Lütuf (Bytesize Theology) Hristiyanlık İncil İsa

evangelion

Lütuf (Bytesize Theology)

Lütuf:
Tanrı’nın Hak Etmeyenlere
Olan Merhameti

Tanrı’nın lütfu, bir Hristiyanın aklını meşgul edebilecek en heyecan verici kavramdır ve aklı meşgul ettiğinde, hemen ardından insanın yüreğini Tanrı’yı yüceltme isteğiyle doldu-rur. Lütuf olmadığı sürece hiçbirimiz için umut yoktur. Lü-tufa tek alternatif, kendi çabamızla kurtulmak olarak görüle-bilir. Fakat bu umutsuz bir girişimdir, çünkü Tanrı bunu kabul etmez. Yeni Antlaşma bu durumu bol bol açıklar:

“Bu nedenle Yasa'nın gereklerini yapmakla hiç kimse Tanrı katında aklanmayacaktır. Çünkü Yasa sayesinde günahın bilincine varılır” (Romalılar 3:20).

“İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı'nın armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir” (Efesliler 2:8-9).

“Ama Kurtarıcımız Tanrı, iyiliğini ve insana olan sevgisini açıkça göstererek bizi kurtardı. Bunu, doğrulukla yaptığımız işlerden dolayı değil, kendi merhametiyle, yeniden doğuş yıkamasıyla ve Kurtarıcımız İsa Mesih aracılığıyla üzerimize bol bol döktüğü Kutsal Ruh'un yenilemesiyle yaptı” (Titus 3:5).

Kurtuluşun etkili olabilmesi için, Tanrı tarafından kabul edilir nitelikte olması gerekmektedir. İncil’deki anahtar kelimenin lütuf olmasının sebebi budur, çünkü Tanrı kendisinin sağla-mış olduğu kurban olan Rab İsa Mesih’ten hoşnut olur. Eğer lütuf kelimesinin Yeni Antlaşma’daki anlamını anlamazsak, İncil’i asla anlayamayız. Çünkü lütuf, İncil’in özü olan Mesih aracılığıyla gelen kurtuluşu ve İncil’in mesajını anlamak için anahtardır.

Tanrı, lütuf Tanrısıdır (1. Petrus 5:10)

İsa dünyaya lütfu getirmiştir (Yuhanna 1:17)

Kutsal Ruh, Lütuf Ruhu’dur (İbraniler 10:29)

Kurtuluş, lütfun ürünüdür (Titus 2:11)

Aklanma, lütuf sayesinde olur (Romalılar 3:24)

Kurtuluş lütfa bağlıdır (Efesliler 1:7)

Lütuf Nedir?

Lütfa, hem insanın hem de Tanrı’nın karakteri yüzünden ihtiyaç duyulur. Tanrı benzerliğinde yaratılmasına ve Tanrı’yı tanıyıp sevmesine rağmen insan günah işlediği zaman Tan-rı’dan ayrı düşmüştür; o andan itibaren de günah insanın tüm eylemlerinde etkin hale gelmiştir. Artık insan yaratıcısı olan Tanrı’ya yabancı duruma gelmiştir ve günahlı doğası yüzün-den bu konuda hiçbir şey yapamamaktadır. Diğer yanda da Tanrı kutsal doğasından dolayı, günahı görmezden gelmez ve günaha göz yummaz. O’nun kutsallığı, gerçeği ve adaleti in-sanın yargılanmasını ve günahın cezalandırılmasını gerektirir.

Bu iki etken, tüm insanlığı cehennemde sonsuza dek mahkum edebilirdi. Fakat Tanrı karakter olarak günahtan nefret etme-sine rağmen, yargıyı hakeden ve suçlu olan günahkarı da sev-mektedir. İlahi sevgi böylece kurtuluşu planlar ve ilahi lütuf kurtuluşu sağlar. Lütuf, günahkarlara Tanrı tarafından verilen karşılıksız, hak edilmemiş ve layık olunmayan bir iyiliktir.

Lütuf Nasıl İşler?

Efesliler 2:4-5’te, İncil’de yer alan üç harika kelime tekrardan vurgulanmaktadır: sevgi, merhamet ve lütuf. Tanrı’nın sevgi-sinden merhamet ve lütuf akar. Lütuf soyut bir düşünce değil-dir; Tanrı’nın işidir. Lütuf, Tanrı’nın sevilmeyecek olanı sev-mesi, suçluyu affetmesi ve kayıp olanı kurtarmasıdır. Lütuf Tanrı’nın eşsiz bir işidir. Bizler lütfu hak etmeyiz, çünkü gü-nahlarımız kendi hatalarımız sonucunda oluşur. Hak ettiğimiz tek şey cehennemdir, fakat Mesih’te lütfa, tüm bereketlere ve bunun sonucunda oluşan tüm meyvelere sahip oluruz. Lütuf aracılığıyla gelen kurtuluş, sonsuz bir kurtuluştur. Bizim ba-şarımız değil, Mesih’in başarısıdır; bu yüzden de gücünü asla kaybetmez ve asla başarısız olmaz.

Dikkate Değer Bir Alıntı...

“Kurtuluş, Tanrı’nın bizlerde olan bir şeylere cevabı anlamını taşımamaktadır; bizim anladığımız anlamda bir hak ya da başarı değildir. Bu noktada tüm öğretinin özü ve tüm Yeni Antlaşma boyunca yer alan, bizlerin kurtuluş için hiçbir hakkımız olmadığı, sonsuza dek sürecek bir cezalandırılma, cehennem ve Tanrı’nın düşüncesinden uzak olma dışında hiçbir şey hak etmememize rağmen, Tanrı’nın sevgisi, lütfu ve muhteşem merhametinin bize bu kurtuluş hakkını vermiş olmasıdır. İşte bu, lütuf kelimesinin tam anlamıdır.”

D. M. Lloyd - Jones

Bunları Düşünün

1. İmanlı bir kişi sadece lütuf ile gelen kurtuluş için neden her gün Tanrı’ya şükretmelidir?

2. Tanrı neden bizim çabalarımıza dayalı bir kurtuluşu kabul etmez? Eğer kurtuluş insan çabasıyla kazanılsaydı, cennette daha fazla insan olabileceğini düşünmez miydiniz?

3. Kurtuluşun insan çabasıyla ya da yardımıyla olduğu hep popüler bir inanç olmuştur. Bir insanı bunun yanlış olduğuna nasıl ikna edebilirsiniz?

Ek Okuma
D.M. Lloyd Jones, The Cross, Kingsway

Lütuf (Bytesize Theology)

nuran

Lütuf (Bytesize Theology)

insan herzama için şükretmelidir..işte adalet!lütuf gerçek anlamda adalettir...Mesih İsa'ya yücelik olsun...seni seviyorum rabbim!!!!!!!!!!!

Lütuf (Bytesize Theology)

Lütuf (Bytesize Theology) konusuna benzer konular;

Aklanma (Bytesize Theology) Aklanma: Tanrı Tarafından Kabul Edilmemizi Sağladı Aklanma, Tanrı’nın suçlu durumdaki günahkar kişiyi doğru saydığı, yasanın adil gereklerini yerine getiren yüce bir ey-lemdir. Aklanma Mahkumiyeti Kaldırır Aklanma, mahkumiyetin zıttıdır. Bizler günahımız yüzünden Tanrı tarafından yargılandık (Yuhanna 3:18-20). Eğer O’nun yargı kürsüsünden önce var olsaydık, Tanrı bizleri suçlu bula-caktı ve bunun sonucunda cehenneme mahkum edecekti. Bu karar, doğru ve yasaya uygun bir karar olacaktı. Aklanmada, Tanrı yargısı bizleri davadan beraat ettirir. Masum olduğu-muzu söylemez, çünkü masum değiliz; ama beraat ederiz. Mahkum edilmeyiz, fakat kutsal Tanrı için kabul edilebilir olarak tanımlanırız. Düşüncemizde suçumuzu ve asıl hak...

Kefaret (Bytesize Theology) Kefaret: Tanrı Günahla Uğraşıyor Kefaret öğretisi, Rab İsa Mesih’in ölümünün anlamının Kut-sal Kitap’a göre anlatımıdır. Kefaret, Tanrı’nın insan günahı-na olan cevabıdır; bizim günahkarlığımıza ve suçluluğumuza karşı verilen tek etkili cevaptır. Bu yüzden, bu konuyu Kutsal Kitap’a göre tam olarak anlamamız çok önemlidir. Tanrı’nın kurtarış planı, Yeni Antlaşma’da İsa dünyaya geldi-ğinde başlamamıştır. Tanrı Eski Antlaşma’da, o zaman yaşa-makta olan İsrail halkının yaşamları yoluyla ve hatta canlı örneklerle, İsa Mesih’in dünyaya geldiğinde ne yapacağına dair belirli olaylar göstermiştir. Eski Antlaşma’daki olaylar, bizlere kefaret hakkında iki te-mel gerçeği hatırlatır: İlki, kefaretin Tanrı tarafından planlan-mış...

Seçim (Bytesize Theology) Seçim Seçim ve önceden belirlenmişlik, şüphesiz Hristiyanlar ara-sında kuşkusuz en çok tartışmaya yol açan konulardan biridir. Bazı imanlılar bu konular en heyecan verici ve insanları en çok alçakgönüllü konuma getiren öğretilerden biri olarak değerlendirip severken, diğerleri de değersiz görüp hoş karşılamamakta ve tamamen yanlış bulmaktadır. İlk olarak, Kutsal Kitap’ın seçim konusunda ne anlattığına bakalım. Tüm insanlar günahlıdır, tümü Tanrı’nın Yasası’nı çiğnemek-ten suçludur. Bu yüzden hepsi yargıyı ve cehennemi hak eder. Kimse kurtuluşu hak etmez, fakat seçim Tanrı’nın seçmiş olduğu bazı günahkarları lütfu ile kurtarışıdır. Seçilmiş olanlar, herhangi birisinden daha iyi değildir. Onlar bir şeyleri hak ettikleri için...

Barıştırma (Bytesize Theology) Barıştırma: Günahın Düşmanlığını Kaldırmak Kutsal Kitap insanın günaha köle olduğunu ve bu yüzünden de Tanrı’ya düşman olduğunu söyler. Günah, kutsal olan Tanrı ile günahlı olan insan arasındaki düşmanlığı arttırır. Bu, istesek bile ortadan kaldırmaya gücümüzün yetmeyeceği, ağır bir engel yaratır. Tanrı’nın buna verdiği cevap, iki insan arasında önceden beri varolan düşmanlığı kaldırarak, onları bir araya getirme anla-mına gelen barıştırmadır. Yeni Antlaşma, şu dört bölümde de Mesih’in işinden ve görevinden bahsederken bir ‘barıştırma’ eylemi olarak bahseder: Romalılar 5:10; 2. Korintliler 5:18-20; Efesliler 2:16; Koloseliler 1:22. Bu bölümlerin her birin-de Tanrı ile insan arasındaki düşmanlık vurgulanmıştır. Tanrı ile insan...

Tanrı (Bytesize Theology) Tanrı Eğer Tanrı hakkındaki düşüncelerimiz doğru değilse, zihni-mize uygulayacağımız diğer her öğreti hatalı olacaktır. Bu, Tanrı’nın nasıl olduğu hakkında insanların kendi fikirlerini yürütmekte kendilerini serbest hissettiklerinden beri en önemli öğretidir. Kendini Hristiyan olarak adlandıran bazı-ları, “Benim Tanrım asla kimseyi cehenneme gönderemez” demektedir. Böyle bir ifade, Kutsal Kitap’ın tüm söyledik-lerini inkar ederseniz ve konuya sadece kendi fikirlerinizi empoze ederseniz mümkün olabilir. Bu yaklaşım, Tanrı’yı bizim için mantıklı olan kalıplara sığdırmaya çalışıp O’nu küçülterek belki de işlenebilecek en büyük günaha sebep olur (Mezmur 50:21). Eski Antlaşma’da Tanrı’yı en çok kederlendiren günahlardan birinin...