Agape
Türkler de Hristiyandır!
Tüm İsa Mesih'de ki kardeşlerime esenlikler dilerim. Birkaç aydır yurtdışında olduğumdan dolayı sitenize girip,yazılanları okuyamıyor,yaşadıklarımı yazamıyordum,çünkü kullandığım bilgisayarım Türkçe karakterleri kabul etmiyordu,çok yazmak istedim ama ... döndüm,şimdi yazıyorum....
Kendimi çok detaylı olarak tanıtmak isterdim ama nedendir bilmiyorum hala içimde bir çekingenlik var... Tek bildiğim şey Kurtarıcım İsa Mesih'den doğduğumdan beri ayrılmamış olmam ve bu günlerde O'na daha da çok bağlanmış olmam ve tek isteğim de Kutsal Ruh ile daha fazla dolmam gerektiğidir. Bunun için çabalıyorum ve hep dua ediyorum.
Açıklamak istediğim konuya dönmek istiyorum. Ben Türkiye İstanbul'da doğdum ve kendini her zaman Türk gören ve Türk olan bir aileden geliyorum. (Çok fazla ayrıntıya girmek istemiyorum ama açıklamam gerek bunu ailem eski İstanbul'lu köklerimizin Osmanlı'ya dayandığını söylerler...Bunları açıklamamın sebebi kendi soyumu tanıtmak değil asla ....) Benim için önemli bir soruna değinmek istediğim için bunları açıklıyorum... Türkiye'de Hristiyan olduğum için (ki Türkiye'de Hristiyanlar'da vardır ve sayılarımızın gittikçe artması beni çok mutlu ediyor) çoğu zaman Türk kabul edilmedim ama ben Türk'üm ve Türklüğüm ile gurur duyuyordum ve hep de gurur duyacağım.
"Türkler Hristiyan olmaz!" sözünü hep Türkiye'de duyardım ve yüzüme söylenirdi buna üzülürdüm çok. Çünkü ayrımcılıktan hep korktum,kaçtım,çoğu zaman kendimi gizledim. Dinimi içimde yaşadım... Uzmanlık alanımla ilgili kendimi geliştirmek için dört sene önce tek başıma bir Akdeniz ülkesine gitmiştim.... Çok güzeldi,çok güzel arkadaşlar edindim,öğretmenlerim ile de çok güzel diyalog kurmuştum ama asla benim Türk olduğuma inanmıyorlardı. "Türkler Müslüman olur, Türkler Arap kökenlidir" diyorlardı ve beni Avrupalılara benzetiyorlardı. Ben üzülmüştüm iki açıdan üzülmüştüm. Türkiye'de Hristiyan olduğum için Türk olarak nitelendirilmeme üzülürken Minicik bir Akdeniz ülkesinde de Türk olduğuma inandıramamıştım kimseyi... Ama gerçeği biliyordum ve Türk olmaktan ve Hristiyan olmaktan hep gurur duydum! Türkiye'de de öyle bir kesim var ki Avrupalılar'dan çok daha iyi ve Hristiyanlık'ta Avrupa'ya ,Amerika'ya özgü bir din değil! Din çok özel bir olgudur ve bunun bir ırkla özdeşleştirilmesi bana çok tuhaf geliyor! Türkiye'de de Avrupa'da da! Herne ise dört sene önce okumak için gittiğim sıkı Katolik kurallara bağlı minik Akdeniz adasında Türkleri ve kendimi tanıttım ve kabul ettirmiştim ve bu yüzden çok mutluydum. Beni çok sevmişlerdi ve Türklerinde Hristiyan olabileceğini anlayıp mutlu olmuşlardı. Türk tarihini, İlk kiliselerin çoğunun Türkiye'de olduğunu, Hristiyan azizlerin çoğunun Türk olduğunu hatta Noel Baba'nın ( Agios Nikolaus) Patara doğumlu bir Türk olduğunu anlatmıştım. Atatürk'ü anlatmıştım onlara ve Türkler hakkındaki önyargıları silinmişti ve beni çok sevmişlerdi,şu an bile artık o ülkeye gitme fırsatım olmasa da orada edindiğim arkadaşlarımla ve öğretmenlerimle iletişim halindeyim ve çok mutluyum ve Türkleri çok sevdiklerini söylüyorlar bu da beni mutlu ediyor. Ama o minik ada ülkesinin insanları çok anlayışlı ve farklı insanlarmış diye düşünmeye başladım. Çünkü beni o kadar üzmediler,beni tanıdılar ve Türkleri'de tanıdılar ...
Çok fazla ayrıntıya girmeden bu sene yaşadığım ve beni üzen bir konuya değinmek istiyorum ve size sormak istiyorum acaba ben mi çok alınganlaştım yoksa alıngan olmam normal mi bunu öğrenmek de istiyorum. Bu sene de birkaç aylığına eşimin ailesini ziyarete,eşimin ülkesine gittik. Eşimin ailesi mükemmel insanlar ( Bu arada bunu da açıklamam gerek ben ve eşim Türkiye'de yaşıyoruz ve çalışıyoruz. Ben Türk vatandaşıyım eşimde Türk vatandaşlığına geçmek üzere... Üzüldüğüm konu herkesde bir önyargı var! Herkes birbirini tanımadan dinine ırkına ,aile ortamına bakarak fikir yürütüyor ve yanlış fikirler yürütüyorlar ve kimse birbirini tanımıyor,görmek istedikleri gibi görüyorlar,yargılıyorlar. ... Ama insanların yargılaması beni etkilemez beni sadece Rab'bim yargılayabilir bunu düşünerek kendimi avutuyorum.... Bu yargılama konusu yani insanların birbirine karşı önyargılı olması durumu sadece Türkiye'de değil heryerde var. Bazen düşünüyorum Hristiyanım diyen Avrupalılar, ve bana sen Türksün Hristiyan olamazsın diyen Avrupalılar ne kadar Hristiyan? Sakın yanlış anlamayın ben asla yargılamıyorum ama sadece soruyorum bir yerde bir yanlışlık var acaba ben de mi? Rab'bimiz İsa Mesih dememiş midir? " Yargılamayın ki yargılanmayasınız" diye. "İncil önce Yahudilere sonra Yahudi olmayanların olmak üzere iman eden herkesin kurtuluşu için Tanrı'nın kudretidir" Ben hep bu Kutsal Kitap sözlerine bağlıyım ve bağlı olacağım ama neden bu yargılama.. İncil her ulus için Kutsal'dır. Rab İsa Mesih tüm ulusların Kurtarıcısıdır! )
Anlatacak çok şey var ama çok uzun yazıp kimseyi sıkmak da istemiyorum... Son üzüldüğüm olayı da anlatiyim ama bana yardımcı olursanız sevinirim,çünkü bunları eşime anlattım sadece ama bana herşeyi çok kafama taktığımı insanlara çok değer vermemem gerektiğini söyledi ama ben tüm canlıları seviyorum ve değer veriyorum ama sonuçta insanlar tarafından üzülen yine ben oluyorum.Eşimin ailesini ziyarete gittiğimizi açıklamıştım daha önce. Eşimin ailesi gerçekten çok iyi insanlar bence onlar Kutsal kişiler,ama ne yazık ki orda eşimin bir arkadaşı ile tanıştım kendisi şaka yaptı ama ben alındım ve üzüldüm. Bana, " sen Türk Talebansın, burada Hristiyansın,Türkiye'de de Hristiyan teroristsin,Türkler bombacı olur" dedi ,alındığımı anladı,çok üzüldü,şaka yaptığını söyledi ama iş işten geçmişti ,kırılmıştım bir kere.
Kırıldım çünkü ben her zaman İsa Mesih'deyim ve Kutsal Ruh'la dolmak için çabalarken kendi ülkemdeki kişiler beni yargılayıp kırıyorlar,Hristiyan bir ülkede ise benim Hristiyan olduğumu kabul ediyorlar,biliyorlar ama benim Türk olmamla dalga geçip "Türkler bombacı olur, Hristiyan'da olsan bombacısın" demesi şaka bile olsa çok kötü bir sözdü benim için. Türkler asla bombacı değil,Türkler aslında çok iyi bir ulus ve duygusallar,çok çabuk galeyana gelip öfkelenen bir ulus ama küçücük birşeyde duygulanan bir ulus,ne yazık ki bazı kesim var ki onları Türk olarak niteleyemiyorum,Türk ırkına zarar verdiklerini düşünüyorum ve bu yüzden de dünyanın tüm Türkleri yanlış tanımasına çok üzülüyorum! Ama bir gerçek daha var,öyle bir yeni nesil var ki karşımızda,Avrupa'lıyım diye kendisi ile övünen Avrupalılardan binlerce kat üstün ,kültürlü,bilinçli,iyi eğitim almış bir Türk Gençliği var ki işte ben onları çok seviyorum! Ayrıca Türk Hristiyanların da Avrupa'da ve Amerika'daki "ben Hristiyanım diyen ama Kutsal Kitab'a uygun yaşamayan,kiliseye dahi gitmeyen sadece Hristiyanlığı ile övünen kesiminden çok daha bilgili,bilinçli ve tam bir Mesih imanlısı olduklarını bu son yaşadığım olayla daha iyi anladım. Rab'bimiz hepimizi korusun,esenlik versin ve sayımızı arttırsın.
Yaşadığım sıkıntıyı dile getirdim,üzüntüyle yanlış birşey yazdım mı diye kontrol ettim ama bilmiyorum kırıcı birşey yazdım mı yargılamak bana düşmez ama son yazdığım taraf belki yargılama içeriyor olabilir ama yine de silmek istemiyorum çünkü ben Türk ulusunu seviyorum ama katil ruhlu olup da terorist eylemler de bulunanları Türk olarak niteleyemiyorum ve Türk ulusunu kirlettiklerini düşünüyorum,ulusu değil aslında insanlığı kirlettiklerini düşünüyorum ama gördüm ki insanlık heryerde kirlenmiş aslında!
Site yönetimi bu mesajımı yayınlasada yayınlamasa da mutlu olacağım,çünkü en azından burda kendi duygularımı açıklayıp rahatladım,çoğu zaman yaşadıklarımı içime atan bir yapıya sahibim,kimseye açıklamam pek ama burada açıklamış olmam beni biraz rahatlattı. Umarım beni anlayışla karşılarsınız. Rab'bimiz tüm Türk ulusunu korusun,sayımızı artırsın,ülkemize ve dünya halkına da huzur,adalet ve esenlik versin. Amen.
Ne mutlu yolları temiz olanlara, Rab'bin Yasası'na göre yaşayanlara!