Kötülük'e dair düşüncelerim

Kötülük varmı yokmu diye benimde bir görüşüm var
Duygusal kötülük var,düşünsel kötülük yoktur diyorum.
Bizi inciten şey kötüdür.Bir bebeğin karnı acıktığında ağlar ama annesi hakkında kötü düşünmez."Kötü" çocukluğumuzda öğretilir.
Artık birisi şu kötüdür derken, karnının acıkmasıda kötüdür diye düşünmeye başlayıp zamanında yemek vermeyen anneside kötüdür diye çocukluğumuzda düşünmeye başlarız.
Bu misaldir.Neye kötü diyorsak geçerlidir.Şeytana bile.
Kötü demekle beyin oyunlarına düşülmekte,temel ihtiyaçlarımız olan sevgi-saygı-doyma,yaşama gibi isteklerimizin tehlikede olduğu algısı yerleşmektedir.
Artık bize ne kötü diye öğretilse aslında bizim için kötü olmasa bile,beyin aynı "kötü refleksini" verecektir.
Bu nedenle düşünsel olarak hiçbirşeyi kötü olarak bilmeme,sağlığımız için daha elverişli bir ortam sunabilir.Yani bu konuda bebek gibi olmayı kastediyorum.
Tabiki duygusal olarak kötü olandan,kaçma-uzak durma-yaklaşmama ise daha sağlıklı olabilmekte.
On Emir,insanların esenlikten neden mahrum olduğunu açıklamaktadır.Bir bebek gibi olabilirsek,esenlik üzerimizdedir ve on emire uymama hali bir bebekte gözlenmez.
Böylesi temel bir konuya benim yaklaşımım böyle.Tabiki yorumlara değişime-gelişime açığım
Esenlikler dilerim.

---

Yu.10: 14-15 Ben iyi çobanım. Benimkileri tanırım. Baba beni tanıdığı, ben de Baba'yı tanıdığım gibi, benimkiler de beni tanır. Ben koyunlarımın uğruna canımı veririm.

---

Peki "kalp" bunun neresinde diye düşündüm.
İncil'i düşünerek şu sonuçlara vardım.
Çocukken beyin kötüyü öğrenmiş olabiliyor ama henüz kalp etkilenmiyor.
Kalp ne zaman,nasıl,nerede etkilenir sorusu kritik bir soru.
Zedelenmenin başladığı yerde kalpde etkilenir diyebiliirim.
Peki zedelenme nedir,zedelenme olduğuna nasıl karar verilir,miktarı nedir gibi sorulara bilimsel cevap çıkacağını zannetmiyorum.
Bunu rölatifde olsa kişisel hayat deneyimlerimizden çıkarabiliriz.
Tanrı iyiniyetini çocuklar üzerine verdi.Bir ışık olarak; çocuk gibi olmayı gösterdi.Öyleyse kalp bu evrede etkilenmemiş.
İnsanı kirleten ağızdan çıktığına,ağızdan çıkanda kalpten kaynaklandığına göre,insanların kalbini görmemiz gerekiyor demektir.
Ama yine mümkün olduğunca kötüyü hissedebilir ve uzak durabiliriz ancak düşüncelerde hiçbirşeye kötü demeden bir yaklaşımın Bir Avrupa gibi Türkiye'ninde yolunu açacağını düşünmekteyim.

---

Yu.10: 14-15 Ben iyi çobanım. Benimkileri tanırım. Baba beni tanıdığı, ben de Baba'yı tanıdığım gibi, benimkiler de beni tanır. Ben koyunlarımın uğruna canımı veririm.

---

Yukardaki yazılarım sonrası,ben bir ikileme girmiştim.
Bebekmi çocukmu daha iyidir diye.Bende ışığıma baktım

matta 21:15;İsa'nın yaptığı harikaları ve "Davutoğlu'na Hozana" diye bağıran çocukları görünce öfkelenen din bilğinlerine, İsa "küçük çocukların ve emziktekilerin dudaklarından kendine övgüler döktürdün" sözünü hiç okumadınızmı ? diyor.

---

Yu.10: 14-15 Ben iyi çobanım. Benimkileri tanırım. Baba beni tanıdığı, ben de Baba'yı tanıdığım gibi, benimkiler de beni tanır. Ben koyunlarımın uğruna canımı veririm.

---