tanrı esini yazılar

kitabı mukaddesi kabul eden biri olarak aşağıdaki durumu analamkta zorlanıyorum. acaba sizin fikriniz nedir?

aşağıda alıntılamaya calıştım. 2.timeteosta yazılanların hepsi tanrı esinidir denmesine rağmen.korintoslularda rabden değil kendi fikrinden yazmasını nasıl anlamak lazım? sanırım gibi bir kelime kullanmasını nasıl düşünmek lazım?

selamlar
yakup

2 Tim.3:16 Kutsal Yazıların tümü Tanrı esinidir ve öğretmek, azarlamak, yola getirmek ve doğruluk konusunda eğitmek için yararlıdır. 1 Cor.7:12. Diğerlerine Rab değil, ben şöyle diyorum: eğer bir kardeşin karısı iman etmemişse, ama kendisiyle yaşamaya razıysa, kocası onu boşamasın. 1 Cor.7:25 Kızlara gelince, Rab'den onlarla ilgili bir buyruk almış değilim. Ama Rab'bin merhameti sayesinde güvenilir biri olarak düşündüklerimi söylüyorum. 1 Cor.7:26 Öyle sanıyorum ki, şimdiki sıkıntılar nedeniyle insanın olduğu gibi

size esenlik olsun;

bu konuyu değerlendirirken, aslında komple ayetleri değerlendirirken Kutsal Kitap'a bütün olarak yaklaşmak gerekir aksi halde kafa karışıklıklarımız başedilmez bir hal alır. öncelikle sevgili kardeşim Kutsal Kitap'ın en sonunda bulunan vahiy bölümündeki ayete bakalım....
Bu kitaptaki peygamberlik sözlerini duyan herkesi uyarıyorum! Her kim bu sözlere bir şey katarsa, Tanrı da bu kitapta yazılı belaları ona katacaktır. Her kim bu peygamberlik kitabının sözlerinden bir şey çıkarırsa, Tanrı da bu kitapta yazılı yaşam ağacından ve kutsal kentten ona düşen payı çıkaracaktır. 22:18-19
evet, demek ki bu kitap tamamen Tanrı kontrolünde kaleme alındı nihayetinde elçiler birbirleri ile iletişim içerisindeydiler. Nitekin Petrus şöyle der:
Sevgili kardeşimiz Pavlus`un da kendisine verilen bilgelikle size yazdığı gibi, Rabbimiz`in sabrını kurtuluş fırsatı sayın.
2. Petrus 3:15

belirtmiş olduğunuz ayetler Pavlus'a yazılmış bir mektuba cevaben yazılmıştır ve dikkat ederseniz Pavlus ayetlerde "bende de Tanrı'nın Ruh'u vardır" der. yani yazılar esin yolu ile yazılmıştır elbette, harici olarak düşündüğüm ayetlerde yine Ruh'un yüreğe koyduğu doğruluğun kelimelere dökülmüş halidir. Pavlu Tanrı tarafından elçi tayin edilmiş biridir ve Tanrı'nın karakterini iyi biliyor....bugün yaşamakta olan biz imanlılar ne diyoruz.....Kutsal Kitap'ta Tanrının karakteri değişmez, eski ve yeni ahit olmak üzere.
Direk yönlendirilmesem de esinlendiriliyorum gibi küçük bir nüans ortaya çıkıyor ve temelede fark edilmesi gereken nokta Pavlus'un yaşamında var olanla örneklendiriliyor.
Bakın Korintliler mektubunda bahsedilen bekarlık konusu Matta İncilinde şöyle yer alır: "Çünkü kimisi doğuştan hadımdır, kimisi insanlar tarafından hadım edilir, kimisi de Göklerin Egemenliği uğruna kendini hadım sayar. Bunu kabul edebilen etsin!"
Matta 19:12

Betimlemeler insan algısını kolaylaştırır ve hamdolsun ki RAB bu algımızı iyi bilerek insan yaşayışları ile örneklendirerek bize kolaylık sağlamıştır. Elbette ki elçiler zamanı ile bizim aramızda fark vardır. ilk oluşum ilk adımdı. Ruh ile esinlendirilerek yönlendirim için farklı betimler kullanılmıştır.

yakup72

kitabı mukaddesi kabul eden biri olarak aşağıdaki durumu analamkta zorlanıyorum. acaba sizin fikriniz nedir? aşağıda alıntılamaya calıştım. 2.timeteosta yazılanların hepsi tanrı esinidir denmesine rağmen.korintoslularda rabden değil kendi fikrinden yazmasını nasıl anlamak lazım? sanırım gibi bir kelime kullanmasını nasıl düşünmek lazım? selamlar yakup 2 Tim.3:16 Kutsal Yazıların tümü Tanrı esinidir ve öğretmek, azarlamak, yola getirmek ve doğruluk konusunda eğitmek için yararlıdır. 1 Cor.7:12. Diğerlerine Rab değil, ben şöyle diyorum: eğer bir kardeşin karısı iman etmemişse, ama kendisiyle yaşamaya razıysa, kocası onu boşamasın. 1 Cor.7:25 Kızlara gelince, Rab'den onlarla ilgili bir buyruk almış değilim. Ama Rab'bin merhameti sayesinde güvenilir biri olarak düşündüklerimi söylüyorum. 1 Cor.7:26 Öyle sanıyorum ki, şimdiki sıkıntılar nedeniyle insanın olduğu gibi

Bu ayetlerde Havari Pavlus, Tanrı'nın "buyrukları" ile kendi "öğütleri" arasındaki ayrımı belirgin hale getirmiştir. Pavlus'un Rab Yeshua'yı bire bir gördüğü ve O'ndan buyruklar aldığı unutulmamalıdır. Pavlus, Rab'den gelen dolaysız emirler ile ruhsal bir önder olarak verdiği öğütlerin aynı olmadığını vurgularken, aslında Rabbin bir havarisi olması ve Kutsal Ruh ile dolu bulunması sayesinde verdiği öğütlerin de Tanrı'nın düşüncelerine aykırı olmadığını bildiriyordu.

Mektuplarında Pavlus'un bir takım öğütlerde bulunması ve hatta mektup yazdığı kişilerden kendini örnek almalarını istemesi, yazılanların Tanrı esini olmadığını göstermez. Rab, Pavlus'u seçmiş ve onu öğrenci olarak uluslara göndermiştir. Bu nedenle onun görevi ve yazdıkları yazılar Tanrı tarafından planlanmış ve onaylanmıştır. Bir yazının tamamının Tanrı esini olması, ondaki her ayet veya sözcüğün dolaysız olarak Tanrı'dan geldiği veya bazı önerilerin bile dogmatik özellik taşıyacağı anlamına gelmez. Hristiyanlık inancındaki esinleme kavramı, vahiy kavramından farklıdır.

Bu aynı zamanda Elçisel Kiliseler'deki Elçisellik, Elçisel Yetki, Tanrı Sözü doktrinlerini de ispat eden bir ayettir. Çünkü bazı protestanlar kilise babaları veya deuterkanonik kitaplara "insan uydurması, insan sözü" derler, "insan sözüne mi, Tanrı Sözü'ne mi uyacaksın?" diye sorarlar. Oysaki Tanrı Sözü diye niteledikleri metinlerin içinde görüleceği üzere Pavlus'un kendi sözleri vardır, bunlardan bazılarını Pavlus açıkça "Rab, değil, ben söylüyorum" diye belirtmiştir, bazı durumlarda Pavlus buyruk ve/veya esin alarak da yazmıştır ancak bazı durumlarda belirttiğimiz gibi kendi sözleri olduğunu ifade etmiştir.

Şu anda bahsettiğimiz öyle ilginç bir noktadır ki;

Bazı protestanlar Kutsal Kitap Tanrı Sözü'dür der, ama bu Kutsal Kitap içindeki ayetlerde, yazarın kendisi -bazı durumlarda- söylediklerinin kendi sözleri/tavsiyeleri olduğunu, Rabbin buyruğu ya da Sözü olmadığını açıkça belirtir. Geriye ne kalır? Öyleyse bu metinleri Kutsal Kitap yapan nedir? Bu metinleri yetkili kılan nedir? Elbetteki Kilise'dir, Kilise Babaları'nın yazdığı Kutsal Kitap Kanon Listesi'dir. Bu yetki nereden gelir? Elçilerdeki yetki, Elçilerin yetiştirdiği öğrenciler, onların yetiştirdiği öğrenciler, onların yetiştirdiği öğrenciler,...

Kutsal Kitap neyse odur, eğer bazı kişiler "sacra scriptura sui interpresses" (Kutsal Kitap kendi kendini yorumlar) diyorsa, bırakalım Kutsal Kitap ne diyor öğrenilsin !

Dolayısıyla Kilise Babaları'nı dışlayanlar otomatikman kendi ayaklarına kurşun sıkmaktadırlar. Unutulmamalıdır ki Kutsal Kitap'taki kitapların listesi ve üçlü birlik gibi doktrinler hep kilise babalarının eseridir.