Kötülüğün Varlığının Çözümleri ve Uygulama

Kötülüğün varlığının çözümleri :


6 farklı problemin kaynağı şunlardır: doğa, ruhsal kötülüğün başlangıcı ve kökeni ve fiziksel kötülük.

1. Ruhsal kötülüğün doğası günahtır ve Tanrı’dan bizi ayırır.

2. Ruhsal kötülüğün kökeni insanın özgür iradesidir.

3. İnsanın özgür iradesi insanın özü olduğu için Tanrı insan özgür iradesini korumak amacıyla kötülüğü sona erdirmediğinden kötülük vardır.

4. Fiziksel kötülüğün (hırsızlık, katliam, cinayet, trafik kazası, deprem vs..), doğası acı çekmektir.

5. Fiziksel kötülüğün kökeni ruhsal kötülüktür. Acı çekiyoruz çünkü günah işliyoruz.

6. Fiziksel kötülüğün sonu bizim mükemmelleştirilmemiz ve sonsuz sevinç olacaktır (1. Korintliler 13:10; Romalılar 8:23; Filipililer 3:21; Esinleme 21:4).




Uygulama:


Kötülüğün varlığından da önemli olan başka bir iddia, Tanrı’yla aramızdaki bozuk ilişkininin kendisidir ki bu da Ruhsal Boşanma’dır.

Bu nedenle kötülüğün varlığına teorik olarak verilebilecek yanıttan daha da önemli olan kötülük problemine vereceğimiz kişisel yanıttır.

İnancı savunandan daha da önemli olan Kurtarıcının gerekliliğidir.

Kötülüğün sonucu olarak teorik problem bizde önemsememezlik ve sorgulama yaratır. Bunun pratik sonucu ise bizde görülen suç, utanç, korku ve günahtır. Mesih İsa teorik problemi değil pratik problemi çözmeye geldi. İsa Mesih filozof olmak için değil kurtarıcı olmak için geldi.

Suç sadece Tanrı tarafından çözümlenebilir çünkü suç Tanrı’yla yapılan antlaşmanın bozulmasıdır. Utanç her ne kadar insanlara arası yatay bir ilişki düzleminde olsa da, suç dikeydir ve doğaüstüdür. İyi bir psikolog sizi suçluluk duygularınızdan arındırabilir ama suçun kendisinden değil. Size anestezi verebilir ancak hastalığınızı iyileştiremez.

Tanrı Oğlunu bu nedenle gönderdi. İsa Mesih dışında suçunuzu ve günahınızı, utancınızı, korkunuzu kimse uzaklaştıramaz. Mesih’in kendisini uğrumuza kurban etmesine iman etmekten başka gerçek kötülük probleminin çözümü yoktur. Bizim tek umudumuz kötülük problemine ‘iyi bir yanıt’ vermek değil, fakat ‘iyi haber’ olan Müjdeye kişisel karar vererek inanmaktır.

http://www.hristiyanforum.com/forum/...e-t324150.html