani Tanrı bu antlaşmanın getirdiği ölüm cezasını kendi üzerine alıyor [ve bu ölüm cezasını da çarmıh aracılığı ile Tanrı’nın kendisi üstlenmiş oluyor].

Dua ile ilişki içinde olduğumuz bu Tanrı kendi antlaşmasını Avram’a vermesi neticesinde Avram “Avraham” yani “çokların babası” adını almıştır.

Elçilerin İşleri 7:17 Tanrı'nın İbrahim'e verdiği sözün gerçekleşeceği zaman yaklaştığında, Mısır'daki halkımızın nüfusu bir hayli çoğalmıştı.
Görüldüğü üzere Tanrı halkının kölelik evinden çıkışı kendi içinde bağımsız bir olay değildir. Bütün bunların temelinde olan şey Tanrı’nın İbrahim ile yaptığı antlaşmadır.

Bu antlaşma sebebiyle Tanrı kendisini “İbrahim'in Tanrısı, İshak'ın Tanrısı ve Yakup'un Tanrısı'yım” diyerek Musa’ya açıklıyor ve İsrail halkına “halkım” diyerek sahip çıkıyor:
Çıkış 3:6 Ben babanın Tanrısı, İbrahim'in Tanrısı, İshak'ın Tanrısı ve Yakup'un Tanrısı'yım.» Musa yüzünü kapadı, çünkü Tanrı'ya bakmaya korkuyordu.
7 RAB, «Halkımın Mısır'da çektiği sıkıntıyı yakından gördüm» dedi, «Angaryacılar yüzünden ettikleri feryadı duydum. Acılarını biliyorum.
10 Şimdi gel, halkım İsrail'i Mısır'dan çıkarmak için seni firavuna göndereyim.»

Ve Tanrı’nın İbrahim ile olan antlaşması sayesinde sadece etnik İsrail değil; Mesih aracılığı ile yerin bütün halklarından, bütün uluslarından inananlar Tanrı’nın halkına aşılanmış oluyor.
Galatyalılar 3:13-14 İbrahim'e sağlanan kutsama Mesih İsa aracılığıyla uluslara sağlansın ve bizler vaat edilen Ruh'u imanla alalım diye, Mesih bizim için lanetlenerek bizi Yasa'nın lanetinden kurtardı. Çünkü, "Ağaç üzerine asılan herkes lanetlidir" diye yazılmıştır.

Böylece bizler Mesih adıyla Göklerdeki Babamız’a dua ve tapınma ile yaklaştığımızda Tanrı’nın İbrahim’le yaptığı antlaşmasının verdiği güvenceyle bir yabancı biri gibi değil, Tanrı’nın ev halkı olmanın güvencesiyle Tanrı’ya yaklaşıyor ve tapınıyoruz:[1]
Efesliler 2:12 o zaman Mesihsiz, İsrail'de vatandaşlıktan yoksun, vaade dayanan antlaşmalara yabancı, dünyada umutsuz ve tanrısızdınız.
13 Ama bir zamanlar uzak olan sizler, şimdi Mesih İsa'da Mesih'in kanı sayesinde yakın kılındınız.

Benzer şekilde Hezekiel 16. bölümde İsrail halkı ölmek üzere olan, herkesin yüz çevirdiği bir bebeğe benzetiliyor (16:4-7). Bundan sonraki 8-14 ayetlerde ise bu halka Tanrı’nın bir antlaşma ile nasıl sahip çıktığı; bu antlaşmanın İsrail halkını nasıl bereketlediğini anlatılıyor. Hezekiel 16:15-59 ayetlerine baktığımızda İsrail halkının dönekliğini ve Tanrı’yı nasıl bıraktığını okuyoruz. İsrail halkı yaptığı bütün çirkinliklerine rağmen Tanrı’dan şu sözleri işitiyor:
Hezekiel 16:60 Gençlik günlerinde seninle yaptığım antlaşmayı anımsayacağım. Seninle sonsuza dek kalıcı bir antlaşma yapacağım.

Tanrı’nın iman atamız İbrahim ile yaptığı antlaşma o kadar sağlam ki, bu antlaşmayı İsrail halkının dönekliği bile bozamıyor; Tanrı’nın antlaşması o kadar sarsılmaz ki, insan bu antlaşmayı dolayısı ile Tanrı’nın planını bozamıyor (I.Timoteyus 2:13).

Böylece Kelam ve dua ile Tanrı’ya yaklaştığımızda vaatlerinde güvenilir olan bir Tanrı ile ilişki içinde olduğumuzu aklımızda tutmalıyız. Tanrı’nın antlaşması her durumda güvencemizdir. Ve bu güvence ile her durumda dua için teşvikimiz vardır.

[1] Efesliler 2:14-16 Çünkü Mesih'in kendisi barışımızdır. Kutsal Yasa'yı, buyrukları ve kurallarıyla birlikte etkisiz kılarak iki topluluğu birleştirdi, aradaki engel duvarını, yani düşmanlığı kendi bedeninde yıktı. Amacı bu iki topluluktan kendisinde yeni bir insan yaratarak esenliği sağlamak, düşmanlığı çarmıhta öldürmek ve çarmıh aracılığıyla bir bedende iki topluluğu Tanrı'yla barıştırmaktı.
17 O gelip hem uzakta olan sizlere hem de yakındakilere esenliği müjdeledi.
18 O'nun aracılığıyla hepimiz tek Ruh'ta Baba'nın huzuruna çıkabiliriz.
19 Böylece artık yabancı ve garip değil, kutsallarla birlikte yurttaş ve Tanrı'nın ev halkısınız.

DUA OKULU–KUTSAL KİTAP–I.2

DUA OKULU–KUTSAL KİTAP–I.2 konusuna benzer konular;

DUA OKULU–KUTSAL KİTAP–VIII <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List"...

DUA OKULU–KUTSAL KİTAP–VI.sonuç <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List"...

DUA OKULU–KUTSAL KİTAP–V.26 26-) Yakup 2:14-16 <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p> Kardeşlerim, bir kimse iyi eylemleri yokken imanı olduğunu söylerse, bu neye yarar? Böylesi bir iman onu kurtarabilir mi?<o:p></o:p> 15-16...

DUA OKULU–KUTSAL KİTAP–uyarı DUA OKULU<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p> –KUTSAL KİTAP–<o:p></o:p> <o:p> </o:p> uyarı<o:p></o:p> <o:p></o:p> Bu kitabı okumaya-çalışmaya önce Kutsal Kitap’tan bazı ayetler okuyarak ve dua...

DUA OKULU–KUTSAL KİTAP–giriş DUA OKULU<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p> –KUTSAL KİTAP–<o:p></o:p> <o:p></o:p> giriş<o:p></o:p> Dua hakkında kısa bölümlerle akılda kalıcı olmayı amaçladığım bu kitapta; detaylı bir çalışma...