DÜŞÜNELİM : YETMİŞ KERE YEDİ

Affın kullanılabileceği durumlar çok farklı olup sonsuzdurlar. Bizden af dileyenleri affedebiliriz,af istemeyi bilmeyenleri affedebiliriz hatta hiçbir zaman istemeyecek olanları bile. Bize kötülük edenleri affedebiliriz hatta bizi tuzaklara çekerek kötülük yaptırtmış olanları affedebiliriz. Geçmişte bize işkence etmiş olanları affedebiliriz bize şuanda acı çektirmeyenleri ilerde bize engel olabilecek olanları. Mesih İsa’nın sürekli yüreklerimize koyduğu Kutsal Ruh aracılığı ile katlanmamız gereken pek çok farklı durum vardır. Pederin oğlunun iyiliğini isteyen ruhu, oğulun herşeyi Pederinden öğrenmek isteyen ruhu.
Af dileyen günahkarlar vardır. Bazı insanlar vardır bir insana zarar verdikten sonra yada haksızlık ettikten sonra bundan acı çeken kişiden af dilerler. O zaman affetmek daha kolay olur. Eğer ben bilinçli bir şekilde affediyorsam o zaman Rabde benimle birlikte affeder. Eğer ben İsa’ya duyduğum aşk için affedersem affettiğim kişi ile aramda daha bir sıcak, daha bir güçlü, ve daha derin bir ilişki Tanrı’nın gerçek şanı ortaya çıkar.
Bu tecrübeyi yaptım. İsa’nın sevgisi uğruna verilen aftan daha derin bir ruhsallık doğar. Öyle bir tecrübedir ki herkesin özellikle de evlilerin, ve Tanrı’nın krallığı için beraber yaşayan yada çalışan ruhbanların yada kilise gruplarının yaşamasını isterim. Beraber yaşayan -Cemaatte yada ailede- insanların günlük yaşam içinde af dilemek ve affetmek için daha çok imkanı var. Beraber yaşarken anlaşmazlık içinde söylenen yada yaşanan küçücük şeyler bile acı verirler. Af dilemek evet affetmek evet Kendini mazur göstermeye çalışmadan ve başkalarını suçlamadan af dilemeli ve söz istemeden ve hesap sormadan affetmeli. Tek şart: İsa’nın adıyla yapmak Bu ismi açıkça söylemeli çünkü her günah günahlar için ölmüş olan Tanrı’nın Oğlu’nun yüreğini sarsar Her verilen af sevince boğar çünkü bu Onun dirilişini yüceltir. "İsa’nın adıyla senden af diliyorum" "İsa’nın adıyla seni affediyorum." Yüksek sesle söylenen İsa’nın adıyla çevrelendiği zaman günahlar bile ağır gelmez keder ve güvensizlik yayamazlar. Bazı insanlar vardırki af dilemiyorlar: Hiçbir zaman yardım edilmemiş, yada derin bir şekilde Tanrı’nın krallığına ilgi duymamışlardır. Belki günahlarını Rahibe itiraf edip bundan başka da birşey yapmaya gerek duymamışlardır. Bu insanları da affedebilirim. Onlara kendileri için yüreğimde sevgi olduğunu davranışlarımla, selamımla, bakışlarımla anlatmaya çalışırım. Onların günahları alınmama sebep olmadı, onların haksızlıkları beni korkutmadı, çünkü benim Tanrı’nın sevgisinde kalmama engel olmadı. Onlar bana karşı işledikleri suçla ruhlarına zarar verdiler. Ben onları sevip onlar için dua ettim öyleki Tanrı ile bozulmuş olan ilişkileri yeniden kurulabilsin. Sevgi ile pek çok günahı örtebiliriz. Öyle insanlar vardırki hiçbir zaman af istemeyecektir. Var olduğunu bilmiyorlar yada kibirlidirler, veya kendilerini herkesten üstün saymaktadırlar. Yada sürekli haklı olduklarına inanmaktadırlar. Gerçekte Tanrı’ya inanmazlar sevmezler ve onun hoşuna gideni aramazlar. Affedilmeyi kabul etmezler çünkü bu onların hata yaptıklarını yada günah işlediklerini kabul etmeleri demek olur. Bu çok zor , çirkin ve acı veren bir durum yaratır. Nasıl yapmalı? Bunlara karşı bile Pederin yaptığını yapıyorum.Yüreğimi affetmeye meyilli bulunduruyorum. Bunlar için günahımızı aydınlatan tek ışık olan İsa ile karşılaşmalarını arzu ediyorum. Onlar için kötülükten kurtarılmalarını diliyorum. Ve Pedere Rabbin haç üzerinde yaptığı gibi "baba onları affet çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar" Bir günahımız sonucu bize karşı günah işlemiş olan insanlar vardır. Biz kendimiz onları söz ya da davranışlarımızla kışkırtmış olduk. Ozaman tabiki mütevazilik gösterip özür dilemek bize düşer yaptığımız sevgisizlikten ötürü hatta bize verilen karşılık yaptığımızdan daha da kötüyse bile. Yada biz bir hakarete bir başka hakaretle karşılık vermiş olabiliriz. Kötülük yapmaya ilk karşı taraf başlamış olduğu için önce karşı tarafınmı özür dilemesini beklemeliyiz.Hayır derim. İlkönce Tanrı’nın lütfunun dokunmuş olduğu af diler. Tanrının şanını ilkönce arıyan af diler.Tanrının krallığına önem vermiş olan! Af dileyebilmek, af verebilmek ve affı kabul edebilmek için İsa’yı hayatından çok daha fazla sevmek lazım. Bizi kötülük yapmaya itmiş olan insanlar oldu. Onları da affetmeli miyiz. Evet tabi ancak bu onlarla ilk önceki güven ilişkisine döneceğimiz anlamına gelmez. Eğer beni günah işlemeye iten tövbe etmezse onu affederim ama onunla bir araya gelmemeye dikkat eder onun tarafından kandırılarak yeniden günaha düşmekten kaçınırım. Eğer biri benim verdiğim sırları başkalarına söylerse onu affederim ama ona başka sır vermemeye dikkat ederim. Affetmek bilinçsizlik, göz önünde tutmamak ve ruhsal ihtiyatsızlık demek değildir. Ben affediyorum ama bana edilen hakareti unutamıyorum. Sıkça hafıza sevmeye izin vermez. O halde bu durumlarda unutmak gerekmez. Sana yapılan hakareti hatırladığın zaman Tanrıya sana affedebilme lütfunu bağışlamış olduğu için Tanrıya şükret. Pedere şükret ki vermiş olduğun affı ciddiye aldı. Bütün herkes için hatta sana hakaret eden için bile ölmüş olan İsa’ya dön. Arzu etki dostun İsa’nın işleri senin düşmanlarında da tamamlansın. Hafızan yavaş yavaş İsa’nın sevgisi ile doldukça yaşamış olduğun üzüntülerden kurtulacaktır.
Bazıları vardırki affedebilecek kapasiteye sahip olmasada bir rahipten özel bir kutsama ister : Bu mütevazilik jesti Tanrı’nın sevgisini üzerine çeker tabiki sana bu armağanı bağışlayacaktır.

İsa pekçok kez aftan bahsetti. Eğer tanrı tarafından duada işitilmek istiyorsak affetmemiz gerekmektedir. Tanrıya benzeyebilmek için ve sırası geldiğinde affedilebilmek için affetmek gereklidi.Pekçok incilde geçen örnek bundan bahseder. Havariler defalarca rabbin bu düşüncesini tekrara ettiler ve bizlerde şimdi gerçekleştirmekteyiz.
Affederek yaşamak çok güzeldir.
Materyalist dünyadan çıkarak ışığın dünyasına girmektir.
Kargaşa dünyasından çıkıp barışa girmektir.
Yedi keremi? Hayır iç huzuruna, sendeki Tanrı’nın sevgisine sınır koyma; Yüreğine girmek isteyen güneşin önüne pancur koyma.
Büyüklüğüne sınır koyma Kendini sevginin hesabını tutacak kadar küçültme.Bu sevgi olmaz. Yetmiş kere yedi. Yüreğini Tanrının sonsuzluğuna açık tut. Eğer sürekli affetmeye kabil olmak istiyorsan Tanrıyı hayranlıkla düşünmeye devam et.
Ondan güç ve örnek alacaksın. < Tanrı sizleri Mesihte bağışladığı gibi sizde birbirinizi bağışlayın> (Ef: 4,32) < rabbin sizi bağışladığı gibi sizde birbirinizi affedin> (Kol,3,13)
Tanrıyı hayranlıkla düşünmek gereklidir bu bizim affetme kapasitemizin kaynağıdır. Affetme kapasitemiz günlük yaşamda önünde sürekli günahkar olduğumuz Tanrıyla birlik içinde olmaya açık oluşumuzdur. ile birlik olmamalıyız. (Vah. 2,10) Eğer bize karşı ve Tanrıya karşı suç işleyen bir kardeşle karşılaşırsak onu ne suçlamak, ne yargılamak ne mahkum etmek istemeyelim. Ama < Kükreyen aslan gibi yutacak birini arayarak dolaşan iblisten> kurtamak isteyelim. (1. Pt. 5,8) Dünyanın kurtuluş hikayesinde Tanrının ve kanını dökmüş olan İsa’nın işbirlikçisi olmak istiyoruz. Bu şekilde hiçkimseden kötü bir şekilde bahsetmeyeceyiz.Tanrı gibi Affeden affeder ve kimseden kötü bir şekilde konuşmaz. Her günahkar
Tanrı tarafından aranır. Tanrı melekleri ile birlikte her günahkarın izindedir. Kain kardeşini öldürdüğü zaman Tanrı onu bulmak ve kaybettiği sevgiyi verebilmek için aramıştır. Hemen iade etmesi mümkün olmasada onu korumaya devam edip terketmeyecektir. Kainden kötü bir şekilde bahsedebilirmisin Tanrı onu sevgi dolu adımlarla izlerken. Yine İsa’nın şu sözlerini dinleyelim. Düşmanlarınızı sevin ve size baskı yapanlar için dua edin Öyleki göklerdeki babanızın evlatları olasınız Çünkü O güneşini hem kötülerin hem iyilerin üzerine doğdurur. Göksel babanız yetkin olduğu gibi sizlerde yetkin kişiler olun.> (Mt.5, 44-48)
Affederek severken üstelik Tanrı gibi yetkinliğe ulaşırız. Onun evlatları olabilmemiz kendisinin olanlar olarak kabul edilebilmemiz için tek yol affetmektir.
Teşekkür ederim kardeşim beni her affettiğin an için
Teşekkür ederim çünkü İsa’yla birleşerek bana Pederin sevgisinin işaretini verdiğin için
Teşekkür ederim çünkü Rabbin sevgisine değer verip günahlarıma bakmadığın için.
Teşekkür ederim çünkü yaşamın üzerinde Tanrı sözünün etkilemesine izin veripte benim kötülüğümden ve günahımdan etkilenmediğin için.