Seçilmişlik hakkında

Forumda Seçilmişlik konusunda derinlemesine bilgiler içeren bir ana başlık var. Bunu okudum. Dolayısıyla belki cevabı orada vardır ve ben kaçırmışımdır. Öyleyse özür dilerim. Benim sorum bir ayet üzerine:

'1.Yuhanna 2.2 O günahlarımızı, yalnız bizim günahlarımızı değil, bütün dünyanın günahlarını da bağışlatan kurbandır.' Kutsal kitabın bütününe baktığımda ve ayetleri biribiriyle karşılaştırdığımda ben seçilmişlik doktrininin yanında buluyorum kendimi. Sanıyorum karşıt görüş varlığını yukarıdaki ayetle temellendiriyor. Bu konuda görüşlerinizi paylaşırsanız ya da eğer daha önce bu ayet açıklandıysa linkini verirsenizçok sevinirim. Sevgiyle kalın.

Bu konuyu gözden kaçırmışım, müsait olunca bir cevap yazacağım.

huzurlu

Forumda Seçilmişlik konusunda derinlemesine bilgiler içeren bir ana başlık var. Bunu okudum. Dolayısıyla belki cevabı orada vardır ve ben kaçırmışımdır. Öyleyse özür dilerim. Benim sorum bir ayet üzerine: '1.Yuhanna 2.2 O günahlarımızı, yalnız bizim günahlarımızı değil, bütün dünyanın günahlarını da bağışlatan kurbandır.' Kutsal kitabın bütününe baktığımda ve ayetleri biribiriyle karşılaştırdığımda ben seçilmişlik doktrininin yanında buluyorum kendimi. Sanıyorum karşıt görüş varlığını yukarıdaki ayetle temellendiriyor. Bu konuda görüşlerinizi paylaşırsanız ya da eğer daha önce bu ayet açıklandıysa linkini verirsenizçok sevinirim. Sevgiyle kalın.

Sevgili kardeşim

Arminyanizm'i savunanların sıklıkla başvurduğu ve kendi görüşlerini neredeyse tamamen dayandırdıkları bir ayet... Kısıtlı kefaret doktrini konusunda da devamlı ortaya atılan bir ayet... Bu yüzden bu konuda soru sorduğun için sana teşekkür ediyorum. Umarım vereceğimiz kısa cevaplarla Kalvinizm'in bu konuya nasıl cevap verdiğini açıklayabiliriz.

İlk olarak senin de belirttiğin gibi Kutsal Kitap tek bir ayet üzerine kurulan doktrinlerin toplamıyla değil bütünün tek tek ayetlerle açıklanışıyla daha doğru bir şekilde açıklanır. Tek başına bu ayeti alıp bir doktrin elde etmeye çalışmak oldukça tehlikeli olmakla birlikte doğru bir hermenütik kuralı da değildir.

İkinci olarak temel yorum kurallarını izleyecek olursak ilk olarak bu ayetin yazarının kim olduğu, kimlere yazdığı, hangi dönemde yazdığı, hangi metnin bağlamı içerisinde yazdığı ve gerekirse kullandığı grekçenin gramer olarak anlamına bakmak gereklidir.
Yuhanna açık olarak imanlılara yazmaktadır. Fakat bunu söylemek ayetteki sorunu çözmüyor çünkü yapılan karşılaştırma biz imanlılar ve dünya olarak veriliyor. Dolayısıyla bu imanlıların kim olduğu sorusunu sormak gerekmektedir.

Bu konudaki görüşüm Yuhannna'nın özellikle 'bizim' sözcüğünü kullandığında Yahudilikten Hristiyanlığa geçmiş olan imanlıları kastettiği şeklindedir.
Yeni Antlaşma'da elçiler tarafından vurgulanan belirli bir nokta Mesih'in kefaretinin sadece Yahudiler için değil ayrıca bütün ırktan ve dilden insanların kurtuluşu için verildiğidir. Arminyusçu kardeşlerimiz bu ayrımı yapmakta başarısız oldukları için içinde 'herkes, bütün dünya' kelimeleri geçen ayetleri dünyadaki her bir birey olarak algılamaktadırlar. Halbuki Elçilerin vurgulamaya çalıştıkları nokta Yahudi'lerin yanlış anlayışı olan kurtuluş sadece Yahudilere aittir nosyonunu ortadan kaldırmaktır. Elçiler bu anlamda kurtuluşu evrensel terimlerle açıkladılar. Kutsal Kitap'a demokratik ve 21. yüzyıl gözlükleriyle yaklaştığımızda bunu görmemiz çok zorlaşmakta ve Arminyanizm'in sunduğu gibi Mesih'in herkes için öldüğü gibi yanlış bir sonuç çıkarmak zorunda kalırız.

Diğer bir nokta şudur. Eğer Arminyusçuların iddia ettiği gibi bu ayet yorumlanırsa asıl sorun burada onlar için başlamaktadır.
Yuhanna 'yalnız bizim günahlarımızı değil bütün dünyanın günahlarını bağışlatan kurbandır' demektedir. Bu noktada sormamız gereken soru şudur:
Mesih'in kurbanı bizi akladığı gibi dünyadaki herkesi de aklamakta mıdır? Eğer yorum ilkelerini çiğnemezsek Arminyusçu bakış açısından bu soruya evet yanıtını vermek zorunda kalırız. Bunun anlamı da pür üniversalizm'dir. Yani cehennem bomboş olmak zorundadır. Tanrı eğer bütün dünyanın günahlarını bizim günahlarımızı bağışladığı şekilde bağışladıysa, şu anda cehennem de olan ruhlara adaletsiz davranmaktadır. Verdiği ceza hükmünden dolayı iki defa cezalandıran bir hakim ya ne yaptığını bilmiyordur ya da adaletsizliği kendisine ilke edinmiştir. Eğer bu ayete Mesih herkes için öldü veya diğer Arminyusçu bakış açılarından yaklaşırsak herkesi cehennemden cennete koymak zorunda kalırız çünkü Mesih'in kefareti Baba'yı tamamen tatmin etmiştir.

Sonuç:
Elimizde iki seçenek vardır: İlki ya ayeti Arminyanizm'in algıladığı şekilde alacağız ve cehennemi boşaltacağız ya da Kalvinizm'in açıkladığı şekliyle Kutsal Kitap'ın diğer ayetlerine ve daha açık ve net ayetlerine bakarak bu ayeti onların ışığında yorumlayacağız. Temel olarak bu ayet seçilmişlik öğretisine karşı gelmektense doğru yorumlandığı zaman desteklemektedir.

Umarım açık bir şekilde açıklayabilmişimdir...

Sola Scriptura kardeşim,(umarım böyle hitap etmemde bir sakınca yoktur)

Her ne kadar seçilmişlik hakkında konuşabilecek kadar bilgi sahibi olmasamda, yazınız kafamı karıştırdı. Hatta tüm din bilgim konusunda kafam bulandı da diyebilirim.

Benim bildiğim kadarıyla İsa, ilk günah (original sin)'ın kefaretini ödeyerek, tekrar Tanrı ile kopan bağımızı birleştiren olmuştur. Hatta bu nedenle de kimse Tanrı'ya onsuz ulaşamaz.

Eğer bu bildiklerim doğru ise (dedim ya, kafam karıştı:-) İsa, tüm dünyanın, tüm ırkların günahlarını bağışlatarak cehennemi boşaltmış olmamalı.

Kurtuluşumuz, bu bedelin ödenmesi ile değil, buna ve Mesih'e iman ederek sağlanmıyor mu? Sonuçta Mesih'e iman etmeyenler de var. Bunu geçtim, kişi hayatında yaptıklarından dolayı hiç yargılanmaz mı? Yani cehennem nasıl boş kalabilir arminyanist ya da başka bir görüşe göre?

Sevgili Sola Scriptura,

Harikasınız. Elinize sağlık. Çok faydalı bir bakış açısı sağladınız. İlk incelemelerimde Kutsal Kitap bu bakış açınızı onaylıyor. Sevgili Evangelion da konuyu destekleyeceğini söylemiş. Şimdiden ona da teşekkür ederim.

deepzeppelin kardeşime de bir soru sormak istiyorum.
Mesih'in sadece orijinal yani ilk günahı bağışlatan kurban olduğu sonucunu hangi ayetlere dayandırıyorsunuz? Kurtuluşu yaptığımız iyi işlere bağlamak isteyen Tanrıbilimciler bu doktrini kullanıyor. Kurtuluşu imana bağlayanlar ise, Mesih 'Kendisini reddetme günahı hariç' tüm günahları bağışladığını ileri sürüyorlar. Yani her insanın her günahı bağışlandı ancak ona iman etmeme günahından dolayı sonsuz cehenneme gidileceğini söylüyorlar. Bu doktrinlerini hangi ayetlere nasıl dayandırıyorlar anlamak inanın çok güç. Bir hipotezi öne sürüp bir kez yanlış bir inanca sahip olduduğunda onu mantıksal bir temele dayandırmak için yine yanlış doktrinler türetidiğini düşünüyorum. Mühendis kökenli olduğum için beni mazur görün, görüşleri formulüze etmek istiyorum.

1. Görüş:
İyi işler+iman = KURTULUŞ
(Hem iman eder hem de iyi işler yaparsak kurtulacağız. Katolik kardeşlerimiz klasik olarak buna inanıyorlar)
Destekleyici müjdesel doktrin: İsa Mesih sadece orijinal günaha kefaret olarak canını verdi.

2.Görüş:
İman = KURTULUŞ + İyi işler
( Protestan kardeşlerimizin ağırlıklı bir grubu bu formüle inanıyorlar. Yani yapmamız gereken tek şey iman etmek olduğuna inanılır. İman bir kez olduğu zaman kişinin kurtulacağını ve bununla beraber iyi işleri de kendiliğinden yani Tanrı tarafından doğal olarak yapılacağına inanırlar)
Destekleyici müjdesel doktrin: İsa Mesih bütün insanlık ve günahları için canını verdi. Bir tek kendini (Mesihi) inkar etme günahının kefaretini ödemedi.

3.Görüş:
KURTULUŞ = İman + İyi işler

(Klasik seçilmişilik inancını bu görüş özetliyor. kalvin buna inanıyordu. Benim araştırmalarım da beni bu görüşe getirdi. Yani bu özet formülde kurtuluş için yapılabilecek hiçbirşey yok.İnsan hiç birşey yapamaz. İman ve iyi işler kurtuluşun sebebi değil sonucu ve göstergesi.
Destekleyici müjdesel doktrin: İsa Mesih seçilmişlerin tüm günahları için canını kefaret olarak verdi.

Umarım biraz açıklayıcı olabilmişimdir. Her görüşe saygımız vardır pek tabiki. Ancak tek Tanrı'nın tek bir müjdesi ve tek bir doğrusu olduğu da bellidir. 3 görüşün de doğru olması mümkün değil. Kutsal kitabın ne dediği doğru olanıdır. Bizim neye inandığımız değil.
Esen Kalın.