İsa Rab'den önceki peygamberler

Sorularım için umarım sizleri yormuyor ve kırmıyorumdur. Bütün sorularım tamamen bilgi edinme maksatlıdır.

Hristiyanlıkta deniyor ki İsa Rab gelene kadar herkes günahkardı ve herkes cehenneme gitmiştir. Bu kaderi insanlar kesinlikle kendi elleri ile düzeltemeyecekti... Madem İsa Rab gelene kadar yaşayan herkes her halukarda cehennemlikti,tanrı neden peygamberler göndermiştir?

Teşekkür ederim.

Yönetim Notu: Hristiyanlıkta böyle bir şey söylenmiyor. Bunun böyle olduğunu size kim söyledi?

Kardesim, siz yagnis anlamis olmalisiniz. Bakin Isa Mesih bize ne dedi: Kutsal Yasa'yı ya da peygamberlerin sözlerini geçersiz kılmak için geldiğimi sanmayın. Ben geçersiz kılmaya değil, tamamlamaya geldim. Mata 5:17

Sayın Merhametli,

Hristiyanlığı yanlış tanımlayan ve inançlarımız konusunda yanlış bilgiler vermekten hoşlanan kişiler her fırsatta olumsuz tanıklıkta bulunmakta ve Hristiyanlığı kötüleyebilmek için gerçekleri saptırmaktan (yalan söylemekten!) kaçınmamaktadırlar. Lütfen bu kişilerin söylediklerine itibar etmeyin.

Geçtiğimiz haftalarda bir televizyon kanalında, tanınmış ünlü bir yazarın, ilahiyatçı olmamasına ve Hristiyanlıktaki günah ve kurtuluş konularında bilgi sahibi olmamasına rağmen, Hristiyanlık ve İslam arasında karşılaştırma yaptığını gördüm. Çevresine topladığı üç-beş gence sorular yöneltiyor ve yanıtların herkes tarafından onaylandığı izlenimini veriyordu. Kendinden son derece emin bir din öğretmeni edasıyla sanki ilköğretim dönemindeki çocuklarla konuşur gibi hareket ederken, insanın yaratılışı ve günaha düşmesi konusunda Kutsal Kitap'taki anlatım ile Kur'an'daki anlatım arasındaki "en büyük ve önemli" farklılığın ne olduğunu sordu: "Haydi bakalım, kim söyleyecek bana bunu?". (En büyük ve önemli farklılığın göreceli olup kişiden kişiye değiştiğinin farkında değildi! Sanki kendisi tarafından ifade edilen farklılığın en büyük ve önemli farklılık olduğu bilimsel bir gerçek olarak kabul edilmişti!)

Çevresindeki gençler bir şeyler gevelediklerinde hemen doğru olduğunu iddia ettiği yanıtı verdi: "Hristiyanlık inancında insan lanetli bir yaratıktır ve hep kötüdür; oysa Kur'an'a göre, insan üstün bir yaratıktır ve Allah'ın halifesi olarak yaratılmıştır". Bu ünlü yazarın İslam konusundaki görüşleri de tam olarak gerçeği yansıtmamaktadır; ancak özellikle Hristiyan inancı olarak sunduğu öğretiler Hristiyan doktrinlerine ve Kutsal Kitap'a tamamen yabancıdır. Hristiyanlık hiçbir zaman insanın lanetlenmiş ve kurtulma ümidi olmayan bir yaratık olduğunu öğretmemiştir. İnsanlığın kurtulma ümidi ve vaadi, Tanrı'nın Adem ve Havva'ya söylediği sözlerde mevcuttur. Zaten herkesin her koşulda cehenneme gideceği kesin olsaydı, Mesih'in vücut bulup (insan tabıatına bürünüp) acı çekmesine gerek kalmayacaktı. Kurtuluş öğretisi Tanrı'nın insanlardan nefret ettiğini değil, insanlara merhamet ettiğini ve onları kurtarmak için girişimlerde bulunduğunu göstermektedir.

Arkadaşlar,

Mesih'den önce yaşayan ve ölen herkesin cehenneme gittiği, Mesihin çarmıha gerilip ölüp, ölüler diyarında kaldığı ve müjdelemeyi burada yani cehenemdekilere de yaptığı ve o oana kadar tüm öncekilerin (peygamberler de dahil) cehennemde kaldığı bir gerçektir. Hatta İsa mesih'in cehennemde el uzattığı ve ilk çıkardığı kişi olan Avram (İbrahim)' ı tasvir eden bir Rus ikonasını da link olarak veriyorum.

http://en.wikipedia.org/wiki/Orthodo...h#Resurrection

Dolayısıyla kardesimizin sorusu bir karalama söyleminin sonucu değil. Üzerinde durulması teolojik olarak yararlı olacaktır kanısındayım.

Esenlikle

Huzurlu

Mesih'in ölümünden önce yaşayan herkesin cehenneme gittiği doğru değildir; çünkü cehennem günahkar ve yitik ruhlar için ebedi ceza yeri olacaktır.

Mesih öldüğünde, ruhu cehenneme değil, Hades'e gitmiştir ve Hades her insanın ölünce gittiği bir tür ruhlar hapishanesidir. Mesih'in kurtarışı sayesinde cennetin kapıları açılmış ve baba Abraham'ın bağrındaki ruhlar, Tanrısal egemenlik boyutuna (cennet) taşınmışlardır. Kilise babalarına göre, Kutsal Yasa'ya uygun bir şekilde hayat süren ve Tanrısal çağrıya itaat edip imanlı olan ruhlar Mesih'in ölümünden önce Hades'de acı çekmemişlerdir.

Bu konudaki İngilizce yazıların linkleri:

http://www.orthodoxanswers.org/details.asp?ID=369 (Ölümden sonraki hayat ve Rabbin Yoksul Lazarus benzetmesi hakkındaki sorulara yanıt)

http://www.answering-islam.org/Respo...esus_hades.htm (Mesih'in Hades'e inme sebepleri ve Müslüman bir yazarın eleştirilerine yanıtlar)

http://www.theologic.com/oflweb/feasts/pascha.htm (Diriliş ikonası ve Hades hakkında bilgi

Evet Theophilos kardese katiliyorum ve ayni zamanda Titus Flavius Klemens adli Kilise babamizin bu konu ile ilgili yazisini okumanizi öneririm.

Maalesef konuyu sadece almanca olarak bulabildim. http://www.unifr.ch/bkv/kapitel262.htm

İskenderiyeli Clementus'un, Müjde'nin Hades'deki ruhlara duyurulması ile ilgili yazısının tam metni (İngilizce):

http://www.sacred-texts.com/chr/ecf/002/0020396.htm

huzurlu

Arkadaşlar, Mesih'den önce yaşayan ve ölen herkesin cehenneme gittiği, Mesihin çarmıha gerilip ölüp, ölüler diyarında kaldığı ve müjdelemeyi burada yani cehenemdekilere de yaptığı ve o oana kadar tüm öncekilerin (peygamberler de dahil) cehennemde kaldığı bir gerçektir. Hatta İsa mesih'in cehennemde el uzattığı ve ilk çıkardığı kişi olan Avram (İbrahim)' ı tasvir eden bir Rus ikonasını da link olarak veriyorum. http://en.wikipedia.org/wiki/Orthodo...h#Resurrection Dolayısıyla kardesimizin sorusu bir karalama söyleminin sonucu değil. Üzerinde durulması teolojik olarak yararlı olacaktır kanısındayım. Esenlikle Huzurlu

Sevgili Huzurlu,

Sorumu o zaman size tekrar sorayım. Madem herkes cehenneme gidecekti, Rab neden peygamberleri göndermiştir? Peygamberlerin söylemi 'Beni rab gönderdi, ona inanın itaat edin ibadet edin ama herhalukarda cehenneme gideceksiniz' şeklinde miydi? Bana bu mantıklı gelmiyor. Mantığını açıklayabilir misiniz?

Yönetim Notu: Sayın Merhametli, galiba konuyu özellikle bir yöne çekmeye çalışıyorsunuz. Tekrar, açık ve net olarak ifade etmek istiyoruz ki Yahşuah'tan önceki herkes cehenneme gitti diye bir öğreti yoktur. Cehennem ve cennet sonsuza dek sürer. Theophilos isimli üyenin ifade ettiği Hades denilen yerde bu ruhlar beklemiştir.

Merhametli

Sevgili Huzurlu, Sorumu o zaman size tekrar sorayım. Madem herkes cehenneme gidecekti, Rab neden peygamberleri göndermiştir? Peygamberlerin söylemi 'Beni rab gönderdi, ona inanın itaat edin ibadet edin ama herhalukarda cehenneme gideceksiniz' şeklinde miydi? Bana bu mantıklı gelmiyor. Mantığını açıklayabilir misiniz? Yönetim Notu: Sayın Merhametli, galiba konuyu özellikle bir yöne çekmeye çalışıyorsunuz. Tekrar, açık ve net olarak ifade etmek istiyoruz ki Yahşuah'tan önceki herkes cehenneme gitti diye bir öğreti yoktur. Cehennem ve cennet sonsuza dek sürer. Theophilos isimli üyenin ifade ettiği Hades denilen yerde bu ruhlar beklemiştir.

Sevgili Merhametli,

Arkadaşlar detaylarıyla konuyu yanıtladılar. Sonuçta ben de kendimdeki bilgiyi güncellemiş oldum bu sayede. Dolayısıyla sorunuzu tekrar bana sormanıza sanırım gerek yok. Yapılan izahatlerde verilen linklerde anlamadığınız, ikna olmadığınız yerler varsa kendilerine sormanız daha anlamlı olur.

Esenlikle

Huzurlu

Teşekkür ederim. Hristiyan olmadığım için hangi cevabı baz almam gerektiği konusunda şüpheye düşüyorum. Hades konusunda fikirbirliği yaptınız. Artık benim için geçerli olan cevap ruhların hadeste bekletildiğidir.

Merhametli

Teşekkür ederim. Hristiyan olmadığım için hangi cevabı baz almam gerektiği konusunda şüpheye düşüyorum. Hades konusunda fikirbirliği yaptınız. Artık benim için geçerli olan cevap ruhların hadeste bekletildiğidir.

Sevgili Merhametli,

Elçisel kilisenin en güzel yönlerinden birisi de budur. Ortodokslukta benim fikrim, onun yorumu, şunun çekincesi olmaz. Bunlar ilgili konsüllerde ve sinodlarda tartışılır. Oy çokluğu ile değil tam bir fikir birliği ile karara bağlanırlar. Bu yapılırken ruhanilerin bazen onlarca yıllık araştırma, çalışma ve esinlenmeleri söz konusudur. 2000 yıllık geleneği oluşturan her bir karar hem biribiriyle hem de kutsal kitapla insanın hayran olacağı şekilde muazzam bir uyum içerisindedir. Dolayısıyla benim fikir birliği yapmam, ya da yapmamam meselesi değildir olay. Gerçektir... Gönül rahatlığı ve büyük bir güven ve huzurla yanlış olan bilgimi yenileyebilirim. Benim sonsuz zenginlikte bir kaynağım vardır çünkü..

Sevgiyle Kal

Huzurlu

Hristiyan inancındaki "peygamber" kavramını da bu başlık altında kısaca açıklamak ve İslam inancındaki "peygamberlik" kavramı ile karşılaştırmak gerekir:

Hristiyan inancında peygamber sözcüğü "Tanrı adına konuşan" veya "Tanrı'dan haber getiren" anlamlarını taşır ve bu anlamsal boyutta İslam inancındaki peygamber (nebi) sözcüğü ile benzerlikler içerir. Buna karşılık, İslam dininde "peygamber" sözcüğü, Tanrı tarafından belirli bir kavme yol göstermesi amacıyla seçilmiş ve görevlendirilmiş kişiyi tanımlamak için kullanılan en önemli sıfat durumundadır ve kavimdekilerin kurtulması için söz konusu kişinin peygamber olduğuna iman etmeleri şarttır. Bu nedenle, Kur'an'daki anlatımlarda Eski Antlaşma'da adı geçen nerdeyse her erkeğin (Nuh'un, Eyüp'ün, Davut'un, Süleyman'ın ve hatta Lut'un) peygamber olduğu söylenmiştir. Hristiyan inancında ve Kutsal Kitap'ta ise bu tür bir genelleme söz konusu değildir. Kutsal Kitap'ın ilk kitabında evrenin yaratılışından Yahudilerin Mısır'dan çıkışına kadar geçen sürede olanlar anlatılır ve bu bölümde ilk yaratılan insanın ve Tanrı tarafından çağrı alan kişilerin peygamber olmalarından çok "ata" (patrik) olmaları ön plandadır:

Adem insan ırkının atasıdır.
Nuh, tufandan sonraki insanlığın atasıdır.
İbrahim-İshak-Yakup: İsrail halkının atalarıdır.
Yakup, Mısır'a satılan Yusuf'un atasıdır.
Yusuf aracılığıyla İbrahim'in soyu Mısır'a yerleşmiştir.

Kutsal Kitap'ta İsrail'in Musa önderliğinde Mısır'dan çıkmasından sonra yargıçlar dönemi başlamıştır; İsrail'in ilk kralı Saul zamanında yaşayan Samuel'in bir peygamber olduğu söylenir. Davut, İslam'daki tanımlamadan farklı bir biçimde "peygamber" olarak değil de, Tanrı tarafından seçilmiş bir "kral" olarak nitelendirilir. Kral Süleyman'ın ölümünden sonra ülke parçalanır ve gerek siyasi gerekse manevi bir kaosa sürüklenir. Bu dönemde yönetime gelen krallar putperestliğe bulaşarak halkın üzerine bela getirirler. İyas ve Elişa bu sıkıntılı günlerde yaşayan ve halkı putperestliğe karşı uyaran iki büyük peygamberdir.

Kutsal Kitap'ta kendi isimlerini taşıyan yazıları bulunan peygamberler (Yeşaya, Danyel, vb) genelde sürgün döneminde kehanetlerde bulunmuşlar ve halkı kurtuluş konusunda ümitlendirmişlerdir. Kısacası bu peygamberlerin görevi halkı kurtarmak değil, Kurtarıcı Mesih'te kurtuluşa hazırlamak ve günah ve ölüm konularında eğitmek olmuştur.