Lütuf: Gerçekten de hayret vericidir !

Lütuf, tam olarak nedir ? İsa'nın yaşamı ve hizmetiyle mi sınırlıdır ? İsa'nın bu sözcüğü hiçbir zaman kullanmamış olduğunu duymak sizi şaşırtabilir. Eşit şekilde önemli olarak onu öğretti ve yaşadı. Dahası, lütuf, sadece bir sözcük olarak değil; aynı zamanda lütfun çok sayıdaki gösterimi Kutsal Kitap'ın sayfalarında yer aldığı halde Kutsal Kitap, bizlere lütuf hakkında hiçbir zaman bir tak tanım sunmaz. Lütfun ne anlama geldiğini anlamak için, " eğilmek, alçalmak " anlamına gelen İbranice sözcüğe bakmamız gerekir. Bu sözcük yavaş yavaş, " tenezzül ederek verilen bir kayırı " düşüncesini içermeye başlamıştır.

Bunu en iyi şekilde dile getiren, " Yukarı doğru yükselen sevgi tapınmadır, dışarı doğru giden sevgi muhabbettir; ama tenezzül edip eğilen sevgi lütuftur. " diyen merhum vaiz ve Kutsal Kitap bilgini Donald Barnhouse olmuştur.

Lütuf göstermek, bunu hak etmeyen ve hiçbir zaman da hak etmeyecek olan birine kayra ya da şefkat göstermektir. Tanrı'nın lütuf aracılığıyla bizi kabulünü kabul etmek, onu işlerin temel alınarak hak edilmesiyle her zaman keskin bir tezat oluşturur. Lütuf düşüncesinin ortaya çıktığı her zaman, onun hak edilmemiş olduğu düşüncesi vardır. Lütfu alan kişi, hiçbir şekilde hak ettiğini almamaktadır.

İsa, hikayeler anlattığında; en sevdiği konulardan biri lütuftu. Çocuklarla olan ilişkisinde, lütufkar bir stili vardı. Kaybolan Oğul'dan lütufkar bir şekilde söz etti. Çaresiz durumların içinde olan insanlar hakkında öyküler anlatırken; sözlerinden lütuf akıyordu... tıpkı İyi Samiriyeli öyküsünde olduğu gibi... Ve Mesih Tanrı'nınonun ailesinde olmasından ötürü çok gurur duyduğundan söz eden din görevlisini övmek yerine, " Tanrım, ben günahkara merhamet et. " diyen isimsiz günahlıya lütufla gülümsedi. Çarmıhtayken bile düşmanlarına karşı öfkeli olmayı reddetti. Duasını hatırlıyor musunuz ? " Baba, onları bağışla... " Hiçbir içerleme, hiçbir acılık yok. Bu lütuf, gerçekten de hayret vericidir ! Getirdiği özgürlük ve rahatlama dikkate değer. Bu lütuf, yeryüzünde sınırsız güce sahip olan tek Kişi'den, Tanrı Oğlu'ndan bütün gücüyle gelmişti.

Rabbimiz, yapmamamız gereken şeyleri yaptığımızda, bize disiplin uygulayabilir; hatta bazen bunu çok şiddetli bir biçimde yapabilir ama hiçbir zaman bize sırtını dönmez... çocuğunu cehenneme göndermez ! Bizler de lütuftan düşüp Yasa'nın demir parmaklıklarının ardına kilitlenmeyiz. İsa, Kendisine ait olanlarla lütufla... güzel, büyüleyici, hak edilmemiş teveccühle davranır. Gerçekten de hayret vericidir !

Zinada yakalanan kadına bakan kişiler, gibi bizi sert, katı ve zalim olmaya teşvik edenler her zaman olacaktır. Evet her zaman, taşlamayı bağışlamaya yeğleyenler, hoşgörü yerine yargıya oy verenler olacaktır. Ama umudum, ( bütün riskleriyle birlikte ) Mesih'inkine benzer lütufla hareket etmenin çok daha etkin olduğuna karar verenlerin artan saflarına katılmamız, her zaman bunu seçmemizdir. Tanrı, böyle bir durumu onurlandırır. ( C. R. SWIMDOLL )

Rab'bin sevgisi ve ışığının sarmalında kalınız.

Lütfun yukarıdan, tanrı'dan gelen karşılıksız bir armağan oluşunun anlamını anladığımızda - yatay lütuf, yani onu başkalarına uzatmamız otomatik olarak gerçekleşir. tanrı'nın bizim hesabımıza doğruluk koyması için O'na verecek ya da O'nu etkiliyecek hiçbir şeyimizin olmadığından ender olarak bildirilen gerçeğini bir kere kabul ettiğimizde O'nun karşılıksız armağanını almaya hazır olacağız.

Bu, kulağa çok basitmiş gibi geliyor. Sorunlu bir engel hariç öyle de... Bu da, günah sorunu. Ne kadar eğitim görürsek görelim, ne kadar okursak okuyalım, kiliseye ne kadar gidersek gidelim; bütün bunlar bu sorunu ortadan kaldırmayacaktır. Zira bizler, günahla kirlenmiş durumdayız.

Günah bir insan yoluyla, ölüm de günah yoluyla dünyaya girdi. Böylece ölüm bütün insanlara yayıldı. Çünkü hepsi günah işledi ( Rom. 5:12 ).

Biraz teoloji öğrenilmelidir. Lütfu anlayıp, takdir etmek için kesinlikle gereklidir. Bizler, Tanrı'yla yanlış konumda doğduk. Adem'in dünyaya getirdiği günah, insanlığın bütününü kirletmiştir. Kimse, günah hastalığına karşı bağışık değildir. Hiçbir insansal başarı, bizleri tanrı'dan ayıran içinsel lekeyi silemez. Adem, günah işlediğinden ötürü; herkes, günah işledi. Bu da, bir tek sonuca götürmektedir: Hepimizin yardıma ihtiyacı vardır. Bir Kurtarıcı'ya ihtiyacımız vardır. Peki... bu pislikten nasıl kurtulacağız ? Bundan sonraki iki ayeti yavaş yavaş dikkatle okuyalım:

Çünkü eğer ölüm bir tek adamın suçu yüzünden o tek adam aracılığıyla egemenlik sürdüyse, Tanrı'nın bol lütfunu ve aklanma bağışını alanların bir tek adam, yani İsa Mesih sayesinde yaşamda egemenlik sürecekleri çok daha kesindir. İşte, tek bir suç bütün insanların mahkumiyetine yol açtığı gibi, bir doğruluk eylemi de bütün insanlara yaşam veren aklanmayı sağladı. ( Rom. 5:18, 19 ).


Harikulede, muhteşem güvence !

Yine Romalılar 5:20'de şunları okuyoruz: " Kutsal Yasa suç çoğalsın diye araya girdi... " Gerçekten de öyledir ! Bazıları, bunu okuduklarında; suçların artışına neden olduğu için Yasa'nın yanlış bir şey olduğu varsayımına kapılıyorlar. Ancak yalnış bir varsayımdır. Şöyle anlatayım: Yasa geldiğinde, suçumuz tanımlandı ve suçluluğumuz yoğunlaştı. Yasa'daki, " ... yapmayacaksın... yapmayacaksın... yapmayacaksın " ları ilk defa okuduğumuzda; günahın ne olduğunu anlıyoruz. Tanrı'nın talepleri haklıdır, buyrukları pak ve temizdir. Bunlar, Tanrı'nın kutsal bir halktan bekledikleridir. Yasa, Tanrı'nın doğruluk standartına erişmek için neler gerektiğini bildirerek geldi - ama bizler bunları gerçekleştiremezdik. Yasa, " Yapma... yapma... yapma ! " deyip durdu. Ama insanlar, yine de bunları başaramadılar. Yasa, bizlerden kusursuzluk talebinde bulundu. Ama bize hiçbir yardımda bulunmadı, hiçbir şekilde bize cesaret vermedi. Yasa'nın yaptığı en iyi şey, günahımızı ve suçluluk hissimizi yoğunlaştırmaktı. Hatta, hala da bunu yapmaktadır. Bugüne dek, Yasa bizleri acı içinde yanlışımızın bilincine vardırır. ( SWINDOLL )

Rab'bin sevgi ve ışığının sarmalında kalınız.

Sizler bir zamanlar, içinde yaşadığınız suç ve günahlarınızdan ötürü ölüydünüz. Bu dünyanın gidişine ve havadaki hükümranlığın egemenine, yani söz dinlemeyen insanlarda şimdi etkin olan ruha uymaktaydınız. Bir zamanlar hepimiz böyle insanların arasında, doğal benliğin ve aklın isteklerini yerine getirerek benliğimizin tutkularına göre yaşıyorduk. Ötekiler gibi doğal olarak gazap çocuklarıydık. Ama merhameti bol olan Tanrı bizi çok sevdiği için, suçlarımızdan ötürü ölü olduğumuz halde, bizi Mesih'le birlikte yaşama kavuşturdu. O'nun lütfuyla kurtuldunuz. Tanrı bizi Mesih İsa'da, Mesih'le birlikte diriltip göksel yerlerde oturttu. Bunu, Mesih İsa'da bize gösterdiği iyilikle, lütfunun sonsuz zenginliğini gelecek çağlarda sergilemek için yaptı. İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı'nın armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir ( Ef. 2:1-9 ).

Dikkat edilecek sözler: " lütufla... iman aracılığıyla... Tanrı'nın armağanıdır. "

En büyük beklentilerimizden biri, görkemli bir gün, hiçbir övünmenin, kendine paye vermek için ünlü isimlerden bahsetmenin, hiçbir bencilliğin olmadığı bir yerde olmaktır. Burası neresi olabilir ? Yanıt: Cennet. Orada, birisinin süper dev başarılarına dikkati çekmek için kulağa ruhsal gelen tanıklıklar olmayacaktır. Orada, hiç böyle şeyler olmayacaktır. Herkesin yaşamının üzerine lütuf sözcüğü yazılı olacaktır. Orada, lütuftan daha çok duyulan bir söz olmayacaktır. Her yerde; lütuf, lütuf, lütuf !

Sahip çıktığımız tek şey, lütuf olduğunda övgü kime gider ? Yanıt: Çarmıha giden kişiye.

Şimdi gelelim önemli soruya: Lütuf katillerinin, bu büyük gerçeğe neden saldırdıklarını anlayabilir misiniz ? Bu, " Kendin-yap-ve-övgüyü-al " dininin tam yüreğine bıçağı saplar. Luther'in zamanında olduğu gibi, " Çok uğraşmanız gerektiğini biliyorsunuz " ya da " imanızın içtenliğini kanıtlamanız gerek " ya da "Tanrı sizin hayatınızda şu şeyi gerçekleştirmeden önce şunu, şunu yaparak bunu hak etmeniz gerek " diyerek her nesilde ikna edici tartışmalarla ortaya çıkarlar. Bunu, unutunuz. Tanrı, lütufla size karşılıksız bağışlanma hediyesini sunuyor. Bütün yapmamız gereken, onu almamızdır. Onu bir kez aldıktan sonra, size ondan vazgeçme, üzerinize almak, çıkartmak, bırakmak, başlamak - her şey gücü verilecektir. Ama bu konuyu, kurtuluşla karıştırmamalıyız. Bu, kesinlikle ve sadece, Tanrı'nın karşılıksız armağanı temel alınarak bizimdir. Farklı olarak işittiğimiz bütün her şeye karşın; vurgu, bizim Tanrı için yaptıklarımızda değil, Tanrı'nın bizim için yaptıklarındadır.

Rab'bin sevgi ve ışığının sarmalında kalınız.

YHVH, sizi lütfu ile korusun.

Lütuf Alçakgönüllü Olana Verilir.

Tanrı, alçakgönüllülere lütfeder. Alçakgönüllülük, bir ön koşuldur. Bu, Petrus'un bilinçaltına işlenmiş bir dersti. Nitekim mektubunda, şöyle yazar: " Hepiniz birbirinize karşı alçakgönüllülüğü kuşanın. Çünkü Tanrı kibirlilere karşıdır; ama alçakgönüllülere lütfeder. " ( 1. Pe. 5:5 )

Petrus, vaz geçme aşamasına kadar sarsılmıştı. Bunu Rab'bin meleğinin Mecdelli Meryem'e mezarın başında verdiği haberden biliyoruz: " Şimdi öğrencilerine ve Petrus'a gidip şöyle deyin: ' İsa sizden önce Celile'ye gidiyor. Size bildirdiği gibi, kendisini orada göreceksiniz ' " ( Mar. 16:7 ) Melek, onun adını özellikle vurgulamak zorundaydı. Petrus, bir kazaya uğrama noktasındaydı. Ama Tanrı, yine de onda bir temel oluşturmuştu. Bu temel, sarsılmakla hareket etmeyecek, ama güçlenecek durumdaydı.

İsa, Petrus'u bağışlamakla kalmadı, onu yeniledi. Şimdi sarsıldığı için artık kilisede ana kişilerden biri olmaya hazırdı. O'nu çarmıha germekten sorumlu olan aynı kişilerin önünde İsa'nın ölümden dirildiğini cesaretle duyurdu. Hizmetçi bir kızla değil, meclisle yüzleşti. Yetki ve cesaretle onların karşısına çıktı.

Tarihi kaynaklara göre; Petrus, uzun yıllar boyunca sürdürdüğü sadık hizmetinden sonra baş aşağı çarmıha gerildi. Israrla Rab'binin öldüğü aynı ölümle ölmeye yaraşır olmadığını dile getirmiş ve bunun üzerine baş aşağı gelecek biçimde çarmıha gerilmiştir. Artık korkmuyordu. Kaya'nın sağlam temeli üzerine kurulmuş bir taştı.

Bu yaşamda, karşı karşıya kalacağımız denenmeler, yüreğimizde ne olduğunu ortaya çıkaracaktır. Tanrı'ya veya başkalarına karşı gücenip gücenmediğimizi gösterecektir. Denenmeler, sizi ya Tanrı'ya ve arkadaşlarınıza karşı kin beslemenize yol açacak ya da sizi güçlendirecektir. Denenmeyi geçerseniz, kökleriniz sizi ve geleceğinizi dengelemek için daha derine kök salacaktır. Denenmeyi geçmezseniz, gücenirseniz ki, bu da sizi kinle kirlenmeye sürükleyebilir. ( JB )

Rab'bin sevgi ve ışığının sarmalında kalınız.

Sevmek için yaşa. Yaşamak için sev. ( Any CARMICHAEL )