Başlangıç Tarihi - Sayfa 3

Modern uygulama

Aslında bütün bu gerçekler, Mesih İsa'da bir bütünlük oluşturmaktadır. Yani İsrail'in üç önemli kurumu olan Kahinlik, Peygamberlik ve Krallık ünvan ve görevini önceden bildirildiği gibi üzerinde bulunduran Tanrı Sözü, Tanrı Oğlu Mesih İsa, insanın kaybettiği cennete dönüşü için en son ve kesin yoludur. Mesih İsa'nın sağladığı kurtarış cennete dönüşün dosdoğru anahtırıdır.

Yeryüzünde Tanrısal hizmette Mesih İsa, onların yaptıklarının tam tersini yaptı. Yani Adem ve Havva böylesi bir kurtarış ve lütufta başarısız oldular. Cenneti yitirdiler. İnsan, günahla dünyasını kaybetme durumunda, çevresini mahvediyor. Aslında bunu ancak Musa'nın yasası ile verilen vaat doğrultusunda, Tanrısal lütufla kendisine yeniden bir cennet vaat ediliyor. Tanrı, insanı isyanına karşın o durumda başı boş bırakmıyor.

Romalılar 5:14'ü ve 5:18-19'u okuyalım.

Adem - İsa
Antlaşma - Antlaşma
Temsilci - Temsilci
Adem'deki herkes - İsa'daki herkes
Ölüm - Yaşam

Mesih İsa'ya itaatle yaşam süren kişi, Tanrısal bahçeye - cennete kavuşacaktır.

Mesih İsa'nın Matta bölümünde anlatıldığı gibi ( 4:1-11 ) çöldeki sınanması ile İsrail'in çöldeki durumu arasında tam aynılık vardır.

Mesih İsa, çölde sınanmıştır. - İsrail, çölde sınanmıştır.
Çölde, kırk gün sınanmıştır. - Çölde kırk yıl sınanmıştır.
Aç kalmıştır. - Aç kalmıştır.

Bu deneme sırasında kullanılan ayetler de, aynı konuya ilişkin ayetlerdir.

Matta 4:4,7,10 - Yasanın Tekrarı 8:3, 6:13, 16

Mesih İsa'nın denenmesi, aslında Musa'nın İsrail'e olan mesajı ile alakalıdır.
Adem ve İsrail, ne yazık ki, Tanrı ile yürüyüşlerinde başarılı olamamışlardır. Ama Tanrı Sözü, sonunda bedende Mesih İsa'da kurtarış sunarak, Tanrı Oğlu olarak, başarıya ulaşmıştır. Bizim de Tanrı ile yürüyüşümüzde, Mesih İsa'daki kurtarışı gönenerek kullar değil; Tanrı evlatları olarak Mesih'te kurtarışta insanın kaybettiği sonsuzluğa, Tanrısal cennete ulaşmamız vaatler üzerine söz konusu olabilecektir ( Luka 23:43 ).

Bunun sürekliğinin sağlanması, nasıl olabilecektir ?
Süreklilik için Pavlus 2. Kor. 11:3'de açıklamada bulunmaktadır. Tanrı Müjdesini, hiçbir biçimde esasında koparıp ayırmamak şartı ile tam itaatle devam şarttır. Yani tam bir bağlılık ve itaat. İmanlılar itaatsizliğe karşı, yanlış müjde benzerleri ardında koşmamaları için uyarılmaktadırlar.

Yakup 1:12-15'de aynı konu üzerinde belirgin ifadeler kullanılmıştır.

Musa, İsrail'in sadakatsizliğinin sonucunun ağır olacağını, Tanrı halkına açık olarak duyurmuştur.

Romalılar 16:20, Yaratılış 3:15'de söylenilenin sonunda yerine gelmesi gerçeğini vurgulamaktadır. Yani Mesih İsa, kadından doğan, gerçekten şeytanın başını ezecek olan tek ve beklenilen kişi ve kurtarıcıdır. Aynı şekilde bu Vahiy 2:7'de Mesih İsa'nın ikinci gelişiyle tam olarak krallığın yerli yerine oturması ile tam gerçekleşecek bir durumdur.

Kısacası Kutsal Kitap'ın başından sonuna dek, tam bir müjde , Tanrı vaadi ve antlaşması doğrultusunda devam etmekte ve denilen her şey, yerine gelmektedir.

Musa, halkına kurtuluş yolunu gösterirken; bu yolun yalnız itaatten ve tam bir bağlılık ve de sadakatten geçtiğini söylemiş. Bu itaatin sonunda, şeytanın başını ezecek olan kadından doğan kişiye olacak olan tam iman ve itaatle vaat edilen sonsuzluk cenneti ile noktalacağını müjdelemişti. Böylelikle isyanla kaybedilen Aden'le ölümü tadan insanlık, Mesih'le sonsuz yaşamı tadacaktır.

Rab'bin sevgi ve ışığının sarmalında kalınız.

YHVH, sizi lütfu ile korusun.

Dünyayı kazansan neye yarar ?

Ben Yaratılış la bilimin uyuşmadığını ileri sürenler gördüm. Ve Yaratılış'ın bazı bilimsel verilerle çeliştiğini söyleyen kitaplar var. Mesela Yaratılış'ta 16. ayet ''Tanrı büyüğü gündüze, küçüğü geceye egemen olacak iki büyük ışığı ve yıldızları yarattı.'' der. Ama güneş dünyadan daha önce vardı yani bilime göre. Ve bilime göre ilk canlı hayat denizde oluştu, ama yaratılışta bu böyle değildir. Yaratılışta 12. ayette ''Yeryüzü bitkiler, türüne göre tohum veren otlar ve tohumu meyvesinde bulunan meyve ağaçları yetiştirdi. Tanrı bunun iyi olduğunu gördü.'' der ve 20. ayette yani daha sonrasında ''Tanrı, "Sular canlı yaratıklarla dolup taşsın, yeryüzünün üzerinde, gökte kuşlar uçuşsun" diye buyurdu.'' der. Yani ilk canlı yaşam denizde başlamamıştır. Burda çelişkili bi durum var. Kutsal Kitap dünyanın yaratılışından, Adem'den bize gelinceye kadar 10 15 bin seneden bahseder. Ama bilim dünyanın yaşını 4.5 milyar yıl olarak veriyor. Kafamı karıştırıyorlar bazen. Bu duruma bir açıklık getirmenizi rica ediyorum.

Sayın harutyun, size yanıt vermeden önce şunu söylemeliyim. Forumda iki gün önce yazmayacağımı ifade etmiştim. Bazıları ( Bunlar inanlı olduğunu savunan kişler, Rab'de üzülüyorum. Buraya gelen yazıların bazıları ve de bana ulaşanlar, benim yüreğimi Rab'de yaralıyor. Ben, kendimi insanlara yaranmak için yazı yazmıyorum ya da mensup olduğum kilisedeki kişilere yaranmak için yazı yazmadım. Ne burada ne de başka bir forumda ! Ereğim, sadece Yaradan'ı tanıtmak ve O'nda gerçeği gösterebilmektir. O'nun haricinde kimseden korkum yok. )

Zaman, insana aittir.Zaman olgusunun yaratılması ve ölçümler yapılması, insana özgüdür. Yıllara bakmamanızı öneririm. Evrenin yaratılışı, Kutsak Kitap'a uygundur. Rab'de umarım ki; yazınızı yalnış anlamamışımdır. " Aden ", dünyadaydı. " Vahiy" e bakarsak; yeni cennet, yine burada yaratılacaktır.

Dünyanın oluşumunda bütün yerkabuğunun tek olduğu görülmektedir. Bu, hem Kutsal Kitap ve hem de bilimsel olarak gerçek olduğu görülmektedir. Yerkabuğu, bir portakalın kabuğu gibidir. Şu anda magmaya uzanan bir özellik vardır. Suların, canlıların oluşması neye göredir ? denirse. Evrendeki gelişim ve de evrimi, Kutsal Kitap'tan farklı saymayalım. Kutsal Kitap'ı, lütfen , dikkatle inceleyelim. Oluşan olguları, kendi zamanımıza göre değerlendirmeyelim. Yoksa yanılırız!

Zaman olgusu, çok önemlidir. Kutsal Kitap'taki söylenenlerle; dünyada insanların yaşadıkları arasında ve zaman açısından bir çelişki yoktur. Zira dünya ve evren canlıdır. Daima hareket halindedir. Bunu da sağlayan Tanrı'dır. Son bir şey daha söyleyeceğim ( Şimdilik, özellikle özür dilerim ki; rahatsızım. Bazı yara bantlarımın değiştirilmesi gerekiyor. ), Kutsal Kitap, çok önemlidir ve de okunmasını Rab'de dilerim. Kendinize Rab'de iyi bakınız.

Rab'bin sevgi ve ışığı sizinle olsun.

Dünyayı kazansan neye yarar ?

Şiddet dünyası ( Yaratılış 4:1- 6:8 )

Dünyaya baktığımız zaman; her tarafta bir ızdırap, bir eziyet görüyoruz. İnsanlar, hem kendilerine, hem birbirlerine, hem de çevrelerine çok zarar veriyorlar. İnsanların bu şiddete yönelik hareketlerini, aslında küçük yaşlarında bile görmemiz mümkündür. Örneğin, bazı çocukların, bazı küçük hayvanlara zarar vermek istemeleri, kıskanarak arkadaş ya da kardeşlerine zarar vermeleri de; buna güzel bir örnektir. Bütün bunların dışında; savaşlar, öldürmeler, inanılmaz cinayetler, hep tüylerimizi diken diken eder. Üstüne üstlük bütün bunlara bir de, doğal afetler ve bu afetlerin getirdiği ıstıraplar eklenir. Ama özellikle konumuz dünyanın acılarına genel anlamda dikkatimizi toplamaktan ziyade, şiddet konusuna dikkatimizi vermektir.

Literal yapı

Musa'nın Yaratılış 4:1-6 ile 6-8 arasında, özellikle İsrail halkına bu tabloyu insanın , samimiyetle Tanrı'ya itaat etmeyen insanın şiddete ne denli eğilimli olduğunu göstermek amacı ile kaleme almıştır. Bu bölümü, kendi içinde, ikiye ayırabiliriz. Aslında bu, doğal olarak da öyle olmaktadır.
Bu bölümler şunlardır:
1. Erken dönem şiddet ve insana sunulan umut ( 4:1 - 5:32 )
2. Daha geç dönem şiddet ve insana sunulan umut ( 6:1-8 )

1. Erken dönem şiddet ve insana sunulan umut ( 4:1 - 5:32 ) : Musa, bu konuyu irdelemek için her iki bölümde de, aslında, birbirine paralel iki öykü ve iki soydan bahsetmektedir. Şimdi öncelikle erken dönem şiddet ve insana sunulan umut bölümündeki bu paralel anlatımlara bakalım: Yaratılış kitabı 4:1-16'da bir öykü anlatılmaktadır ve sonra 4:25,26'da, bir başka öykü, aynı konuyu irdelemek için bir paralel öykü olarak sunulmaktadır. Anlatımda iki ayrı soyun ele alınması da; iki ayrı paralel soy örneklemesi ile yine anlatılmak istenileni irdelemek maksatlıdır. Bu soy anlatımları da, Yaratılış 4:17-24 ve 5:1-32'de geçmektedir.

1. Öykü : Burada Musa, Kain'in günahını anlatmakla başlamaktadır. Bu öykü, Yaratılış 4:1-16 arasında yer almaktadır. Öykü, adeta beş basamaktan oluşmaktadır: a- Kardeşlerin birlikteliklerinden bahsedilmektedir. b- Sunular arsındaki fark dile getirilmektedir. c- Reddediliş, Kain'i kardeşini öldürmeye iter. d- Lanetle birlikte bir yandan da; Tanrı koruması başlar. e- Kain, yapayalnız kalır.

2. Öykü : Bu öyküde ise Musa'nın Şit'in doğruluğunu anlatmakta olduğunu görürüz. İkinci öykü ise 4:25, 26 arasında geçiyor. Şit'in doğruluğunu görüyoruz. Burada da, yine öykünün basamak basamak gelişimini görmemiz mümkündür. a- Havva'nın Şit'i doğurması. b- Şit'in oğlu Enoş'un doğması. c- Ailenin karakteri ( Tanrı'ya yakaran olmaları ). Anlatılan bu iki öykü arasında bir paralellik söz konusudur. Kain'in kötülüğü ve sonunda yalnız kalması ve de Habil'in iyiliği ve sonunda soyunun sürmesi anlatımları paralel bir görünüm oluşturmaktadır. Buradan soy anlatımlarındaki paralelliği görmeye geçebiliriz.
1. Soy üzerine anlatım : Bu anlatım, Yaratılış 4:17-24'de geçmektedir. Bu bölümde günahlı olan Kain'in soyunun da, aynı şekilde, günah içinde devam ettiği vurgulanmaktadır. İlk örnek 4:17-24'de geçiyor. Kain'in günahlı olarak ürettiği soyundan bahsediliyor.
2. Soy üzerine anlatım: İkinci soy ise, Şit'in soyu olarak ne denli doğru bir soy olarak geliştiğini görüyoruz ( 5:1-32 ). Her iki soy anlatımında da; Hanok ve iki ayrı Hanok ve Lamek'in isminden iki kez bahsedildiğini görüyoruz. Aslında burada, iki ayrı Hanok ve iki ayrı Lamek'den bahsedildiğini, ancak, dikkatli bir okuyuştan sonra görebiliyoruz. Yaratılış kitabı 4:17'de, Kain soyundan olan Hanok'u okuyoruz. Yaratılış 5:21-23'deki Mahalel'in oğlu Hanok'tan bahsediliyor. Kayin'in oğlu Hanok, kötü bir soy oluştururken; Mahalel'in oğlu Hanok'un Tanrı'ya bağlı bir yaşam sürüp Tanrı'ya gittiği söyleniyor. Yine Kain soyu anlatılırken; Metuşael oğlu Lamek'den bahsedilirken ki; bu kişi de, yine Kain soyu olarak kötü bir örnek olarak veriliyor. Diğer tarafta Metuşelah oğlu Lamek'den bahsediliyor ki; bu, Habil'in yerine Havva'ya bağışlanmış olan ve bu nedenle Şit adını alan Tanrı'ya itaat eden soyun temsilciliğini yapıyor ve de Nuh'un babası oluyor. Buradaki bu paralel anlatımında, aslında harika bir biçimde amaçlı olarak; yani İsrail'e ve tabi sonra da bize çok önemli bir mesaj vermeyi amaçlamak için yazıldığını görüyoruz. Burada Kain soyundan gelen Hanok ve Lamek'in sonlarının, aslında Kain gibi mahvolmak, yalnız kalmak, itilmek şeklinde olduğu vurgulanıyor. Oysa Şit'in soyundan gelen Hanok ve Lamek'in ise; bereketler içinde soy sürdürdüklerini ve hatta Tanrı'nın kurtarışının Nuh'ta gelmesine aynı soy üzerinde yol açıldığını görüyoruz.

YHVH, sizi lütfu ile korusun.

Dünyayı kazansan neye yarar ?

Bu forumda senin gibi bilge kişilerin sayesinde bilmediğim bir çok şeyi öğreniyorum.Öğrendikçe YHVH ye ve onun biricik oğlu İsa Mesih'e karşı sevgim katlanarak artıyor.Rab her zaman seninle olsun.Seni korusun ve gözetsin Fırat abi:)