Sayın Merhametli,

Hristiyanlığı yanlış tanımlayan ve inançlarımız konusunda yanlış bilgiler vermekten hoşlanan kişiler her fırsatta olumsuz tanıklıkta bulunmakta ve Hristiyanlığı kötüleyebilmek için gerçekleri saptırmaktan (yalan söylemekten!) kaçınmamaktadırlar. Lütfen bu kişilerin söylediklerine itibar etmeyin.

Geçtiğimiz haftalarda bir televizyon kanalında, tanınmış ünlü bir yazarın, ilahiyatçı olmamasına ve Hristiyanlıktaki günah ve kurtuluş konularında bilgi sahibi olmamasına rağmen, Hristiyanlık ve İslam arasında karşılaştırma yaptığını gördüm. Çevresine topladığı üç-beş gence sorular yöneltiyor ve yanıtların herkes tarafından onaylandığı izlenimini veriyordu. Kendinden son derece emin bir din öğretmeni edasıyla sanki ilköğretim dönemindeki çocuklarla konuşur gibi hareket ederken, insanın yaratılışı ve günaha düşmesi konusunda Kutsal Kitap'taki anlatım ile Kur'an'daki anlatım arasındaki "en büyük ve önemli" farklılığın ne olduğunu sordu: "Haydi bakalım, kim söyleyecek bana bunu?". (En büyük ve önemli farklılığın göreceli olup kişiden kişiye değiştiğinin farkında değildi! Sanki kendisi tarafından ifade edilen farklılığın en büyük ve önemli farklılık olduğu bilimsel bir gerçek olarak kabul edilmişti!)

Çevresindeki gençler bir şeyler gevelediklerinde hemen doğru olduğunu iddia ettiği yanıtı verdi: "Hristiyanlık inancında insan lanetli bir yaratıktır ve hep kötüdür; oysa Kur'an'a göre, insan üstün bir yaratıktır ve Allah'ın halifesi olarak yaratılmıştır". Bu ünlü yazarın İslam konusundaki görüşleri de tam olarak gerçeği yansıtmamaktadır; ancak özellikle Hristiyan inancı olarak sunduğu öğretiler Hristiyan doktrinlerine ve Kutsal Kitap'a tamamen yabancıdır. Hristiyanlık hiçbir zaman insanın lanetlenmiş ve kurtulma ümidi olmayan bir yaratık olduğunu öğretmemiştir. İnsanlığın kurtulma ümidi ve vaadi, Tanrı'nın Adem ve Havva'ya söylediği sözlerde mevcuttur. Zaten herkesin her koşulda cehenneme gideceği kesin olsaydı, Mesih'in vücut bulup (insan tabıatına bürünüp) acı çekmesine gerek kalmayacaktı. Kurtuluş öğretisi Tanrı'nın insanlardan nefret ettiğini değil, insanlara merhamet ettiğini ve onları kurtarmak için girişimlerde bulunduğunu göstermektedir.