Doğru yola varış.

Herşey bir anda başladı aslında. 21 senelik hayatımı hep bir yaratıcının varlığına inanarak geçirdim. Her türk genci gibi seçme hakkım olmadan, doğdum ve henüz 1 günlükken dinim benim için seçilmiş kimlik haneme bil islam olarak kaydedilmişti. Allah'a ve yaradana tabiki inanıyordum ama hayatım boyunca hiç oruç tutmadım, namaz kılmadım ve okullarda anlamadan ezberlediğim o arapça dualardanda nefret ettim. Hep şu soru vardı aklımda.. Neden birşeyleri anlamadan söylemeliydimki?? Özellikle küçükken ezan sesi beni inanılmaz şekilde korkutur bir imam veya din adamı gördüğümde arkama bakmadan kaçardım. Ailemde benim gibi doğduğunda müslüman olmak zorunda olduğu içn müslüman olan ve ibadet etmeyen çağdaş bir aileydi.Din konusunda hiç bir baskı görmedim. 15 yaşında amerikaya gittim lise eğitimimi orada tamamladım. farklı dinler ve kültürler beni oldukça etkilediğinden o muhteşem yapıt olan kiliselere gitmeye bayılıyordum ama ibadet etmesemde ben bir müslümandım ve hristiyan olmak aklımın ucundan geçmemişti. Hayatımda yalnızca 1 kere camiye gittim ve orada huzur bulmak yerine aslında yüreğimin ağırlaştığını ve hoşuma gitmediğini biliyorum.Zaten islam dinindede anlamadığım bir sebepten dolayı kadınların evde ibadet etmesi daha uygunmuş. 20 yaşıma geldiğimde amerikadan geri dönüş yaptım ve bir arkadaşımın yanına ürdüne gittim orası şeriatla yönetilen muhafazakar müslümanların yaşadığı bir yerdi bense sadece tanrının varlığına inanan ve diğer islami şartları yerine getirmeyen bir müslümandım onların gözünde. Bana kuran hediye edildi. Orada yapacak pek birşeyim yoktu ve alıp okumaya başladım nede olsa ben bir müslümandım bunda yanlış bir şey yoktu. Okuduğumda aslında neden ibadet etmediğimi anladım çünkü orada yazılan bir çok şeyi akıl almaz derecede şiddete yönelik ve tanrının adaletine aykırı bulmuştum. Neden bu kadar çok savaşmıştı Muhammed ve bu kadar kan dökülmüştü? Neden kadınlar sadece kocalarına yüzlerini yada saçlarını gösterebilirlerdi? Neden namaz kılarken belli hareketler yapmak gerekiyordu? Secde etmekte neydi?Neydi bu gösteriş merakı? yada neden anlamdığımız halde kutsal kitabımızın tersine sadece arapça dua etmek,kutsal kitabı okumak zorundaydık? hacca giden insanlar neden taşları öpüyorlardı? Putperestlerde bunu yapmazmıydı? Kafamda aslında yıllarca varolan ama ne olduğunu bir türlü bilemedeiğim sorular yer buldu kuranı okuduğumda. O an inanılmaz bir boşluk hissettim, daha kolaydı aslında bilmeden sadece öğretildiği gibi inanmak çünkü okudukça anladımki herşey mantıksızdı. Tanrı vardı şüphesiz ama ya diğer şeyler? Saçmaladığımı düşünüp soruları silkeledim kafamdan, ülkeme döndüm.... Geçen 5 sende hayatımda hiç bir değişiklik olmadı ben sadece SÖZDE müslümandım. Ankarada yaşıyordum başlarda daha sonra istanbul'a taşındım kadıköy'e. Evimin hemen arkasında bir kilise var ilk gördüğümde hayran hayran baktığım. Dedim ya herşey boştu 1 ay öncesine kadar. 1 ay önce, tam 3 gün boyunca aynı rüyayı gördüm. Rüyamda kendimi yabancı bir yerde bir kilise ararken ve insanlara, acilen bana yerini söylemeniz lazım ayini kaçıramam diye ağlayarak yalvardığımı gördüm. Tam 3 gün üst üste aynı rüya hep...Ve Rüyamda kiliseyi buluyordum...kiliseye girdiğim anda uyandım hep. Hristiyanlık hakkında bilgiliydim nede olsa yurtdışında bulunmuş onalrın bayramlarını kutlamış ayinlere katılmış bir insandım neticesinde. Kafam karmakarışık olmuştu.. tanrıya yalvardım, eğer sana gelmemi sağlayacak doğru yolu bulmamı istiyorsan bana ışık tut diye dua ettim. Çok geçmedi iki gün sonra arkadaşımla galata köprüsünde yürürken akşam saat 5 gibiydi sanırım, köprüde yere bırakılmış 2 adet küçük incil bulduk. İşte o an ağlamaya başladım, arkadaşım ne olduğunu soruyor bense hala şokta olduğum için sadece ağlıyor ve tanrıya şükrediyordum.Ağladıkça sanki içimde yıllardır olan ağır yük boşalıyor içim huzur doluyordu. O gece yüce rabbimizin ve oğlu isa mesihin yolunda gitmek için iman ettim.Kutsal kitabı yürekten iman ederek, ağlayarak okudum. Sizlerinde huzurunda imanıma tanıklık etmenizi istiyorum. Ben yüce rabbimin seçilmiş bir kulu olarak onun ışığını bana bir hediye olarak gönderdiğini hissediyorum. Dilerim ki, tanrı bütün kardeşlerimi korusun ve bereketi hepimizin üzerinde olsun, doğru yolu bulan bizler için ışığını hiç eksik etmesin.

sevgili ayseli şu an yazını okurken gözlerim doldu inan göz yaşlarıma zor hakim oluyorum !!! kardeşim aynı arayış ve rüyalarla aldığım mesajla rabbim yahşuah beni kendine çekti muhtaç olduğum sonsuz huzuru onda buldum ancak bir evvelki yazımda bahsettiğim gibi bu yolda başıma olumsuz olabilecek ne varsa geldi!!! çünki imandan ve tanrısal sevginin değil milliyetçiliğin ve o toplumun kendine has ağdetleri ile karşılaştım yargıları ve sorgulamaları hiç bitmedi!!! ancak bu beni bir başka bakış açısıyla dahada kamçıladı öfkeli ve kinli değilim ancak zayıf ve tanrım günahlarımı affetsin kızgınım, kırgınım unutma kardeşim tanrının krallığına giden yol dardır ev sahibi davet verir ve bunu her kese duyurur kimisi işim var bitireyim gelirim der kimisi umursamaz davete kulak verenler eve vamıştır kapılar kapandığında dşarıda kalanlar kapıyı zorlarlar bizide içeri alsana diye ev sahibi size yerim kalmadı der işte o sonsuz huzur ve mutluluğa o kutlu davete kulak verenlerden biz bir anlamda seçilmiş şanslı kuzulardanız bunu en iyi şekilde değerlendirip o güzel çobana layık olmamız gerek!!! işte bu yolda şağşalı binalar altın yaldızlı mermer kaplı duvarların tanrı nezdinde hiç bir değeri yoktur biz tanrıya en saf en temiz en sade bir biçimde ama yürekten ama bütün ruhumuzla tapınıp onun öğretilerine sadık kalmamız onu dahada sevindirecektir önemli olanında bu olduğunu ben yaşarak itelenip hor görülerek daha doğrusu acı çekerek öğrendim senki o kutlu daveti almış rabdeki kardeşim kıılmanı, incinmeni asla istemem zira gerçek yol tanrısal sevginin yaşandığı ve yaşatıldığı yoldur bu yolda olanlara ne mutlu!!! sonsuz sevgilerimle rabbin lütuf ve esenliği üzerine olsun kardeşim esenliker

Amin sevgili Ayseli

Kayip kuzularini arayip bulan iyi coban Isa Mesih'e(Yesua)
sonsuzlara dek övgüler olsun.

Ne mutlu O'nun sesini isitip,kapiyi acana ve yüregine O'nu alana!Rab bizleri imanda,sevgide,alcakgönül lülükte daha da gelistirip,kendi hizmetinde kahinler ve krallar yapsin.
Vahiy 5,9-10

---

[COLOR=indigo][B]Baska hic kimsede kurtulus yoktur.Bu gögün altında insanlara bagıslanmıs,bizi kurtarabilecek baska hicbir ad yoktur.[COLOR=darkred] Elcilerin Isleri 4,12[/COLOR][/B][/COLOR]
[B][COLOR=#8b0000]........................................................................[/COLOR][/B]
[COLOR=darkslategray][B]Cünkü bize bir cocuk dogacak,[/B][/COLOR]
[B][COLOR=#2f4f4f]Bize bir ogul verilecek.[/COLOR][/B]
[B][COLOR=#2f4f4f]Yönetim onun omuzlarinda olacak.[/COLOR][/B]
[B][COLOR=#2f4f4f]Onun adi Harika Ögütcü,[/COLOR][/B]
[B][COLOR=#2f4f4f]Güclü Tanri,[/COLOR][/B]
[B][COLOR=#2f4f4f]Ebedi Baba,Esenlik Önderi olacak. [/COLOR][COLOR=darkred]Yesaya 9,6[/COLOR][/B]

---

Sevgili ayseli kardeşim Rab'bin sağladığı Rab'de iman tanıklığınızı hamdederek okudum. İman ettiğiniz anda Rab'bin yoluna girdiğiniz için gökdeki meleklerin sevinç çığlıklarını duyar gibi oldum.

Sevgili kardeşim değerli paylaşımlarınızı artan sıklıkda beklediğimi bilmenizi isterim. YHVH içinizde yaşayıp köklendiği,temellendiği Ruh'uyla sizi imanızda geliştirip güçlendirsin, lütfunu, merhametini ve esenliğini versin; önüne kusursuz,lekesiz şekilde kutsal olarak çıkmanızı sağlasın. Yüceliğine benzemeye gayret ettiğimiz Oğlu Yahşuah yakarışlarımızı Baba'ya ulaştırsın.

---

İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın bir armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir.
Efesliler 2:8-9

---

ayseli

Herşey bir anda başladı aslında. 21 senelik hayatımı hep bir yaratıcının varlığına inanarak geçirdim. Her türk genci gibi seçme hakkım olmadan, doğdum ve henüz 1 günlükken dinim benim için seçilmiş kimlik haneme bil islam olarak kaydedilmişti. Allah'a ve yaradana tabiki inanıyordum ama hayatım boyunca hiç oruç tutmadım, namaz kılmadım ve okullarda anlamadan ezberlediğim o arapça dualardanda nefret ettim. Hep şu soru vardı aklımda.. Neden birşeyleri anlamadan söylemeliydimki?? Özellikle küçükken ezan sesi beni inanılmaz şekilde korkutur bir imam veya din adamı gördüğümde arkama bakmadan kaçardım. Ailemde benim gibi doğduğunda müslüman olmak zorunda olduğu içn müslüman olan ve ibadet etmeyen çağdaş bir aileydi.Din konusunda hiç bir baskı görmedim. 15 yaşında amerikaya gittim lise eğitimimi orada tamamladım. farklı dinler ve kültürler beni oldukça etkilediğinden o muhteşem yapıt olan kiliselere gitmeye bayılıyordum ama ibadet etmesemde ben bir müslümandım ve hristiyan olmak aklımın ucundan geçmemişti. Hayatımda yalnızca 1 kere camiye gittim ve orada huzur bulmak yerine aslında yüreğimin ağırlaştığını ve hoşuma gitmediğini biliyorum.Zaten islam dinindede anlamadığım bir sebepten dolayı kadınların evde ibadet etmesi daha uygunmuş. 20 yaşıma geldiğimde amerikadan geri dönüş yaptım ve bir arkadaşımın yanına ürdüne gittim orası şeriatla yönetilen muhafazakar müslümanların yaşadığı bir yerdi bense sadece tanrının varlığına inanan ve diğer islami şartları yerine getirmeyen bir müslümandım onların gözünde. Bana kuran hediye edildi. Orada yapacak pek birşeyim yoktu ve alıp okumaya başladım nede olsa ben bir müslümandım bunda yanlış bir şey yoktu. Okuduğumda aslında neden ibadet etmediğimi anladım çünkü orada yazılan bir çok şeyi akıl almaz derecede şiddete yönelik ve tanrının adaletine aykırı bulmuştum. Neden bu kadar çok savaşmıştı Muhammed ve bu kadar kan dökülmüştü? Neden kadınlar sadece kocalarına yüzlerini yada saçlarını gösterebilirlerdi? Neden namaz kılarken belli hareketler yapmak gerekiyordu? Secde etmekte neydi?Neydi bu gösteriş merakı? yada neden anlamdığımız halde kutsal kitabımızın tersine sadece arapça dua etmek,kutsal kitabı okumak zorundaydık? hacca giden insanlar neden taşları öpüyorlardı? Putperestlerde bunu yapmazmıydı? Kafamda aslında yıllarca varolan ama ne olduğunu bir türlü bilemedeiğim sorular yer buldu kuranı okuduğumda. O an inanılmaz bir boşluk hissettim, daha kolaydı aslında bilmeden sadece öğretildiği gibi inanmak çünkü okudukça anladımki herşey mantıksızdı. Tanrı vardı şüphesiz ama ya diğer şeyler? Saçmaladığımı düşünüp soruları silkeledim kafamdan, ülkeme döndüm.... Geçen 5 sende hayatımda hiç bir değişiklik olmadı ben sadece SÖZDE müslümandım. Ankarada yaşıyordum başlarda daha sonra istanbul'a taşındım kadıköy'e. Evimin hemen arkasında bir kilise var ilk gördüğümde hayran hayran baktığım. Dedim ya herşey boştu 1 ay öncesine kadar. 1 ay önce, tam 3 gün boyunca aynı rüyayı gördüm. Rüyamda kendimi yabancı bir yerde bir kilise ararken ve insanlara, acilen bana yerini söylemeniz lazım ayini kaçıramam diye ağlayarak yalvardığımı gördüm. Tam 3 gün üst üste aynı rüya hep...Ve Rüyamda kiliseyi buluyordum...kiliseye girdiğim anda uyandım hep. Hristiyanlık hakkında bilgiliydim nede olsa yurtdışında bulunmuş onalrın bayramlarını kutlamış ayinlere katılmış bir insandım neticesinde. Kafam karmakarışık olmuştu.. tanrıya yalvardım, eğer sana gelmemi sağlayacak doğru yolu bulmamı istiyorsan bana ışık tut diye dua ettim. Çok geçmedi iki gün sonra arkadaşımla galata köprüsünde yürürken akşam saat 5 gibiydi sanırım, köprüde yere bırakılmış 2 adet küçük incil bulduk. İşte o an ağlamaya başladım, arkadaşım ne olduğunu soruyor bense hala şokta olduğum için sadece ağlıyor ve tanrıya şükrediyordum.Ağladıkça sanki içimde yıllardır olan ağır yük boşalıyor içim huzur doluyordu. O gece yüce rabbimizin ve oğlu isa mesihin yolunda gitmek için iman ettim.Kutsal kitabı yürekten iman ederek, ağlayarak okudum. Sizlerinde huzurunda imanıma tanıklık etmenizi istiyorum. Ben yüce rabbimin seçilmiş bir kulu olarak onun ışığını bana bir hediye olarak gönderdiğini hissediyorum. Dilerim ki, tanrı bütün kardeşlerimi korusun ve bereketi hepimizin üzerinde olsun, doğru yolu bulan bizler için ışığını hiç eksik etmesin.

Degerli kardesim ayni sekil buna benzer ama biraz daha degişik bir olay basimdan gecti seninkini okurken kendimi gördüm ne mutlu sana rabbim seni bereketlesin hissettiklerini bende hissettim bu paylaşımınla teşekkürler