Apokrif Çocukluk İncilleri Nelerdir?

İsa onlara bir benzetme daha anlattı: "Göklerin Egemenliği, bir adamın tarlasına ektiği hardal tanesine benzer" dedi. "Hardal tohumların en küçüğü olduğu halde, gelişince bahçe bitkilerinin boyunu aşar, ağaç olur. Böylece kuşlar gelip dallarında barınır." (Matta 13:31-32)

Rab şöyle dedi: "Bir hardal tanesi kadar imanınız olsa, şu dut ağacına, 'Kökünden sökül ve denizin içine dikil' dersiniz, o da sözünüzü dinler. (Luka 17:6)

“Yavrum! Şüphesiz yapılan iş bir hardal tanesi ağırlığında olsa ve bir kayanın içinde, yahut göklerde ya da yerin içinde bile olsa, Allah onu çıkarır getirir. Çünkü Allah en gizli şeyleri bilendir, (herşeyden) hakkıyla haberdar olandır.” (Sure 31:16)

"Devenin iğne deliğinden geçmesi, zenginin Tanrı Egemenliği'ne girmesinden daha kolaydır." (Markos 10:25)

Ayetlerimizi yalanlayanlar ve o âyetlere uymayı kibirlerine yediremeyenler var ya, onlara göklerin kapıları açılmaz. Onlar, deve iğne deliğinden geçinceye kadar cennete de giremezler! Biz suçluları işte böyle cezalandırırız. (Sure 7:40)

Hani, İmran’ın karısı, “Rabbim! Karnımdaki çocuğu sırf sana hizmet etmek üzere adadım. Benden kabul et. Şüphesiz sen hakkıyla işitensin, hakkıyla bilensin” demişti. Onu doğurunca, “Rabbim!” dedi, “Onu kız doğurdum.” -Oysa Allah onun ne doğurduğunu daha iyi bilir- “Erkek, kız gibi değildir. Ona Meryem adını verdim. Onu ve soyunu kovulmuş şeytandan senin korumana bırakıyorum.” (Sure 3:35-36)

Ve işte, Rabbin bir meleği ona görünüp şöyle dedi: "Anna, Anna, Tanrı senin yakarmalarını duydu. Hamile kalıp çocuk doğuracaksın ve tüm dünya senin soyundan övgüyle bahsedecek. Anna yanıt verip dedi: "Rabbim olan Tanrı şahidimdir ki, doğurduğum erkek de olsa kız da olsa, onu Rabbime adayacağım ve çocuk tüm yaşamı boyunca Rabbe hizmet edecek". (Yakup İncili IV:1)

Hamilelik dönemi tamamlanınca Anna dokuzuncu ayda doğum yaptı. Ebeye sordu: "Ne doğurdum?" Ebe "bir kız bebek" dedi. Anna: "Ruhum bugün yüceltildi" dedi ve yatağa geri uzandı. Zamanı gelince Anna (Kutsal Yasa'daki buyruk uyarınca) arındı ve bebeğine süt verdi. Bebeğin adını Meryem koydu. (Yakup İncili V.2)

Bunun üzerine Rabbi onu güzel bir şekilde kabul buyurdu ve onu güzel bir şekilde yetiştirdi. Zekeriya’yı da onun bakımıyla görevlendirdi. Zekeriya, onun bulunduğu bölmeye her girişinde yanında bir yiyecek bulurdu. “Meryem, Bu sana nereden geldi?” derdi. O da “Bu, Allah katından” diye cevap verirdi. Zira Allah, dilediğine hesapsız rızık verir. (Sure 3:37)

Tapınaktaki kahin Meryem'i aldı, öptü ve kutsadı. "Tanrı tüm kuşaklar arasında senin ismini yüceltti ve O, kurtuluşu İsrail oğullarına yakında senin aracılığınla ilan edecektir" dedi. Kahin, çocuğu altarın üçüncü basamağına oturttu. Rab Tanrı, çocuğa lütuf verdi ve o sevinçle ayaklarını oynattı. Tüm İsrail evinin sevgisi onunlaydı. (Yakup İncili VII.2)

Ve Meryem bakılıp büyütülen bir güvercin gibi Rabbin evindeydi ve meleğin eliyle beslendi. (VIII.1)

Başkahin dinsel kıyafetini ve on iki zili alıp kutsallar kutsalı denen bölmeye girdi ve Meryem hakkında dua etti. Rabbin meleği ona görünüp şöyle dedi: "Zekeriya, Zekeriya,...." (VIII.3)

(Ey Muhammed!) Bunlar sana vahyettiğimiz gayb haberlerindendir. Meryem’i kim himayesine alıp koruyacak diye kalemlerini (kur’a için) atarlarken sen yanlarında değildin. (Bu konuda) tartışırlarken de yanlarında değildin. (Sure 3:44)

Rabbin meleği şöyle dedi: "Zekeriya, zekeriya, tapınaktan çık ve halkın dul erkeklerini bir araya topla. Her erkek bir dal parçası getirsin. Rab kime işaret verirse, Meryem o kişinin eşi olacak". Bu çağrı tüm Yahudiye bölgesine ilan edildi; Rabbin borusu çalındı ve tüm erkekler tapınağa koştular. (Yakup İncili VIII.3)

Son dal parçasını Yusuf aldı ve işte bu dal parçasından bir güvercin çıkıp Yusuf'un başının üzerinde uçtu. Kahin Yusuf'a: "Bakireyi tapınaktan alıp himaye etmek görevi sana verilmiştir" dedi. Yusuf ise buna karşı çıkıp şöyle dedi: "Benim çocuklarım var ve yaşlı bir adamım, o ise bir bakire! Onu alıp kendimi İsrail halkına güldüremem". Kahin şöyle yanıt verdi:"Yusuf, Rabbin olan Tanrı'dan kork ve O'nun Dathan, Abiram ve Korah'a ne yaptığını hatırla, yer yarılıp itaatsiz bu kişileri yutuvermişti. Aynı şey senin başına da gelmesin". O zaman Yusuf korktu ve Meryem'i himayesine almayı kabul etti. (Yakup İncili IX.1)

Hani melekler, “Ey Meryem! Allah seni seçti. Seni tertemiz yaptı ve seni dünya kadınlarına üstün kıldı.” (Sure 3:42)

Hani melekler şöyle demişti: “Ey Meryem! Allah seni kendi tarafından bir kelime ile müjdeliyor ki, adı Meryemoğlu İsa Mesih’dir. Dünyada da, ahirette de itibarlı ve Allah’a çok yakın olanlardandır.” (Sure 3:45)

Meryem, maşrapayı alıp su doldurmaya gitti. Bir ses ona şöyle dedi: "Selam ey Tanrı'nın bolca lütuf verdiği! Rab seninledir. Tüm kadınlar arasında kutsalsın". (Yakup İncili XI.1)

İşte Rabbin meleği Meryem'e görünüp şöyle dedi: "Korkma Meryem, sen her şeyin Rabbi huzurunda lütuf buldun. O'nun Sözünden hamile kalacaksın. (XI.2)

(Ey Muhammed!) Kitapta (Kur’an’da) Meryem’i de an. Hani ailesinden ayrılarak doğu tarafında bir yere çekilmiş ve (kendini onlardan uzak tutmak için) onlarla arasında bir perde germişti. Biz, ona Cebrail’i* göndermiştik de ona tam bir insan şeklinde görünmüştü. Meryem, “Senden, Rahmân’a sığınırım. Eğer Allah’tan çekinen biri isen (bana kötülük etme)” dedi. (Sure 19:16-18)

Meryem ve diğer bakireler dikiş konusunda kur'a çektiler ve Tapınağın perdesini dikme görevi Meryem'e verildi. (Sahte Matta bölüm 8)

Üçüncü gün Meryem, mor kumaş elinde çalışırken odasına kelimelerle anlatılamayacak güzellikte bir erkek girdi. Meryem onu görünce aşırı derecede korkup titremeye başladı. (bölüm 9)

Böylece Meryem çocuğa gebe kaldı ve onunla uzak bir yere çekildi. Doğum sancısı onu bir hurma ağacına yöneltti. “Keşke bundan önce ölseydim de unutulup gitmiş olsaydım!” dedi. Bunun üzerine (Cebrail)* ağacın altından ona şöyle seslendi: “Üzülme, Rabbin senin alt tarafında bir dere akıttı.” Hurma ağacını kendine doğru silkele ki sana taze hurma dökülsün.” "Ye, iç, gözün aydın olsun. İnsanlardan birini görecek olursan, “Şüphesiz ben Rahmân’a susmayı adadım. Bugün hiçbir insan ile konuşmayacağım” de. (Sure 19:22-26)

Ve yolculuklarının üçüncü gününde yola devam ederlerken çölün kavurucu sıcağından rahatsız olan Kutsal Meryem bir hurma ağacı gördü ve Yusuf'a: "Şu ağacın gölgesinde biraz dinleneyim" dedi. Bunun üzerine Yusuf acele ile Meryem'i ağacın altına götürüp hayvanından indirdi. Kutsal Meryem orada otururken ağacın yapraklarına bakıp meyvelerle yüklü olduğunu gördü ve Yusuf'a şöyle dedi: "Keşke bu ağacın meyvelerini yemek mümkün olsaydı". Yusuf ise şöyle karşılık verdi:"Ağacın dallarının ne kadar yüksek olduğunu gördüğün halde bu şekilde konuşmana ve ağacın meyvelerinden yemek istemene şaşırıyorum. Ben suyun yokluğu konusunda daha çok endişeleniyorum; çünkü tüm tulumlar şu anda boş ve kendimizi ve hayvanlarımızı serinletmek için nerden su bulacağımızı bilmiyorum". O anda sevinçli bir yüz ifadesiyle annesinin kucağında oturan çocuk Yeshua ağaca şöyle dedi: "Ey ağaç, dallarını eğ ve annemi meyvelerinle sevindir". Bu emir üzerine ağaç derhal dallarını tepeden aşağıya eğerek meyvelerini Kutsal Meryem'in ayakları dibine serdi. Meyveleri toplayıp açlıklarını giderdiler. Meyvelerin toplanmasından sonra bile ağaç eğik durumda kalıp doğrulmak için çocuk Yeshua'nın ikinci emrini bekledi. Sonra çocuk Yeshua ona şöyle seslendi: "Doğrult kendini, ey hurma ağacı, ve güçlü ol, Babamın cennetinde bulunan ağaçlarla dost ol. Yeraltındaki sulara köklerinden bir damar aç da sular aksın ve biz suya doyalım". Ağaç derhal doğruldu ve onun köklerinden son derece serin, berrak ve ışıl ışıl bir su pınarı fışkırdı. Suyu görünce çok büyük sevinç duydular ve kana kana içtiler; hayvanlarına da su verdiler. Tanrı'ya şükürler sundular. (Sahte Matta bölüm 20)

Kucağında çocuğu ile halkının yanına geldi. Onlar şöyle dediler: “Ey Meryem! Çok çirkin bir şey yaptın!” Ey Hârûn’un* kız kardeşi! Senin baban kötü bir kimse değildi. Annen de iffetsiz değildi.” (Sure 19:27-28)

Bu olaylardan sonra Meryem'in hamile olduğu duyuldu. Tapınak görevlileri Yusuf'u yakalayıp Meryem ile birlikte başkahinin huzuruna çıkardılar. (Sahte Matta bölüm 12)

Kaç kişiden oluştuğu belirlenemeyecek kadar büyük bir kalabalık toplandı ve Meryem tapınağa getirildi. Kahinler, Meryem'in akrabaları ve anne-babası ağlayıp ona şöyle dediler: "Günahını kahine itiraf et; sen ki Rabbin Tapınağında güvercin gibiydin ve meleğin ellerinden yiyecek almıştın". (Sahte Matta bölüm 12)

Bunun üzerine (Meryem, çocukla konuşun diye) ona işaret etti. “Beşikteki bir bebekle nasıl konuşuruz?” dediler. Bebek şöyle konuştu: “Şüphesiz ben Allah’ın kuluyum. Bana kitabı (İncil’i) verdi ve beni bir peygamber yaptı.” (Sure 19:29-30)

Aşağıdaki alıntıyı Mesih ile aynı dönemde yaşayan başkahin Yusuf'un - bazıları onun Kayafa olduğunu söyler - kitabında yazılı buluyoruz. O dedi ki: "Yeshua konuştu ve gerçekten beşiğindeyken annesi Meryem'e şöyle dedi: 'Ben Yesua'yım, Cebrail'in müjdesi uyarınca doğurduğun Tanrı'nın Oğlu ve Logos'um (Söz). Babam beni dünyanın kurtuluşu için gönderdi'". (Kurtarıcının Arapça Çocukluk İncili bölüm 1)

Tanrı'nın Oğlu: Tanrı'nın kulu
Logos (Kelam): Kitap (!)
Kurtarıcı: Peygamber

Allah onu İsrailoğullarına bir Peygamber olarak gönderecek (ve o da onlara şöyle diyecek): “Şüphesiz ben size Rabbinizden bir mucize getirdim. Ben çamurdan kuş şeklinde bir şey yapar, ona üflerim. O da Allah’ın izniyle hemen kuş oluverir. (Sure 3:49)

Hani iznimle çamurdan kuş şekline benzer bir şey yapıyordun da içine üflüyordun, benim iznimle hemen bir kuş oluyordu. (Sure 5:110)

Ve yine bir gün Rab Yeshua diğer erkek çocuklarla birlikte su kaynağının yanında oynamaktaydı ve diğer çocuklar çamurdan yine balık havuzu yapmışlardı. Rab Yeshua ise on iki adet serçe yapıp onları kendi balık havuzunun çevresine üçerli sıra halinde dizmişti. O gün Şabat günüydü. Bir Yahudi, Hanan'ın oğlu, gelip de onların bu şekilde oynadıklarını görünce büyük bir öfke ve hiddet ile şunları söyledi: "Şabat gününde çamurdan şekiller mi yapıyorsunuz?" Hemen koşup diğer çocukların yaptığı balık havuzlarını bozdu. Mesih ise yaptığı on iki serçe şekli üzerinde ellerini çırpınca, bu kuşlar (canlanıp) uçmaya ve ötmeye başladılar. (Kurtarıcının Arapça Çocukluk İncili bölüm 46)