Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi konusu
347 kez okundu,
3 kez cevaplandı. En son mesaj
datatip tarafından gönderildi.
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız
Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz
buraya tıklayarak hemen üye olunuz.
26-07-11, 22:46
datatip
Yine polemiklere daldım.
Öldürme ile canlılık kalmıyor olarak görüyoruz.Ama ruhu öldüremeyiz. öldürülemez.Ölseydi öbür dünya olmazdı.
Ruh ancak çözümlenir.Huzurumuz yada huzursuzluğumuz ruhdadır.
Bir böceği öldürebiliriz ama içimizde öldürme isteği kendi ruhumuzdadır.
Doğal zevkler ciddi ruhsal zedelenmeler sonucu bir kırılma noktası sonrası "sapkın olmuş zevk" halini alır.
Sevme isteği,sevmesine engel olunduğunda yada sevemiyeceğini düşündüğü bir neden sonrası yerini kaçma yada yok sayma,yok etme yada öldürme isteği gelir.
İşte doğal bir sevme isteğinin patolojik öldürme isteğine yol açmasına bir belirleme.
Bir böceği öldürerek onu incelemekten mahrum kalırız.Ve içimizdeki bir korkuyu böceğe lanse ettiğimizi anlıyamadan her böcek görüldüğünde onu öldürmek istiyeceğiz.Sorun ruhun kendisindedir.Ve öldürmenin tatmini olsaydı,bu kadarı yeter,doydum artık öldürmeyeceğim denirdi ama denmiyor.
Çözülmesi gereken ruhun kendisidir.Öldürülen bir böcek yada hayvan yada insan olabilir.Ama öldürmenin tatmini olmadığından buradan Tanrının hakkı olan bir şeye mudahale edemiyoruz diye bir çıkarımım bile olabiliyor yani Tanrı bizi nasıl yarattıysa biz oyuz.Bunun dışına çıktığımızda hiçbir zaman tatmini alamıyoruz.
Diğer bir deyimle "İçimizde, Tanrının verdiği hiçbir şeyi öldüremiyoruz." Ama bunu dışarıya öldürme isteği ile lanse ediyoruz.
Sonuçta hiçbirşeyi öldürmemeli kendi içimizden geçen şeyleri bile.
Sadece içimizi çözebiliriz ve ruhumuz dingin-sade-güzel-tatminkar olabilir.
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi
Yu.10: 14-15 Ben iyi çobanım. Benimkileri tanırım. Baba beni tanıdığı, ben de Baba'yı tanıdığım gibi, benimkiler de beni tanır.
FORUMA ÜYE OLUN! /
HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi
26-07-11, 23:46
Lamb of GOD
|
|
datatip
|
Yine polemiklere daldım.
Öldürme ile canlılık kalmıyor olarak görüyoruz.Ama ruhu öldüremeyiz. öldürülemez.Ölseydi öbür dünya olmazdı.
Ruh ancak çözümlenir.Huzurumuz yada huzursuzluğumuz ruhdadır.
Bir böceği öldürebiliriz ama içimizde öldürme isteği kendi ruhumuzdadır.
Doğal zevkler ciddi ruhsal zedelenmeler sonucu bir kırılma noktası sonrası "sapkın olmuş zevk" halini alır.
Sevme isteği,sevmesine engel olunduğunda yada sevemiyeceğini düşündüğü bir neden sonrası yerini kaçma yada yok sayma,yok etme yada öldürme isteği gelir.
İşte doğal bir sevme isteğinin patolojik öldürme isteğine yol açmasına bir belirleme.
Bir böceği öldürerek onu incelemekten mahrum kalırız.Ve içimizdeki bir korkuyu böceğe lanse ettiğimizi anlıyamadan her böcek görüldüğünde onu öldürmek istiyeceğiz.Sorun ruhun kendisindedir.Ve öldürmenin tatmini olsaydı,bu kadarı yeter,doydum artık öldürmeyeceğim denirdi ama denmiyor.
Çözülmesi gereken ruhun kendisidir.Öldürülen bir böcek yada hayvan yada insan olabilir.Ama öldürmenin tatmini olmadığından buradan Tanrının hakkı olan bir şeye mudahale edemiyoruz diye bir çıkarımım bile olabiliyor yani Tanrı bizi nasıl yarattıysa biz oyuz.Bunun dışına çıktığımızda hiçbir zaman tatmini alamıyoruz.
Diğer bir deyimle "İçimizde, Tanrının verdiği hiçbir şeyi öldüremiyoruz." Ama bunu dışarıya öldürme isteği ile lanse ediyoruz.
Sonuçta hiçbirşeyi öldürmemeli kendi içimizden geçen şeyleri bile.
Sadece içimizi çözebiliriz ve ruhumuz dingin-sade-güzel-tatminkar olabilir.
|
Çok güzel bir yazı,teşekkürler yazınız için.
Beden ve Ruh ayrı şeylerdir ve ayrı şeyleri ister.Beden dünyevi zevkleri(uyuşturucu,zina ve diğer sapıklıklar).Ruh ise sadece Tanrı Sevgi'si ister.İste olayda burada başlıyor.Bedenimiz şeytana Ruh'umuz Tanrı'ya çekiyor ve çoğu kişi bedeniyle birlikte şeytana gidiyor.Ama unuttukları bir şey var;beden çürüyecek ancak Ruh yok olmayacak.
Bu yüzden kısıtlı bedenimizi tatmin etmeyi bırakıp sonsuz Ruh'umuz Tanrı Sevgisinde coşturmaya çalışmalıyız.Tanrı'da bunu ister bizden.Ancak ne yazıkki insanlara dünyevi zevkler daha tatlı gelir(nedenini hiç bir zaman anlamadım).Oysa Ruh'ta sevgi ile bedende zevk hiç bir zaman kıyaslanamaz.Tanrı ve Ruh sonsuzdur ve bu yüzden bu büyük sevgide sonsuzdur.Ancak çürüyecek olan bir bedene özen gösteriyoruz.
Üstelik bunu ne yazıkki iyi bir şeymiş gibi gösteriyoruz.Uluslar olarak zina ediyoruz.Nasıl bir evlilikte zina(başkasıyla ilişki,sevgi ilişkiside olabilir)evlilik antlaşmasını geçersiz kılar,Tanrı ile olan sevgimizi dünyevi zevklere ve putlara çevirirsek ona karşı Zina etmiş oluruz.
Hezekiel 23:
1 RAB bana şöyle seslendi:2 İnsanoğlu, bir anneden doğma iki kadın vardı.
3 Gençliklerinde Mısır`da fahişelik ettiler. Memeleri orada okşandı, erdenliklerini orada yitirdiler.
4 Büyüğünün adı Ohola, küçüğünün Oholiva`ydı. Benim oldular; oğullar, kızlar doğurdular. Ohola Samiriye`dir, Oholiva da Yeruşalim.
5-6 Ohola benimken fahişelik etti. Oynaşları olan Asurlular`a gönül verdi. Hepsi de genç, yakışıklı, lacivertler kuşanmış savaşçılar, valiler, komutanlar, atlı askerlerdi.
7 Asurlular`ın en seçkin adamlarına fahişe olarak kendini verdi. Gönül verdiği bu kişilerin putlarına bağlanarak kendini kirletti.
8 Mısır`da başladığı fahişeliği bırakmadı. Gençken onunla yattılar, erdenliğini bozdular, şehvetlerini onun üzerine boşalttılar.
9 Bu nedenle onu oynaşlarının, gönül verdiği Asurlular`ın eline teslim ettim.
10 Çıplaklığını açtılar, oğullarını, kızlarını aldılar, onu kılıçla öldürdüler. Kendisine verilen cezadan ötürü kadınlar arasında adı kötüye çıktı.
11 Kızkardeşi Oholiva bunu gördü, ama şehveti ve fahişelikleri kızkardeşininkinden daha utanç vericiydi.
12 O da hepsi de genç, yakışıklı Asurlular`a -valilere, komutanlara, iyi donanmış savaşçılara, atlılara- gönül verdi.
13 Kendisini ne kadar kirlettiğini gördüm. İkisi de aynı yolu izlediler.
14-15 Oholiva fahişeliklerini giderek artırdı. Duvara oyulmuş insan resimlerini -bellerine kuşak, başlarına geniş sarık bağlamış kırmızı renkli Kildani* resimlerini- gördü. Hepsi kökeni Kildan ülkesine dayanan Babil subaylarına benziyordu.
16 Oholiva görür görmez onlara gönül verdi, Kildan ülkesine ulaklar gönderdi.
17 Bunun üzerine Babilliler onunla yatakta sevişmek üzere geldiler, zina ederek onu kirlettiler. Onu öyle kirlettiler ki, sonunda hepsinden tiksinip yüzünü çevirdi.
18 Fahişeliklerini sergileyip çıplaklığını açınca kızkardeşinden tiksinerek yüzümü çevirdiğim gibi, ondan da tiksinerek yüzümü çevirdim.
19 Gençliğinde Mısır`da yaptığı fahişelikleri anımsayarak, fahişeliğini daha da artırdı.
20 Erkeklik organları eşeğinkine, menileri aygırınkine benzeyen oynaşlarına gönül verdi.
21 Öyle ki, Mısır`da gençliğindeki şehvet düşkünlüğünü özledin. Memelerin orada okşanmış, erdenliğini orada yitirmiştin.
22 Bundan ötürü, ey Oholiva, Egemen RAB şöyle diyor: Tiksindiğin oynaşlarını sana karşı kışkırtacağım. Onları her yandan sana karşı ayaklandıracağım.
23 Babilliler`i, bütün Kildaniler`i, Pekotlular`ı, Şoalılar`ı, Koalılar`ı, onlarla birlikte bütün Asurlular`ı, yakışıklı gençleri -valileri, komutanları, subayları, ünlü adamları, atlıları- sana karşı ayaklandıracağım.
24 Silahlarla, savaş ve yük arabalarıyla, çok uluslu bir orduyla sana saldıracaklar. Seni her yandan büyük, küçük kalkanlarla, miğferlerle saracaklar. Cezalandırmaları için seni onların eline teslim edeceğim. Seni kendi kurallarına göre yargılayacaklar.
25 Öfkemi sana yönelteceğim, onların sana kızgınlıkla davranmalarını sağlayacağım. Burnunu, kulaklarını kesecekler. Sağ kalanları kılıçla öldürecekler. Oğullarını, kızlarını alacaklar, sağ kalanları ateş yakıp yok edecek.
26 Üzerindeki giysiyi soyacak, güzel mücevherlerini alacaklar.
27 Mısır`da yaptığın ahlaksızlıklara, fahişeliklere son vereceğim. Böyle şeylere özlem duymayacak, bir daha Mısır`ı anımsamayacaksın.
28 Egemen RAB şöyle diyor: Seni nefret ettiğin, tiksindiğin adamların eline teslim edeceğim.
29-30 Sana düşman gibi davranacak, emeğinin bütün ürününü alacaklar. Seni çırılçıplak bırakacaklar. Böylece utanç verici fahişeliklerin açığa çıkacak. Bütün bunlar şehvet düşkünlüğünden, fahişeliğin yüzünden başına geldi. Çünkü uluslarla fahişelik ettin, onların putlarıyla kendini kirlettin.
31 Kızkardeşinin yolunu izledin. Bu nedenle, sana onun kâsesinden* içireceğim.
32 Egemen RAB şöyle diyor: Kızkardeşinin kâsesinden içeceksin, O derin ve geniştir; Sana gülecek, seninle alay edecekler, Dopdolu bir kâse.
33 Sarhoş olacak, umutsuzluğa boğulacaksın, Kızkardeşin Samiriye`nin kâsesi Yıkım, perişanlık kâsesidir.
34 Ondan içecek, tüketeceksin; Parçalarını kemirecek Ve göğsünü paralayacaksın. Bunu ben söylüyorum diyor Egemen RAB.
35 Bundan ötürü Egemen RAB şöyle diyor: Madem beni unuttun, bana sırt çevirdin, sen de ahlaksızlığının, fahişeliğinin cezasını yükleneceksin.
36 RAB bana seslendi: “İnsanoğlu, Ohola`yla Oholiva`yı yargılayacak mısın? Öyleyse onlara iğrenç uygulamalarını bildir.
37 Çünkü fahişelik ettiler, kan döktüler. Putlarıyla fahişelik ettiler; bana doğurdukları çocukları yiyecek olarak putlarına sundular.
38-39 Bununla kalmayarak, şunları da yaptılar: Çocuklarını putlara sundukları gün tapınağımı kirlettiler, Şabat* günlerimi hiçe saydılar. Aynı gün tapınağıma girip onu kirlettiler. İşte tapınağımda bunları yaptılar.
40 Siz iki kızkardeş uzaklarda yaşayan adamların gelmesi için ulaklar gönderdiniz. Adamlar gelince, onlar için yıkanıp gözlerinize sürme çektiniz, mücevherlerinizi taktınız.
41 Şık bir divanın üzerine oturdunuz, önüne bir sofra kurup üzerine buhurumu, zeytinyağımı koydunuz.
42 Kaygısız kalabalığın sesi yankılandı çevresinde. Düzeysiz bir yığın kalabalıkla birlikte çölden Sabalılar getirildi. İki kızkardeşin koluna bilezikler taktılar, başlarına güzel bir taç koydular.
43 Fahişelikten yıpranmış kadın için, `Bırakın, fahişe olarak kullansınlar onu. Çünkü öyledir dedim.
44 Onunla yattılar. Fahişeye gider gibi, bu iki ahlaksız kadının -Ohola`yla Oholiva`nın- yanına gittiler.
45 Ama doğru adamlar zina eden, kan döken kadınlara verilen cezayla onları cezalandıracaklar. Çünkü bu iki kadın fahişelik ettiler, elleri kanlıdır.
46 Egemen RAB şöyle diyor: Onları dehşete düşürecek, mallarını yağmalayacak bir kalabalık salacağım üzerlerine.
47 Onları taşa tutacak, kılıçlarıyla parçalayacaklar; oğullarını, kızlarını öldürecek, evlerini ateşe verecekler.
48 Ülkede ahlaksızlığa son vereceğim. Öyle ki, bütün kadınlar için bir uyarı olsun bu, sizin yaptığınız ahlaksızlığı yapmasınlar.
49 Yaptığınız fahişeliklerin karşılığını ödeyecek, putlara tapınarak işlediğiniz günahların cezasını çekeceksiniz. Böylece benim Egemen RAB olduğumu anlayacaksınız.”
İşte burada Ulusların zinası vardır.Uluslar Tanrı'mız Rab'be karşı Zina işlediler.
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi
FORUMA ÜYE OLUN! /
HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi
26-07-11, 23:51
yuhannapolikarp
Değerli kardeşim,
ruhum ölüm derecesinde kederli iken okudum bu mesajı. Çok sevdiğim bir yakınım ile yollarımız ayrıldı. Bir daha görüşmeyeceğiz. O artık anılarımda kaldı. Sanki ölüm gibi.
Sözlerin ise içime su serpti. Bu samimi ve derin paylaşımın için teşekkürler.
Yuhanna Polikarp
|
|
datatip
|
Yine polemiklere daldım.
Öldürme ile canlılık kalmıyor olarak görüyoruz.Ama ruhu öldüremeyiz. öldürülemez.Ölseydi öbür dünya olmazdı.
Ruh ancak çözümlenir.Huzurumuz yada huzursuzluğumuz ruhdadır.
Bir böceği öldürebiliriz ama içimizde öldürme isteği kendi ruhumuzdadır.
Doğal zevkler ciddi ruhsal zedelenmeler sonucu bir kırılma noktası sonrası "sapkın olmuş zevk" halini alır.
Sevme isteği,sevmesine engel olunduğunda yada sevemiyeceğini düşündüğü bir neden sonrası yerini kaçma yada yok sayma,yok etme yada öldürme isteği gelir.
İşte doğal bir sevme isteğinin patolojik öldürme isteğine yol açmasına bir belirleme.
Bir böceği öldürerek onu incelemekten mahrum kalırız.Ve içimizdeki bir korkuyu böceğe lanse ettiğimizi anlıyamadan her böcek görüldüğünde onu öldürmek istiyeceğiz.Sorun ruhun kendisindedir.Ve öldürmenin tatmini olsaydı,bu kadarı yeter,doydum artık öldürmeyeceğim denirdi ama denmiyor.
Çözülmesi gereken ruhun kendisidir.Öldürülen bir böcek yada hayvan yada insan olabilir.Ama öldürmenin tatmini olmadığından buradan Tanrının hakkı olan bir şeye mudahale edemiyoruz diye bir çıkarımım bile olabiliyor yani Tanrı bizi nasıl yarattıysa biz oyuz.Bunun dışına çıktığımızda hiçbir zaman tatmini alamıyoruz.
Diğer bir deyimle "İçimizde, Tanrının verdiği hiçbir şeyi öldüremiyoruz." Ama bunu dışarıya öldürme isteği ile lanse ediyoruz.
Sonuçta hiçbirşeyi öldürmemeli kendi içimizden geçen şeyleri bile.
Sadece içimizi çözebiliriz ve ruhumuz dingin-sade-güzel-tatminkar olabilir.
|
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi
"Birbirinize sevginiz olursa, herkes bununla benim öğrencilerim olduğunuzu anlayacaktır". Yuh. 13:35
FORUMA ÜYE OLUN! /
HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi
27-07-11, 16:12
datatip
Yazdığımın beğenilmesi,bir işe yaradığını duymak beni memnun ediyor.Ben sizlere teşekkür ederim.
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi
Yu.10: 14-15 Ben iyi çobanım. Benimkileri tanırım. Baba beni tanıdığı, ben de Baba'yı tanıdığım gibi, benimkiler de beni tanır.
FORUMA ÜYE OLUN! /
HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi
Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz
buraya tıklayarak hemen üye olunuz.
Türkçe olarak, Türkiye
Hristiyanlık İncil Yahşuah YHVH Tanrı Allah Üçlü Birlik Kuran Muhammed İslamiyet RAB İsa Mesih Hristiyan Katoliklik Ortodoksluk Protestanlık Kutsal Kitap Meryem Ana Kilise Baba Oğul Kutsal Ruh vaftiz iman dua ibadet inanç ruhsal papaz rahip peder papa patrik pastör presbiter katolik ortodoks protestan anglikan luteryen presbiteryen
Hristiyan olmak,
Türkler, Kürtler, Süryaniler, Asuriler, Keldaniler, Rumlar, Ermeniler,
Hristiyanlık ve
İncil ile ilgilenenler için bilgiler, chat,
sohbet,
bedava incil
| HRİSTİYAN FORUM
> Serbest Kürsü
: Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi konusu 347 kez okundu, 3 kez cevaplandı. En son mesaj datatip tarafından gönderildi. Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi Yine polemiklere daldım. Öldürme ile canlılık kalmıyor olarak görüyoruz.Ama ruhu öldüremeyiz. öldürülemez.Ölseydi öbür dünya olmazdı. Ruh ancak çözümlenir.Huzurumuz yada huzursuzluğumuz ruhdadır. Bir böceği öldürebiliriz ama içimizde öldürme isteği kendi ruhumuzdadır. Doğal zevkler ciddi ruhsal zedelenmeler sonucu bir kırılma noktası sonrası "sapkın olmuş zevk" halini alır. Sevme isteği,sevmesine engel olunduğunda yada sevemiyeceğini düşündüğü bir neden sonrası yerini kaçma yada yok sayma,yok etme yada öldürme isteği gelir. İşte doğal bir sevme isteğinin patolojik öldürme isteğine yol açmasına bir belirleme. Bir böceği öldürerek onu incelemekten mahrum kalırız.Ve içimizdeki bir korkuyu böceğe lanse ettiğimizi anlıyamadan her böcek görüldüğünde onu öldürmek istiyeceğiz.Sorun ruhun... Öldürmemek üzerine. Bir canlıyı yada içimizdeki hiçbir şeyi
