"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5), Hristiyanlık İncil İsa

"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5) konusu 1104 kez okundu, 1 kez cevaplandı. En son mesaj fevzi_90 tarafından gönderildi.

"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5) konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olunuz.

"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5) hristiyanlık incil isa tevrat zebur

30-07-08, 18:36
"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5)

Margos

“Size ne derse onu yapın” (Yuh. 2:5)

Rab İsa, annesi Meryem ve birkaç öğrencisi Gana köyündeki bir düğüne davetliydiler. Düğün esnasında şarap bitmişti; hizmetçiler soruna çözüm bulabilmek amacıyla umutsuzca koştururlarken, Meryem Ana’nın önüne gelirler, o onları durdurarak gözlerini İsa’ya çevirir ve “Şarapları yok” der. Rab İsa aniden söylenen bu söz karşısında irkilir, biraz da kızgınlıkla “Anne, benden ne istiyorsun?” der. Hizmetçiler bu konuşmaları şaşkınlıkla izliyor ve nasıl bir sonuç çıkacağını merakla bekliyorlardı. Meryem Ana tekrar hizmetçilere dönerek “Siz O’na yaklaşın, ve size ne derse şaşırmadan hemen yerine getirin” der. Meryem Ana’nın bu önerisi üzerine İsa’ya yaklaşırlar, Rab ise küplere su doldurmalarını ve daha sonra biraz alıp tören başkanına götürmelerini söyler.
Bugünkü konumuz söz dinlemek ve uymak olacak. Genel olarak insanın geçmişinde ve özellikle zamanımızda en büyük sorunlardan biri şüphesiz sevgisizlik, ve birbirimizi anlamak için en ufak bir gayret dahi göstermemek. Biz bugün sadece bazı çocukların ana-babalarına karşı gösterdikleri başkaldırı hakkında konuşacak ve Rab İsa’nın örneğine göre fikir yürüteceğiz. O, Tanrı özüne sahipti, beden alıp aramızda yaşamıştı. Neden bu gerçeği tekrarlıyoruz? İnsani doğal alışkanlıkla şöyle düşünecektik: “En büyük ve en güçlü biz olduğumuza göre, sadece biz emir verebiliriz, bizim astlarımız bize emir veremez. Hele hele başkalarının önünde istekte dahi bulunamazlar. Bu bizim için aşağılanmadır”. Ama Rab İsa “Tanrı’ya eşitliği sımsıkı sarılacak bir hak saymadı”.
Bazı televizyon kanalları programlarında ve reklamlarda, film yapımcıları filmlerde, yazarlar da kitaplarının sayfalarında benlik fikrine önem verirler. Bunların içinde genel olarak şöyle denir: “Kendin ol, sadece kendi fikirlerine önem ver. Başkalarının, ana-babanın dahi fikirlerine kulak asma. Sadece sen ve senin düşüncelerin”.
Bu zararlı düşünce şekli, ölümcül zehir veya bulaşıcı bir hastalık gibi çok çabuk yayılır. Rab Tanrımız’ın verdiği on emirde söylemiş olduğu “Ananı babanı seveceksin” sözüne karşı gelmeye yöneltir.
Rab İsa düğün davetlilerinin ve hizmetçilerin önünde anasının isteğini yerine getirdi. Böylece bizim için doğal olanın ana-babayı yüceltmek olduğunu gösterdi. Çoğumuz, eski günleri yad ederken “Ne güzel günlerdi o günler, birbirimize gider gelir, eğlenirdik; çünkü dostluk vardı” deriz. Gerçekten, dostluklar niçin yok oldu? Zor bir soru. Ama verilen cevaplarda genel olarak “saygı kalmadı” denir.

Sevgili halkımız,
Belli ki ortada bir kandırmaca var. Tanrı sözüne karşı, “Ben’in”, yani şeytanın tuzakları. Biz kendimizi Tanrı’nın yerine koyuyoruz. Üzerimize konulan bu zorluğu gelin şu söze göre değiştirmeye çalışalım: “Hiçbir şeyi bencil tutkularla ya da boş övünmeyle yapmayın. Her biriniz alçakgönüllülükle öbürünü kendinden üstün saysın”.

Rahip Yeğişe Uçkunyan'ın 20 Temmuz 2008 tarihli vaazından...

"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5)

katoliklik ortodoksluk protestanlık kilise barnabas türkler türkiye

katoliklik ortodoksluk protestanlık kilise barnabas türkler türkiye

Birbirinizi sevin. Sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin...
Yuhanna 13:34 mesih peygamber tanrı rab allah kuran yhvh islam muhammed

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5) hristiyanlık incil isa tevrat zebur

02-08-08, 12:21
"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5)

fevzi_90

Margos

“Size ne derse onu yapın” (Yuh. 2:5)

Rab İsa, annesi Meryem ve birkaç öğrencisi Gana köyündeki bir düğüne davetliydiler. Düğün esnasında şarap bitmişti; hizmetçiler soruna çözüm bulabilmek amacıyla umutsuzca koştururlarken, Meryem Ana’nın önüne gelirler, o onları durdurarak gözlerini İsa’ya çevirir ve “Şarapları yok” der. Rab İsa aniden söylenen bu söz karşısında irkilir, biraz da kızgınlıkla “Anne, benden ne istiyorsun?” der. Hizmetçiler bu konuşmaları şaşkınlıkla izliyor ve nasıl bir sonuç çıkacağını merakla bekliyorlardı. Meryem Ana tekrar hizmetçilere dönerek “Siz O’na yaklaşın, ve size ne derse şaşırmadan hemen yerine getirin” der. Meryem Ana’nın bu önerisi üzerine İsa’ya yaklaşırlar, Rab ise küplere su doldurmalarını ve daha sonra biraz alıp tören başkanına götürmelerini söyler.
Bugünkü konumuz söz dinlemek ve uymak olacak. Genel olarak insanın geçmişinde ve özellikle zamanımızda en büyük sorunlardan biri şüphesiz sevgisizlik, ve birbirimizi anlamak için en ufak bir gayret dahi göstermemek. Biz bugün sadece bazı çocukların ana-babalarına karşı gösterdikleri başkaldırı hakkında konuşacak ve Rab İsa’nın örneğine göre fikir yürüteceğiz. O, Tanrı özüne sahipti, beden alıp aramızda yaşamıştı. Neden bu gerçeği tekrarlıyoruz? İnsani doğal alışkanlıkla şöyle düşünecektik: “En büyük ve en güçlü biz olduğumuza göre, sadece biz emir verebiliriz, bizim astlarımız bize emir veremez. Hele hele başkalarının önünde istekte dahi bulunamazlar. Bu bizim için aşağılanmadır”. Ama Rab İsa “Tanrı’ya eşitliği sımsıkı sarılacak bir hak saymadı”.
Bazı televizyon kanalları programlarında ve reklamlarda, film yapımcıları filmlerde, yazarlar da kitaplarının sayfalarında benlik fikrine önem verirler. Bunların içinde genel olarak şöyle denir: “Kendin ol, sadece kendi fikirlerine önem ver. Başkalarının, ana-babanın dahi fikirlerine kulak asma. Sadece sen ve senin düşüncelerin”.
Bu zararlı düşünce şekli, ölümcül zehir veya bulaşıcı bir hastalık gibi çok çabuk yayılır. Rab Tanrımız’ın verdiği on emirde söylemiş olduğu “Ananı babanı seveceksin” sözüne karşı gelmeye yöneltir.
Rab İsa düğün davetlilerinin ve hizmetçilerin önünde anasının isteğini yerine getirdi. Böylece bizim için doğal olanın ana-babayı yüceltmek olduğunu gösterdi. Çoğumuz, eski günleri yad ederken “Ne güzel günlerdi o günler, birbirimize gider gelir, eğlenirdik; çünkü dostluk vardı” deriz. Gerçekten, dostluklar niçin yok oldu? Zor bir soru. Ama verilen cevaplarda genel olarak “saygı kalmadı” denir.

Sevgili halkımız,
Belli ki ortada bir kandırmaca var. Tanrı sözüne karşı, “Ben’in”, yani şeytanın tuzakları. Biz kendimizi Tanrı’nın yerine koyuyoruz. Üzerimize konulan bu zorluğu gelin şu söze göre değiştirmeye çalışalım: “Hiçbir şeyi bencil tutkularla ya da boş övünmeyle yapmayın. Her biriniz alçakgönüllülükle öbürünü kendinden üstün saysın”.

Rahip Yeğişe Uçkunyan'ın 20 Temmuz 2008 tarihli vaazından...

Özürlerimle bu vaazdaki hatalı çeviriyi düzeltmek istiyorum. Mesih İsa Yuh. 2:4’de Meryem için anne demez sadece “kadın” der. Bazı yeni çevirilerde de “anne” diye çevrilmiş fakat orijinale baktığımızda hatalı olduğunu görürüz.

Yu.2: 4 İsa, "Anne (gune) benden ne istiyorsun? Benim saatim daha gelmedi" dedi.

Doğru çeviri,

Yu.2: 4 İsa, "Kadın benden ne istiyorsun? Benim saatim daha gelmedi" dedi.

Eski Türkçe çeviride bu kelime doğru çevrilmişi ve “kadın” diye alınmıştır. Grekçe “gune” ifadesi feminen bir isim olarak kullanılmıştır ve evli yada dul kadınları ifade eder. Yuhanna 2:1’e bakarsak farkı çok daha açık anlarız.

Yu.2: 1 Üçüncü gün Celile’nin Kana Köyü’nde bir düğün vardı. İsa’nın annesi(meter) de oradaydı.

Mesih’in niçin böyle ifade kullandığını da merak eden varsa yazabiliriz.

Ayrıca Mesih’in anne ve kardeşler olarak benimsediğin kimler olduğunu O’nun ağzından bir kere daha okuyalım,

Mat.12: 46 İsa daha halka konuşurken, annesiyle kardeşleri geldi. Dışarıda durmuş, O'nunla konuşmak istiyorlardı.

Mat.12: 47 Birisi İsa'ya, "Bak, annenle kardeşlerin dışarıda duruyor, seninle görüşmek istiyorlar" dedi.

Mat.12: 48 İsa, kendisiyle konuşana, "Kimdir annem, kimdir kardeşlerim?" karşılığını verdi.

Mat.12: 49 Eliyle öğrencilerini göstererek, "İşte annem, işte kardeşlerim!" dedi.

Mat.12: 50 "Göklerdeki Babam'ın isteğini kim yerine getirirse, kardeşim, kızkardeşim ve annem odur."

"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5)

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

"Size ne derse onu yapın" (Yuh. 2:5) konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olunuz.