YAKUP[b]-IV, Hristiyanlık İncil İsa

YAKUP[b]-IV konusu 472 kez okundu, 0 kez cevaplandı. En son mesaj teoforos tarafından gönderildi.

YAKUP[b]-IV konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olunuz.

YAKUP[b]-IV hristiyanlık incil isa tevrat zebur

YAKUP[b]-IV hristiyanlık incil isa tevrat zebur

17-04-08, 18:24
YAKUP[b]-IV

teoforos

I/4-) Yakup 4

4:1 Aranızdaki kavga ve çekişmelerin kaynağı nedir? Bedenlerinizin üyelerinde savaşan tutkularınız değil mi?

Kötü arzular kavgaya ve bölünmeye sebep olmaktadır. Bilgelikle kullanılmayan dil de kavga ve çekişlerin aracısı olmaktadır. Bütün bunların kaynağında olan şey ise kötü arzulardır.

I.Yuhanna 2:16 Çünkü dünyaya ait olan her şey, doğal benliğin tutkuları, gözün tutkuları ve maddi yaşamın verdiği gurur Baba'dan değil, dünyadandır.
Kavga ve çekişmelerin kaynağı olan tutkular DÜNYADANDIR. Böylece 4:1-4 ayetlerini I.Yuhanna 2:16 ayeti daha da açıklığa kavuşturuyor.

4:2 Bir şey arzu ediyorsunuz, ama elde edemeyince adam öldürüyorsunuz. Kıskanıyorsunuz, ama isteğinize erişemeyince çekişiyor ve kavga ediyorsunuz. Elde edemiyorsunuz, çünkü Tanrı'dan dilemiyorsunuz.

Kıskançlık Tanrı’ya karşı bir günahtır. İnsanların, ihtiyaçlarını Tanrı’ya adanmışlık içinde getirmekte eksikleri olduğu zaman kendi arzularının ve kıskançlıklarının onları yönlendirdiği şeyi Tanrı’dan isterler. İhtiyaçlar ve arzular için dua etmek ise bilgelik gerektirir. Tanrı’ya kıskançlık ve çekişmeye sebep olan duygularla yaklaşanlar dualarına cevap alamıyorlar. Böyle bir durumda böyle kişiler dünyasallığın, açgözlülüğün, çekişmenin en uygun yeri haline geliyorlar. “Bir şey arzu ediyorsunuz” ifadesinden sonra gelen öldürme, kıskanma çekime ve Tanrı’dan dilememe durumu aynı zamanda duasızlık konusuna da dikkat çekmektedir:
İşaya 43:22 "Ne var ki, ey Yakup soyu,
Yakardığın ben değildim,
Benden usandın, ey İsrail.
İşaya 64:7 Adınla sana yakaran, sana tutunmak için çaba gösteren yok;
Çünkü bizden yüz çevirdin,
Suçlarımız yüzünden bizi tükettin.
Daniel 9:13 Musa'nın Yasası'nda yazıldığı gibi, bütün bu yıkımlar başımıza geldi. Buna karşın, ey Tanrımız RAB, suçumuzdan dönüp senin gerçeklerine yönelerek lütfunu dilemedik.

4:3 Dilediğiniz zaman da dileğinize kavuşamıyorsunuz. Çünkü kötü amaçla, tutkularınız uğruna kullanmak için diliyorsunuz.

Tanrı, kötü arzulardan kaynaklanan dileklere cevap vermiyor. Yanlış motivasyon ile dua etmek iman olmadan istemek gibidir:
Romalılar 14:23Ama bir yiyecekten kuşkulanan kişi o yiyeceği yerse yargılanır; çünkü imanla yemiyor. İmanla yapılmayan her şey günahtır.
İbraniler 11:6 İman olmadan Tanrı'yı hoşnut etmek imkânsızdır.[1] Tanrı'ya yaklaşan, O'nun var olduğuna ve kendisini arayanları ödüllendireceğine iman etmelidir.
I.Yuhanna 3:21-22 Sevgili kardeşlerim, yüreğimiz bizi suçlamazsa, Tanrı'nın önünde cesaretimiz olur ve O'ndan her ne dilersek alırız. Çünkü O'nun buyruklarını yerine getiriyor ve O'nu hoşnut eden şeyleri yapıyoruz.
I.Yuhanna 5:14 Tanrı'nın önünde güvenimiz şu ki, O'nun isteğine uygun ne dilersek bizi işitir.

Diğer yandan itaatsizlik (Tesniye 1:45), gizli günahlar (Mezmur 66:18), merhameti ihmal etmek (Süleymanın Meselleri 21:13), Tanrı’nın uyarılarına ilgisiz kalmak (Süleymanın Meselleri 1:23, 28), Kutsal Yasayı önemsememek (Süleymanın Meselleri 28:9), kan dökücülük (İşaya 1:15), adaletsizlik (İşaya 59:2), inatçılık (Zekeriya 7:13) ve kararsızlık (Yakup 1:6-7) gibi durumlar Tanrı’nın duaları cevaplamadığı durumlardır.

4:3 / WUİ 193 dördüncü ricada ne için dua ediyoruz? Dördüncü rica (Bugün bize gündelik ekmeğimizi ver) hem Adem’de hem de kendi hayatımızda günahlı olduğumuzu, böylece bu yaşamın bütün bereketlerini yitirdiğimizi Tanrı tarafından bunlardan mahrum edildiğimizi, bunların bizi hayatta tutmak için yeterli olmadığını, kendi iyiliğimizle ya da yeteneklerimizle bunları sağlayamayacağımızı ortaya koyuyor. Bunları yasal olmayan bir şekilde arzuluyor, elde ediyor ve diğer tüm insanların Tanrı’nın sağlayışına dayanarak günlük ekmeğimizi yasal yollardan karşılıksız olarak sağlaması için dua ediyoruz. Babamız olan Tanrı, .bize günlük ihtiyacımızı en iyi şekilde karşılayacak, bizleri bereketleyerek bunları kutsal ve uygun bir şekilde kullanmamızı sağlayacaktır. O’nun sağlayışından hoşnut olmalı, Tanrı’nın bize sağladıklarının dışında kalan şeyleri kabul etmemeliyiz.

4:4 Siz ey vefasızlar, dünya ile dostluğun Tanrı'ya düşmanlık olduğunu bilmiyor musunuz? Dünya ile dost olmak isteyen, kendini Tanrı'ya düşman eder.
5 Sizce Kutsal Yazı boş yere mi şöyle diyor: «Tanrı, içimize koyduğu ruhu kıskançlık derecesinde arzu eder.»

Çıkış 20:3, 5; 34:14, Tesniye 32:21, Yeşu 24:19, Nahum 1:2.
Tanrı, inananlara Kutsal Ruh’u vererek onlarla birliktelik kurmak ve derin bir ilişki içinde olmak istemiştir. Öyleyse Tanrı, bu sevgi ve dostluk ilişkisinin bölünmesine, inananlar ile arasına dünyasallığın girmesine tolerans göstermez.

4:6 Yine de bize daha çok lütfeder. Bu nedenle Yazı şöyle diyor:«Tanrı kibirlilere karşıdır,ama alçakgönüllülere lütfeder.»
7 Bunun için Tanrı'ya bağımlı olun. İblis'e karşı direnin, o da sizden kaçacaktır.

Şeytana nasıl karşı durursunuz?
1-) şeytanın var olduğuna inanırız,
2-) şeytanın işlerine karşı uyanık dururuz (II.Korintliler 2:11).
3-) her türlü ayartı, yalan, iftira ve diğer saldırılara “İsa Mesih” ismiyle karşı çıkarız.

3:17, 4:1-2 ayetleri ışığında 4:7 ayetine baktığımızda, eğer kilisenin disiplinine, öğretisine ve yönetimine karşı gelirsek, kötü ve katı duyguların bizi yıpratmasına fırsat tanırsak şeytanın zafer kazanmasına müsaade etmiş oluruz. Benliğimizin ve dünyasallığımızın ruhani hayatımızın önüne geçmesine müsaade ettiğimizde ise bağışlamada zorluklarla karşılaşırız ki, bu da şeytanın oyunlarıdır.
Luka 22:31 «Simun, Simun, Şeytan sizleri buğday gibi kalburdan geçirmek için izin almıştır.
II.Korintliler 4:4 Tanrı'nın görüntüsü olan Mesih'in yüceliğini bildiren müjdenin ışığı imansızların üzerine doğmasın diye bu çağın ilahı onların zihinlerini kör etmiştir.
I.Petrus 5:8 Ayık ve uyanık olun. Düşmanınız İblis, yutacak birini arayarak kükreyen aslan gibi dolaşıyor. 9 Dünyanın her yerindeki kardeşlerinizin aynı acıları çektiğini bilerek imanda sarsılmadan İblis'e karşı direnin.

4:8 Tanrı'ya yaklaşın, O da size yaklaşacaktır. Ey günahkârlar, ellerinizi günahtan temizleyin. Ey kararsızlar, yüreklerinizi paklayın.

4:7-8 ayetleri “Tanrı’ya boyun eğin (bağımlı olun), iblise direnin, Tanrı’ya yaklaşın, ellerinizi temizleyin, yüreklerinizi paklayın” ifadesi ile Eski Ahit’in tapınma kültürü içinden bir yaklaşım vermektedir:
Zekeriya 1:3 Bu nedenle halka de ki, ‘Her Şeye Egemen RAB, bana dönün, ben de size dönerim diyor (II.Tarihler 15:2, Malaki 3:7).

iblise direnin
Efesliler 4:26 Öfkelenin, ama günah işlemeyin. Öfkenizin üzerine güneş batmasın. 27 İblis'e de fırsat vermeyin.
Efesliler 6:11 İblis'in hilelerine karşı durabilmek için Tanrı'nın sağladığı bütün silahları kuşanın.
I.Petrus 5:8 Ayık ve uyanık olun. Düşmanınız İblis, yutacak birini arayarak kükreyen aslan gibi dolaşıyor. 9 Dünyanın her yerindeki kardeşlerinizin aynı acıları çektiğini bilerek imanda sarsılmadan İblis'e karşı direnin.

Tanrı’ya yaklaşın
Mezmur 73:28 Ama benim için en iyisi Tanrı'ya yakın olmaktır;
Bütün işlerini duyurayım diye
Sığınak yaptım Rab Yahve'yi kendime.
İbraniler 10:22 Buna göre yüreklerimiz kötü vicdandan arınmış ve bedenimiz temiz su ile yıkanmış olarak, imanın verdiği tam güvenceyle, yürekten bir içtenlikle Tanrı'ya yaklaşalım.

İnananlar, iman ve tövbe ile Tanrı’ya boyun eğerek, kendilerini düzelterek, dünyasallığın ve iblisin işleri reddederek ilahi bilgeliği arayıp, kavga, çekişme ve kıskançlıktan kaçınmalıdır [Tanrı’ya yakın olmaya çalışmalıdır].
4:7-8 / WUİ 104 ilk emirde (Karşımda başka ilahların olmayacak) şart koşulan sorumluluklar, Tanrı’yı, tek gerçek Tanrı ve bizim Tanrımız olarak bilmek ve ikrar etmek; ve bu gerçeğe uygun şekilde düşünerek, derin derin düşünerek, hatırlayarak, büyük saygı duyarak, hürmet ederek, hayranlık duyarak, O’nu seçerek, severek, arzulayarak, O’ndan korkarak O’na tapınmak ve yüceltmek; O’na inanmak; O’na güvenmek, O’nda ümit etmek, O’ndan zevk almak, O’nda sevinmek; O’nu hararetle istemek; O’nu çağırmak, tüm övgü ve hamdı O’na yükseltmek, tüm varlığımızla tüm itaati O’na sunmak ve boyun eğmek; O’nu hoşnut etmek için her şeyde dikkatli olmak, ve her hangi bir şeyde hoşnutsuz olduğunda üzüntüyle dolmak; ve alçakgönüllü bir şekilde O’nunla yürümektir.

4:9 Kederlenin, yas tutup ağlayın. Gülüşünüz yasa, sevinciniz üzüntüye dönüşsün.
10 Rab'bin önünde kendinizi alçaltın, O da sizi yüceltecektir.

Kederlenin, yas tutup ağlayın
Gerçek tövbe kendisini pişmanlılığın işleri ile gösterir:[2]
Matta 3:1-2 O günlerde Vaftizci Yahya ortaya çıktı. Yahudiye çölünde şu çağrıda bulunuyordu: «Tövbe edin! Göklerin Egemenliği yaklaşmıştır.»
Luka 13:2 İsa onlara şöyle karşılık verdi: «Böyle acı çeken bu Celilelilerin, diğer bütün Celilelilerden daha mı çok günahlı olduğunu sanıyorsunuz? 3 Size hayır diyorum. Ama tövbe etmezseniz, hepiniz böyle mahvolacaksınız.
Elçilerin İşleri 3:19-20 Öyleyse, günahlarınızın silinmesi için tövbe edin ve Tanrı'ya dönün. Öyle ki, Rab size yenilenme fırsatları versin ve sizin için önceden belirlenmiş olan Mesih'i, yani İsa'yı göndersin (8:22; 17:30; 26:20).

WİA XV/2. Tanrı yasasının kutsal ve doğru doğasına karşıt olan günahlarının teşkil ettiği tehlikeyi ve ayrıca bunların pisliğini ve iğrençliğini göremeyip, hissedemeyen bir günahkar bu tövbe sayesinde; ve O’nun tövbekarlara gösterdiği Mesih’teki merhametinin bilin-cine vardığında, işlediği tüm günahlar için büyük üzüntü duyarak ve nefret ederek bu günahları bırakıp Tanrı’ya döner ve O’nun buyruklarının gösterdiği yolların hepsinde O’nunla birlikte yürümeyi amaçlar ve bu konuda gayret gösterir.

4:11 Kardeşlerim, birbirinizi yermeyin [a]. Kardeşini yeren ya da kardeşini yargılayan kimse [b], Yasa'yı yermiş ve Yasa'yı yargılamış olur [c]. Ama Yasa'yı yargılarsan, Yasa'nın uygulayıcısı değil, yargılayıcısı olmuş olursun (3:6).

birbirinizi yermeyin
Yermek (kara çalmak), katı bir duygudur. Bir kimsenin yanlışlıklarını reklam yaparak o kimsenin ününe zarar vermeyi amaçlar. Yermek, kıskançlık duygusuyla ilişkili olduğu için şeytanın işlerini yansıtır. Bir Hristiyan diğer birini yerdiğinde ise Hristiyan paydaşlığına zarar vermiş olduğu gibi Kutsal Yasaya da karşı gelmiş (2:8-9) olmaktadır.
[a] I.Petrus 2:1 Bu nedenle her kötülüğü, her hile ve ikiyüzlülüğü, kıskançlıkları ve bütün iftiraları üzerinizden sıyırıp atın.
[b] Matta 7:1 «Başkasını yargılamayın ki, siz de yargılanmayasınız.
[c] Yakup 1:22 Tanrı sözünü yalnız duymakla kalarak kendinizi aldatmayın, bu sözün uygulayıcıları da olun.

Böylece kötü konuşmalar kötülüğün işleri olaraktan Tanrı halkından uzak olması gereken davranış biçimidir.[3] Hristiyanların sözleri ve davranışları Mesih’in şefkatini, merhametini, sevgisini yansıtmalıdır:
Efesliler 4:31 Her kötü niyetle birlikte her türlü kin, öfke, kızgınlık, bağrışma ve sövgü sizden uzak olsun.
Titus 3:2 Kimseyi kötülemesinler. Kavgacı değil, uysal olsunlar. Tüm insanlara her zaman yumuşak davransınlar.
I.Petrus 3:10 Şöyle ki,«Yaşamdan zevk almak ve iyi günler görmek isteyen, dilini kötülükten, dudaklarını hileli sözlerden uzak tutsun.

4:11 / WUİ 145 dokuzuncu buyruğun yasakladığı günahlar nelerdir? Dokuzuncu buyruğun yasakladığı günahlar gerçeği değiştirmek, kendimizin ve komşumuzun saygınlığını zedelemek, sahte kanıtlar sunmak, sahte tanıklar bulmak, kötü bir neden uğruna mücadele vermek, haksız hükümleri desteklemek, kötülüğü iyilik, iyiliği kötülükle karıştırmak, kötü olana doğru olanın hakkını vermek, doğru olana kötü olanın hakkını vermek, sahtekarlık, gerçeği saklamak, adil bir davada sessiz kalmak, günahı azarlamamamız ya da başkalarına şikayet etmemiz gerektiğinde bunu yapmamak, gerçeği uygun olmayan zamanda ya da kötü bir amaçla söylemek, gerçeğin anlamını değiştirmek, belirsiz ve ya da kuşkulu bir dille konuşmak, doğru konuşmamak, yalan söylemek, iftira atmak, kötü konuşmak, dedikodu yapmak, fısıldaşmak, alay etmek, sövmek, aceleci, kaba ve yanlış bir şekilde kınamak, niyetleri, sözleri ve eylemleri yanlış yapılandırmak, yağ çekmek, kibirlenmek, kendimizi ve başkalarını küçük ya da büyük görmek, Tanrı’nın bağışlarını ve armağanlarını inkar etmek, küçük hataları büyütmek, günahları itiraf etmemiz gerektiğinde saklamak ya da mazeretler bularak örtmek, suçları gereksiz yere açığa çıkarmak, masallar uydurmak, yalanlara kulak vermek, adil davalara gözlerimizi kapamak, kötü kuşkular, başkalarının haklı kazancını kıskanmak, bunu azaltmak için çaba göstermek ya da arzu duymak, aşağılandıklarında sevinmek, alay edip hor görmek, kötülüğe hayran olmak, yasal sözleri çiğnemek, iyi haberleri göz ardı etmek, kendimizin ya da başkalarının saygınlığını zedeleyecek uygulamalardan kaçınmamak.

4:12 Oysa tek bir Yasa koyucu ve tek bir Yargıç vardır; kurtarmaya ve mahvetmeye gücü yeten O'dur. Ya komşusunu yargılayan sen, kim oluyorsun?

Bu ayetteki “yargı” ifadesi 4:11 ayetindeki “yermek” kelimesi ile ilişkilidir. İnananlar olarak Hristiyan paydaşlığı içinde Tanrı’nın gözünde iyi olanı fark ederek devam etmek ve iblisten olan şeylerden kaçınmaya çalışarak paydaşlığı korumak önemli bir şeydir.
Romalılar 14:4 Sen kimsin ki, başkasının kulunu yargılıyorsun? Kulu haklı çıkaran da, suçlu çıkaran da kendi efendisidir. Kul haklı çıkacaktır. Çünkü Rab'bin onu haklı çıkarmaya gücü vardır.

4:12 / WİA XX/2 yalnızca Tanrı, vicdanın Rabbidir, ve onu Tanrı Sözü’ne her şekilde karşı olan insan öğretilerinden ve buyruklarından; ya da bunun yanında iman ve tapınma ile ilgili konularda özgür kılmıştır. Öyle ki vicdana karşı hareket ederek bu gibi öğretilere inanmak ya da bu gibi buyruklara itaat etmek gerçek vicdan özgürlüğüne ihanet etmek anlamına gelir: ve soyut bir iman, kati ve kör bir itaat istemek de aynı zamanda vicdan ve düşünce özgürlüğünü yok etmek olur.

4:13-14 Dinleyin şimdi, «Bugün ya da yarın filan kente gideceğiz, orada bir yıl kalıp ticaret yapacağız ve para kazanacağız» diyen sizler, yarın ne olacağını bilmiyorsunuz. Yaşamınız nedir ki? Kısa bir süre görünen ve sonra kaybolan bir buğu gibisiniz.

Hristiyanlar, yaşadıkları yaşamla ve yaptıkları gelecek planlarıyla gururla Tanrı’nın Sağlayışını önemsemeyen başkalarına benzememelidir.

4:15 Bunun yerine, «Rab dilerse yaşayacağız, şunu şunu yapacağız» demelisiniz.

Rab dilerse: bu ifade ([EĞER] Rab Dilerse) bize öncelikle gelecekteki olayların bilinmezliğini ve o zamanın şartlarına bağlı olduğunu hatırlatmaktadır. Öyleyse geleceğe dair planlarda ilk öncelikli hatırlanması gereken şey yaşamlarımızın Tanrı’nın eli altında, kontrol altında olduğudur. Diğer yandan Hristiyan kişinin yaşamı Tanrı merkezli olmalıdır. Çünkü “şunu şunu yapmak” ifadesi “Rab dilerse”[4] ifadesine bağımlı olduğu için bir Hristiyana dünya ve benlik merkezli bir yaşamdan Tanrı merkezli bir yaşama odaklanmayı hatırlatır:
I.Yuhanna 2:16 Çünkü dünyaya ait olan her şey, doğal benliğin tutkuları, gözün tutkuları ve maddi yaşamın verdiği gurur Baba'dan değil, dünyadandır.
I.Yuhanna 2:17 Dünya ve dünyasal tutkular geçer, ama Tanrı'nın isteğini yerine getiren sonsuza dek yaşar.

“bir buğu gibisiniz” ifadesi Hristiyan kişinin Tanrı ve insanlık ailesi ile olan ilişkisinde sürekli aklında olması gereken bir gerçeği vurgular. Çünkü “bir kez ölmek ve ondan sonra yargılanmak” (İbraniler 9:27-28) bütün insanların karşılaşacağı bir gerçektir. Öyleyse ölümün evrenselliği bizlere kim olduğumuzu, nereden geldiğimizi aklımızda tutarak yaşamak için bizleri alçakgönüllü kıldığı gibi, bizleri ölümden kurtaran lütfu için de Tanrı’ya karşı ne kadar çok şükran borçlu olduğumuzu hatırlatır:
Romalılar 5:12 Günah bir insan yoluyla, ölüm de günah yoluyla dünyaya girdi. Böylece ölüm bütün insanlara yayıldı. Çünkü hepsi günah işledi.[5]

Öyleyse gelecek zamandaki dünyasal kazançlarımız için olan planlarımız ve hedeflerimiz (4:13-14) dahil olmak üzere her şeyde Tanrı’ya boyun eğmiş kimseler olmalı ve kendi isteğimiz değil, O’nun isteğinin öncelikli olduğu bir itaat sergilemeliyiz:
[yarın ile övünmek]
Süleymanın Meselleri 27:1 Yarınla övünme,
Çünkü ne getireceğini bilemezsin.

[yarının kendi istediği gibi olacağına güvenmek]
İşaya 56:11 Doymak bilmeyen azgın köpeklere benzerler,
Aklı kıt çobanlar bunlar!
Kendi yollarına döndüler,
Her biri yalnız kendi çıkarını düşünüyor.
12 Birbirlerine, "Haydi, şarap getirelim,
Bol bol içki içelim!
Yarın da bugün gibi geçecek,
Hatta çok daha iyi olacak" diyorlar.

[içinde bulunduğu güne göre yarının nasıl olacağını biliyormuşçasına kaygısız olmak]
Amos 6:3 Ey sizler, kötü günü uzak sanan,
Zorbalık tahtını yaklaştıranlar.
4 Ey sizler, fildişi süslü yataklara uzananlar,
Sedirlere serilenler,
Seçme kuzular, besili buzağılar yiyenler,
5 Çenk eşliğinde türkü söyleyenler,
Davut gibi beste yapanlar,
6 Tas tas şarap içenler,
Yağların en güzelini sürünenler,
Yusuf'un yıkımına kederlenmeyenler!
7 Bu yüzden şimdi bunlar
Sürgüne gideceklerin başını çekecekler;
Sona erecek sedire serilenlerin cümbüşü.
8 Rab Yahve başı üzerine ant içti,
Her Şeye Egemen RAB Tanrı şöyle diyor:
"Yakup'un gururundan iğreniyor,
Saraylarından tiksiniyorum.
Bu yüzden içindeki her şeyle kenti
Düşmana teslim edeceğim."

[gelecek zaman rahatlık çoğaltmaya çalışmak]
Luka 12:17 Adam kendi kendine, `Ne yapmalıyım? Ürünlerimi koyacak yerim yok' diye düşünmüş. 18 Sonra, `Şöyle yapacağım' demiş. `Ambarlarımı yıkıp daha büyüklerini yapacağım, bütün tahıllarımı ve mallarımı oraya yığacağım. 19 Ve kendime, ey canım, yıllarca yetecek kadar birikmiş bol malın var. Rahatına bak, ye, iç, yaşamın tadını çıkar diyeceğim.'20 «Ama Tanrı ona, `Behey akılsız!' demiş. `Bu gece canın senden istenecek. Hazırladığın bu şeyler kime kalacak?'

[gelecek yargıdan kaçabileceğini sanmak ya da kendisinden çok uzakta olduğunu sanmak]
Elçilerin İşleri 24:23 Oradaki yüzbaşıya da Pavlus'u gözaltında tutmasını, ama kendisine biraz serbestlik tanımasını, ona yardımda bulunmak isteyen dostlarından hiçbirine engel olmamasını buyurdu.
24 Birkaç gün sonra Feliks, Yahudi olan karısı Drusila ile birlikte geldi, Pavlus'u çağırtarak Mesih İsa'ya olan inancı konusunda onu dinledi.
25 Pavlus doğruluk, özdenetim ve gelecek olan yargı gününden söz edince Feliks korkuya kapıldı. «Şimdilik gidebilirsin» dedi, «fırsat bulunca seni yine çağırtırım.»
26 Bir yandan da Pavlus'un kendisine rüşvet vereceğini umuyordu. Bu nedenle onu sık sık çağırtır, onunla sohbet ederdi.

4:13-15 / BİA 13 iyi olan Tanrı,
her şeyi yarattıktan sonra,
bu yarattıklarını şansa ya da tesadüfe bırakmamıştır
onları kendi kutsal arzusuna göre
yönlendirir ve yönetir.
Bunu öyle bir şekilde yapar ki,
dünya üzerindeki hiçbir şey
O’nun sistemli düzeni dışında gerçekleşemez.

Bununla birlikte Tanrı,
gerçekleşen günahların ne yazarıdır
ne de bu günahlar yüzünden suçlanacak olandır.
O’nun gücü ve iyiliği o kadar yüce ve kavranılamayandır ki,
cinler ve kötü insanlar adil olmayan işler yaparken bile
Tanrı tüm bu işlerini en mükemmel ve adil bir biçimde
düzenler ve uygular.

Uygunsuz bir merak ile
Tanrı’nın insan anlayışını ve
bizim kavrama yeteneğimizi aşan işlerini
sorgulama niyetinde değiliz.
Ancak tüm yumuşaklık ve hürmetimizle
Tanrı’nın bizden saklı olan
adil yargılarını hayranlıkla seviyoruz,
İsa Mesih’in birer öğrencileri olmakta
hoşnut ve tatmin oluyoruz,
bizlere Söz’ünde göstermiş oldukları ile yetiniyoruz
ve o sınırları aşmıyoruz.

Bu doktrin bizlere tarifsiz bir esenlik verir
bizlere hiçbir şeyin tesadüfi olamayacağını,
her şeyin göklerdeki lütufkar Babamızın
düzenlemelerine göre gerçekleşeceğini öğretir.
O, bizleri bir Baba şefkati ile gözetir,
tüm yaratıkları hükmü altında tutar,
Babamızın arzusu olmadıkça
ne başımızdan bir tel saç,
(ki hepsi tek tek sayılıdır)
ne de göklerdeki küçük bir kuş
yere düşebilir.

Bizler bu düşünce ile huzur buluruz,
biliriz ki, Babamızın zaptı altında olan
ne cinler ne de düşmanlarımız
O’nun izni ve isteği olmadıkça
bize zarar veremez.

Bu yüzden
Tanrı hiçbir şeye karışmaz
ve her şeyi şansa bırakmıştır
diyen Epikürcülerin lanetli hatasını reddederiz.

4:15 ayeti ilk Hristiyanlardan bu güne “Rab dilerse” (inşallah) ifadesinin günlük terminoloji içinde kullanıldığını göstermektedir.

4:16 Ne var ki, şimdi küstahlıklarınızla övünüyorsunuz. Bu tür övünmelerin hepsi kötüdür.

Bir Hristiyan Rab ile övünür (II.Korintliler 11:30; 12:5, 9).

4:17 Bu nedenle, yapılması gereken iyi şeyi bilip de yapmayan, günah işlemiş olur.

Günah ile ilgili olarak buradaki prensip hayatın her alanına uygulanabilir.

2:14 ve 4:16-17 ayetlerine birlikte baktığımızda gördüğümüz şey şudur: kötü olan övünmeyi, yapılması gerekenleri yapmama rahatlığı takip ediyor. Bu da günaha davetiye çıkarıyor.[6] Bu durumda görevini ve sorumluluğunu ihmal, merhameti ihmal konularını dikkate almalıyız.

görevi ihmal (Nehemya 3:5, 9:35, Hakimler 5:23; 21:8)
Matta 7:26 Bu sözlerimi duyup da uygulamayan herkes, evini kum üzerinde kuran budala adama benzer. 27 Yağmur yağmış, seller yükselmiş, yeller esmiş ve eve yüklenmiş. Ve ev çökmüş; çöküşü de korkunç olmuş.»
Luka 12:47 «Efendisinin isteğini bilip de hazırlık yapmayan, onun isteğini yerine getirmeyen köle çok dayak yiyecek.

merhameti ihmal (Süleymanın Meselleri 21:13, Zekeriya 11:16, Matta 25:43, Luka 16:20-25):
Mezmur 109:16 Çünkü düşmanım sevgi göstermeyi düşünmedi,
Ölesiye baskı yaptı mazluma, yoksula,
Yüreği kırık insana.
Hezekiel 34:4 Zayıfları güçlendirmediniz, hastaları iyileştirmediniz, yaralıların yarasını sarmadınız. Yolunu şaşıranları geri getirmediniz, yitikleri aramadınız. Ancak sertlik ve şiddetle onlara egemen oldunuz.

4:17 / WUİ 151 bazı günahları diğerlerinden daha kötü yapan nedir?
1.Kişiler: olgun yaşta olanların, daha fazla lütfa, üstün hizmetlere, armağanlara, konumlara, ve mesleklere sahip olanların, başkalarına kılavuzluk ve önderlik edenlerin günahları daha büyüktür.
2. Taraflar: Doğrudan doğruya Tanrı’ya, O’nun sıfatlarına ve tapınmaya, Mesih’e ve O’nun lütfuna, Kutsal Ruh’a, O’nun tanıklığına ve işlerine, üzerimizde bulunan yetkililere kutsallara, özellikle zayıf olan kardeşlere, onların canlarına ya da başkalarına ve herkesin yararına karşı işlenen günahlar daha kötüdür.
3. İşlenen suçun doğasına ve niteliğine göre Tanrı’nın yasasının açıkça belirtilen hükümlerine karşı gelen, birçok buyruğu çiğneyen, başka birçok günaha yol açan, yalınızca yürekte kalmayıp sözlere ve eylemlere dökülen, başkalarını rezil eden ve tamiri mümkün olmayan, günahlar daha kötüdür. Tanrı’nın bize ulaştığı aracılara, merhametlere, hükümlere, droğanın ışığına, vicdanın yargısına, azarlamaya, kilisenin disiplinine, kanuni yaptırımlara karşı işlenen günahlar da böyledir. Dualarımızı, amaçlarımızı, vaatlerimizi, yeminlerimizi, antlaşmalarımızı ve Tanrı’ya verdiğimiz sözleri çiğneyerek işlenen günahlar daha kötüdür. Bütün bunlar bilerek, isteyerek, küstahlıkla, övünerek, kibirlenerek, zalimce, sıkça, inatla, zevkle, süreklilikle işlendiğinde ve tövbeden sonra da bunlara dönüldüğünde daha kötü olurlar.
4. Günahların yarattığı kötülük, zamana ve yere göre değişir. Bu kötülükler Rab’bin gününde ya da başka tapınma zamanlarında, ya da bunları engelleyebilecek başka zamanlardan hemen önce ya da sonra halkın ve başkalarının önünde işlendiğinde onların da kışkırtılmasına ve kirlenmesine neden olur.

[1] Mezmur 18: 41 Feryat ettiler, ama kurtaran çıkmadı; RAB'bi çağırdılar, ama O yanıt vermedi.

[2] (Vaftizci Yahya’nın, İsa Mesih’in ve havarilerin çağrısının paralelliğine dikkat edin) İşaya 22: 12 Rab, Her Şeye Egemen Yahve O gün sizi ağlayıp yas tutmaya, Saçlarınızı kesip çul kuşanmaya çağırdı. 13 Oysa siz keyif çatıp eğlendiniz, "Yiyelim, içelim, nasıl olsa yarın öleceğiz" diyerek Sığır, koyun kestiniz, Et yiyip şarap içtiniz. Yoel 2: 12 RAB diyor ki, "Şimdi oruç tutarak, ağlayıp yas tutarak Bütün yüreğinizle bana dönün.

[3] Matta 7:3 Sen neden kardeşinin gözündeki çöpü görürsün de kendi gözündeki merteği farketmezsin? Romalılar 15:1 İmanı güçlü olan bizler, kendimizi hoşnut etmeye değil, güçsüz olanların zayıflıklarını yüklenmeye borçluyuz. Galatyalılar 6:1 Kardeşler, eğer biri suç işlerken yakalanırsa, Ruh'a uyan sizler, böyle birini yumuşak ruhla yola getirin. Siz de ayartılmamak için kendinizi kollayın. I.Petrus 4:8 Her şeyden önce birbirinize olan sevginiz candan olsun. Çünkü sevgi birçok günahı örter.

[4] Elçilerin İşleri 18: 21 Ama onlara veda ederken, «Tanrı dilerse yanınıza yine döneceğim» dedi. Sonra Efes'ten denize açıldı. I.Korintliler 4:19 Ama Rab dilerse yakında yanınıza geleceğim. O zaman bu küstahların söylediklerini değil, gücünü öğreneceğim. I.Korintliler 16:7 Sizi öyle kısaca görüp geçmek istemiyorum. Rab'bin izniyle sizinle uzunca bir süre kalmayı ümit ediyorum. İbraniler 6:3 Tanrı izin verirse, bunu yapacağız.

[5] Vaiz 8:8, Mezmur 49:10; 89:48, Eyüp 30:23

[6] Matta 23:23; 25:45, (Luka 11:42; 12:47)

YAKUP[b]-IV

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

YAKUP[b]-IV konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olunuz.