Yaşamımızdaki Etkisi (Tümib - bölüm 5)

Bölüm V

İMANLILARIN YAŞAMINDA KUTSAL RUH’UN ETKİSİ

A. Kutsal Ruh’la Dolu Olmak

Burada üç soruya yanıt vermek istiyorum:

1. Kutsal Ruh’la dolu olmak nedir?

Yuhanna 10:10; 15:5; Efesoslular 3:16-19; 5:18

a. Esas anlamı Tanrı’yla dolu olmak

Kutsal Ruh Tanrı’dır. Baba olan Tanrı, Oğul ve Kutsal Ruh birdir. Biri neredeyse, diğerleri oradadır. Biriyle dolu olan diğerleriyle de dolu olur. Hem Mesih’le ilgili, hem de Kutsal Ruh’la ilgili öğretide olsun üçlübirliği asla gözardı edemeyiz.

b. Tanrı’nın egemenliği konusu

Habercilerin İşlerinde, insanların öfkeyle dolu oldukları söyleniyor. Yuhanna 12:3’de, “Meryem çok değerli katıksız sümbül kokusundan bir litre alıp İsa’nın ayaklarına sürdü, sonra da saçlarıyla ayaklarını kuruladı. Tüm ev sümbül yağının kokusuyla doldu” deniyor. Bu evin her yerine, istediğiniz odaya girin, her yer bu kokuyla doluydu. Ruh’la dolu olan, Tanrı’nın kokusuyla da doludur. O hayatın bütününe hükmeder. Öfkeyle dolu olan, öfkenin yönetimi altında - Ruh ile dolan da Ruh’un yönetimi altındadır.

Pavlos Kutsal Ruh’la dolu olmanın karşısına alkolü getiriyor, ”Şarapla sarhoş olmayın” (Ef.5:18) diyor. Genel olarak Tanrı vergisiyle de sarhoş olunmamalıdır. Tanrı’nın yarattığı her şey - yiyecek, içecek, duyulacak ya da tat alınacak her şey - bizi sarhoş edebilir! Ama ayık olarak düşünmekten asla vazgeçmemeliyiz.

Alkol ile sarhoş olan, alkolün yönetimi altına girer. Ruh’la dolu olan tamamen Tanrı’nın egemenliği altındadır. Düşünceleri, duyguları, hareketleri tümden Tanrı’nın etkisi altındadır.

c. Tanrı’nın yardımı konusu

Tanrı yardımcımızdır, kurtuluşumuzdur. Tanrı’yla dolu olan Tanrı’nın yardımıyla da doldurulmuş olur. Yaşamımızda Tanrı’nın bize yardım edemeyeceği hiç bir alan yoktur.

Zor duruma düştüğümüzde Tanrı bize yardım eder. Birbirimizle konuşmakta zorluk çektiğimiz zaman da Tanrı bize yardım eder. Karekterim açısından diğerleriyle konuşmakta zorluk çekiyordum. Bunu başardığımda gözlerim yaşarırdı. Rab, küçük ya da büyük, her sorunumuzda, her alanda bize yardım etmek istiyor. Kutsal Ruh’la dolu olmak demek, O’nun yardımıyla da dolu olmak demektir.

Pavlos alkolün yıkım getirdiğini söylüyor. Kurtuluş yaşam demektir. Kurtulmamak ise yıkım ve ölümdür. Alkol yıkıma, mahva götürür. Kutsal Ruh yapıcıdır, bizi Tanrı’nın benzerliğine dönüştürmeye çalışır. Kutsal Ruh, Tanrı tarafından görevlendirilmesiyle hayatımızda etkinliğini sürdürür.

Özet olarak:
Biz Tanrı tarafından Kutsal Ruh ile doldurulmuş isek, O’nun için varız demektir, çünkü O bizim Rabbimizidir. Diğer taraftan O, bizimle olan Tanrımız’dır, çünkü bizim yardımcımızdır. Kutsal Ruh’la dolu olmak demek, Tanrı’nın yardımı ve O’nun egemenliğiyle dolu olmak demektir.

d. Sürekli doldurulma konusu

Efesoslular 5:18, eylemin sürekliliğiyle ilgilidir. Bunu şöyle yorumlayabiliriz: ”Daima Ruh’la dolu olun!” Aslında bu kendiliğinden anlaşılan bir şeydir. Başka türlü olması da mümkün değildir. Tanrı’yla dolu olmadığımız günler olabilir mi? Tanrı’nın egemenliğinden uzaklaşabilir miyiz? O’nun yardımından, tatile çıkar gibi uzaklaşabilir miyiz? Hayır! Bu olanaklı değildir. Kendi kendimizi aldatmayalım. Biz her zaman O’nun egemenliğinin altında bulunuyoruz ve devamlı olarak O’nun yardımına muhtacız.

e. Aniden doldurulma vardır

Burada bir anlık zaman söz konusudur. İsa’nın öğrencileri Pentekost gününde Kutal Ruh’u aldılar. Biz ise tövbe ettiğimiz anda Kutsal Ruh’u alıyoruz. İsa’nın öğrencileri Kutsal Ruh’u aldıklarında onunla doldular. Bunu kanıtlayamam, ama sanırım bizde de bu böyledir. Kişi tövbe ettiğinde Tanrı kendini bütünüyle ona verir. Böylece Tanrı ona el koyar ve bırakmaz.

Ama biz bunun daha sonra nasıl devam ettiğini biliyoruz. Kutsal Ruh, hayatımızda kendimizin yönetmek istediği odaları bize gösterir. Biz bir ev gibiyiz. Biz İsa’yı kapıdan içeri aldık, O bizde ikamet ediyor ve belki de biz O’na oturma odasını gösterdik. Ve biz O’na, ”İsa otur, burada karar senin” diyoruz. İsa burada yer alıp burayı dolduracaktır. Şimdi iş günü başlıyor ve İsa’nın benim olduğum çalışma odasının kapısına vurmakta olduğunu hissediyorum ve İsa soruyor: ”Burada ne okuduğunu görebilir miyim?” Ah, aniden gözlerim açılıyor. Burada evde bulundurmamam gereken bazı eşyalar var. Sonra farkediyorum ki, İsa, bulunduğum başka bir odanın kapısına vuruyor. Bu odada ben belki radyo veya kasetçalar dinliyorum. Sonra İsa, ”Sen burada ne dinliyorsun” diyor. O, bu odayı da doldurmak, düzenlemek ve burada da bana yardımcı olmak istiyor. Sonra yatak odasına gelip kapıya vuruyor. O, burada da Rab ve yardımcı olmak istiyor. Daha sonra iş yerime geliyor ve burada da etkin olmak istiyor. Sonra benim paramın bulunduğu odaya geliyor. Böylece hayatımın odaları genişletilmiş ve bir anlamda ben Ruh’la daha fazla dolmuş oluyorum. Bu bir süreç, ama Mesih’e yöneldiğim gün gerçekleşen aniden ve göreli dolma olayından başlamıştı.

Habercilerin İşleri 4’te Petros Müjdeyi bildirdi ve kötürümü sağlığına kavuşturmasıyla halkın dikkatini çektiğinden geceyi hapiste geçirdi. Ve bu olayların ertesi günü sorgulama başlatıldı. Petros için bu yeni bir şeydi ve şimdi kendisine gözdağı verilebilirdi: İsrail’in büyük beyleri de hazırdılar. Fakat Luka durumu anlatırken şöyle diyor: “Kutsal Ruh’la dolan Petros onlara şöyle dedi...” (H.İ.4:

Biz Petros’un o anda Kutsal Ruh’la dolu olduğu izlenimini ediniyoruz. Petros daha önce Kutsal Ruh’la dolu değil miydi? Suçlu duruma düşecek bir şey mi yapmıştı? Hayır. O itaatkardı. Böyle durumlarda o henüz büyümemişti, ama Tanrı büyüktü ve Tanrı Petros’ta yer aldı (yani, bu durum Petros’un kapasitesini aşan bir durumdu). Ama Tanrı Petros’u doldurdu.

Bir örnek: Siz arabanızın lastiklerinin daima yeterli havayla dolu olmasına dikkat edersiniz. Normal olarak lastiklerinizin belirli bir basınca ihtiyacı vardır. Ama şimdi siz uzun bir yolculuğa, tatile çıkacaksınız. Arabanızı tamamen yüklediniz ve arabanıza bindiniz. Bir de baktınız ki arabanızın lastiklerindeki hava epey inmiş. Bu durumda arabanızın lastiklerinden hava mı kaçtı? Kesinlikle hayır! Arabaya fazla yük yüklendi ve daha önceki normal şartlarda olan lastiklerdeki hava yeterli gelmedi. Lastiklerde daha önce bulunan hava, aynen yerinde duruyor; yani daha önce tekerleklerdeki hava 2.2 ise, şimdi de aynıdır. Ancak bu hava arabaya vurulan yüke az geldi. Ama şimdi lastiklere biraz daha hava basmak gerekir. Dışarıdan gelen basınç ne kadarsa içerideki basınç da o kadar olmalıdır. Dışarıdaki basınç fazlaysa, o zaman daha çok hava almalısınız! Ruhsal alanda da durum buna benziyor. Ruhsal anlamda Tanrı kendisi havayı oluşturuyor ve kendisi bu direnci sağlıyor.

Kişilerin aniden Kutsal Ruh’la dolduğu başka durumlar da var. Bu bir kimsenin günah işledikten sonra tövbe etmesi durumu değildir. Bunlar yeniden güçle donanmak da değildir. Günlerce dua ve oruçtan sonra da meydana gelmedi. Bu inanlılar itaat yolundaydılar. Tanrı onları yeterince güçlü olmadıkları durumlarla karşılaştırdı. Tanrı bize sıkça taşıyamayacağımız ağırlıklar yüklüyor, bununla kendisine yönelmeyi öğrenmemizi ve muhtaç olduğumuz gücün doğaüstü bir şekilde olduğunu görebilmemizi sağlamak istiyor.

Habercilerin İşleri 4. bölüm son kısım. İnanlılar, sadece habercilere karşı değil, tüm inanlılara karşı olduklarını – sıranın kendilerine de geldiğini anladılar. Bunun üzerine Rabbi çağırmaya başladılar ve Rab de onları güçlendirdi.

Habercilerin İşleri 7. bölümün sonu: Stefanos’u taşlayarak öldüreceklerdi. Stefanos’un bu ölüm acılarından geçebilmesi için ölmeden önce Kutsal Ruh’la doldurulmuştu.

Habercilerin İşleri 13. bölümün başında Elimas ile karşılaşıyoruz. Şeytanın temsilcisi olarak İncil’in duyurulmasını engellemek istiyor. Pavlos’un böyle bir durumla ilk kez karşılaştığı anlaşılıyor.

Kutsal Ruh için bu ilk kere olmuyordu. Pavlos bu durumun üstesinden gelebilmek için Kutsal Ruh’la dolmuştu. Bölümün sonuna doğru yeni inanlıları görüyoruz. Baskılar nedeniyle Pavlos ve Barnabas gitmek zorunda kalıyorlar; ama yeni inanlılar orada kalmak zorundalar. Bu durumu Tanrı sağlıyor. Şimdi onların bir çobanı yok, ama Tanrı onları terk etmiyor. Onları güçlendiriyor. Kendi Ruhu’yla onları dolduruyor.

Bunlar bizlere itaat yolunda aniden Ruh’la dolmayı anlayabilmemize yardımcı olabilecek harika örneklerdir.

Hep Mezmur 23’ü düşünürüm. Adımlarımızı çobanla birlikte atarsak, çayırlara, sakin suların üzerine, hak ve adaletin yolu üzerine güneş doğunca, belalar uçurumunun kenarında bile, O’nun bizimle olmasını beklemeye hakkımız olur.

2. Kutsal Ruh’la dolu olmak ne değildir?

Kutsal Ruh’un gelişinden sonra aradan yaklaşık 2000 yıl geçti. Bu arada kayda değer çeşitli görüşler elde edildi. Bu nedenle biz sadece Ruh’la dolu olmanın ne demek olduğunu değil, ne olmadığını da söyleyebilmeliyiz. Bununla ilgili bir listenin tamamını değil, sadece birkaçını vereceğim:

a. Kutsal Ruh’la dolu olmak, Kutsal Ruh’u
almak değildir

Önceden sözü edildiği gibi, Kutsal Ruh’la dolmak Ruh’u almakla aynı zamana rastlayabilir. Bir çok şey aynı anda olabilir, ama özde aynı şey değildir. Örneğin, pencere açıldığı anda içeri hava girer. Buna rağmen bu farklı iki olaydır. Pencereyi açmak olayı ayrı şeydir, içeriye giren hava ayrı şeydir.

Kutsal Ruh tövbe ile insana gelir ve onu doldurur. Ama sonra insan, ya daha çok güce ihtiyacı olduğu için ya da günah işleyip yaşamında tekrar Rabbe yer vermek istediği için yeniden Ruh’la dolar. Kutsal Ruh’la dolu olmak inanlının yaşamı boyunca devam eden bir şeydir, ama Kutsal Ruh’u almak sadece bir kereye özgüdür! Bunlar farklı iki olaydır, birbiriyle karıştırılmamalıdır.

b. Kutsal Ruh’la dolmak, Kutsal Ruh’la vaftiz
olmak değildir

Bu iki kavram daima birbiriyle karıştırılmaktadır. Kutsal Ruh’la vaftiz olmak asla bir buyruk olarak verilmedi. Tanrı bize Ruh’la vaftiz olmayı asla emretmiyor, ama bize Ruh’la dolmamızı emrediyor (Efesoslular 5:18). Kutsal Ruh’la Vaftiz olmak Mesih’te olan yerimizle ilgilidir, Ruh’la dolu olmak ise kendi durumumuzla ilgilidir.

c. Kutsal Ruh’la dolmak, Kutsal Ruh’la meshedilmek değildir

Meshedilmek Ruh’u almakla ilgilidir. Bazen kulakların ya da dudakların ”Meshedilmesi” için dua ediliyor. Meshedilmiş vaizlerden ya da vaazlardan da söz ediliyor. Bununla beraber Ruh’la meshedilmek Ruh’u almaktan başka bir şey değildir. İnsan asla yeniden meshedilmez.

d. Kutsal Ruh’la dolmak güçle donanmak değildir

Güç Tanrı’dır ve Tanrı Mesih aracılığıyla Kutsal Ruh ile yaşamımıza girer. Bu nedenle ben Tanrı’nın gücüyle donanmışımdır.

Uzun bir süre için stok yapmak üzere alış veriş yaparız. Özellikle alışveriş merkezinden uzak bir yerde oturuyorsak, kente ya da köye geçici bir süre gelmeyeceksek, bir günlük ihtiyaçtan fazla, hatta bir aylık ya da birkaç aylık ihtiyaçlarımızı alır, stok ederiz. Şimdi bu stoklar evdedir ve alış veriş yapmaya artık ihtiyaç yoktur. Çünkü her şey evde mevcuttur. İhtiyaç duyulan her şey buradadır. Eğer Tanrı hayatımda bulunuyorsa ihtiyaç duyduğum tüm güce sahip olmuş oluyorum. Benim sadece itaat eden biri olmam gerekiyor. Bunu yaptığımda güç derhal bende yer alır. Bu her zaman hissedilmez.

Bazen kendimizi tamamen halsiz ve güçsüz hissedebiliriz; ama bunun Tanrı’nın gücünün eksikliğinden kaynaklandığını düşünmemeliyiz. Bunun onunla ilgisi yoktur.

Olabilir ki siz kalkıp vaaz verdiniz ve bu vaaz sadece bir kekelemeydi. Sadakatle Kutsal Kitap okunup dua edildiyse ve buna rağmen Tanrı bunun böyle olmasına izin verdiyse, insanın bu nedenle kendisini suçlu görmesi gerekmez.

Biz güçlü olduğumuzda bunu hissetmek zorunda değiliz. Sadece güvenmemiz gerek. Gördüğümüz şey önemli şey değildir! Biz Tanrı’nın ne yaptığını çoğunlukla bilemeyiz. Bu her zaman gözle görülüp tanınmaz. Bu nedenle hizmetimizi imanla, güvenle sürdürüyoruz, sonucu görmesek bile.

Ne ölçüde güçlü olduğumuzu her zaman bilemeyiz. Nasıl, hangi dinamikle etkilediğini hiç bilemeyiz. Ama bir gün bunu öğreneceğiz.

İnsan her zaman yeniden donatılmaz. Yeni bir donanım için tam yetkiyle ve bütün bir güç ile de dua etmek gerekmez. Biz zaten donatılmışız!

e. Kutsal Ruh’la dolmak Tanrı’nın özel kutsaması
değildir

Kutsal Ruh’la dolu olmak Tanrı’dan fazladan alınabilecek bir kutsama değildir. Günümüzde sıkça Tanrı’dan daha çok almaktan söz ediliyor. Diğer bir taraftan tövbe edip yerimizde durmamak gerek. Tövbeden öte bir de büyüme, gelişme var. Biz bununla Tanrı’dan daha çok aldığımızı söylemiyoruz; ama her zaman tövbe ettiğimizde aldığımızdan daha çoğuna ihtiyacımız var denilmektedir. Bir inanlı yaşamında Mesih’ten aldığından daha fazlasını alamaz.

Birkaç Ayet:
Efesoslular 1:3: ”Rabbimiz İsa Mesih’in Babası ve Tanrısı kutlu olsun. Göksel yerlerde bizleri her tür ruhsal kutlulukla Mesih’te kutlu kılan Tanrı O’dur.”

Ruhsal kutsamayla donatıldık. Hatta Mesih’teki bütün kutsamalarla kutsandık.

Koloseliler 2:9-10: ”Çünkü Tanrı’nın kişiliği bütün doluluğuyla Mesih’in insan bedeni içinde konut kurmuştur. Sizler de yaşam için gerekli doluluğu O’nda buldunuz. O her başkanlığın ve yetkinin Başı’dır.”

Kelime olarak, “Siz dolduruldunuz.” Tanrı’nın bugün bize vermek istediği her şeye Mesih’te sahibiz. Bize vermek istediği bu doluluk Mesih’te bulunuyor. Biz Mesih’e sahip olduğumuza göre doluluğa da sahibiz. Mesih’in hayatımızı nasıl etkileyeceği konusunu kendisine bırakalım. Özel bir kutsama diye adlandıracağımız, daha sonra fazlasını da alacağımız ’ikinci’ ya da ’özel’ bir olay ya da bereket daha yaşamamız gerekir dememeliyiz. (Biz Mesih’e iman eder etmez, Mesih’te her şeye sahibiz!)

2.Petros 1:3: “Kendisine özgü tanrısal güçle, yaşama ve tanrısayarlığa ilişkin her şeyi O bize verdi. Bizleri kendi yüceliğine ve erdemine çağıranı bilme aşamasına gelmemizle bize her şeyi sağladı.”

Mesih’e sahip olduğumuzda düşündüğümüzden çok daha fazlasına sahip oluruz. Bu iman yolculuğu için Tanrı bize her şeyi armağan etti. O bize her şeyi vaadetti. Bizim çobanımız varsa, her şeyimiz vardır. O sürüye bakar.

f. Kutsal Ruh’la dolmak ruhsal yaşamın üst düzeyine
getiren “ikinci bir deneyim” değildir

Bu görüş çok yaygındır. Bunun değişik örnekleri vardır.

Ruhsal yaşamımızın ilk bölümü, İsrail’in Kenan diyarına yolcuğu ile karşılaştırılıyor. Mısır’dan göç bizim dönüşümüz, tövbemiz olmuş oluyor. Bunu çöldeki yürüyüş takip ediyor. İsrail’in çocukları tekrar ve tekrar yenilginin acısını çektiler ve hayatları bu yenilgilerle simgelenmiş oldu. Fakat Ürdün’ü (Şeria) geçtiklerinde bu durum değişmişti. Bizim de ”Ürdünü geçmeye” ihtiyacımız vardır, deniyor.

Gerçi çölde yoksulluk çekildi, ama zafer de kazandılar ve sadakatle Rabbin Toplanma Çadırını yaptılar, fedakârlıkla günbegün itaatkârlıkla gittiler, bulut ve ateşten sütun onlara yol gösterdi. Daha sonra Kenan diyarında zaferin yanında başarısızlık da vardı.

Şöyle bir iddia ileri süremeyiz: Sen gerçekten tövbe ettin ama başlangıçta yükselişler ve alçalışlar olabilir. Sen daha Ürdün’den geçmelisin ki daha sonra zafer dolu bir yaşamın olsun. İncil’in hiç bir yerinde böyle bir iddia (öğreti) yer almıyor.

Romalılar 6:8, bu modelin hizmetine sokulamaz. Burada da Kutsal Yazıların dışına çıkmamayı öğrenmeliyiz. İncil Ürdün’den (Şeria’dan) söz ettiğinde bu daha çok ölümün resmidir; bundan sonra da göksel diyara gireceğiz (İbraniler 4:1).

Bazı çevrelerde ”inanç huzurundan” söz ediliyor. Bir denemeden geçip bu denemede Rabbe tam inancımız olmalı. Ondan sonra bir ruhsal huzur evresine gireriz, deniliyor.

Bu bir yanılmadır. İnandığımızda iç huzuruna kavuştuğumuzu tekrar ve tekrar yaşarız, ama bu kayda değer ikinci bir tecrübe değildir. Hayatımızın sonuna kadar inançsızlığa karşı mücadele etmeliyiz ve yaşamımızın sonuna kadar yeniden güvenebilmeliyiz.

Ayrıca benliğimizin çarmıha gerilmesinden de söz ediliyor. İnanlı iman yaşamında olan tembellik ve cansızlık günahından ikna olup bir sınıra, sona dayanır ve pişmanlık duyarak tövbe edermiş. Buna da bir nevi ’kendini haçlamak’ deniyor. Kişi kendini haçladıktan sonra, özel bir şekilde kendini ”Mesih’le birlikte çarmıha gerilmiş” gördüğünde Kutsal Ruh’la dolmaktadır, deniliyor.

Bu da özel bir olay sayılıyor. Bu bağlamda tekrar ve tekrar Galatyalılar 2:19-20 gösteriliyor: ”Mesih’le birlikte çarmıha gerildim, artık yaşayan ben değilim, bende yaşayan Mesih’tir." Ama Pavlos’un çarmıha gerilmesi kendi iman yaşamında değil, orada, her imanlının çarmıha gerildiği, Mesih’in bizim için çarmıha gerildiği yerde meydana geldi. Mesih hepimiz için öldü ve her inanlı Mesih’in çarmıhında öldü. Bunu her zaman imanla hatırlamalıyız ve bunun etkisiyle günahı bırakmalıyız. Tövbede bu ilk kez meydana gelir.
Mesih’in bizim günahlarımız için öldüğüne inandığımızda bizim eski yaşamımız son bulmuş olur ve yeni bir yaşam başlar (2.Kor.5:17). Bu, insanın hatıra defterine mutlulukla kaydedebileceği bir olaydır. Mesih’le birlikte çarmıha gerildiğimizi hiç unutmamalıyız (Rom.6:11). İnsan genellikle unutmaya meyillidir. Ama bu nedenle insan tekrar çarmıha gerilmez. Bunun yerine buna tutunup unutmamalıyız ve buna tutunduğumuz ölçüde de Kutsal Ruh yaşamımızda yer alacaktır.

g. Kutsal Ruh’la dolmak aranabilecek bir tecrübe
değildir

İnanlılar sıkıntı anında aniden Ruh’la dolmayı aramaz. İnsan bunu ister, ama bunu tecrübe edinmek için denemez. Kendisi de bunu sağlayamaz. Bu Tanrı’nın elinde olan bir şeydir.
Ruh’la dolmak aranan bir tecrübe değildir, tersine, elde edip saklamaya çalışılan bir durumdur.
Eski Antlaşma’da bile Kutsal Ruh’la dolmak aranmadı.

3. Kutsal Ruh’la dolmak için nasıl bir katkımız
olabilir?

Birkaç yanıt:

a. Bazı şeyler düşünülmelidir

Tanrı çok şey yaptı. Ruh’la dolmak istendiğinde, Tanrı’nın neler yaptığını akla getirmek gerekir. Gerçekte sahip olduğumuz şeyi aramaktan korunmuş oluruz böylece. Efesoslular 1:3; Koloseliler 2:9-10’a baktığımızda insanın her şeyden önce teşekkür etmeye başlaması gerekir.

Tanrı’nın yardım etmek için bizi zayıflığa yöneltmek gibi bir yöntem kullanacağı akılda tutulmalı. Tanrı bütün onurlara sahip olmak ister. Biz kendimize çok fazla önem verirsek O layık olduğu onuru almaz. Şu ayetler üzerinde düşünmeliyiz: Mezmur 102:24; 2.Korintoslular 12:9-10; 4:7 vd.

2.Korintoslular 1:8-10: ”Kardeşlerim, Asya bölgesinde çektiğimiz acıdan habersiz kalmanızı istemiyoruz. Aşırı oranda – gücümüzün üstünde – sıkıntıya düştük. Öylesine ki, yaşamaktan umudu kestik. Gerçekten, ölüm yargısının üzerimizde olduğunu düşündük. Ama kendimize değil, ölüleri dirilten Tanrı’ya güvenelim diye oldu bu. O bizleri böylesi ölümcül bir deneyimden kurtardı; kurtaracaktır da. Kendisine umut besliyoruz, bizi yine kurtaracaktır.”

Pavlos aşırı oranda sıkıntıya düştü. Tanrı ona bir yük yükledi ve onun bunu taşıyacak gücü yoktu, öleceğinden korkuyordu (9. ayet). İnsani açıdan ölüm kesindi. Bununla beraber Tanrı onu kurtardı. O halde Tanrı onu neden bu duruma düşürdü? Yanıt: Kendi kendine güvenmemeyi öğrensin diye.

Ona yardım eden onu ölümden kurtaran Tanrı’ydı. Tanrı için, ölümden önce ya da ölümden sonra kesin bir ölümden kurtarmak arasında bir fark yoktur. ”Bu gömüyü toprak kaplarda taşıyoruz. Öyle ki, aşırı oranda açıklanan güç bize değil, Tanrı’ya özgü olsun!” (2.Kor.4:7). Neden? Bizim değil, Tanrı’nın gücü olduğu bilinsin diye. Topraktan kap uzun zaman dayanmaz. Biz Ruh’la dolmak istediğimizde ne kadar zayıf olduğumuzun farkına varmalıyız.

b. Güvenmeliyiz, O’nun yardımını beklemeliyiz

Mezmur 23:1: ”Rab çobanımdır, benim eksiğim olmaz.”

O buradaysa eksiğim olsa bile benim eksiğim olmaz, çünkü eksiklik sözünün anlamını Tanrı tanımlıyor. Eksiğim olduğunda O’nda her şeyim vardır. Göklerde başka kimim vardır? Yeryüzünde senden başkasını istemem” (Mezmur 73:25) diyor Mezmur yazarı.

Üzerinde durabildiğimiz bazı vaatler var. 2.Korintloslular 12:7-9’da Pavlos, “Bedenimde bir diken, beni yumruklamak için bir şeytan meleği verildi” diye yazar. Pavlos, bu dikenden kurtulmak istedi, ama İsa Mesih ona, “Kayram sana yeter” yanıtını verdi. Bu bir buyruk değil, bir vaat idi.

O’ndan hangi yardımı, desteği kesin olarak bekleyebiliriz? Ben bunu en az düzeyde belirteceğim. Şunları kesinlikle hesaba katabiliriz. Baskılar çok büyük olabilir. Üzüntü, düşmanlık, mahrumiyet gerçek olabilir. Şu iki temel gerçek yıkılmaz, yıkılmamalı. 1. İman, 2. Sevgi.

1. İman. Her zaman Rab’be güvenebilirim. Güvenmek bizi İsa Mesih’e bağlayan zincirdir. Bu bizim O’nunla olan ilişkimizin anahtarıdır. Pavlos, ”Ne üstümüzdeki ne altımızdaki dünyanın güçleri, ne de kurulu düzende başka bir etken bizleri Rabbimiz İsa Mesih’da açıklanan Tanrı sevgisinden ayırabilir” diyor (Rom.8:39). Burada onun imanını görüyoruz. Ayrılık, güvenin yıkılması demektir. Bu güveni yıkmaya hiç bir baskının gücü yetmez. O’na güvenebilmem için kendimi Rab’be bırakmalıyım. Bunun için yeterli kayra olacaktır.

2. Sevgi. Bu bizim Rab’le ilişkimizin özüdür. İman, ilişkide anahtardır, taşıyıcıdır. İlişki için iman gereklidir. İlişki sevgiden oluşur. Bu sevginin azalması gerekmez. Hiç bir şey bizi Mesih’in sevgisinden ayıramaz. Ne bizim O’na ne de O’nun bize olan sevgisinden.

Diğer Vaatler: Efesoslular 3:20; Filipililer 4:13; Koloseliler 1:29; Yakup 4:6.

c. Tanrı egemenliğine girerken bu güvende itaatli
olmalıyız

Her zaman O’nun bizim Tanrımız olduğunu bilmeliyiz! Kutsal Ruh’la dolmak isteyen kimse her zaman O’nun egemenliğini kabul etmelidir.

İtaatimiz neye doğru yöneliyor? Tanrı’nın Sözü’ne. İtaatli olmak isteniyorsa, yapılması gereken bilinmelidir. Bunu bize Kutsal Kitap’ın bütünü söylüyor. Kutsal Kitap’ın bütünü Kutsal Ruh’un Sözü’dür. İsa topluluklara konuştuğunda, ”Bunu Kutsal Ruh bütün topluluklara söylüyor” (Vahiy 2 ve 3) der. Kim ne yapması gerektiğini bilmek istiyorsa Kutsal Kitap’ını okusun. Bu çalışma asla bitmez. Bir imanlının işsiz kalması anlaşılmaz bir şeydir. Onun her zaman yeterince işi vardır! Kutsal Ruh’un isteği Tanrı’nın Sözü’nde kendini ortaya koyuyor: Yuhanna 16:13-15.

İtaatkarlığın hangi şekilleri vardır?

Yasada bu, ”Yapmalısın” ya da “yapmamalısın” demektir.
Eğer ”Sen Yapmalısın...” direktifine uyulmadığında Tanrı’nın isteğine karşı gelinmiş olur. Ve Tanrı ”Yapmamalısın” dediğinde ise itaatsizlik yapıldığında, yasa çiğnenmiş olur.

İlkinde yeterince ileri gidilmemiş, diğerinde ise çizgi aşılmış olur. İncil’de de bu böyledir. Tanrı bizim bazı şeyleri yapmamamızı, bazı şeyleri de yapmamızı söyler. 1.Selanikliler 5’te birkaç emir vardır ve bununla ilgili 19. ayette Ruh’u söndürmekten söz ediliyor. Söndürme konusunda ya bir ses ya da bir ateş düşünülebilir. Efesoslular 4:25-32’de yasaklardan söz ediliyor. 30. ayette Kutsal Ruh’un üzülmesinden söz ediliyor.

B. İmanlıların Yaşamında Kutsal Ruh’un Etkinlik Şekli

1. Kutsal Ruh yaşamın ve kurtuluşun Ruhu
olarak etkinlik gösterir

Kutsal Yazılardan Bölümler:
Romalılar 8:2: Burada Kutsal Ruh, ”Yaşam veren Ruh’un yasası” diye adlandırılır. O yeni yasadır. Yasa Koyucu ise Tanrı’ydı. Eski Antlaşma’daki yasalar O’nun düşüncesinin, isteklerinin ifadesiydi. Yazılmış olan yasalar İsrail’in etrafında bir çit gibiydi. Hiçbir İsrailli bu yasayı tutamıyordu.
Kişi yaşamında sadece bir tek buyruğa dahi uymadığında, ölümle suçlanmış olurdu. Şimdiyse İsa geldi ve bu suçu kaldırdı. Pavlos 3. ayette bunun üzerinde duruyor.

Üçüncü ayette söylenenler kronolojik olarak 2. ayetten öncedir, yani 2. ayetin belirtmek istediğinin temeli ve açıklamasıdır. Suç kaldırıldıktan sonra Tanrı yeni bir yaşam verebiliyor. Bu yaşam Tanrı’nın kendisidir ve Ruh olarak içimizde yer alıyor. O bizde olan yaşamdır ve O bu yaşamın kuralıdır.

O yaşamın ve sürekli kurtarışın Ruhu’dur. ”O beni özgür kıldı” sözü geçiyor. İlkeye göre kurtuldum. Şimdi O sürekli olarak İsa Mesih’nın yaşamını yönetiyor. İsa Mesih’daki yaşam söz konusudur, ve Ruh İsa Mesih’da bulunan o yaşamın Ruhu’dur. Öyleyse O, biz kurtulmuş olanların yaşamında kurtuluştur.

Biz artık kurtarılmış bulunuyoruz ve kurtarılacağız. Biz üç kez kurtarılacağız.
1. Yeniden doğuşta (kurtuldum), 2. Şimdi devamlı olarak kurtuluyorum (günlük yaşamda günahın etkisinden, zayıflıklardan kurtuluyorum), 3. Her şeyin sonu geldiğinde kurtulacağım. (O zaman hayatımda hiçbir günah olmayacak. Ölümden kurtulacağım).

Romalılar 8:10’da Kutsal Ruh’un bizim hayatımız olduğu belirtiliyor. Kurtuluş yaşam ve ölümden korunmak demektir.
16.ayette daha başka düşünceler bulunuyor: O bizim kurtulduğumuza dair kesin bilgiyi veriyor. Metinde, ”Ruh’un kendisi bizim ruhumuzla birlikte Tanrı çocukları olduğumuza tanıklık eder” deniyor. O halde O ruhumuzdadır ve bizim ruhumuzla birlikte etkinlik gösterir. O’nu hissetmemize gerek yok, ama düşüncelerimizde O kendini hissettirir.

Bizim İsa Mesih ile bağlantımız sağlıklı ise Kutsal Ruh’un düşüncelerimizi etkilemesini bekleyebiliriz. Sevgiyle insan Tanrı’nın Sözü’ne ilgi duyar, aynı zamanda bunlar kurtuluş sözleridir, çünkü bu sözler Ruh’un sözleridir. Daha sonra kesin olarak Tanrı’nın çocuğu olduğumuzu anlarız. Dua ettiğimizde de bunu görüyoruz, 15. ayet bundan söz ediyor. İsa’nın gökteki babasına ”Abba” (Babacığım) dediği gibi.

Bu, Tanrı O’nunla senli benli idi demektir. Bizim sahip olduğumuz Kutsal Ruh, İsa’nın sahip olduğu Ruh’un aynısıdır. O, Rabbimizin Tanrı’ya dua ettiği gibi bizim de aynı şekilde Tanrı’ya dua etmemizi sağlıyor.

Şimdi biz doğrudan doğruya – sözlü olarak – ”Baba” demesek de İsa’nın güvendiği kadar biz de O’na güvenmeliyiz. Ortada bir engel olmayıp ruhsal bir özgürlük içinde bulunduğumuzda sade bir şekilde babamıza dua edebiliriz. O zaman bütün bunların bizde bulunan Kutsal Ruh tarafından geldiğini biliriz. Kutsal Ruh bizim ruhumuzla birlikte etkinliğini gösterir ve Tanrı’nın bir çocuğu olduğumuzu anlarız.

13.ayette Kutsal Ruh’un bizi kutsallığa götürdüğü bildiriliyor. O ruhumuzda ve vicdanımızdaki hata ve günahlara dikkatimizi çeker. O zaman harekete geçmeliyiz. Ne var ki Kutsal Ruh hiç bir zaman zorla harekete geçirmez. Yapmalı değil, yapabiliriz; O teşvik eder ve güç verir. Harekete geçmesi gereken ise biziz. Böylelikle iki ruh birlikte çalışır; Tanrı’nın Ruhu ve bizim ruhumuz ya da basitçe, Tanrı ve biz.

Kutsal Ruh üç kat kurtuluş bilgisi verir:
– Tanrı Sözü’nü tanıtan temel bilgiler verir.
– Duada özgürlük verir.
– Bizi kutsallaştırılmış bir yaşamda yönetir.

2. Kutsal Ruh yetkinliğin Ruhu olarak etkinlik gösterir

O bizim gücümüzdür, bize güç verir ve işimizde bizi yetkin kılar. Kutsal Ruh, Tanrı’nın isteğini yerine getirmemize olanak sağlar.

Hezekiel 36:26-27: Tanrı’nın Ruhu O’nun yolunda yürüyebilmem için benim ruhumda yer alıyor.
Matta 10:19-20: Sorguya çekildiğimizde söylememiz gereken doğru sözü Kutsal Ruh bize bildirecektir. O yanıt vermek için kişiyi yeterli kılacaktır.
Habercilerin İşleri 1:8: ”Kutsal Ruh sizlere geldiğinde güç ile kuşanacaksınız.”
1.Korintoslular 12:4-11: Ruhsal armağanlarla ilgili sözler.
Efesoslular 3:16: ”Babamız öz yüceliğinin zenginliği oranında, Ruh aracılığıyla sizleri iç yaşamınızda egemen kılacak güçle donatsın.”
2.Timoteos 1:7: ”Çünkü Tanrı bize korkaklık ruhunu vermedi; güç, sevgi, ağırbaşlılık esinleyen ruhu verdi.”

Bu çabucak söyleniyor, ama insanın kendi bilgi ve gücüne güvenmemesi gerektiğini, kendi yaşamında bunu öğrenebilmesi uzun bir zaman alır.

3. Kutsal Ruh öğretici ruh olarak etkinlik
gösterir

Ruh, Yuhanna 14-17 arasında üç kez gerçeğin ruhu olarak tanımlanıyor. Ruh yalan üzerinde değil, gerçek üzerinde etkinlik gösterir.

Habercilerin İşleri 15: Burada Kutsal Ruh’un oradaki kardeşlere nasıl yol gösterdiği belirtilmiştir. 28. ayette şu sonucu görüyoruz: ”Kutsal Ruh ve bizler, gerektiğinde daha ağır bir yükü size yüklememeyi uygun gördük.”

Diğer ayetler: Yu.14:16-17; 23-26; 16:13-15; 1.Kor. 2:12; Efes. 1:17-18; 1.Yu.2:20-27.

4. Kutsal Ruh paydaşlık ruhu olarak etkinlik
gösterir

2.Korintoslular 13:13: Kutsal Ruh bizi iki türlü paydaşlığa teşvik ediyor; birincisi dikey, diğeri de yatay ilişkiler.

Dikey olanlar: Tanrı’yla olan paydaşlığımız. O ilk önce bizim göklerdeki Babamızla paydaşlığa teşvik ediyor. O bizim dua etmemizi sağlıyor (Rom. 8:15,16,26,27). Bu anlamda biz Ruh’un bir tapınağıyız (1.Kor.6:19). Tapınak ise içinde tapınılan bir evdir. O halde Tanrı’ya tapınma bizde olmalıdır (1.Kor. 3:16-17).

Efesoslular 2:18: ”Çünkü her ikimiz de Mesih aracılığıyla tek Ruh’ta Baba’nın katına kabul edilmeye yetkimiz vardır.”
Kurtuluşumuzdan söz eden ayetlerden sonra, kurtuluşun bize niçin verildiğini anlıyoruz: Dua edebilmemiz için. Barışmak demek, daha önce bizim Tanrı’yla düşman olduğumuz anlamına geliyor. Biz birbirimizle konuşmadık. Ama şimdi biz birbirimizle konuşabiliyoruz. Dua iman yaşamının temelidir. Efesoslular 6:18’de şöyle diyor: ”Her tür dua ve dilekle, Ruh bağlılığında her vakit dua edin. Kutsal yaşamlıların tümü yararına sürekli bağlılık ve yakarışla bu uygulamada uyanık durun."
Yatay olanlar: Birbirimizle olan paydaşlığımız. Ruh Tanrı’nın sevgisidir ve bu sevgi aramızdaki ilişkiyi teşvik ediyor. Romalılar 15:30’da şöyle diyor: ”Size yalvarırım, kardeşlerim! Rabbimiz İsa Mesih ve Ruh’un esinlediği sevgi adına, benimle birlikte çaba göstererek Tanrı’ya dua edin.”
Efesoslular 4:3-6: ”Ruh’un sağladığı birliği barış bağında korumaya çalışın. Tek beden vardır, tek Ruh vardır. Nasıl ki, aldığınız çağrı da bir tek umuda çağrıdır. Tek Rab, tek iman, tek vaftiz vardır. Hepimizin tek Tanrısı ve Babası vardır. O hepsinin üstünde, hepsini yöneten, hepsini doldurandır.”

Yanlış bir ruhsal hareket imanlılar arasında her zaman ayrılıklar getirir. Tanrı’dan kaynaklanan ruhsal hareket, gerçeğin temeli üzerine birlik, beraberlik ve sevgi getirir. Yanlış bir birlik gerçeğe önem vermez. İnsan hangi öğretiyi temsil ediyorsa, neye inanıyorsa bu hep aynı biçimde (tekdüze) önemsiz olmamalı. Birlikteliğin temeli için olaylar ve tecrübeler yeterli değildir.

Diğer ayetler: Efesoslular 3:5,6,16-18; 5:18-21.

5. Kutsal Ruh tanıklığın ruhu olarak etkinlik
gösterir

Kutsal Ruh ağzımızı açmamıza yardım eder. Kutsal Kitap’tan ayetler: Yuhanna 15:26-27; 16:7-15; Habercilerin İşleri 1:8; 2. Timoteos 1:6-9; 1.Yuhanna 5:6-9.

6. Kutsal Ruh bizi yönetir ve bize şekil verir

Kutsal Ruh hayatımızı etkileyip bize yol gösterir. O bizi gitgide Tanrı’nın şeklinde biçimlendirir.
2.Korintoslular 3:18: ”Hepimiz açılmış yüzle, Rab’bin yüceliğini aynada yansıtırcasına, bir yücelikten bir yüceliğe geçerek, aynı görünüme dönüştürülüyoruz. Ruh olan Rab’bin etkisidir bu.”

a. Kutsal Ruh hayatımızın yönünü gösterir

Yaşamımız Tanrı’nın Sözü’nden belirlenir ve Söz Ruh’un Sözü’dür. Bazen nereye gideceğimizi bilemiyoruz. Kutsal Ruh’un bu durumda da bize yardım edebileceğini İncil’den öğreniyoruz. Pavlos bunu yaşadı ve biz Mesih inanlıları bunu yine ve yine yaşarız.

Bunu sadece bir duygu olarak düşünmemeliyiz, belki bu daha çok Tanrı’nın bize bir açıklık getirmesi için ateşli bir şekilde dua etmemizdir. Biz Rabbin isteğinin ne olduğunu incelemeliyiz (Rom.12:1-2).

Zamanla düşüncelerimizde ışık görünmeye başlar. Aynı zamanda bu düşüncelerimizde bir iç huzurumuz oluşur ve bu konuda bir endişemiz de olmaz (Fil.4:6-7). Sonra da şunu diyebiliriz: ”Sanırım Tanrı’nın beni götürmek istediği yol budur.” Yanıldığımız zaman eğer ciddiysek bu trajik bir şey olmayacaktır. Bununla bir şeyler öğrenmiş oluyoruz. Bütün bu süre içerisinde biz zaten Tanrı’nın elinde bulunmaktaydık. O bizi reddetmez. Biz hatalarımızla birlikte Rabbin önüne gelip O’ndan bağışlanma dileyebiliriz. Ama bu, başlangıçta düşüncesiz davranabiliriz anlamına gelmez.

Kutsal Yazılardan ayetler: Habercilerin İşleri 16:6,7,10
Romalılar 8:14: ”Tanrı’nın Ruhuyla yönetilenler Tanrı’nın oğullarıdır.”
Galatyalılar 5:16,18,25: ”Şunu demek istiyorum: Vaktinizi Ruh yönetiminde geçirin. Böylece bedenin gereksiz isteklerini doyurmakla uğraşmazsınız... Ama Ruh’la yöneltiliyorsanız, ruhsal yasa altında değilsiniz... Eğer Ruh uyarınca yaşıyorsak, yaşam yolunda yürüyüşümüz de Ruh uyarınca olsun.

b. Kutsal Ruh düşüncelerimize şekil verir

Düşünmek Kutsal Kitap’ta çok önemlidir. Orası (düşünme alanı), Tanrı Sözü’nün ilk ulaştığı yerdir. Düşünce, Filipililer 1:9’a göre sevgi ve anlayış ile birlikte gelişmelidir. Bu da ancak kendisi sevgi olan Kutsal Ruh’un gerçekte bizim yüreğimize gelmesiyle – bize geçmesiyle – olanaklıdır. Düşüncemizde (aklımızda) kararlar alınır, orada araştırılır. Pavlos bize ‘Ruhunuzu tamamen yenileyin’ diyor (Efes.4:23). Böylece Tanrı’nın isteklerini tanıma yeteneğine sahip oluruz. Ruh’un düşüncelerimize şekil verdiği konusu Kutsal Kitap’ın bazı ayetlerinde yer alıyor:

Habercilerin İşleri 1:28: ”Kutsal Ruh’a ve bizlere yararlı göründü.” Onlar sadece dua edip içlerinden gelen belirli bir sesi duymayı beklemediler, tersine, enine boyuna düşünüp taşındılar. Düşünceler belirtildi ve herkes düşüncesini belirtmekte özgürdü. Yeruşalem’deki ihtiyarlar ve hatta kardeşlerden söz edilmekte. Yeruşalem’deki her inanlı konuşmalara katılabiliyordu. Her biri diğerinin kardeşiydi. Haberciler de kardeştiler ve bu nedenle her şey kardeşçeydi. Her biri Ruh’un ne söylemek istediğini anlayıncaya kadar diğerlerini dinledi. Herkes kendi görüşünün benimsenmesi ve önde tutulmasın gerektiğini ileri sürmedi. Kutsal Ruh’un yönetimini hiç kimse kiralık olarak kendi tekeline alamaz. Ruh diğer kardeşleri de yönetebilir.

2.Korintoslular 1:24, Pavlos’un Ruh’la yönetildiği sırada ne düşündüğü hakkında bir örnektir. O Ruh’la doldurulmuş, Ruh’un tüm düşüncelerini de doldurmasını istiyor. O, ”Bu, imanınıza egemen olduğumuzdan değildir” diyor. Hiç bir inanlı diğer bir inanlıya, ”Bu Tanrı’nın kesin isteğidir” diyemez. Her inanlı Kutsal Ruh’a sahiptir. Yuhanna, 1.Yuhanna 2:27’de, bizim öğretmenlere bağımlı olmadığımızı belirtiyor: ”Kimsenin öğretmesine gereksinmemiz yoktur.” Bu bizim öğretmenlere ihtiyacımız olmadığı anlamına gelmez. Çünkü İsa Mesih kendisi öğretmenleri atadı. Yuhanna bunun sonuçta nasıl göründüğünü söyleyebilecek karakterdedir. Aslına bakacak olursak bir öğretmene bağımlı değiliz. İsrail’de öğretmen bir otoriteydi. Bu nedenle o ”Rabbi” diye çağırılırdı. Bunun anlamı ”Benim Rabbim” demektir. Bu anlamdaki bizim öğreticimiz İsa’dır, rablerimiz yok. Bizim sadece Tanrımız ve öğretmenimiz Rabbimizdir.

İsa topluluğa öğretmenler atadığında onlar orada gerçeğin, doğruluğun yardımcıları olurlar. Herhangi bir topluluğun öğretmeni, ”Sevgili kardeşler, siz ne derseniz deyin, bu böyledir” diyemez. Biz inanlılar kardeşler arasında kardeşiz. Diğer inanlıların her biri de Kutsal Ruh’a ve aynı İncil’e sahiptir. O halde biz kendi aramızda yardımlaşmalıyız ve bir kimsenin öğüde ihtiyacı olduğunda onu almalıdır. Pavlos öyle yapıyor. O Roma’ya geldiğinde Romalı inanlılardan bir şeyler almaya hazırdır (Rom.1:12 ).

Efesoslular 1:17: ”Öyle ki, Rabbimiz İsa Mesih’in Tanrısı ve Yüceliğin Babası kendisini bilesiniz diye sizlere bilgelik ve açıklama ruhunu versin.”
Efesoslular 4:23: ”Aklınızı ve ruhunuzu tamamen yenileyin.”
Romalılar 8:5-6 ayetleri çok önemlidir. Ruh’un istemi bedenin isteklerine uymaz. Biz Kutsal Ruh’un düşündüğü gibi düşünmeyi öğrenmeliyiz. Bu, yaklaşım ve bakış açımızla ilgilidir.

c. Kutsal Ruh vicdanımızı etkiler

Bir örneği Romalılar 9:1’de görüyoruz. Pavlos şöyle diyor: ”Mesih’te gerçeği söylüyorum, yalan konuşmuyorum. Kutsal Ruh’un aydınlattığı vicdanım bana tanıklık ediyor.”

Kutsal Ruh ve vicdan iki ayrı şeydir. İnsan tövbe ettiğinde vicdanı hala kusurludur. Vicdan Tanrı Sözü’yle ve Kutsal Ruh’la sağlığa kavuşmalıdır; olgunlaşmalıdır. Böyle olursa Kutsal Ruh vicdanı kullanabilir.

d. Kutsal Ruh karakterimizin tamamını etkiler

Galatyalılar 5:16-22: ”Şunu demek istiyorum: Vaktinizi Ruh yönetiminde geçirin. Böylece bedenin gereksiz isteklerini doyurmakla uğraşmazsınız. Çünkü bedenin istekleri Ruh’a, Ruh’un istekleri de bedene karşı çıkar. Bunlar birbirine karşı direnir. Öyle ki, özlediğiniz işleri yapamayasınız. Ama Ruh’la yöneltiliyorsanız, ruhsal yasa altında değilsiniz. Bedenin gereksiz isteklerine gelince, bunlar belirgindir: Zina, iğrençlik, soysuzluk, yalancı tanrılara tapıcılık, büyücülük, düşmanlık, kavgacılık, kıskançlık, öfke, sürtüşme, bölücülük, ikilik, çekememezlik, sarhoşluk, içkili_gürültülü eğlence alemleri ve bunlara benzer işler. Daha önce uyardığım gibi, sizi yeniden uyarıyorum: Bunları yapanlar Tanrı hükümranlığını miras almayacaklar. Bunlara karşı Ruh’un ürünü sevgi, sevinç, esenlik, sabır, iyi yüreklilik, iyilik, içten bağlılık, yumuşak huyluluk, tutkulara üstünlüktür.”
2.Korintoslular 3:18: ”Hepimiz açılmış yüzle, Rab’bin yüceliğini aynada yansıtırcasına, bir yücelikten bir yüceliğe geçerek, aynı görünüme dönüştürülüyoruz. Ruh olan Rab’bin etkisidir bu.”
Romalılar 8:29: ”Çünkü Tanrı önceden bildiği kişileri, Oğlu’nun benzerliğinde olsunlar diye önceden kararlaştırdı. Öyle ki, Oğul birçok öbür kardeşin arasında ilkdoğan olsun.”

e. Kutsal Ruh tümden sorumlu davranmayı öğretir

O bizi küçük çocuklar olarak bırakmaz. Olgunlaşıp nefsimize, kendimize hakim olabilmeliyiz. Çocuklar küçük iseler onların elinden tutarak götürmek gerek. Yaşları ilerleyip büyüdüklerinde çabucak ellerini vermezler. Bu da tamamen normaldir. 17 yaşındaki birini 5 yaşındaki biri gibi elinden tutup götürmek yanlıştır.

Kutsal Kitap’tan bölümler:

Romalılar 8:13-15; Galatyalılar 5:22: (Nefse hakimiyet). Kutsal Ruh bize karşı bir eldiven veya bir robot gibi davranmaz. Tanrı’yla karşı karşıyayız (Yaratılış 1:27 ). O bizi çağırıyor, bize görevler veriyor ama bize karşı bir kuklaya davranır gibi davranmıyor. Biz daha çok Tanrı’ya uymak, O’na sorumluluk içerisinde hizmet etmek için çağrıldık.

Efesoslular 3:16 ”Babamız öz yüceliğinin zenginliği oranında, Ruh aracılığıyla sizleri iç yaşamınızda egemen kılacak güçle donatsın.”
Burada aynı düşünceye sahibiz: İç varlığımızdaki güç. İnsan kendi kendini yönetmeyi öğreniyor.
2.Timeteos 1:7: ”Çünkü Tanrı bize korkaklık ruhunu vermedi; güç, sevgi, ağırbaşlılık esinleyen ruhu verdi."

Düzence (disiplin) burada ağırbaşlılık anlamına da gelir. Öyle ise ağırbaşlılık düzencede olmaya da yardımcı olur. O düşüncede kök salmıştır. Düzenceli olarak doğru kararı verebilmek için insanın bilgiye ve karar verme yeteneğine sahip olmaya ve isteğinde yeterince güçlü olmaya ihtiyacı vardır.

evet kardeşlerim. bu konu çok önemli. Kutsal Ruh bir efsane ya da hayal ürünü değildir! o gerçektir. lütfen imanla RABBİN Ruhuyla dolmayı isteyelim! RAB İSA vaadediyor isteyin verilecektir diyor.isteyin kardeşler lütfen dualarınızda hararetle RABBİN Ruhuyla dolmayı isteyin.RABBİN Ruhunun olduğu yerde esenlik vardır korku ve kaygı yoktur.kutsal kitap okuyarak devamlı Ruhun rehberliğinde dua ederek RABBİ yüceltelim! kötü ruhsal güçlerle savaş devamlıdır sürmektedir ve ancak RABBİN gücü ve Ruhuyla onlara karşı koyabiliriz imanla isteyin kardeşler RABBİN isteği her çocuğunun bu Ruhla dolması ve RUHUN rehberliğinde olmasıdır. Kutsal Ruh vardır işlemektedir lütfen imanla isteyin RAB Ruhuyla dolduracaktır amin