Evlatlığa Kabul Edilme (Bytesize Theology) Hristiyanlık İncil İsa

evangelion

Evlatlığa Kabul Edilme (Bytesize Theology)

Evlatlığa Kabul Edilme

Günümüzde İncil’e dayanmayan modern teolojinin en büyük hatalarından birisi, günahın Tanrı ve insan arasında büyük bir engel oluşturduğunu fark edememeleridir. Bu nedenle, Tan-rı’nın tüm insanlığın babası olduğunu ve bunun sonucu ola-rak bizim O’nun evlatları olduğumuzu ilan etmekte sakınca yoktur. İsa, modern teolojinin öğretisini Yuhanna 8:42-47’de kesin bir biçimde çürütmektedir: “İsa, ‘Tanrı, Babanız olsay-dı, beni severdiniz’ dedi. ‘Çünkü ben Tanrı'dan çıkıp geldim. Kendiliğimden gelmedim, beni O gönderdi. Söylediklerimi neden anlamıyorsunuz? Benim sözümü dinlemeye dayanamı-yorsunuz da ondan. Siz babanız İblis'tensiniz... Tanrı'dan olan, Tanrı'nın sözlerini dinler. İşte siz, Tanrı'dan olmadı-ğınız için dinlemiyorsunuz.’"

Bir günahkar, Tanrı’nın evladı olmakla, öncelikle tamamen aklanmış olur. Günahkar insan, aklanmaya dayanarak Tan-rı’nın ailesine evlat olarak kabul edilir (Efesliler 1:5; Galat-yalılar 4:4-5). Evlatlığa kabul edilme, Pavlus’un birinci yüz-yıl Roma adalet sisteminden aldığı bir terimdir. Yasaya göre, evlatlığa alınan kişiye onu evlat alan kişinin isim ve mülk hakkı verilirdi. O kişi ait olmadığı ve haklara sahip olmadığı bir pozisyondan, babası olan bir evlada dönüşürdü. İlişkileri ve pozisyonu değişirdi ve bu değişim, kişiyi evlat edinen ba-ba tarafından sağlanırdı. Bu konuyu, kendi adalet sistemimiz-den de açıkça anlayabiliriz.

Tanrı’nın İsteği

Efesliler 1:4-5’te Pavlus, ruhsal evlatlığa kabul edilişimizin Tanrı’nın sevgisine, seçimine ve kaderi önceden belirleyen lütfuna dayandığını öğretmektedir. Tanrı’nın bizlere olan sev-gisi çok büyük olmalıdır, çünkü O bizim gibi isyankar ya-ratıkları evlatlığa isteyerek kabul etmiştir. Tanrı’nın, İblis’in çocukları olan bizleri evlatlığa kabul ettiğini unutmayalım. Bizlerde, evlatlığa kabul edilme ayrıcalığını hak edecek iyi olan hiçbir şey yoktu ve hangi şartlar altında olursa olsun; kaderin belirlenişi ve seçim, dünyanın yaratılışından önce tamamlanmıştı.

Tanrı’nın bundaki amacı, kutsal ve suçsuz olabilecek olma-mızdı. Günahkar doğamız yüzünden bunu gerçekleştirmemi-zin imkansız olduğu bir durumdayken, Mesih’te sahip oldu-ğumuz kurtuluş ile Tanrı bizleri evlat edinerek O’nunla olan ilişkimizi değiştirdi ve Kutsal Ruh’un kutsallaştırıcı eyle-miyle ahlaksal doğamızı değiştirmeye başladı. Tanrı, evlatlı-ğa kabul ettiği çocuklarının kendi karakterini yansıtmasını, kendi düzenine ve yasalarına uygun yaşamasını ister.

Ayrıcalığımız

Evlatlığa kabul edilme bizleri, günahın bizler için imkansız kıldığı yere götürür. Yabancılar evlat, hiç tanınmayan kişiler çocuk olur ve dünya üzerinde bununla karşılaştırılabilecek hiçbir şey yoktur. Bir Hristiyandan daha ayrıcalıklı hiç kimse yoktur. Tanrı’nın çocuğu olmanın ne demek olduğunun farkı-na bir varabilsek, iniltilerimiz ve feryatlarımız ortadan kaybo-lurdu. Tanrı’nın iyi şeylerini tatma ümidimiz daha büyük olurdu ve de Tanrı’nın ailesine evlat kabul edilerek yeni durumumuzla uyum içerisinde yaşamaya başlayabilirdik.

Tanrım ile barıştım,
Bu duyduğum O’nun bağışlayıcı sesidir;
O beni evlat edindi,
Artık korkmuyorum;
Şimdi O’na güvenle yaklaşabilirim,
Ve Baba, Abba, Baba diye seslenebilirim.

Dikkate Değer Bir Alıntı...

“Aklanma, evlatlığa kabul edilmenin temelinde kurulan bere-kettir; evlatlığa kabul edilme, aklanma ile herşeyi temizleyen en büyük berekettir. Evlat olma hakkı Mesih’i kabul edenlere aittir (Yuhanna 1:12). İman edenlerin evlat olarak kabul edilmesi; Tanrı’nın Mesih aracılığı ile onları kendi Oğlu gibi sevmesi ve Mesih’in sahip olduğu tüm görkemi onlarla paylaşması demektir (Romalılar 8:17, 38-39).”

J. I. Packer

Bunları Düşünün

1. Aklanma ve evlatlığa kabul edilme arasındaki ilişki nedir?

2. Tanrı’nın kutsal ve kusursuz olmamız konusundaki amacı, çok mu hırs dolu? Bir zamanlar İblisin çocukları olanlar, nasıl kutsal olabilirler?

3. Tanrı ile olan ilişkimizin değişmesi neden bu kadar önem-lidir?

Ek Okuma
D. M. Lloyd-Jones, The Sons of God (Romalılar 8:5-17), Banner of Truth Trust

Evlatlığa Kabul Edilme (Bytesize Theology)

can89

Evlatlığa Kabul Edilme (Bytesize Theology)

merhabalar çok ğüzel evlatlığa kabıl etme konusu ve çok ilğimi çekti daha çok araştırmak istiyorumve bu konu ile ilğili daha çok şey duymak istiyorum ..kareeşlerim bekliyorum.
...-l-...-l-...-l-...

Evlatlığa Kabul Edilme (Bytesize Theology)

Evlatlığa Kabul Edilme (Bytesize Theology) konusuna benzer konular;

Aklanma (Bytesize Theology) Aklanma: Tanrı Tarafından Kabul Edilmemizi Sağladı Aklanma, Tanrı’nın suçlu durumdaki günahkar kişiyi doğru saydığı, yasanın adil gereklerini yerine getiren yüce bir ey-lemdir. Aklanma Mahkumiyeti Kaldırır Aklanma, mahkumiyetin zıttıdır. Bizler günahımız yüzünden Tanrı tarafından yargılandık (Yuhanna 3:18-20). Eğer O’nun yargı kürsüsünden önce var olsaydık, Tanrı bizleri suçlu bula-caktı ve bunun sonucunda cehenneme mahkum edecekti. Bu karar, doğru ve yasaya uygun bir karar olacaktı. Aklanmada, Tanrı yargısı bizleri davadan beraat ettirir. Masum olduğu-muzu söylemez, çünkü masum değiliz; ama beraat ederiz. Mahkum edilmeyiz, fakat kutsal Tanrı için kabul edilebilir olarak tanımlanırız. Düşüncemizde suçumuzu ve asıl hak...

Lütuf (Bytesize Theology) Lütuf: Tanrı’nın Hak Etmeyenlere Olan Merhameti Tanrı’nın lütfu, bir Hristiyanın aklını meşgul edebilecek en heyecan verici kavramdır ve aklı meşgul ettiğinde, hemen ardından insanın yüreğini Tanrı’yı yüceltme isteğiyle doldu-rur. Lütuf olmadığı sürece hiçbirimiz için umut yoktur. Lü-tufa tek alternatif, kendi çabamızla kurtulmak olarak görüle-bilir. Fakat bu umutsuz bir girişimdir, çünkü Tanrı bunu kabul etmez. Yeni Antlaşma bu durumu bol bol açıklar: “Bu nedenle Yasa'nın gereklerini yapmakla hiç kimse Tanrı katında aklanmayacaktır. Çünkü Yasa sayesinde günahın bilincine varılır” (Romalılar 3:20). “İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı'nın armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü...

Seçim (Bytesize Theology) Seçim Seçim ve önceden belirlenmişlik, şüphesiz Hristiyanlar ara-sında kuşkusuz en çok tartışmaya yol açan konulardan biridir. Bazı imanlılar bu konular en heyecan verici ve insanları en çok alçakgönüllü konuma getiren öğretilerden biri olarak değerlendirip severken, diğerleri de değersiz görüp hoş karşılamamakta ve tamamen yanlış bulmaktadır. İlk olarak, Kutsal Kitap’ın seçim konusunda ne anlattığına bakalım. Tüm insanlar günahlıdır, tümü Tanrı’nın Yasası’nı çiğnemek-ten suçludur. Bu yüzden hepsi yargıyı ve cehennemi hak eder. Kimse kurtuluşu hak etmez, fakat seçim Tanrı’nın seçmiş olduğu bazı günahkarları lütfu ile kurtarışıdır. Seçilmiş olanlar, herhangi birisinden daha iyi değildir. Onlar bir şeyleri hak ettikleri için...

Barıştırma (Bytesize Theology) Barıştırma: Günahın Düşmanlığını Kaldırmak Kutsal Kitap insanın günaha köle olduğunu ve bu yüzünden de Tanrı’ya düşman olduğunu söyler. Günah, kutsal olan Tanrı ile günahlı olan insan arasındaki düşmanlığı arttırır. Bu, istesek bile ortadan kaldırmaya gücümüzün yetmeyeceği, ağır bir engel yaratır. Tanrı’nın buna verdiği cevap, iki insan arasında önceden beri varolan düşmanlığı kaldırarak, onları bir araya getirme anla-mına gelen barıştırmadır. Yeni Antlaşma, şu dört bölümde de Mesih’in işinden ve görevinden bahsederken bir ‘barıştırma’ eylemi olarak bahseder: Romalılar 5:10; 2. Korintliler 5:18-20; Efesliler 2:16; Koloseliler 1:22. Bu bölümlerin her birin-de Tanrı ile insan arasındaki düşmanlık vurgulanmıştır. Tanrı ile insan...

Tanrı (Bytesize Theology) Tanrı Eğer Tanrı hakkındaki düşüncelerimiz doğru değilse, zihni-mize uygulayacağımız diğer her öğreti hatalı olacaktır. Bu, Tanrı’nın nasıl olduğu hakkında insanların kendi fikirlerini yürütmekte kendilerini serbest hissettiklerinden beri en önemli öğretidir. Kendini Hristiyan olarak adlandıran bazı-ları, “Benim Tanrım asla kimseyi cehenneme gönderemez” demektedir. Böyle bir ifade, Kutsal Kitap’ın tüm söyledik-lerini inkar ederseniz ve konuya sadece kendi fikirlerinizi empoze ederseniz mümkün olabilir. Bu yaklaşım, Tanrı’yı bizim için mantıklı olan kalıplara sığdırmaya çalışıp O’nu küçülterek belki de işlenebilecek en büyük günaha sebep olur (Mezmur 50:21). Eski Antlaşma’da Tanrı’yı en çok kederlendiren günahlardan birinin...