Kendim için konusu
1064 kez okundu,
8 kez cevaplandı. En son mesaj
radika tarafından gönderildi.
Kendim için konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız
Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz
buraya tıklayarak hemen üye olunuz.
Bu konunun diğer sayfaları:
1
2
>
20-10-10, 19:17
radika
Sevgili arkadaşlar,
İki seneden fazla bir süredir birbiri üstüne can sıkıcı olaylarla karşılaştım. Önce ailevi problemler, arkasından kariyerimle ilgili beklentilerimin boş çıkması, özel hayatımda da beni anlayacak birisinin olmaması vs. sürekli bu konularda hayalkırıklıkları yaşadım. Şu an hayatımda büyük bir boşluk var. Ailem var ve onlar bana destek oluyor ama onlar da sonuçta insan ve yapabilecekleri kısıtlı. Zaman zaman gerçek manada Tanrı'nın beni unuttuğunu düşünüyorum. Biliyorum hepiniz bunun doğru olmadığını, benim yalnız olmadığımı Tanrı'nın benim yanımda olduğunu söyleyeceksiniz. Bunu ben de biliyorum ama sanki hayatım akmıyor gibi. Hep aynı şey devam ediyor gibi. Sanki boş duvarlara konuşuyorum gibi. Dua ediyorum ve bunun bir evre olduğunu ve geçeceğini de düşünüyorum ama sonuçta hayatta olumsuz şeylerin ardından olumlu şeyler geleceğine dair yazılı bir kanun yok. Çok büyük talihsizlikler, çok olumsuz şeyler birbiri ardına insanları bulabiliyor. Bütün bunlar olup biterken Tanrı nerede diye düşünüyor insan. Bugün anneme "hayatta bir şey olacaksa oluyor zaten sonuçta insanız Tanrı değiliz durduralım yanlış olan olayları" dedim ama dediğime kendim bile inanmadım. Tanrı da durdurmuyor ki. Ben kendi özel hayatımı bir kenara bırakıyorum, ben önemsiz birisiyim Tanrı'nın gözünde. Ama ya bütün bu dünya? Sokaklarda kalan insanlar, acı çeken insanlar. Bebekler ölüyor, mutsuzluk diz boyu o zaman biz Tanrı verdi, Tanrı aldı mı diyeceğiz? Bu kadar kadere iman etmek pasiflik değil mi? Gerçi ben bunları size yazıyorum da kendi hayatımda ne zaman kadere karşı gelsem, başarısızlığa uğradım. Tecrübeyle gördüm kendim de. Ama işte yine de insan düşünüyor. Neden diye soruyor hep. Neden? Bütün bunlar olup biterken, ben acı çekerken neden Tanrı üstüme kapıları kapatıyor? Bu kadar sorunlu insan var, onlara yardım etmek istiyorum ama kendim bir yere gelmeden hepsine yetişemem ki. Yapmak istediğim şeyler hep yarım kalıyor. Eğer böyle yarım yarım kalacaksa, kime ne yararı var bunun? Sizlerden fikir duymak istedim. Belki birileri beni aydınlatır.
Kendim için
FORUMA ÜYE OLUN! /
HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /
Kendim için
20-10-10, 23:18
jude
Daha once bu forumda baska bir baslik altinda benzer sekilde duygularini yazan birisi olmustu. O zaman Modaretor I ya da Yonetici soyle bir sey yazmisti: "Tanri acilari ortadan kaldirmaz sadece acilara dayanma gucu verir" demisti.
|
|
radika
|
Sevgili arkadaşlar,
İki seneden fazla bir süredir birbiri üstüne can sıkıcı olaylarla karşılaştım. Önce ailevi problemler, arkasından kariyerimle ilgili beklentilerimin boş çıkması, özel hayatımda da beni anlayacak birisinin olmaması vs. sürekli bu konularda hayalkırıklıkları yaşadım. Şu an hayatımda büyük bir boşluk var. Ailem var ve onlar bana destek oluyor ama onlar da sonuçta insan ve yapabilecekleri kısıtlı. Zaman zaman gerçek manada Tanrı'nın beni unuttuğunu düşünüyorum. Biliyorum hepiniz bunun doğru olmadığını, benim yalnız olmadığımı Tanrı'nın benim yanımda olduğunu söyleyeceksiniz. Bunu ben de biliyorum ama sanki hayatım akmıyor gibi. Hep aynı şey devam ediyor gibi. Sanki boş duvarlara konuşuyorum gibi. Dua ediyorum ve bunun bir evre olduğunu ve geçeceğini de düşünüyorum ama sonuçta hayatta olumsuz şeylerin ardından olumlu şeyler geleceğine dair yazılı bir kanun yok. Çok büyük talihsizlikler, çok olumsuz şeyler birbiri ardına insanları bulabiliyor. Bütün bunlar olup biterken Tanrı nerede diye düşünüyor insan. Bugün anneme "hayatta bir şey olacaksa oluyor zaten sonuçta insanız Tanrı değiliz durduralım yanlış olan olayları" dedim ama dediğime kendim bile inanmadım. Tanrı da durdurmuyor ki. Ben kendi özel hayatımı bir kenara bırakıyorum, ben önemsiz birisiyim Tanrı'nın gözünde. Ama ya bütün bu dünya? Sokaklarda kalan insanlar, acı çeken insanlar. Bebekler ölüyor, mutsuzluk diz boyu o zaman biz Tanrı verdi, Tanrı aldı mı diyeceğiz? Bu kadar kadere iman etmek pasiflik değil mi? Gerçi ben bunları size yazıyorum da kendi hayatımda ne zaman kadere karşı gelsem, başarısızlığa uğradım. Tecrübeyle gördüm kendim de. Ama işte yine de insan düşünüyor. Neden diye soruyor hep. Neden? Bütün bunlar olup biterken, ben acı çekerken neden Tanrı üstüme kapıları kapatıyor? Bu kadar sorunlu insan var, onlara yardım etmek istiyorum ama kendim bir yere gelmeden hepsine yetişemem ki. Yapmak istediğim şeyler hep yarım kalıyor. Eğer böyle yarım yarım kalacaksa, kime ne yararı var bunun? Sizlerden fikir duymak istedim. Belki birileri beni aydınlatır.
|
Kendim için
ölmüştüm; yaşama döndüm, kaybolmuştum; bulundum.
FORUMA ÜYE OLUN! /
HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /
Kendim için
21-10-10, 00:18
patricia
sevgili radika,
hayatta bazen hersey bir anda ters gitmeye baslar.hic birsey insanin istedigi veya arzu ettigi gibi gitmez.ne ilginc ki benimde hayatimin son iki yili korkunc zorluklarla gecti.cok zordu,kendi ulkemden cok uzaklarda,iki cocukla ,ki biri henuz iki yasinda,sirf inancimiz esimin ailesine ters dustugu icin kacmak ,yasadigimiz hayati arkada birakip uzaklara gitmek ve oralarda bir hayat kurmak zorunda kaldik.olmadi ,ilk basta hersey cok ters gitti.is bulamadik,kulturune alisamadik,herseyin ustune 8.8 lik deprem yasayip enkaz altindan son anda ciktik.butun bunlarin ustune esim hastalandi,ben tek basima ailemi ayakta tutmaya calisirken hep duada kaldim ama surekli senin gibi rab neden diye sordum,neden hersey ters gidiyor,neden istedigim hicbir sey olmuyor,neden ,neden,,,,
sevgili radika,yasadigimiz hersey rab`den.sen ne istersen iste, ne yaparsan yap ,O istemedigi surece hic birsey olmuyor .inan bana.yapman gereken hep dua da kalman ve rabbe olan inancini asla kaybetmemen.ve herseyden onemlisi lutfen,NEDEN diye degil,NE ICIN diye sor kendine.ben bunu sormayi tam iki yil sonunda bunca yasananlardan sonra ogrendim.yasadigin herseyde tanrinin senden ne istedigini sor,ne icin bunu yasamam gerekiyor de.dualar yardimiyla istedigin herseyi rabbin eline birak,inan ki O herseyi senin icin planlayip vericek.baskalarina nasil yardim edebilirim ki demissin.cevrene bir bak,mutlaka yardim edebilecegin bir misyon vardir.isyan etme.herseyi rabbin eline birak,onun onunde egil ki rab alcak gonullulugunu gorsun.
ben neden diye sormayi birakip ne icin diye sormaya basladiktan sonra,hayatimda hersey bir anda degisti.ic huzuru yakaladim,ve imanim dahada artti.super denebilecek bir is buldum,esim tamamen iyilesti,cocuklarim cok sukur iyi,hayatimizi yeniden kurduk.lutfen sende,herseyi O`nun eline birak,duada kal ,bak goreceksin hersey en kisa zamanda duzelecek.zamanini sadece rabbimiz biliyor ama biz bu surece dayanabilmen icin dua edicez,cok ama cok dua edicez,dualarin gucune inan.
kalbini ferah tut,rab kimseye tasiyamayacagi yukler vermez ve unutma RAB SENI COK SEVIYOR.
rab bir an once yolunu duzlesin kardesim dualarim seninle
Kendim için
FORUMA ÜYE OLUN! /
HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /
Kendim için
21-10-10, 02:36
Paullus
Değerli kardeşlerin sözlerine katılıyorum(Sayın Jude ve Sayın Patricia'nın).
Siz yazınızda çoğu sorunuza zaten cevap vermişiniz karamsar bir ruh haliyle.Pek çok kişi sizin durumunuza düşmüştür.Önce ailemizi suçlarız,sonra öğretmenimizi,sevgilimizi veya eşimizi,patronumuzu,tekra r ailemizi...En sonunda da faturayı RAB'be keseriz.Neden?Niçin ben?Tanrım neden görmüyorsun beni?...
Bu ülkemizde sıkça yaşanan bir olgu.Biz
Hristiyanlar Tanrı anlayışından dolayı siz müslümanlardan ayrılıyoruz.Bunu sonradan
Hristiyan olup Rab İsa Meih'e iman eden biri olarak daha iyi söyleyebilirm.Tanrı bizim hizmetkarımız değildir.Bize yaptığı en büyük ve hayati hizmet günahlarımızın kefaretini ödemesidir.Biz asıl onun hizmetkarlarıyız.Bize verdiği ve verecek olduğu lütuflardan dolayı ona şükreder ve hamdederiz.Bu düşünceler çerçevesinde de hayatımızı Rab İsa Mesih yolunda sürdürürüz(en azından kendi adıma böyle olduğunu söyleyebilirim).Ve oluşan bu yaşam şekli bizi herzaman ayakta tutarak seküler düzende sürünün bir parçası olmamızı engeller.Sorum şu olacak hayatınız masallardaki gibi mükemmel geçmiş olsa Tanrı hakkında ne düşünürdünüz?Aklınıza bile gelmezdi belki.Gelse bile şükürler olsun der,mevcut durumun kendi çabamız ve gayretimizle oluştuğunu düşünürdük.Evlenirken bile''iyi günde,kötü günde''diye yemin edilir.
Biz
Hristiyanlardaki iman olgusu açıkça derki;Tanrı kötülükten iyilik çıkarmamış olsa kötülüğe izin vermezdi.Tanrı da bunu zaten Mesih'in ölümü ve dirilişi ile şahane bir biçimde gerçekleştirdi.Gerçekten de,en büyük ahlaki kötülük olan Oğlu'nun ölümünden,çok büyük iyilikler çıkardı:Mesih'in yüceltilmesi ve bizim kurtuluşumuz.
En kısa sürede sıkıntılarınızdan kurtulmanız için size dua edeceğim.Bu foruma üye olup düşüncelerimizi almanız güzel olmuş sizin adınıza.Ama unutmayın ki evinizin anahtarıyla başka bir evin kapısını açamazsınız.Bizim Tanrı anlayışımızı ve size durumunuz hakkında beyan edeceğimiz düşüncelerimizi daha iyi anlamanız için önce Rab İsa Mesih'i tanımanız lazım .Forumda Temel kavramlar bölümünde aradığınız cevapları bulacağınızı umuyorum.
Saygılarımla.
Kendim için
FORUMA ÜYE OLUN! /
HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /
Kendim için
22-10-10, 19:29
radika
Sevgili arkadaşlarım,
Sevgili Jude mesajınız için çok teşekkür ederim. Sevgili Patricia sizin mesajınızı okurken gözyaşlarımı tutamadım. Gerçekten yazdıklarınızla kuvvet buldum ve çok sevindim hayatınızdaki bazı sıkıntıları atlattığınız için. Umarım bundan sonrası da sizin için güzel olur. Sevgili Paullus sözlerinizi beni kendime getirdi. Tanrı'yla olan ilişkimi yeniden gözden geçirmeme neden oldunuz. Tanrı'ya şükürler olsun ki yaralarımızı sarmak için bizi birbirimize kazandırdı. Binlerce kez teşekkür ederim hepinize. Sevgilerimle,
Kendim için
FORUMA ÜYE OLUN! /
HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /
Kendim için
Kendim için konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz
buraya tıklayarak hemen üye olunuz.
Bu konunun diğer sayfaları:
1
2
>
| HRİSTİYAN FORUM
> Dua ve Şükür konuları
: Kendim için konusu 1064 kez okundu, 8 kez cevaplandı. En son mesaj radika tarafından gönderildi. Kendim için Sevgili arkadaşlar, İki seneden fazla bir süredir birbiri üstüne can sıkıcı olaylarla karşılaştım. Önce ailevi problemler, arkasından kariyerimle ilgili beklentilerimin boş çıkması, özel hayatımda da beni anlayacak birisinin olmaması vs. sürekli bu konularda hayalkırıklıkları yaşadım. Şu an hayatımda büyük bir boşluk var. Ailem var ve onlar bana destek oluyor ama onlar da sonuçta insan ve yapabilecekleri kısıtlı. Zaman zaman gerçek manada Tanrı'nın beni unuttuğunu düşünüyorum. Biliyorum hepiniz bunun doğru olmadığını, benim yalnız olmadığımı Tanrı'nın benim yanımda olduğunu söyleyeceksiniz. Bunu ben de biliyorum ama sanki hayatım akmıyor gibi. Hep aynı şey devam ediyor gibi. Sanki boş duvarlara konuşuyorum gibi. Dua ediyorum ve bunun bir evre olduğunu ve geçeceğini de düşünüyorum ama... Kendim için
