Yaratılıştan Mesih'e Kutsal Ruh (Tümib - Kutsal Ruh'un Öğretisi kitabı

evangelion

Yaratılıştan Mesih'e Kutsal Ruh (Tümib - Kutsal Ruh'un Öğretisi kitabı - bölüm 2)

Bölüm II

YARATILIŞTAN MESİH’E KADAR KUTSAL RUH

A. Yaratılışta Kutsal Ruh

Tekvin 1:2: ”Tanrı’nın Ruhu suların yüzü üzerinde hareket ediyordu.” Bu Kutsal Ruh’un yaratılışta katılımda bulunduğunun işaretidir. 26.ayette, ”Suretimizde, benzeyişimize göre insan yapalım” cümlesinde büyük olasılıkla üçlü birlikten söz ediliyor.

Eyup 33:4-6’da insanın yaratılışından söz ediliyor. Yeşaya 40:12-26’da Tanrı, peygamber aracılığıyla konuşuyor. Yaratıcı Tanrı, putlarla karşılaştırılıyor. Metnin tamamında Yaratıcı’yı göz önünde bulundururken 13. ayetten sonra bu metin Kutsal Ruh’a da değiniyor.

B. Kutsal Ruh ve Tufandan Önceki
İnsanlar

Tufandan önce Kutsal Ruh sapmış insanlığa yardımcı olmaya çalışıyordu (Tekvin 6:3). Ne yazık ki, bu insanların Tanrı’nın Ruhu’na karşı geldiklerini okumaktayız. Büyük bir olasılıkla 2.Petros 2:5 bu olaydan söz ediyor. Orada Nuh’un tanıklığı anlatılıyor.

Belki 1.Petros 3:19 da bu olaydan söz ediyor: Kutsal Ruh, bu dünyada karanlık zindanlarda olan insanları kurtarmak istiyor. İnsanlar genellikle yaratılışa sığınmayı ve kendilerini bu dünyaya bağlamayı arzu ederler. Yaratılışın içindeki nesnelerden teselli ararlar. Eğer herhangi bir tehlike yoksa yaratılışın içindeki insan kendini rahat hisseder. Herhangi bir hastalık veya felaketle karşılaştığında, gücünün sınırına gelir – elinden artık bir şey gelmediğini anlar.

O zaman şu soruyu sormamız gerekiyor: Kişi bu sınırın üstesinden gelebilecek mi? İnsanın durumu ister iyi, isterse kötü olsun, Tanrı aslında her iki şekilde insana konuşur. Birincisi iyiliği ve iyi yürekliliğiyle, ikincisi de ciddiyetiyle. Eğer insan tövbe edip dönerse, Kutsal Ruh onu bu yaradılışın dışında olan Tanrı'ya yöneltir (Kutsal Ruh onu Tanrı’ya ulaştırmaya hazırdır – kurtuluşa kavuşturur). Nuh’un günlerinde Tanrı’nın sözünü dinleyenler sadece sekiz kişiydi ve yaradılışın dışında olan Tanrı’ya güveniyordu. Bu yüce Tanrı’ya güvendikleri için bu dünya onlar için artık bir zindan değildi.

C. Yaratılıştan Mesih’e Kadar Olan
Zamanda Kişilerin Bireysel
Yaşamı ve Kutsal Ruh

Aslında Kutsal Ruh İsrail’de etkindi. Ama Tanrı halkının dışında da etkin olabilir. Peygamberler Kutsal Ruh tarafından gönderildiler ve kullanıldılar. Onlar sadece İsrail’de peygamberlik yapmadılar. Onlar peygamberlik ederken Kutsal Ruh onların sözlerindeydi; çünkü Kutsal Ruh Tanrı’nın Sözü’nde mevcuttur. Bir peygamber Mısır’a, Asurlular'a ya da başka herhangi bir halka bir haber getirdiğinde Kutsal Ruh orada da etkindi.

Şimdiyse Kutsal Ruh’un (Eski Antlaşma döneminde) birçok insanın yaşamı üzerindeki etkinliğine bakalım.

1. Kutsal Ruh İshak’ın doğumunu olanaklı kıldı

Galatyalılar 4:28-29

2. Kutsal Ruh çeşitli insanların üzerine tekrar
ve tekrar geldi

Yükün ağırlığını paylaşacak olan (görev paylaşımını üstlenebilmek için) Musa’nın yardımcıları üzerine gelmiştir (Sayılar 11:17). Hakimler zamanında Kutsal Ruh, aşağıda belirtilen insanlar üzerine gelmiş ve onları yargıçlık görevi için hazırlamıştır: Otniel (Hakimler.3:9), Yeftah (11:29), Şimşon (14:6,19; 15:14) Meshedildikten sonra da Saul’a (1.Samuel 10:1,6,10), Davut’a (1.Samuel 16:13), Saul’un hizmetkarlarına (1.Samuel 19:18-20), Elişa’ya (2.Krallar 2:15), Azarya’ya (2.Tarihler 15:1) ve Simeon’a (Luka 2:25).

3. Kutsal Ruh (Yaratılış’tan Mesih’e dek olan
çağda) insanın içinde olabildi

Örneklerden birkaçı: O, Yusuf’ta (Çıkış 41:38), Musa’da (Yeşaya 63:11), Yeşu’da (Sayılar 27:18), Daniel’de (Daniel 4:5,6,15; 5:11,12,14), Hezekiel’de (Hezekiel 2:2; 3:24) olduğu gibi diğer peygamberlerde de (1.Petros 1:11) oldu.

Belirli durumlarda Kutsal Ruh, içinde bulunduğu insanları doldurdu. Betsalel ve yanındaki kalfalar (sanatkarlar) bilgelik ve beceriklilikle donatıldılar (bilgeli ve yetenekli kılındılar). Tanrı onlara planını belirtti ve Toplanma Çadırı’nın bu tasarıya göre yapılmasını sağladı (Çıkış 28:3; 31:1-11; 35:30-35) Yeşu üzerine el konulduktan sonra Ruh’la doldu ve bilge bir insan oldu (Tesniye 34:9). Mika peygamber halkını cezalandırabilmek için Ruh’la dolmuştu (Mika 3: . Vaftizci Yahya doğmadan önce annesinin rahmindeyken Ruh’la dolmuştu (Luka 1:15,41). Babası Zekeriya Kutsal Ruh’la dolduktan sonra peygamberlik etti (Luka 1:67).

4. Kutsal Ruh insanları yönlendirdi

Birkaç örnek: Simeon Luka 2:27’de Kutsal Ruh tarafından yönlendiriliyor. Hezekiel gördüğü rüyetinde (Hezekiel 8:3; 11:1,24). Davut, Ruhun yönlendirmesi için dua ediyor (Mezmur 143:10). Yönlendirmek bir itici güç de olabilir (Hakimler 13:25). Yönlendirmek bedenen beraberinde götürmek de olabilir (kişiyi olduğu gibi alıp başka yere götürebilir) (1.Krallar 18:12,45; 2.Krallar 2:15-16; Hezekiel 2:2; 3:12,14).

5. Kutsal Ruh insanlara konuştu

Bundan çok az söz ediliyor (Hezekiel 3:24; 11:5; Luka 2:26).

6. Kutsal Ruh insanlar aracılığıyla konuştu

Eğer Kutsal Ruh bir insan aracılığıyla konuştuysa bu eylem onu peygamber yaptı. Tanrı bu insanı bir megafon gibi (sözcüsü olarak) kullandı.
Sayılar 11:25-29; 24:2-4; 1.Samuel 10:6,10; Nehemya 9:30; Zekerya.7:12

1.Petros 1:11: (Peygamberler) "Mesih’in çekeceği işkenceleri ve bu işkenceler ardından gelecek yüceliği araştırdılar. Kendilerinde bulunan ve önceden tanıklık eden Mesih Ruhu’nun kimi ve hangi çağı belirttiğini soruşturdular!"

D. Değerlendirme

1. Kutsal Ruh’u kişisel olarak yaşayan
insanların sayısı sınırlıydı.

Tanrı’nın halkı arasında bile bu böyledir: Kutsal Ruh İsrail’le beraberdi (Haggay 2:5), ama bunu herkes kişisel olarak yaşamıyordu. Luka 11:13 bu konuyla ilgilidir. Bu ayete göre o çağlarda Kutsal Ruh’un herkeste olması doğal değildi. Kutsal Ruh bazı durumlarda istenmeliydi. Tanrı da O’nu isteyenlere severek verdi.

2. Birey O’nu farklı ölçüde yaşadı

“Ölçü” sözünü somut anlamda ele almamak gerek. Bu kavram özellikle iki ayet için geçerlidir:

Sayılar 11:25: Musa işlerinin çokluğu nedeniyle Tanrı’ya şikayette bulunuyor. Tanrı ne yapıyor? Yanına 70 adam veriyor. Sonra Musa’nın üzerinde bulunan Ruh’tan alıp diğer 70 adama da dağıtıyor.

2.Krallar 2:9: Elişa İlya’nın ruhundan iki pay istiyor. Tam olarak bunun ne anlama geldiğini bilemiyoruz. Biz bunu olduğu gibi kabul ediyoruz. Dikkati çeken nokta Elişa’nın yaşamında oluşan mucizelerden söz edildiğinde, İlya’nın yaşamındaki mucizelerin iki katı oluşu göze çarpmaktadır. Bunun Elişa’nın dileğiyle ilgisi olup olmadığını bilmiyoruz.

3. Kutsal Ruh’un kalma süresi sınırlıydı

Kutsal Ruh’un insanın yanında kalış süresi belirsizdi.

a. (Eski Antlaşma döneminde) Kutsal Ruh geldiği gibi tekrar gidebilirdi de

Saul’de olduğu gibi (1.Samuel 16:14). Davut da bu duruma düşebilme olasılığından korkmuştu (Mezmur 51:11).

b. Kutsal Ruh aynı kişiye yeniden gelebilirdi

Örneğin, Şimşon’da olduğu gibi (Hakimler 13:25; 14:6,19; 15:14). Saul da aynı durumu yaşadı (1.Samuel 10:10;19:23), Hezekiel de (Hezekiel 2:2; 3:24; 11:5).

4. Kutsal Ruh’un etkisi sınırlıydı

Eski Antlaşma’nın hiçbir yerinde yeniden doğuşun yaşanıldığına ilişkin bir bilgi verilmiyor. Sadece bir vaat olarak bildiriliyor. Örneğin, Hezekiel 36:26-27’de şöyle diyor: “Size yeni bir yürek verecek, içinize yeni bir ruh koyacağım. İçinizdeki taştan yüreği çıkaracak, size etten bir yürek vereceğim. Ruhumu içinize koyacağım; kurallarımı izlemenizi, buyruklarıma uyup onları uygulamanızı sağlayacağım.”

Açıkça görülüyor ki, Eski Antlaşma’nın bu son döneminde bile yeniden doğuş gerçekleşmiş değildi. Galatyalılar 4:1-7’ye de bak. 1.Samuel 10:6,9,10’da Saul başka bir adam oldu, deniyor. Ama bu Yeni Antlaşma’daki yeniden doğuş anlamında değildi. Kutsal Ruh insanların üzerine geldiğinde elbette ki birkaç şeyler değişmekteydi. O dönemde oluşan bu şekil bir değişim, henüz yeniden doğuş değildi.

Anlaşılan o ki, Eski Antlaşma inanlıları benzer ölçülerde bir ruhsal yaşamı elde edebiliyorlardı, çünkü Tanrı’nın Sözü’ne sahiptiler ve bu Söz’de Tanrı’nın Ruhu yaşamaktadır. İnsanlarda yer eden ve yaşayan Tanrı Sözü o insanlarda olduğu ölçüde Tanrı’yla ilişkilerini oluşturmaktadır. Yine de burada belirsiz bir durum vardı, sadece tat almak söz konusuydu, çünkü bu henüz Tanrı’nın öngördüğü şey değildi. İsa ”Size söylediğim sözler Ruh’tur” (Yu.6:63) dedi. Şunu da diyebiliriz ki, İsa bu sözleri Eski Antlaşma peygamberlerine de vermişti. Bu sözler İsa’nın da sözleridir. İsa Ruh’un Söz’de bulunduğunu söylüyor. Bununla ilgili olarak Mezmur 119 çok açık bir şekilde anlaşılıyor. Eski Antlaşma inanlıları büyük bir ruhsallığa erişebiliyorlardı.

İbraniler 10:1-4, Eski Antlaşma inananlarını anlamak için önemli bir parçadır. Hayvanların kanı günahı insanın üzerinden alamıyor, hiçbir günahı ortadan kaldıramıyor. İbranilere yazılan mektup Mesih’in kurban edilişinin önemini gösterebilmek için bunu sürekli vurguluyor. O vakte kadar günahlar kalıcıdır. Yazar şimdi şöyle açıklıyor: Günah gerçekten ortadan kaldırılmadıkça bir vicdan rahatlığından söz etmek mümkün değildir. İkinci ayet kurbanların çokluğundan söz ediyor. Rahiplerin kendileri bile bugün bizim hissettiğimiz temiz vicdan rahatlığını hissetmemişlerdir.

Bu konu karşısında Mezmur 32 ya da İbrahim’in doğru sayılmasından söz eden Tekvin 15 nasıl bir anlam taşımaktadır? Böyle metinleri bir araya getirmek gerek. Romalılar 3. bölüme göre doğrulukla donatılmak Mesih’in ölümüyle mümkün oluyorsa (Romalılar 4'e göre bağışlanmak doğrulukla donatılmaktır) ve İbraniler 10:2’ye göre yalnız İsa’nın ölümünden sonra bağışlanma mümkün olunuyorsa, Davut’un Mezmur 32’de söz ettiği bağışlama bir vaat anlamını taşımaktadır. Aynı şekilde Romalılar 4’te İbrahim’in doğru sayılma konusu bir vaat olarak kayda geçmiştir. Bu, banka hesabına yatırılan ve kayda geçirilen parayla karşılaştırılabilir. Asıl günah daha ortadan kaldırılmış değildir; ama imanları aracılığıyla doğru sayılma, bağışlama hesaplarına geçirilmiştir. Asıl olan aslında gelmeliydi. Mesih ile ilgili vaat uyarınca o dönemlerde de sevinebiliyorlardı. Davut gibi bir imanlı bu düşünceye göre o anlık bağışlanmasına sevinebiliyordu, ama İbranilere Mektubunun bu konuda söylediklerini unutmayalım. Eski Antlaşma inanlıları bizim yaşadıklarımızı yaşayamadılar.

Vicdanımızın rahatlaması ayrıcalığını asla küçümseyemeyiz. Ancak İsa Mesih’nın kurban oluşunun gerçekleşmesinden sonra Kutsal Ruh bunu sağlayabilirdi. Diğer taraftan görüyoruz ki, tam bir imanla yaşayabildikleri ölçüde sevinçleri büyük oluyordu. İbraniler 11:13’de bunu açıkça görüyoruz: “Vaadlere kavuşmadılar, ama onları uzaktan görüp selamladılar!” Vaat sanki oradaymış gibi onu selamlamışlardı. Vaad’i uzaktan görüp işaret ettiler, tıpkı bir insanın birini uzaktan görüp tanıması, ona el sallayıp selamlaması gibi. Henüz vaade kavuşmuş olmadıkları halde öylesine Gerçek’ten emin olmuşlardı ki, bu ta o zamandan onlarda büyük bir sevinç sağlamıştı.

Bu bize ders olmalıdır. Belirli bir ölçüde de olsa kurtuluşa sahip olmamıza rağmen, henüz her şeye sahip değiliz. Çünkü İsa gelecektir ve eksik olanları tamamlayacaktır. Gelecek olan için biz şimdiden sevinebiliriz. Her ne kadar çevremiz karanlık görünse de – Eski Antlaşma inanlıları gibi – bakışlarımızı başka tarafa, Rab’be çevirebiliriz.

Yaratılıştan Mesih'e Kutsal Ruh (Tümib - Kutsal Ruh'un Öğretisi kitabı - bölüm 2)

Yaratılıştan Mesih'e Kutsal Ruh (Tümib - Kutsal Ruh'un Öğretisi kitabı - bölüm 2) konusuna benzer konular;

Kutsal Ruh ve Söz (Tümib - Kutsal Ruh'un Öğretisi kitabı - bölüm 7) Bölüm VII KUTSAL RUH VE SÖZ Zamanımızda bu çok önemli bir konudur. Bu doğrultuda çalışmalarınıza devam etmenizi teşvik etmek istiyorum. A. Söz Kutsal Ruh İle Ortaya Çıkmıştır Tanrı Sözü’nün, Kutsal Yazıların ortaya çıkması Kutsal Ruh ile olmuştur. Kutsal Kitap’ın tamamlanmasından önceki dönemde sözlü bildiriler de Kutsal Ruh aracılığıyla yapılmıştır. Habercilerde olduğu gibi peygamberlerin de söyledikleri sözler Tanrı Sözü’ydü. Ama bunlar geride kaldı. Bugün biz yazılı olan Tanrı Sözü’yle ilgileniyoruz ve bilmeliyiz ki, bu Kutsal yazılar Kutsal Ruh aracılığıyla meydana gelmiştir.

İman Etmeyenlerin Yaşamında (Tümib - Kutsal Ruh'un Öğretisi kitabı - bölüm 6) Bölüm VI İMAN ETMEYENLERİN YAŞAMINDA KUTSAL RUH A. Kutsal Ruh Ve İman Etmeyenlerin Durumu Romalılar 8:9: Mesih’in Ruhu’nu taşımayan kişi O’nun sayılamaz. Yuhanna 14:17: ”O, dünyanın kabul edemediği Gerçek Ruhu’dur. Dünya O’nu kabul edemez; çünkü O’nu görmez de, tanımaz da. Ama siz O’nu tanırsınız; çünkü O sizinle kalıyor ve içinizde olacaktır. Kutsal Ruh dünyaya gelmiyor. O yalnız Mesih’e ait olanlara geliyor. Dünyanın O’nda gözü yoktur, ilgisi de yoktur.

Vaat Edilen Kutsal Ruh'un Gelişi (Tümib - Kutsal Ruh'un Öğretisi kitabı - bölüm 4) Bölüm IV VAAT EDİLEN KUTSAL RUH’UN GELİŞİ A. Vaat edilen Kutsal Ruh’un Gelişi Söz Konusudur Burada Eski Antlaşma’da Kutsal Ruh tekrar ve takrar insanlara geldi, Mesih’in üzerine ise özel bir şekilde geldi. Şimdi kendisinden söz edeceğimiz Kutsal Ruh’un gelişi üç kilit noktayla işaretlenmiştir. Habercilerin İşleri 1:4-5’de Vaad’den söz ediliyor: ”Kendileriyle bir aradayken onlara Yeruşalem’den ayrılmamalarını, Baba’nın vaadini beklemeleri için buyruk verdi: Siz bu vaadi benden duydunuz. Bildiğiniz gibi Yahya su ile vaftiz etti, ama bir kaç gün içinde siz Kutsal Ruh'la vaftiz edileceksiniz.”

Kutsal Ruh ve Mesih (Tümib - Kutsal Ruh'un Öğretisi kitabı - bölüm 3) Bölüm III KUTSAL RUH VE MESİH A. Kutsal Ruh Ve Mesih’in Dünyaya Gelişi Kutsal Ruh’un Mesih’in dünyaya gelişiyle bağlantısı nedir? 1. Kutsal Ruh peygamberler aracılığıyla gelişini

Kutsal Ruh'un Yapısı (Tümib - Kutsal Ruh'un Öğretisi kitabı - bölüm 1) Bölüm 1 KUTSAL RUH’UN YAPISI A. Kutsal Ruh Bir Kişidir 1. Kişi nedir? Bir kişiden söz ettiğimiz zaman, kendine özgü kişiliği olan bir varlıktan söz etmiş oluruz. Normal olarak buna, özgüven, mantıklı düşünme yeteneği –hayvanları aşacak ölçülerde – hissetme yeteneği ve karar verme yeteneği aittir. Bu anlamda Kutsal Ruh bir kişidir.