evangelion
Kutsal Ruh ile Yürümek - (Rev. Robert Lynn - Bölüm 7)
KUTSAL RUH İLE YÜRÜMEK
Bu sorunun cevabını bilmek için İsa’nın hayatına bakmamız gerekir. I.Korintliler 13. bölümün sevgiyi tarif edişini hatırlayın:
Eğer insanların ve meleklerin dilleriyle konuşsam, ama sevgim olmasa, ses çıkaran bir bakır ya da çınlayan bir zilden farkım olmaz. 2Eğer peygamberlikte bulunabilsem, bütün sırları bilsem ve her türlü bilgiye sahip olsam, eğer dağları yerinden oynatacak kadar büyük bir imanım olsa, ama sevgim olmasa, bir hiçim. 3Eğer bütün malımı sadaka olarak dağıtsam ve bedenimi yakılmak üzere teslim etsem, ama sevgim olmasa, bunun bana hiçbir yararı yoktur. 4Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir. Sevgi kıskanmaz, övünmez, böbürlenmez. 5Sevgi kaba davranmaz, kendi çıkarını aramaz, kolayca öfkelenmez, kötülüğün hesabını tutmaz. 6Sevgi haksızlığa sevinmez, ama gerçek olanla sevinir. 7Sevgi her şeye katlanır, her şeye inanır, her şeyi ümit eder, her şeye dayanır.
8Sevgi asla son bulmaz. ...
13İşte böylece, kalıcı olan üç şey vardır: iman, ümit ve sevgi. Bunlardan en üstün olanı da sevgidir.
Galatyalılar Metktubunda Kutsal Ruh’un meyveleri hakkında neler söylediğini hatırlayın:
5: 22‑23Ruh'un meyvesi ise sevgi, sevinç, esenlik, sabır, şefkat, iyilik, bağlılık, yumuşak huyluluk ve özdenetimdir...
Kendi kendinize Ruh’un meyvelerine nasıl sahip olabileceğinizi sorabilirsiniz.
Cevap: İsa’ya bakın.
Çünkü İsa Mesih Kutsal Ruh’un yaşantısını bizlere canlı bir örnek olarak gösteriyor
İnsanlarla Müjde’yi paylaşırken onlara gösterebileceğiniz gerçek İsa Mesih’in hayatı ve Kutsal Ruh’un gücüdür. Bütün peygamberler güzel yönler ve örnek alınabilecek iyi yönler vardır. Ancak unutmayalım ki, peygamberler de tek Kutsal Tanrı karşısında bizler gibi düşmüş ve günahlı insanlardı ve Tanrı’nın görkemi ve yüceliğinden ayrıydılar. İyi bir insan olabilmenin yollarını bulmaya çalışan insanlık eğer İsa Mesih’in hayatına bakarsa yanlızca iyi değil, kutsal ve mesh edilmiş birini göreceklerdir. O’nun ölümü hakkında biraz düşünün! Yine burada Mesih ve Kutsal Ruh arasındaki ilişkiyi görürsünüz. İbraniler 9:14 ayeti İsa’nın kendisini ebedi Kutsal Ruh aracılığı ile sunduğunu öğretiyor. O’nu çarmıha giderken güçlendiren şey; Tanrı’nın Kutsal Ruh’uydu. Kutsal Ruh’un rolünü İsa Mesih’in dirilişinde de görebiliyoruz.
I.Petrus 3:18 Nitekim Mesih de bizleri Tanrı’ya ulaştırmak amacıyla doğru kişi olarak doğru olmayanlar uğruna, günahlar için kurban olarak ilk ve son kez öldü. Bedence öldürülmüş, ama ruhça diriltilmiştir.
Burada İsa Mesih’in dirilişinde Kutsal Ruh’un rolünü anlamamız gerekir. O, bedence öldürülmüş; ama ruhça diriltilmişti.
Kutsal Ruh ve İsa Mesih arasındaki bu ilişki neden bizler için bu kadar önemlidir?
İsa Mesih vaftizinde Kutsal Ruh’u ölçüsüz olarak alıyor. Ölümünde ve dirilişinde de Kutsal Ruh’un tümünü sahiplenmiş oluyor. O’nun göğe alınışı da aynı derecede önem taşıyor. Tanrı Oğlu tüm yaradılışa hakim olmak üzere Baba’nın Krallığında tahtına oturuyor. Ve İsa Mesih Baba’nın sağında otururken; armağan olarak Ruh’un tüm doluluğunu da alıyor. İşte, İsa Mesih ile Kutsal Ruh arasındaki ilişkinin burada bizim için ne denli önemli olduğu da ortaya çıkıyor. İsa Mesih Kutsal Ruh’u ölçüsüz olarak aldığından; Pentikost gününde de kilisesini bu güçle donatıyor (Elçilerin İşleri 2:1-11).
Sizce İsa Mesih’in Kutsal Ruh’u Kendinde bulunduruşu ne kadar büyük bir şeydir?
I.Korintliler 15:45 Nitekim şöyle yazılmıştır: ‘İlk insan Adem, yaşayan bir can oldu.’ Son Adem ise yaşam veren bir ruh oldu.
Burada İsa Mesih ve Kutsal Ruh ile olan ilişki ve bütünlük o kadar yüksek bir safhaya çıkıyor ki, İsa Mesih’in Kendisi dirilişiyle yaşam veren bir kaynak olmaya başlıyor.
I.Korintliler 3:17 Rab Ruh’tur ve Rab’bin Ruhu neredeyse orada özgürlük vardır.
Burada da ayetin ne dediğine dikkat edin! Yaptığı şey Üçlü Birliği kenara atmak ya da hepsini birbirine karıştırmak değildir. Anlatılmak istenen şudur: İsa Mesih Kutsal Ruh’u o kadar büyük bir derecede alıyor ki; artık İsa yani Rab, Ruh olmaya başlıyor. Bu dolulukta ve mesh edilişte o kadar büyük bir aşamaya ulaşıyor ki, sanki Ruh başka bir Mesih gibi gözüküyor. İşte bu nedenledir ki, İsa Mesih Yuhanna 14. bölümde öğrencilerinin içini hüzün kaplamışken “Ben gidiyorum ama size başka bir yardımcı gelecek” diyor. Ama esas dikkate alınması gereken kelimenin altını çizmekte fayda vardır. Gelecek Olan’ın aynı türde güçlü bir Yardımcı olduğudur.
Bizim için anlamlı olan şey, artık Kutsal Ruh bize Mesih’e ait Ruh olarak gelmektedir. Bu nedenledir ki, Kutsal Ruh’un ilk görevi her birimizi daha fazla Mesih’e benzer yapmaktır. Son günlerde Kutsal Ruh’un armağanları konusunda bir çok tartışmalar ortaya çıkmaktadır. Bu tartışmalar bana göre Kutsal Ruh’un görevi konusunda düşünmekten bizleri alıkoymaktadır. Kutsal Ruh’un ilk görevi bizleri Mesih’in benzerliğine dönüştürmektir.
Romalılar 8:28 Tanrı'nın, kendisini sevenlerle, amacı uyarınca çağrılmış olanlarla birlikte her durumda iyilik için etkin olduğunu biliriz 29 Tanrı, önceden bildiği kişileri, Oğlu’nun benzerliğine dönüştürmek üzere önceden belirledi. Öyle ki, Oğul birçok kardeşler arasında ilk doğan olsun.
Tüm bu ayetlerde Kutsal Ruh’ta olan yaşama ait alıntıları görmek mümkündür. Kutsal Ruh ile yaşamak, denetlenmiş olmak, Rab’bin Ruh’unun içimizde yaşaması, Rab’bin Ruh’u ile yöneltilmek, Oğulluk Ruh’unu almak. 29. ayette Kutsal Ruh’un işleyişinin sonucunu görüyoruz. Hepimizin içinde var olan Kutsal Ruh, Tanrı’nın önceden belirlediği işleri sonuca ulaştırmaya çalışıyor.Bu ayete göre Tanrı’nın önceden belirlediği amaç nedir? Oğlu’nun benzerliğine dönüştürülmemizdir. Kutsal Ruh ve bizim O’ndaki yaşantımız hakkında diğer bir ayete bakalım:
Romalılar 8: 9Ne var ki, Tanrı'nın Ruhu içinizde yaşıyorsa, siz benliğin değil, Ruh'un denetimindesiniz. Ama bir kişide Mesih'in Ruhu yoksa, o kişi Mesih'in değildir. 10Eğer Mesih içinizde ise, bedeniniz günahtan ötürü ölü olmakla beraber, aklanmış olduğunuz için ruhunuz diridir.
İsa Mesih’in kendisinde Kutsal Ruh’u ölçüsüz (sınırsız) olarak içinde bulunur. Kutsal Ruh’un doluluğu Mesih’in üzerinde öylesine bulunuyor ki, Kutsal Kitap “Rab Ruh’tur” diyor. Kutsal Kitap’ın öğretişinde bundan çıkaracağımız sonuç şudur: İsa Mesih’i kabul etmekle Kutsal Ruh’u kabul etmeyi birbirinden ayıramayız. İsa Mesih’i kabul etmek Kutsal Ruh’u kabul etmektir. Kutsal Ruh’tan mahrum olmak İsa Mesih’ten mahrum olmaktır. Romalılar 8:9 ayetinin ne dediğine dikkat edin: “bir kişide Mesih'in Ruhu yoksa, o kişi Mesih'in değildir” İşte bu nedenle İsa Mesih ve Kutsal Ruh hayatlarımızda birlikte vardır. Bu yüzden bizler İsa Mesih’i kabul ettikten sonra hayatlarımıza Kutsal Ruh’un gelişini beklemiyoruz. Her ikisi de tek bir olay olarak, aynı anda hayatlarımızda gerçekleşiyor.
Elçilerin İşleri 1. bölümde görüyoruz ki İsa Mesih, Baba’ya gideceğini ve daha sonra Kutsal Ruh’un bizlere gönderileceğini söylüyor: “Kutsal Ruh’la vaftiz oluncaya kadar bekleyin” diyor. Daha sonra Pentikost’un gelişini ve Kutsal Ruh’un verilişinin belirtisi olan armağanları görüyoruz. Kutsal Ruh’u alıp almadığımız konusunda emin olmanın sadece bir yolu var. Bu da İsa Mesih’e imandır. Çünkü farklı grupların da önerdiği gibi bazı armağanların bizde olduğunu gösteren işaretleri Kutsal Kitap’ta göremiyoruz. Diller armağanını ele alalım. Bazıları şöyle diyor: “Kutsal Ruh’un bize verilişinin belirtisi, her zaman dillerle konuşmak şeklinde görülür” Ama İsa Mesih, vaftizinde Kutsal Ruh’u aldığında yabancı dillerde konuşmamıştı. Aynı şekilde Pavlus’a da böyle olmadı. Filipeli hapishane gardiyanı da Kutsal Ruh’u aldığında, o da dillerde konuşmadı. Eğer Ruh’un bizde oluşunu gösteren işaret her zaman dillerde konuşmak ise o halde çok tehlikeli bir durumla karşı karşıyayız demektir. Bu durumda ne İsa Mesih ne de Pavlus Kutsal Ruh’un doluluğunu almamıştır anlamını çıkarabilir miyiz?
I.Korintliler 12:11 Bunların hepsini etkin kılan bir ve aynı Ruh’tur. Ruh bunları dilediği gibi, ayrı ayrı dağıtır.
Eğer bir insan “Kutsal Ruh’un alınmasıyla beraber her zaman şu ya da bu armağan var olmalıdır” diyorsa o zaman bunu söyleyen kişi yukardaki ayetle tam bir çelişki yaşıyor demektir. Çünkü bu ayet Kutsal Ruh’un, armağanlarını istediği gibi dağıtabileceğini söylüyor.
Aynı bölümde 13. ayet Kutsal Ruh hakkında Kutsal Kitap’a en uygun şeyi belirtiyor:
I.Korintliler 12:13 İster Yahudi ister Grek, ister köle ister özgür olalım, hepimiz bir beden olmak üzere aynı Ruh’ta vaftiz olduk ve hepimizin aynı Ruh’tan içmesi sağlandı.
Korint kilisesinin gerçekten de biraz düzeltilmeye ihtiyacı vardı. İçlerinde öğretiye ilişkin problemler yaşanıyordu. Kilise içinde problemler, çekişme ve günah mevcuttu. Tüm bunlara rağmen Pavlus şunu söylüyor: “İstisnasız herkes bir Ruh’ta ve bir bedende vaftiz oldular.” Kutsal Kitap, bize hiç bir zaman iki farklı insan grubundan bahsetmez. Yani ‘Kutsal Ruh’la vaftiz olanlar’ ya da ‘Kutal Ruh’la vaftiz olmayanlar’ Tüm inanlılar Kutsal Ruh’ta bir bedene vaftiz olmuşlardır.
İbraniler 8:11 Hiç kimse kendi yurttaşına, kendi kardeşine, Rab’bi tanıyın diye akıl öğretmeyecek. Çünkü küçüğünden büyüğüne kadar, onların hepsi beni tanıyacak
O halde bizler neden kendi aramızda Tanrı’yı tanımak gereği duyuyoruz?
Kutsal Ruh insanları kullanır. Ve bizler Kutsal Ruh’un araçları olarak işlev görürüz. Bu yüzden pastörlerin öğrenci yetiştiren öğretmenlerin ve danışmanların mevcut oluşu Kutsal Ruh’un öğretişini bir kenara atmak demek değildir. Burada kastedilen ‘Tanrı’yı bilmek’ sistematik teolojiyi bilmek anlamında değildir. Kastedilen şey Tanrı’yla yakın bir ilişki içersine girmiş olmaktır. Karşımızda yerin ve göğün yüce Kralı var. Ve en küçük, en genç, en eğitimsiz imanlı bile Tanrı hakkında dünyadaki en eğitimli insandan bile daha fazla bilgi sahibidir. Çünkü almış olduğu Oğul’luk Ruh’u içinde yaşamaktadır. Bu yüzden Tanrı’yı sevgili Babamız diye tanırız.
Kutsal Kitap’ta İsa Mesih’e iman etmekle Kutsal Ruh’u almanın aynı şey olduğunu görüyoruz. Kutsal Ruh imanlıda öyle bir çalışmalı ki, İsa Mesih’in adı yücelmelidir. Kutsal Ruh geri plandadır ve İsa Mesih’i yansıtır. Hatırlamamız gereken en önemli şey şudur: Kutsal Ruh, Mesih’in Ruh’udur. Kutsal Ruh’u Mesih’ten ayrı olarak aramaya çalışamayız. Öyleyse ilk önce armağandan ziyade, onu veren üzerine yoğunlaşmalıyız. Birini sevdiğiniz için bir armağan verdiğinizi varsayalım. Sizden ziyade verdiğiniz hediyeyi daha çok sevmiş olması kalbinizi kırabilir. Çünkü sizin bu armağanı vermenizdeki asıl sebep aranızdaki ilişkiyi derinleştirmekti. Ne yazık ki çoğu zaman insanlar daha ziyade armağanlara yönelirler. Böylece armağanların kendisi, armağanları veren kişiye yönelik olması gereken sevgiyi engelleyebilir ve ikinci plana itebilir. Çünkü imanlılar olarak yaşam amacımız Tanrı’yı tanımak ve O’nu sevmektir. Ruhsal armağanlar sadece Romalılar 12, I.Korintliler 12 ve Efesliler 4. bölümde belirtilenlerle kısıtlı değildir. Verilmek istenenler bu listeyle sınırlandırılmış değildir. Bu listelerin iki kategoriye ayrılabileceğine dikkat edin. Bunlar Söz ve Eylem armağanlarıdır. Bu nedenle yukarıda belirtilen bölümlerdeki ruhsal armağanlara yönelik ayetleri okurken, iki kategoriyi göz önünde tutmak gerekir. Pavlus’un sıraladığı şeyler, hem söz hem de eylem armağanlarını kapsamaktadır.
Ruhsal armağanlar konusunda sorulması gereken esas soru ne olmalıdır? Verilen bu listelere bakarak, kişi kendinde olan armağanları keşfedemez. Kişinin Mesih’in bedenine ve komşularına bakarak kendisine sorması gereken esas soru şudur: “İsa Mesih’in bedeninde, kendi topluluğumda ve kendi çevremde, hem sözde ve hem de eylemde insanlara nasıl hizmet edebilirim?” Bu sorudan sonra Kutsal Ruh’tan sizi hem sözde hem de eylemde güçlendirmesini istemelisiniz. Bizler kendimizi belirli kalıplarda bazı armağanlarla kısıtlarsak Kutsal Ruh özgürce bizim içimizde çalışamaz. Kutsal Ruh bizleri belirli bir yönde eğitmek isterken bizler durup “hayır! ben bu yönde gitmek istemiyorum, çünkü benim yardım etme armağanım var” demek hatasına düşebiliriz. Kutsal Ruh’un hangi armağanlarına sahip olduğumuzu söylemek yerine, kendimizi O’na bırakıp Kutsal Ruh’un bizleri yönlendirişiyle yürümeye çalışmamız daha doğru olur.
Hiç bir zaman ruhsal armağanları Kutsal Ruh’tan ayrı tutamazsınız, ayıramazsınız. Yeni Antlaşma’ya baktığımızda Ruh’un armağanlarından ziyade, insanın Kutsal Ruh tarafından kutsallıkta değişmesine daha fazla önem verildiğini, Ruh’un meyvelerinin daha fazla önemsendiğini görürüz. Çoğu zaman ruhsal armağanlar üzerinde yapılan bir çok tartışma ve konuşma, Kutsal Ruh’un kendisine verilmesi gereken önemi unutturuyor. Yeni Antlaşma’daki Kutsal Ruh’u tanımlayan bir başka şey de, Kutsal Ruh’un tanık olarak işlev görmesidir. Kendisi bir görev ruhudur. Kilise üzerine dökülmüştür. Öyle ki, kilise dünya üzerine yayılsın. Kutsal Ruh’un armağanları üzerine tek yönlü bir dikkat daha yüce olan görev ruhuna verilmesi gereken ilgi ve önemi engeller. Bu sebeple de kendi bedenimizi geliştirmek, bina etmek yerine sürekli olarak Ruh’un armağanlarını nasıl kullanabileceğimiz, bunlara nasıl sahip olabileceğimiz konusuna takılıp kalırız. Ama Yeni Antlaşma’da İsa Mesih’in bedeni her zaman dışa açılmak üzere bina edilir.
| HRİSTİYAN FORUM
> Temel Kavramlar
> Kutsal Ruh
: Kutsal Ruh ile Yürümek - (Rev. Robert Lynn - Bölüm 7)
Email adresinizi yukarıdaki kutucuğa yazıp "abone ol" tuşuna basınız, açılan pencerede göreceğiniz harfleri yazıp onaylayınız. Daha sonra email adresinize gelecek emaildeki linke tıklayınız