Ondalık-Sunu-Sadaka/XIV.1

XIV.1-) Kilise Olarak Sorumluluğumuz

Tek bir evrensel kilise dediğimiz; İsa Mesih’te tam olan kurtuluşlarını bekleyen, O’nun kanı ile yıkanmış, Kutsal Ruh tarafından kutsanmış ve mühürlenmiş, gerçek Hris*tiyan imanlıların kutsal bir cemaatine ve topluluğuna inanıyoruz.[1]

Kilise kurumsal bir yapılanmanın ötesinde diri bir varlık ola*rak vardır; Mesih aracılığı ile Tanrı’nın Kutsal Sözü ve Kut*sal Ruhu’nun yetkisi altında kutsal bir cemaat ve topluluk olarak yaşamını sürdürür.

Bu kutsal cemaat ve topluluk kurtulmuş olanların bir araya gelmesiyle oluştuğundan aynı bedende birbirleri*nin üyeleri olarak Tanrı’nın kendilerine verdiği arma*ğanlara göre O’nun talimatlarına ve disiplinine uyarak İsa Mesih’in boyunduruğuna boyun eğerek ve birbirlerini bina etmek için hizmet ederek kiliseye bağlanmaya ve kilisenin birliğini korumaya mecburdurlar.[2]

“Kilise olmak ve bu kilisenin bir üyesi olmak” doğru bir şekilde anlaşılmadıkça “kutsal bir cemaat ve topluluk” olma konusunda da en doğruya yaklaşmakta başarısız kalacağız. “Ondalık-Sunu-Sadaka” konusuna böyle bir bilinç ile bak*malıyız.

Müjde’nin pak vaazı ile meşgul olma gerçek kilisenin özelliklerinden biri olup; bu kilise Mesih’in teşkil ettiği şekilde pak sakramentlerin uygulanmasını sağlar; hata*ları düzeltmek için kilise disiplinini uygular; Tanrı’nın pak Sözü’ne uygun olarak buna zıt olan her şeyi reddeder ve tek Baş olarak İsa Mesih’i tutarak kendi kendini yönetir.[3]

Böylece kilise üyeleri “Tanrı’yı bütün canıyla sevmek ve in*sanı kendisi gibi sevmek” ve Kutsal Kitap’ın öğretisi altında “günahtan kaçmak ve doğruluğu takip etmek” ile dünyasal bir kurumdan (dernek veya kulüp) ayrı olarak Hristiyan ol*manın işaretini taşırlar. Hristiyan olma işareti yani “Mesih’e benzeme” yönü ile bir Hristiyan kutsal bir cemaat ve toplu*luk üyesi olarak diğer uluslardan ayrılır. “Ondalık-Sunu-Sa*daka” konusunda ayrıcalık ve sorumluluklarına sahip çıkmak da kilise olmanın doğru anlaşılması ile birlikte el ele yürü*mesi gereken bir konudur. Çünkü Maddi Kurbanları sade*ce bir acıma, bir iyi niyet ifadesi olarak değil, iyilik yap*ma duygusu ile değil; Tanrı’nın Kutsal ve İlahi Sözü’nde yazıldığı için ve bu Kutsal Söz’de yazılana göre, doğru bir bakış açısı ile sunmamız gerekir.

Kilisenin Rabbimizin Sözü’nde öğrettiği ruhsal düzene göre yönetilmesi, Tanrı’nın Sözü’nü vaaz etmek ve sarka*mentleri yönetmek için görevliler ya da pastörler olma*lıdır. Aynı zamanda kilisenin konseyinin oluşturulması için pastörlerle birlikte presbiterler ve dyakonlar da olmalıdır. Hem fakirler hem acı çekenler ihtiyaçlarına göre yardım ve teselli bulsunlar diye bu düzen ile gerçek din korunur.[4]

Böylece Rabbimizin Sözü’nde öğrettiği ruhsal düzenin öğre*tilmesi, korunması ve yaşanması için gerekli olan şeylerden biri olarak “Ondalık-Sunu-Sadaka” konusuna bakarız. Ve Rabbimizin Sözü’nde öğrettiği ruhsal düzenin bütünü içinde VERME konusunun sabırla, tekrar tekrar anlatılması ve öğretilmesi yine kilisenin görevlilerinin (pastor, dyakon, presbiter) sorumluluğudur.

---

[1] Belçika İnanç Açılaması Bölüm 27 –Kutsal Katolik (Evrensel) Kilise

[2] Belçika İnanç Açılaması Bölüm 28 –Kilise Üyelerinin Zorun*lulukları

[3] Belçika İnanç Açılaması Bölüm 29 –Gerçek Kilisenin Özellikleri


[4]Belçika İnanç Açılaması Bölüm 30 –Kilisenin Yönetimi