İman mı eylem mi? Kurtuluş yönteminde çelişki?

Hristiyanlık karşıtı bazı kişiler ve hatta Kutsal Kitap'a temkinli yaklaşan kimi eleştirmenler aşağıdaki ayetler arasında çok açık ve kesin bir çelişkinin bulunduğunu iddia etmektedirler:

Şu halde soyumuzun atası İbrahim'in durumu için ne diyeceğiz? Eğer İbrahim yaptığı iyi işlerden dolayı aklandıysa, övünmeye hakkı vardır; ama Tanrı'nın önünde değil. Kutsal Yazı ne diyor? «İbrahim Tanrı'ya iman etti ve böylece aklanmış sayıldı.» Çalışana verilen ücret lütuf değil, hak sayılır. Oysa çalışmayan, ama tanrısızı aklayana iman eden kişi imanı sayesinde aklanmış sayılır. ((Romalılar 4:1-5)

Kardeşlerim, eğer bir kimse iyi eylemleri yokken imanı olduğunu söylerse, bu neye yarar? Öyle bir iman o kimseyi kurtarabilir mi? Bir erkek ya da kız kardeş çıplak ve günlük yiyecekten yoksunken, sizden biri ona, «Esenlikle git, ısınmanı ve doymanı dilerim» derse, ama bedenin gereksindiklerini vermezse, bu neye yarar? Aynı şekilde, tek başına eylemsiz iman da ölüdür. Ama biri şöyle diyecektir: «Senin imanın var, benim eylemlerim var.» Eylemlerin olmadan sen bana imanını göster, ben de imanımı sana eylemlerimle göstereyim. (Yakup 2:14-18)

Pavlus'un mektubundaki öğretilere odaklanan kişiler, kurtuluş için imanın yeterli olduğunu iddia edebilirler. Reform hareketini başlatan Martin Luther de Pavlus'un iman ve kurtuluş arasındaki ilişkiye dair öğretilerini Protestan görüşün temel ilkelerinden biri (sadece iman) haline getirmiştir. Elçi Yakup ise mektubunda eylemsiz imanın ölü olacağını belirtmiş ve kurtuluş için eylemler aracılığıyla diri tutulan imanın gerekli olduğunu öğretmiştir. Luther ise bu şekilde bir öğreti veren Yakup'un mektubunu Yeni Antlaşma kanonundan (onaylanmış kitap listesi) çıkarmak bile istemiştir.

İman ve kurtuluş konusunda Pavlus ve Yakup tarafından verilen öğretiler arasında gerçekten zıtlık ve çelişki var mıdır? İddia edildiği gibi, Kutsal Kitap tutarsız görüşleri barındıran bir kitap mıdır? Bu konuda Hristiyan kardeşlerimin yorum ve görüşlerini almak istiyorum.

Yakup ne demek istediğini, verdiği çok güzel örnekle yeterince açıklıyor zaten.
İbrahim iman etti ve aklandı ama iman ettim demekle kalmadı, iman ettiğini davranışlarıyla yani eylemleriyle de gösterdi.

Gerçek anlamıyla iman eden kişi imanı gereği davranır/eyler.

Gördüğü, bildiği açlar için dua edecektir, doymalarını dileyecektir elbette ama imkânı varsa doymalarına yardımcı olmaya da gayret etmelidir.
"Doymanı dilerim" demekle yetinen kişinin "komşusunu kendisi gibi sevdiğini" söyleyebilir miyiz?

Dolayısiyle bence burada çelişki yoktur zira eylem imanın gereğidir.

Hardal

Yakup ne demek istediğini, verdiği çok güzel örnekle yeterince açıklıyor zaten. İbrahim iman etti ve aklandı ama iman ettim demekle kalmadı, iman ettiğini davranışlarıyla yani eylemleriyle de gösterdi. Gerçek anlamıyla iman eden kişi imanı gereği davranır/eyler. Gördüğü, bildiği açlar için dua edecektir, doymalarını dileyecektir elbette ama imkânı varsa doymalarına yardımcı olmaya da gayret etmelidir. "Doymanı dilerim" demekle yetinen kişinin "komşusunu kendisi gibi sevdiğini" söyleyebilir miyiz? Dolayısiyle bence burada çelişki yoktur zira eylem imanın gereğidir.

ne kadar güzel bir anlatım inanın okurken huzur doldum. çok katılıyorum. her iman ettim diyen kişi gerçek anlamda iman etmemiş olabilir. gerçek anlamda iman gönülden bağlanmadır. lütfen böyle çelişkilere düşmeyelim kardeşlerim. çünkü şeytan bizlerin zayıf anını kollayıp bizlere kötülük yaptırmak için doğru zamanı arıyor. lütfen ruhanilerinizle ve biz mesih inananırlari birlikte olup bu tür çelişkilere düşmemeye çalışalım. unutmayalım. rab isa mesih asla bölünmedi...

"İman ettim, kurtuldum, seçildim" demekle herşey bitmiyor. Pavlus zamanında da bu şekilde davrananlar olduğu için Yakup gibi bir mektup var.

Gerçek iman, gerçek vaftiz, gerçek eylem, gerçek kurtuluş.

Gerisi insanların kendi kendilerini kandırmalarıdır.

İman ve kurtuluş konusunda Pavlus ile Yakup arasında çelişki bulunduğunu iddia eden kişiler genelde Pavlus'un mektuplarındaki teolojik doktrinleri yanlış anlamakta ve yanlış yorumlamaktadır.

"Sadece iman" ilkesi pek çok sorun doğurur. Örneğin, Nuh'un ve onunla birlikte olan kişilerin büyük tufandan nasıl kurtuldukları sorusuna "sadece iman ile" yanıtı verilemez. Bu durumda tufandan kurtulmak için Nuh'un neden bir gemi inşa etmek zorunda kaldığı sorulabilir. Nuh'un ve ailesinin sadece gemi aracılığıyla kurtulduğunu savunmak da yanlış olur; çünkü geminin yapılması aslında Nuh'un tufan ile ilgili Tanrı bildirisine ve uyarısına iman ettiğini gösterir. Elçi Yakup, mektubunda imanı gösteren bu tür eylemlerden bahseder. Pavlus da bu tür eylemlerin gerekli olduğu konusunda elçi Yakup ile aynı fikirdedir. Kutsal Kitap aracılığıyla bunu nasıl kanıtlayabiliriz?

Sayın Kbugra;
Sevgili Theophilos burada bir Kutsal Kitap bilmecesi soruyor. :)


Theophilos Korintlilere Mektup 1'deki 3 Bab'ı Söyleyebilir miyiz :)

9 Biz Tanrı`nın emektaşlarıyız. Sizler de Tanrı`nın tarlası, Tanrı`nın binasısınız.

10 Tanrı`nın bana lütfettiği görev uyarınca bilge bir mimar gibi temel attım, başkaları da bu temel üzerine inşa ediyor. Herkes nasıl inşa ettiğine dikkat etsin.

11 Çünkü hiç kimse atılan temelden, yani İsa Mesih`ten başka bir temel atamaz.

12 Bu temel üzerine kimi altın, gümüş ya da değerli taşlarla, kimi de tahta, ot ya da kamışla inşa edecek.

13 Herkesin yaptığı iş belli olacak, yargı günü ortaya çıkacak. Herkesin işi ateşle açığa vurulacak. Ateş her işin niteliğini sınayacak.

14 Bir kimsenin inşa ettikleri ateşe dayanırsa, o kimse ödülünü alacak.

15 Yaptıkları yanarsa, zarar edecek. Kendisi kurtulacak, ama ateşten geçmiş gibi olacaktır.

16 Tanrı`nın tapınağı olduğunuzu, Tanrı`nın Ruhu`nun sizde yaşadığını bilmiyor musunuz?

17 Kim Tanrı`nın tapınağını yıkarsa, Tanrı da onu yıkacak. Çünkü Tanrı`nın tapınağı kutsaldır ve o tapınak sizsiniz.

18 Kimse kendini aldatmasın. Aranızdan biri bu çağın ölçülerine göre kendini bilge sanıyorsa, bilge olmak için “akılsız” olsun!

sevgilerimle

Sevgili Vera,

Korintlilere mektupta Pavlus, topluluklara müjdeyi duyuran kişilerin yaptıkları çalışmalardan bahsetmiştir. Burada söz konusu olan, imana dayalı bireysel eylemlerden çok Hristiyan topluluğunun gelişimi için gösterilen çabalardır.

Başka bir bölümde Pavlus, iman ve eylem arasındaki ilişkiden bahseder ve bu noktada Yakup'un öğretileri ile mükemmel bir uyum gösterir. Acaba nerede?

Birileri çelişki mi dedi , ben de paylaşmak isterim :)


Şimdi bağlam ,Yakubun imanının sadece sözlerle değil,işlerle de desteklenmesinden söz ettiğini, Pavlusun da açıkça kanunla ilgili işleri kastettiğini gösterir. Aslında Yakub imanın nasıl gösterileceğini açıklayarak bir adım öteye gider ve bir anlamda Pavlusun sözlerini tamamlar .Yakubun verdiği öğütlerin hrıstıyanların günlük sorunlarını halletmelerine büyük yardımı olur.

Aslında sözün sadece dinleyicileri değil,uygulayıcıları da oma,doğru işlerle imanı kanıtlama,çeşitli sınavlar sevinçle dayanma, Tanrıdan hikmet istemeye devam etme,devamlı dua ederek Tanrıya yaklaşma ve "komşunu kendin gibi seveceksin " diyen soylu kanunu uygulama gibi çok değerli öğütleri de dikkate değerdir. (Yak.1:22;2:24;1:2,5;4:8; 5:13-18 ve 2:8 ayetleri)

Yani sadece İŞLER konusuun da dışına çıkılarak birçok şeyi kapsar.

Sevgili Natan,

Verdiğin yanıt için teşekkür ederim. Tüm söylediklerine katılıyorum; ancak sorduğum soruya net bir cevap alamadım.

Yakup'un mektubunda iman ve eylem arasındaki ilişki çok iyi vurgulanmış ve örneklerle desteklenmiş. Yeni Antlaşma'daki bir bölümde elçi Pavlus da aynı yöntemi kullanmış. Nerede?

Tam olarak hangi ayeti istediğini kestiremedim ancak aklımda olan ayetleri buraya asıyorum. Eksiğimi lütfen tamamla.

Pavlus 1.Selanik 1:3te "İmanın ürünü olan etkinlik"den bahsederek ,1.Timoteos 5.bölümde Yakubun bahsettiği imanın eyleme dökülmesi konusunda benzer bir yöntem kullanır.


⁴Ama bir dul kadının çocukları ya da torunları varsa, onlar öncelikle kendi ev halkına yardım ederek Tanrı yolunda yürümeyi ve kendi büyüklerine olan iyilik borcunu ödemeyi öğrensinler. Çünkü bu, Tanrı'yı hoşnut eder.

⁸Kişi kendi yakınlarına, özellikle ev halkına bakmazsa, imanı inkâr etmiş, imansızdan beter olmuş olur.

Ayrıca İbraniler 6. bölüm 10.ayette de "emeklerimizin " Rab tarafından unutulmayacağına dair güvence verir.



Sevgiler