Vaftizsiz biri ve Rabbin Sofrasına yaklaşım - Sayfa 3

Rabbin sofrası sırasında " Isa Mesihi Rab ve Kurtarıcı kabul etmeyen bu sofradan almasın " deriz. Vaftiz için yaşı tutmayan fakat Rabbe iman eden kişi rabbin sofrasından alamayacak mı ?

Nasirali

Rabbin sofrası sırasında " Isa Mesihi Rab ve Kurtarıcı kabul etmeyen bu sofradan almasın " deriz. Vaftiz için yaşı tutmayan fakat Rabbe iman eden kişi rabbin sofrasından alamayacak mı ?

Vaiz Kitabının dediği gibi Herşeyin bir zamanı var sevgili Nasıralı... Nitekim Rab İsa Mesih'de görevine başlayabilmek için zamanının olgun yaşı sayılan 30 yaşına kadar beklemedi mi??

Sevgilerle,

Anastasia,

Yazınızın can alıcı noktalarına bakalım:

Çık.12: 48 Yanınızdaki yabancı bir konuk RAB'bin Fısıh Bayramı'nı kutlamak isterse, önce evindeki bütün erkekler sünnet edilmeli; sonra yerel halktan biri gibi İsrail halkına katılıp bayramı kutlayabilir. Ama sünnetsiz* biri Fısıh etini yemeyecektir.

Yabancι: Isa’nιn Kilisesine ϋye olmiyan.
Yeni Israil topluluğu=hiristiyanlar

Ayrıca Mesih'in gerçekleştirdiği sünnet sayesinde günahlı benliğinizden^[a] soyunarak elle yapılmayan sünnetle O'nda sünnet edildiniz



Tamamına katılıyorum. Vaftiz dediğimiz olayı ise bildiğimiz üzere Mesih gerçekleştirmez. Bu kiliselerde yetkili kişiler tarafından fiziksel olarak yapılır. Öte yandan 2. ayette verdiğiniz alıntıdan da anlaşılacağı üzere mesihin gerçekleştirdiği ve elle yapılamayan sünnetten bahsediliyor. Vaftizin eski sünnetin yerini aldığı şeklindeki inanışınız için ben herhangi bir dayanak bulabilmiş değilim.

Bakın eski sünnetin yerini alan nedir?

Romalılar 2,29 Ancak içten Yahudi olan Yahudi'dir. Sünnet de yürekle ilgilidir; yazılı yasanın değil, Ruh'un işidir. İçten Yahudi olan kişi, insanların değil, Tanrı'nın övgüsünü kazanır.

Yani bir insan kilisede papazın yaptığı vaftizi almamış olabilir. Ancak mesihin gözle görülmeyen sünnetinden bahsediyorsak altını çizmemiz gereken nokta bu değil. Eski sünnetin yerini alan ruhsal imandır. Fiziksel vaftiz ise ruhsal imanın sebebi değil simgesel sonucudur.


Tanrı vaftiz olma fırsatı olmayan kişileri cennetine ve kürsüsüne kabul edecek, korkmadan yaklaşınız bana diyecek ama siz simgesel bir ritüel olan Rabbin sofrasından onu uzak tutacaksınız. Tanrının gerçekte yapmadığını simgesel olarak siz engelleyeceksiniz. Ne hakla?


Belirttiğiniz gibi yeni israil topluluğu= Hristiyan demekse, Hristiyan olan yani mesihin takipçisi olan herkes Eski Fısıh bayramının yerini alan Rabbin sofrasına pekala yaklaşabilir.

Ha diyorsanızki Vaftiz olmadan hrisitiyan olunmaz, zaten o zaman taban tabana zıt noktalardayız ve teolojik altyapımız çok farklı demektir ki en baştan tartışmaya başlamamız gerekiyor demektir.

Rab İsanın uğruna kanını akıttığı ve günahının bedelini ödediği herkes bu kanı simgeleyen o şarabı içme hakkına sahiptir. Bunu kimsenin engelleme hakkının olduğunu düşünmüyorum.

Ancak konu hakkında farklı bakış açılarını da görmek isterim.

Esen kalın.

Huzurlu!!

Anastasia

avo huzurlu Merhaba Evanjelique! Vaftiz olmadan Rabbin sofrasından pay alınamayacğına işaret eden ayetleri kutsal kitaptan referans göstererk paylaşır mısınız lütfen. Esen Kalınız. Huzurlu Çık.12: 43 RAB Musa'yla Harun'a şöyle dedi: «Fısıh Bayramı'nın* kuralları şunlardır: Hiçbir yabancı Fısıh* etini yemeyecek. Çık.12: 44 Ama satın aldığınız köleler sünnet edildikten sonra ondan yiyebilir. Çık.12: 45 Konuklar ve ücretli işçiler ondan yemeyecek. Çık.12: 46 Fısıh eti evde yenmeli, evin dışına çıkarılmamalı. Kemikleri kırmayacaksınız. Çık.12: 47 Bütün İsrail topluluğu Fısıh Bayramı'nı kutlayacak. Çık.12: 48 Yanınızdaki yabancı bir konuk RAB'bin Fısıh Bayramı'nı kutlamak isterse, önce evindeki bütün erkekler sünnet edilmeli; sonra yerel halktan biri gibi İsrail halkına katılıp bayramı kutlayabilir. Ama sünnetsiz* biri Fısıh etini yemeyecektir. Çık.12: 49 Ülkede doğan için de, aranızda yaşayan yabancı için de aynı kural geçerlidir.» Avo kardesin verdigi bu cok guzel ayetlere bunu da ekliyelim: (Didake, On iki Havarinin öğretisi 9, 1) Rabbin gününde bir araya gelin, günahlarınızı itiraf ettikten sonra ekmeği bölϋn ve şükredin. Şu şekilde şükredin, ilkin kutsal kase için. Ey Pederimiz, kulun Mesih aracılığı ile bize tanıtmış olan kulun Davut’un kutsal asması için sana şükrediyoruz; yüzyıllar boyunca şan senin olsun. Sonra da bölϋnen ekmek için. Ey Pederimiz, kulun Mesih’in aracılığı ile bize açıkladığın yaşam ve bilgi için sana şükrediyoruz. Yüzyıllar boyunca şan senin olsun. Bölϋnen bu ekmek dağlarda dağılmışken toplandıktan sonra nasıl ki tek oldu, aynı şekilde Kilise dünyanın hudutlarından Krallığında bir araya gelsin. Çünkü yüzyıllar boyunca şan senin, güç İsa Mesih’indir. Rabbin adına vaftiz olanlardan başka hiç kimse senin Efkaristi*yan’ dan yemesin ve içmesin. Bu konuda Rab: "Kutsal olanı köpeklere vermeyin" (Mat 7,8) demiştir. (Didake, Kilise’nin en Eski Yasasıdır. İlk dönemlerin Hıristiyanlığına ait en çok liturjik (ayinsel) bilgi bize "Didacke" Doktrini ya da öğretisi (Yunanca’dan) adını taşıyan bir yapıttan gelmiştir.) Yeni iman eden kardesler icin yukardaki ayetlerι biraz açιklamak gerek. Çık.12: 43 RAB Musa'yla Harun'a şöyle dedi: «Fısıh Bayramı'nın* kuralları şunlardır: Hiçbir yabancı Fısıh* etini yemeyecek. Eski Antlaşmadaki Fısıh Bayramı Yeni Antlaşma’daki Rab’in Sofrasι’le yenilendi. Fιsιh eti ise Isa’nιn etidir. 26Yemek sırasında İsa eline ekmek aldı, şükran duasını yapıp ekmeği böldü ve öğrencilerine verdi. «Alın, yiyin» dedi, «bu benim bedenimdir.» 27Sonra bir kâse alıp şükretti ve bunu öğrencilerine vererek, «Hepiniz bundan için» dedi. 28«Çünkü bu benim kanımdır, günahların bağışlanması için birçokları uğrunaakıtılan antlaşma kanıdır (Matta 26) Yabancι: Isa’nιn Kilisesine ϋye olmiyan. Çık.12: 44 Ama satın aldığınız köleler sünnet edildikten sonra ondan yiyebilir. Eski Antlaşmadaki sϋnet Yeni Antlaşma’daki Vaftiz’le yenilendi. 11Ayrıca Mesih'in gerçekleştirdiği sünnet sayesinde günahlı benliğinizden[a] soyunarak elle yapılmayan sünnetle O'nda sünnet edildiniz. 12Vaftizde O'nunla birlikte gömüldünüz ve O'nu ölümden dirilten Tanrı'nın gücüne iman ederek O'nunla birlikte dirildiniz. (Kol.2:11) Çık.12: 45 Konuklar ve ücretli işçiler ondan yemeyecek. Çık.12: 46 Fısıh eti evde yenmeli, evin dışına çıkarılmamalı. Kemikleri kırmayacaksınız. Çık.12: 47 Bütün İsrail topluluğu Fısıh Bayramı'nı kutlayacak. Yeni Israil topluluğu=hiristiyanlar Çık.12: 48 Yanınızdaki yabancı bir konuk RAB'bin Fısıh Bayramı'nı kutlamak isterse, önce evindeki bütün erkekler sünnet edilmeli; sonra yerel halktan biri gibi İsrail halkına katılıp bayramı kutlayabilir. Ama sünnetsiz* biri Fısıh etini yemeyecektir. Çık.12: 49 Ülkede doğan için de, aranızda yaşayan yabancı için de aynı kural geçerlidir.»

Ortodoksların bu konu ile ilgili Tora'dan referans vermesi çok tuhaf.
Yeni Ahit adından belli yepyeni bir antlaşma ve ruhsal kurallar silsilesi.

Üstelik İsa ve bütün Elçiler Yasa hakkında açıkça konuştular ve bu defteri kapattılar. Evet, Eski Ahitte bazı şeylerin uzantıları yada simgelerini Yeni Ahitte görebilirsiniz (bu yaşadıkları zamana göre Yahudilerin Tanah'ı yeniden yorumlana girişimidir)

Fakat Eski Ahitte bir yasa olarak verilen fısıh kurallarını Rabbin Sofrasına taşıranız İsa'nın yasa hakkında söylediği her şeyi alt üst edersiniz. Dahası İsa yı anlamamışsınız demektir.

Huzurlu kardesim selam.

Vaftizin eski sünnetin yerini aldığı şeklindeki inanışınız için ben herhangi bir dayanak bulabilmiş değilim.diyorsunuz.


¹⁵İsa onlara şöyle buyurdu: «Dünyanın her yanına gidin, Müjde'yi bütün yaratılışa duyurun. ¹⁶İman edip vaftiz olan kurtulacak, iman etmeyen ise hüküm giyecek(Mark,16)


Yani bir insan kilisede papazın yaptığı vaftizi almamış olabilir. Ancak mesihin gözle görülmeyen sünnetinden bahsediyorsak altını çizmemiz gereken nokta bu değil. Eski sünnetin yerini alan ruhsal imandır. Fiziksel vaftiz ise ruhsal imanın sebebi değil simgesel sonucudur.


«Kilise» derken bir «vücudu» kastediyoruz. Bunun başı İsa, bireyleri ise asırlardan beri gelip geçmiş, bütün kuşaklara ait olan Hıristiyanlardır. Lâkin bir insan nasıl bu vücudun bir bireyi olur? İsa'nın vücudu olan Kilisenin nasıl bir parçası olur? Bunu dakik bir şekilde Havari Pavlus anlatmıştır. Lâkin bu gerçeği ilk öğreten Rab İsa'dır. Dirilişinden sonra ve Miracınden biraz önce, Havarilerine emir verirken yapmıştır. Dedi ki: «Bütün dünyaya gidiniz, İncilin şen mesajını bütün insanlara veriniz.» Ve ekledi: «Kim inanıp vaftiz olursa, o adam kurtulacaktır» (Mark 16:15-16). Yani Rab imanı ve vaftizi, Kiliseye mensub olup kurtulan biri için iki temel şart olarak tâyin etmiştir. Bunları biraz daha inceleyelim.
• (1) İman: Rab kısaca imandan bahsederken, birçok insanın sandığı şeyi kastetmiyordu; yani müphem olarak üstün bir kuvvete veya ilâhî takdire veya rasgele bir öğretiye olan inancı kastetmiyordu. Kendisinin ve Tanrι’dan ışık alan Havarilerinin öğretip emrettiği şeylere olan imanı kastediyordu. Bu iman hem bilgili hem cahil, bütün insanlar içindir. Bunu ilâhî Pederler ve Öğretmenler, “Bϋyϋk İman Açιklamasι” metninde özlü olarak ifade etmişlerdir. Bütün imanımızın özü oradadır.
Özellikle, bir insanın, İsa'nın vücudu olan Kilise’nin bir bireyi olması için, İsa'nın «gerçek bir Tanrι’dan gelen gerçek Tanrι» ve insanların Kurtarıcısı olduğuna inanması lâzımdır. Onun için İman Açιklamasι yazılmadan önce, İncil mesajını dinleyenlere «Rab İsa`ya iman et » deniyordu (Elçilerin Işleri 16:31). Lâkin İsa'nın dediklerine binâen, Kilise bireyi olmak için vaftize de ihtiyaç vardır.
• (2) Vaftiz: Vaftiz, müminlerin üç defa suya daldı*rılmalarıdır. Bu da Rabbin öğretisine dayanır. Havarilerine, her kim inanıyorsa, kendisini vaftiz etmelerini emretmiştir. Bu da, «Pederin, Oğlun ve Kutsal Ruh’un adına» (Matta 28:19) olur. Vaftizle İsa'nın vücudunun (Kilisenin) birer parçası oluruz. Bunu hem Havari Pavlus'un yazdıklarında, hem de vaftizde okunan bir duada görürüz. Duada rahip Τanrι’ya yalvarır ki, vaftiz edilen insanı «Kilisenin kıymetli bir bireyi» ve de «ışığın evlâdı ve hükümdarlığının miras*çısı» kılsın. Yani vaftiz bir manevî işlemdir. Dünyanın her yerinde, bir çocuk doğduğu zaman, ana-babası onu nüfus dairesinde kaydettirip o ülkenin vatandaşı yaparlar. Yani o çocuk ülkesinin halkına katılır. Vaftizde de mütekabil işlem yapılır, ama bu başka türlü olur. Vaftiz olan şahıs Tanrι’nın hükümdarlığının «Kitabında» esrarengiz bir şekilde kaydolur. Vaftizle «Kilisenin kıymetli bireyi» ve de Tanrι’nın hükümdarlığının «oğlu ve mirasçısı» olur. Yani İsa nasıl «tabiat bakımından» Τanrι’ın Oğlu ise, vaftiz olan da, vaftiz olduğu andan beri «lütuf yoluyla» Τanrι’ın oğlu olur. O andan itibaren semadaki Pederin çocuğudur ve bütün hayatı boyunca Pedere bir çocuk gibi yönelip, «Ey göklerdeki Pederimiz....» duasını seslenebilir. Bu özel imti*yaza yalnız vaftiz olanlar, yani İsa'nın vücudu olan Kilisenin bireyi olanlar sahiptirler. Doğru imanı olmayanlar ve vaftizsiz kalanlar buna sahip değildirler.

Bir gün Rab Havarilerini vaiz vermek ve hastaları ve cinli saralıları tedavi etmek için gönderdi. Havariler, Rabbin kendilerine verdiği lütuf ve güçle, bu işi başarıp sevinçle geri döndüler ve yaptıkları mucizeleri anlattılar. Rab onlara dedi ki: «Cinlerin size itaat ettiklerine o kadar sevinmeyin. Daha çok isimlerinizin gökte yazılmış olduğuna sevinin.» (Luka 10:20). İsa'nın vücudu olan Kilise ile bir vücut olmamız bize sonsuz bir sevinç vermelidir, çünkü bizim için bundan daha büyük takdis ve bereket yoktur. İsa'nın kutsal Vücudunun yani Kilisenin birer bireyiyiz. Böylece Tanrι’nın hükümdarlığında adımız yazılmıştır. Böylece HIRİSTİYAN oluyoruz ve bu adı alıp taşıyoruz. En BÜYÜK ADI almış oluyoruz. Bu önemsiz bir şey değildir. Rab’bimiz İsa Mesih’e minettar olup kendisine teşekkür edelim.
(Rahip Yuhanna Andonopoulos’un kitapιndan)



Tanrı vaftiz olma fırsatı olmayan kişileri cennetine ve kürsüsüne kabul edecek, korkmadan yaklaşınız bana diyecek

Ben Isa’nιn gelecekte söyliyecek sözlerini öyle kolay-kolay sizin gibi ağzιma alamiyorum, tam olarak Kιyamet’te bize ne diyeceğini bilemiyorum fakat O’nun merhametine dayanιyorum.

ama siz simgesel bir ritüel olan Rabbin sofrasından onu uzak tutacaksınız.

Farkιmιz bu kardeşim, Rabbin sofrasι simgesel bir ritüel değil, bir Sιrdιr.

Tanrının gerçekte yapmadığını simgesel olarak siz engelleyeceksiniz. Ne hakla?

Bakιn, 2000 yιldιr, bu olay, Isa’nιn kurduğu tek bir ve evrensel Kilisesi tarafιndan böyle yaşanmιştιr. Vaftiz olan komϋnyon alιr, vaftizsiz komϋnyon almaz. Anladιğιm kadar gϋnlerimizde Tϋrkiye’de bir sorun var: iman eden kardeşler vaftiz olamiyorlar. Galiba siz onun için mesjιnιzιn başιnnda “Yazınızın can alıcı noktalarına bakalım” diyorsunuz. Bu ϋzϋcϋ bir olay. Rab’be dua edelim bir çare bulunsun. Ama Iman eden kardeşleri anlamak, onlara yardιm etmek başka bir şey Isa’nιn ve havarilerin emirlerini çiğnemek “ben iman ettim diyen herkes ağzιnι açιp kinoniya’yi yutabilir” gibi ifadelerde bulunmak bambaşka bir şey! Kimseyi kιrmak, kimseyi dιşlamak hakkιmιz yok ve aynι zamanda Kilisenin geleneğini de yok etmek ve Kutsal Kitab’ι istediğimiz gibi yorumlama hakkιmιz da yok.


Belirttiğiniz gibi yeni israil topluluğu= Hristiyan demekse, Hristiyan olan yani mesihin takipçisi olan herkes Eski Fısıh bayramının yerini alan Rabbin sofrasına pekala yaklaşabilir.

mesihin takipçisi :1.vaftize hazιrlanan 2.Kilise vucutun bireyi olan yani vaftiz olmuş kişi.


Rab İsanın uğruna kanını akıttığı ve günahının bedelini ödediği herkes bu kanı simgeleyen o şarabı içme hakkına sahiptir.

Bir örnekle konuşayιm: hristiyanforum’a girmek herkesin hakkιdιr ama buraya yorum yapma hakkιYALNIZ ϋyelere ait!!!
Esen kalιn