Benim yerime O öldü (Hayat için hayat), Hristiyanlık İncil İsa

Benim yerime O öldü (Hayat için hayat) konusu 482 kez okundu, 1 kez cevaplandı. En son mesaj NCyril tarafından gönderildi.

Benim yerime O öldü (Hayat için hayat) konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olunuz.

Benim yerime O öldü (Hayat için hayat) hristiyanlık incil isa tevrat zebur

09-05-09, 22:06

moderator7

Benim yerime O öldü (hayat için hayat)

Sevgili okuyucular! Sizlere yıllarca önce yasanmıs, insana garip bir heyecan ve saskınlık veren bir olayı anlatmak istiyorum: Yıllarca önce doğu ülkelerinin birinde, karakterleri birbirinden tamamen değisik olan iki erkek kardes yasardı. Genç olanı, sabahın erken saatlerinden aksamın geç saatlerine kadar içki içip, her çesit günahı isler, günahını terketmek için de kalbinde en ufak bir arzu hissetmez, kısaca, kötü, düsük, sefil bir hayat yasamaya devam ederdi. Ağabeyi ise onun aksine, Tanrı’dan korkan, alçakgönüllü, iyilik sever, kutsal bir hayat yasamak için kendisini hakikî ve yorulmaz bir imanla Tanrı’ya terketmis, dünyanın günahlarından uzak kalan bir adamdı. O, kardesinin bu sefil hayatına kederlenir, göz yasları içinde ona yalvararak bu kötü hayatından vazgeçmesini söylüyorsa da, kardesi onun yalvarıslarını ve sözlerini ciddiye almaz, bilâkis kendini bedenen ve ruhen yıpratmağa devam ederdi. Hemen her gün bu kötü hayatı gece yarılarına kadar yasar ve ağabeyinin kendisi için Tanrı’ya candan dua ve rica ederek bekleyisi ile eğlenirdi. Yine bir gece ağabey evde yalnız, kardesinin eve dönmesini beklerken evin kapısının siddetle çalındığını duyar. Hemenkosup kapıyı açar. Kapıyı açması ile kardesinin içeriye girmesi bir olur. Kardesi, korkudan benzi sararmıs,
titreyerek, elbiseleri kan içinde... Ağabeyine: “Beni kurtar! – Beni sakla! – Beni takip ediyorlar, ben bir adam öldürdüm, kana bak, burada onun kanları!...” der.
Ağabey, onu kimsenin bulamayacağı sekilde nasıl saklamalı? Diye düsünür. Kardesine karsı olan sevgisi sonsuzdur. Daha fazla vakit kaybetmeksizin, Ağabey, kardesinin kanlı elbiselerini alıp giyer, kendi elbiselerini ona giydirir ve onu bir yan odaya kilitler. Biraz sonra polisler içeriye girerler. Aralarında “Tamam, bu evdir, bizim tahmin ettiğimiz gibi” diyerek, büyük kardese doğru gider, yüzüne ve kanlı elbiselerine sertçe bakarlar. Biri ona sorar: “Katil sen misin?” O cevap vermez. Sabırsız bir polis, bir diğerine: “Neden soruyorsun, görmüyor musun, elbiseleri kan içinde! Hadi, onu götürelim” der. Daha sonra onun ellerini bağlayıp, karanlık yollardan geçirerek uzak bir yere götürür, cezaevinde bir hücreye koyarlar. O günü takip eden sabah onu sorguya çekmek için tekrar gelirler. Fakat o kendini savunmaz, sadece “Bu suçtan dolayı öleceğimi biliyorum.,” der. Bir kaç gün sonra onu adliyeye götürür, hâkimin karsısına çıkarırlar. Hâkim onun lekeli elbisesine bakarak, “Baska delillere ihtiyaç yok, olay açıkça görülüyor” der.
Hâkim sanığa sorar:
“Avukatın var mı?”
“Hayır.”
“Kendini müdafaa etmek istemiyor musun?”
Sanık kuvvetli, kendinden emin bir sesle “Hayır, istemiyorum” cevabını verir ve gözlerindeki suçsuzluğu anlamamaları için basını onlardan çevirir Yargılama çabuk biter ve onu ölüm cezasına çarptırırlar. İnfaz gününün arifesinde, hiç beklemedikleri halde hükümlü konusmak ister. Cezaevi müdürünün kendisine kadar gelmesini rica eder. Müdür onun hücresine girince, hükümlü: “Ölüme yakın bir insanın son ricasını yerine getirmek, iyilik etmek ister misiniz? Lütfen bana kâğıt ve kalem veriniz. Bir mektup yazayim ve onu yapıstırıp mühürliyeyim. Bu mektubu açmıyacağınıza ve ölümümden sonra istediğim adrese yollayacağınıza, Tanrı’nın huzurunda söz verir misiniz? Emin olun, bu isteğimin kötü bir niyetle ilgisi yoktur. Yarın benim ruhum Tanrı’nın huzuruna çıkacak. Asla son saatlerimde yalan söylemen,” der.
Müdür, hükümlünün yüzüne süzen gözlerle dikkatle bakar. Öyle sessiz, sakin hali vardır ki, gözleri nur gibi parlamaktadır. Müdür onun isteklerinin getirilmesini sağlarken, içinin rahat olmasını, isteğinin yerine getirileceğini söyler ve mektub bittiğinde alınması için emir verir.
Bir gece geçer; öyle bir gece ki, bazıları için sakin, bazıları için ıstıraplı, çokları için günahlı, hükümlü için ise uykusuz bir gece, fakat huzur dolu bir gece. O, sonsuzluğun esiğinde, baska bir dünyayı seyrediyormus gibi diz çökmüstür. Sabah yeni bir gün doğar. Đnsanlar her günkü gibi yine islerine giderler, onu ölüme götürecek olanlar da isbasındaydı. Yalnız bir saat geçer ve infaz isi biter. Aradan kısa bir zaman geçer, mektubu bir memurla iki kardesin evine gönderirler. Konkudan yüzünün rengi kaçmıs heyecanlı genç bir adam kapıyı açar ve mektubu alır. Mektup sanki yanlıslıkla gelmis gibi, saskın, sert bakıslarla uzun zaman ona bakar. Nihayet mührü açar ve okur... Istırapla inler... Hızla kapıya, tekrar odaya, bir çılgın gibi gider, gelir. Bütün vücudu titrer ve yüksek sesle feryat eder. Bu mektupta yazılan neydi? Aslında çok değil, yalnız bir kaç kelime:
“Yarın, senin elbiselerinle senin için öleceğim, sen benim elbiselerimle beni hatırlayarak doğru ve kutsal
bir hayat yasa! Ama hiç unutma Tanrıoğlu Đsa Mesih senin kurtulusun için kendi canını verirken çok
daha büyük bir is yaptı.” Ağabeyin...
“Senin için ölüyorum!” Bu kelimeler Tanrısız bir hayat yasayan genci kalbinin derinliklerine kadar
kederlendirir. Korku ve günahın taslastırdığı kalb sanki simdi yeniden uyanmıstı. Ağabeyinin yazdığı
cümleyi tekrarlar. “Senin için ölüyorum.” Yükses sesle: “Belki de daha ölmemistir”!...
Hızla ağabeyini kurtarmak için evden çıkarak cezaevine kosar. Orada onu durdururlar. O, ısrarla müdürü görmek istediğini söyler. Onun yalvarmalarına dayanamaz, müdürün yanına götürürler. “Ben senin için ölüyorum,” cümlesini okuyunca müdür, dehsetle ürperir, ölenin ricasını, sağlam, sakin bakıslarını hatırlar. Bir müddet yerinden kalkamaz. Sonra büyük bir heyecanla mektubu hâkime götürür. Hâkim de onu okur ve esas suçluyu sorguya çekmeğe baslar. O, hepsini, geçmis hayatını, yaptığı cinayeti, kaçısını ve alçakça sususunu anlatır.
“Beni öldürün! Ölümü ben haketti.” diye bağırır. Ama onun isteği yerine getirilmez. Çünkü ölenin söylediği, “Ben senin için ölüyorum” sözü hâkime çok kutsal bir söz tesiri yapar. Bu suç için bir ceza verilmis ve yerine getirilmisti. Bu kurban geçersiz olamazdı ve adaleti fazlasıyla yerine getirmisti. Hâkim fevkalâde bir sempati ile ona bakar, O ne büyük bir sevgiyle sevilmisti! Onu hapsetmeyi ve ölüme mahkûm etmeyi uygun bulmaz. Çünkü, ağabeyi onun günahı için hayatını vermisti.
Genç adam, mektup elinde, affedilmis olarak, evine döner. Matemi ona tövbe etmesi gerektiğini gösterir. Tamamen pisman olmus bir yürekle ağlayarak Tanrı’ya yalvarır: “Ya Rab! Beni günahımla öldürme! Günahlarım için ağabeyim öldü. Sevgili Oğlun Mesih uğruna günahlarımı affet, çünkü Rab Mesih günahkarlar için öldü .Beni günahın egemenliğinden kurtar; günah bana egemen olmasın. Günaha karsı koymam için bana sabır ve kuvvet ver. Beni, benim için ölenin elbiselerini giymeye lâyık kıl. Onları bütün lekelerden sakınmam için bana yardım et. Rab Mesih bundan böyle sana ait olmak istiyorum. Benim uğruma ölümün bosa gitmesin”
O günden sonra okadar değisir ki, arkadasları onu tanıyamazlar. Cana yakın ve sevgiyle dolu olmasına rağmen, sanki onların arasında bir yabancı gibidir. Baslangıçta, eski arkadasları onu tekrar önceki yasayısına döndürmek isterlerse de o, herkese tatlılıkla su kesin cevabı verir: “Bu elbiselerle gelemem; çünkü Ağabeyim asla öyle yerlere gitmezdi.” Arkadasarı yavas yavas bütün uğrasmalarının bosa gittiğini görür ve onun canını sıkmaktan vazgeçerler. Bazıları onu tamamen terkeder, bazıları ise samimiyet ve hürmetle giydiği elbiselere bakarak günahsız hayatını seyretmekle kalmayıp, onlar da onun bu temiz hayatına katılırlar. Yılları çok çalısmakla geçer ve onun gayretleri Tanrı’nın önünde çok bol mânevi meyva verir. Yıllar sonra Tanrı, onuda yanına alarak iki kardesin sonsuzlar boyu beraber kalmalarını sağlar. Artık iki kardesin sonsuzlukta daima beraber kalmak için birlesecekleri an gelmistir. Küçük kardes ölünce, kendi isteği üzerine, ağabeyinin elbiselerini ona giydirip mezara tasırlar. Bunun derin mânasını öğrenen tanıdıkları, bu olayı asla unutamazlar.
Böyle, canını bile vermekten çekinmeyen bir insanın fedakarlığını ve sevgisini okuyunca heyecanlanıyoruz. Tanrı Oğlu Rab Mesih İsa, hikayemizde canını kardesi için veren bu kisiden çok daha büyük ve anlamlı bir is yapmıstır.

Sevgili okuyucu bu sizin için de harika bir müjdedir. Mutlaka sizin de hayatınızda istemediğiniz
olaylar olmustur. Ama bu gün Rab Mesih sizin de günahlarınızdan pismanlık duymanızı istiyor ve size seslenerek: “Senin için ben öldüm, sen yasamalısın; Senin tüm günahlarını denizin derinliklerine atmak istiyorum” diyor.
Mesih’in sizin uğrunuza ölümü bosa gitmesin. Çünkü ” Senin gibi suçları silen, Kendi halkından geride kalanların isyanlarını bağıslayan baska tanrı var mı? (Mıka 7:18)
Bunun için Tanrı’ya karsı direnmeyin! Bu Müjde’yi pismanlık ve tövbeyle, sizin kurtulusunuz için canını feda eden Mesih’in önünde eğilerek kabul edin. “İşte, dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu!“ (Yuhanna 1:29). Sizin günahlarınızı da ancak O kaldırabilir. Çünkü bizim hakkettiğimiz cezayı gönüllü olarak O yüklendi. “RAB diyor ki, ‹‹Gelin, simdi davamızı görelim. Günahlarınız sizi kana boyamıs bile olsa kar gibi ak pak olacaksınız. Elleriniz kırmız böceği gibi kızıl olsa da yapağı gibi bembeyaz olacak...” (Yesaya 1:18).
Tanrı’nın bu çağrısını ciddiye alın. Zira, hiç kimse günahla dolu bir hayatı kabul edip Tanrı’nın merhametinden yoksun kalmak istemez.
O’na her an gelip içten bir pismanlık ve duayla af dileyebiliriz:
“Rab Mesih Đsa benim için canını feda ettin, bu ölümün bosa girmesin; Benim yerime acı çekip öldüğün için
sana tesekkür ediyorum. Çünkü suçlu bendim ve ölümü de hak eden bendim. Lütfen beni affet ve kanınla beni
yıkayıp temiz kıl. Herseyimle sana ait olmak ve senin için yasamak istiyorum. Amin.”
Alıntıdır.

Benim yerime O öldü (Hayat için hayat)

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

10-05-09, 11:41

NCyril

gerçekten çok güzel. ama bazı insanlar nankörlük yapmayı tercih ediyor.

Benim yerime O öldü (Hayat için hayat)

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

Benim yerime O öldü (Hayat için hayat) konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olunuz.