İnanmak nedir?

İnanmak Nedir?
İnsanlar bir yaratıcının olduğuna inanıyorlar. Peki nedir bu inanmak?

Dışarıya çıkıp insanlara Tanrı’ya inanıyor musunuz? diye sorsanız mutlaka çoğunluk “Evet, biz Tanrı’ya inanıyoruz.” cevabını size verecektir.
Çünkü insanlar Tanrı’ya inanmanın dinsel açıdan kendileri için Tanrı karşısında büyük bir iş olduğunu düşünürler. Tanrı’ya inandıkları vakit, O’nun var olduğunu kabul ettikleri vakit Tanrı’nın onlardan hoşnut kalacağını ve onları kurtaracağına inanırlar. Bu düşünce o kadar yaygındır ki son zamanlar artık insanlar Tanrı dünya ile bir antlaşma yapmışsa da “ben sadece O’nun kendisine inanıyorum” diyebilmektedir. Ve bu düşüncedeki insanlar kurtuluşun sadece Tanrı’ya inanmak ile gerçekleşeceğini düşünür, kendi akıllarındaki bu tanrı karakterinde kurtuluş ararlar.

Ancak Kutsal Kitap’a bakacak olursak inanmanın kurtuluşu hiçbir şekilde sağlamayacağını görürüz. İsrail halkı geçmişinde Tanrı’ya bir çok kez tanık olduğu halde, Tanrı’nın onları bir çok kez kurtarmasına rağmen yine de kendi akıllarında yarattıkları put tanrılara iman etmişlerdir. Günümüzde ise putlara tapmak çok komik karşılanmasına rağmen çok yaygın şekilde devam etmektedir. Geçmişteki insanlar altından, gümüşten yaptıkları cisimlere taparlarken, günümüzdeki insanlar kendi akıllarında oluşturdukları, düşündüklerini ve olmasını istedikleri putlara taparlar. Her ne olursa olsun eğer Tanrı’yı kendi istediğimiz şekilde düşünüp, taparsak bu bizim aslında Tanrı’ya değil, kendi putumuza taptığımızı gösterir. Geçmişteki put anlayışının sadece düşünce şekli değişmiştir, günümüzde olan ile aslında hiçbir farkı yoktur.

Bunun dışında “ biz de tek tanrıya inanıyoruz ” düşüncesi vardır.
Kendilerine tek tanrılı dinler adı veren bir çok din mensubu bu kelimeyi kullanmaktadır. Ancak aslında bu Tanrı’dan çok uzakta bir düşüncedir. Dünyasal açıdan baktığımızda evet, hepsi tek tanrıya inanıyor, ve hepsi aynı yola çıkıyor. diye düşünebiliriz. Bu yanlış değildir çünkü bu tek tanrıların hepsi insanların kendi akıllarındaki ayrı ancak aynı tanrıdır. Ancak bizim TEK olan Kurtaran Tanrı’mız YHVH ile aynı yola kesinlikle çıkmıyor. Bunları birbirinden ayırmak ise Kutsal Kitap’ta ki Tanrı’ya iman etmekten geçiyor. İnanmak eylemi ile kurtulabileceğini sanan insanlar, yine bu tek tanrıya inanıyoruz düşüncesi ile de kurtulabileceklerini düşünürler.

Size kesin ve net bir şey söyleyebilirim. O da inanmak kimseyi Tanrı önünde aklamaz, kimse inanarak kurtulamaz. Çünkü Tanrı kendisinin var olduğuna inanılmasını istememektedir. Tanrı zaten vardır, ve insanlara kendisini tanıtmıştır. Tanrı’nın istediği sözlerine iman edip, doğru olan yol da yürümemiz ve kurtulmamızdır. Tanrı’nın yaratıcı olduğuna inanmak önemli değildir. Çünkü Tanrı’ya inanan bir birey ile inanmayan bir birey arasında bir fark yoktur. Tanrı bu iki bireyi ayrı kategoriler altında değerlendirmez. Tanrı’nın değerlendireceği 2 kategori vardır. Bunlar iman edip, çocuğu olanlar ve iman etmeyen, Tanrı’nın gazabını hak edenler.

Gerçek inanç iman’dan kaynaklanır ve iman da eylem gerektirir.
Eğer bugüne kadar Tanrı’ya sadece inanıyorduysanız önünüzde Tanrı’yı tanımak için bir fırsat var. Çünkü Tanrı kendini Kutsal Kitabında kusursuz şekilde açıklamıştır.
Sadece inanmaktan, düşüncemiz ile bir tanrı yaratmaktan vazgeçerek sadece O’nun sözlerine bakmalıyız. Tanrı’ya inanmaktan öte, Tanrı’yı tanımalı, O’nu bilmeliyiz.

Tanrı sözü bu konu hakkında bize şöyle diyor,
“Sen Tanrı`nın bir olduğuna inanıyorsun, iyi ediyorsun. Cinler bile buna inanıyor ve titriyorlar!” (Yakup 2:19)

Hazırlayan: Chonk
http://www.hristiyanforum.com

Sevgili Chonk kardeşim 'sadece Tanrı ya değil Tanrı Sözü ne inanmanın önemini ' vurgulayıp;Tanrı hizmetinde önder görevinize bir kez daha tanıklık etmemizi sağlayan değerli yazınızı paylaştığınız için teşekkür ederim.Rab İsa Mesih e bilgeliğinizi arttırıp paylaşımlarınızı çoğaltması için dua ediyorum.

Mar.1: 15 "Zaman doldu" diyordu, "Tanrı'nın Egemenliği yaklaştı. Tövbe edin, Müjde'ye inanın !"

---

İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın bir armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir.
Efesliler 2:8-9

---

"Canını kurtarmak isteyen onu yitirecek,canını benim uğruma yitiren ise onu kurtaracaktır." ( Luka 9: 24 )
Bu ayeti; William MacDonald,şöyle yorumluyor:
"Bizim doğal eğilimimiz her nedense canımızı bencil,kolay,bayağı ve önemsiz şeylerle 'kurtarmaktır'. Rahatlık,lüks ve kolaylık içerisine gömülerek kendimizi dünyanın zevk ve arzularına kolaylıkla kaptırabilir;sırf bugün için yaşayarak,en verimli yeteneklerimizi bu dünyanın bir kaç yıllık sahte güvencelerine harcayabiliriz.Ama böyle yapmakla,aslında canımızı 'yitirmekte' olduğumuzu ne yazık ki bilmeyiz.Böylece,yaşamın gerçek amacından ve bunun yanındaki derin ruhsal bereketlerden yoksun kalırız.Öte yandan ,canımızıKurtarıcımız uğrunda 'yitirebiliriz'de.Kendi bencil arzularımızı bir tarafa atarsak ilkin Tanrı'nın Egemenliği'ni ve O'nun doğruluğunu ararsak,kendimizi tamamen O'nun ellerine bırakacak olursak,o zaman insanlar bizim akılsız olduğumuzu düşüneceklerdir. Eğer İsa'yı izlediğimiz için başkaları tarafından terk ediliyorsak,böyle bir yaşam,işte o zaman gerçek bir yaşamdır.Böyle bir yaşamın sözlerle anlatılamaz bir sevinci,Kutsal bir rahatlığı ve derin bir ruhsal doyumu vardır."
Rabbin sevgisi ve esenliği sizinle olsun.