
| 1050 |
![]() Ender bir sanatsal güzelliğe haiz Pantokrator (her şeyi yöneten Kişi) Mesih İkonası Mezmur yazarının “Sen insanların en güzelisin, lütuf saçılmış dudaklarına” (Mzm. 45, 3) sözlerini çağrıştırmaktadır. Bu övgüyü Rab İsa’ya yakıştıran Aziz Yuhanna Krisostomos şöyle yazıyordu: “Mesih yaşamının en güzel dönemindeydi. Ruh’un gücüne sahipti; ruhundan ve vücudundan olmak üzere ondan çift yönlü bir güzellik yansıyordu” (Yunan Kilise Babalarının yapıtları 52,479). Bu ikona, tasvir diliyle İsa’nın yalnız insanlığın görkemini değil aynı zamanda Tanrısallığının parıltısını da göstermeyi başararak ilk Ekümenik Konsillerin sentezini oluşturuyor. Mesih’in üzerinde kırmızı bir gömlek, üzerinde de koyu mavi bir harmani bulunuyor. Bu iki renk onun ikili doğasını ima ediyor, yaldızlı yansımalar da Kelam’ın Tanrısal kişiliğini anımsatıyor. Sağ omzundan ise ebedi rahipliğin simgesi olan altın sarısı bir boyun atkısı sarkıyor. Haşmetli ve dingin yüzü sık bir saçla çerçevelenmiş ve haç biçimindeki bir ayla ile “OΩN” (“Var Olan’ı”) yansıtarak Çık 3, 14’ deki Tanrı Adının yeniden açınlamasını sunuyor. Yukarıda, ikonanın kenarlarında, iki çift harf bulunuyor “IC” - “XC” (“İsa”-“Mesih”), bunlar ikonanın adını belirliyorlar. Sağ el baş parmağı ile yüzük parmağının birbirine değecek kadar bükülmüş olması (Mesih’in kişiliğinin tekliğinde iki doğası olduğunu belirtmek için) tipik bir kutsama işaretidir. Buna karşın sol el, üç fermuarla, incilerle ve değerli taşlarla bezenmiş İncil’i tutuyor. Tanrı Sözü’nün simgesi ve sentezi olan İncil’in litürjik bir anlamı vardır, çünkü efkaristiya kutlamaları sırasında ondan bir bölüm okunur; ekmek ve şarabın kutsaması sırasında da İsa’nın aynı sözleri tekrar edilir. Simgesel ve gerçekçi verilerin yüce bir sentezi olan ikona, İsa’yı gönül gözüyle seyretmek ve onun yolundan gitmek için bir davettir. İsa günümüzde hala, Onun Eşi ve mistik Bedeni olan Kilise arasından insanlığı kutsamaya ve insan esenliğinin, mutluluğunun ve gerçeğin kitabı olan İncil’iyle insanlığı aydınlatmaya devam ediyor. _______________ GİRİTLİ TEOFAN (1546), Mesih’in İkonası, Stavronikita Manastırı (Aynaroz) _______________ KAYNAK: Katolik Kilisesi Din ve Ahlak İlkeleri (Özet) |