Kilisede sadelik mi yoksa ihtişam mı? - Sayfa 2

Kısacası ben şöyle düşünüyorum: Elde imkan var ise, yapılabiliyorsa, inşa edilebiliyorsa neden ihtişam olmasın? Yönetim binalarımız için, ordularımız için, saraylarımız için, imkan olduğunda evlerimiz malikanelerimiz için, şirket binalarımız fabrikalarımız için ihtişama pekala önem veriyoruz da RAB adına ibadet ettiğimiz binalar için neden düşünmeyelim. Bu bir zevtir. Onun adına nakış nakış görkemli binalar dokumak bir zevk, bir onurdur. Neden tercihimiz bu olmasın?

Öte yandan O'nun pek tabiki bu binalara ihtiyacı yok. İhtiyacı olan bizleriz. Onun için elimizden gelenin en iyisini yapma sevdasıdır bu. Ama yapamıyorsak , imkanlar müsait değilse, kanunlar müsait değilse, para durumu müsait değilse tabiki sadelik de O'na ibadet etmeye engel değil. Bunlar benim kişisel düşünceleridir.

Rab İsa Mesih kendisi görkemden, ihtişamdan uzak son derece sade yalın duru idi. İbadetlerini de büyük bir sadelik içerisinde yapardı. İhtişamlı ve zengin değildi. Sadeliği ön planda tutanlar sanırım bunu düşünüyorlar. Oysa Rab İsa sadeydi ama görkemli muaazam ihtişamıyla büyük evrenin de yaratıcısı değil miydi?

Mesihleşme sürecinde biz de bu yolda olmalıyız. Tanrı'nın ihtişamında sade kuzular olmak. Yani görkemli kiliselerin içinde sade çocuklar olmak.. Aynı kendi yarattığı muazzam evrenin içinde sade bir yaşam ve ibadet süren İSA gibi...

Huzurlu

İncil Romalılar 14. bölüm

Zayıf iman, güçlü iman

¹İmanı zayıf olanı kabul edin, ama düşünceleri üzerinde onunla tartışmaya girmeyin. ²Biri her şeyi yiyebileceğine inanır; öte yandan, imanı zayıf olan yalnız sebze yer. ³Her şeyi yiyen, yemeyeni hor görmesin. Her şeyi yemeyen, yiyeni yargılamasın. Çünkü Tanrı onu kabul etmiştir. ⁴Sen kimsin ki, başkasının kulunu yargılıyorsun? Kulu haklı çıkaran da, suçlu çıkaran da kendi efendisidir. Kul haklı çıkacaktır. Çünkü Rab'bin onu haklı çıkarmaya gücü vardır. ⁵Kimi bir günü başka bir günden üstün sayar, kimi her günü bir sayar. Herkesin kendi görüşüne tam güveni olsun. ⁶Günü kutlayan, Rab için kutlar. Her şeyi yiyen, Tanrı'ya şükrederek bunu Rab için yer. Bazı şeyleri yemeyen de Rab için yemez ve Tanrı'ya şükreder.
⁷Hiçbirimiz kendimiz için yaşamayız, hiçbirimiz de kendimiz için ölmeyiz. ⁸Yaşarsak, Rab için yaşarız; ölürsek, Rab için ölürüz. Böylece yaşasak da, ölsek de Rabbin'iz. ⁹Mesih, hem ölülerin hem de yaşayanların Rabbi olmak üzere ölüp dirildi. ¹⁰Öyleyse sen, kardeşini neden yargılıyorsun? Ya sen, kardeşini neden hor görüyorsun? Tanrı'nın yargı kürsüsü önüne hepimiz çıkacağız. ¹¹Yazılmış olduğu gibi: «Rab şöyle diyor:
`Varlığım hakkı için her diz önümde çökecek
ve her dil Tanrı olduğumu açıkça söyleyecek.'»
¹²Böylece her birimiz kendi adına Tanrı'ya hesap verecektir.
¹³Bunun için, artık birbirimizi yargılamayalım. Tam tersine, herhangi bir kardeşin yoluna sürçme ya da tökezleme taşı koymamaya kararlı olun.

Benim klisede gördüğüm ihtişam sadece inanan insanların bunları nasıl sanatına aktardığı ile alakalı, ve onlara duydugum saygı ve taktirle. 3 taşı yanyana koyup burası klise desen yine benim için farketmez ama ihtişamlı bir klisede insanın kendini daha farklı hissettiği ortada benim için, bir tarih ve içinden geçen binlerce insanın ve emeğin kokusu var sanki. Kişisel görüşüm yatak odamda yada ıssız bir ormada yada San pietrodayken hep tanrıyı kendime aynı mesafede hissetmişimdir. İhtişam sadece taktirime ve göz zevkime hitap eden birşey.