Eski Ahit (Yasa) ne kadar geçerli ne kadar geçersiz?

merhaba

ben bir suredir hristiyanligi arastiriyorum. ilk is olarak incili bastan sona okudum ve cok etkilendim. fakat bazi sorularim var ve simdiye kadar tatmin edici cevaplar bulamadim. bunlardan biri eski ahit ve yeni ahit meselesi. tevrata gore tanri israillilere kitabi veriyor ve onlarla bir antlasma yapiyor. israilliler onun emirlerine uyacak ve bu antlasma sonsuza dek surecek. fakat malumunuz isa'nin gelisiyle dinde buyuk degisiklikler oluyor. neden? incili yazanlar tevrattan bircok alinti yaptiklari halde onda yazan emirleri neden uygulamiyorlar? mesela neden sarap iciyorlar, ya da tanriya kufredenleri taslayarak oldurmuyorlar? isa'nin gelisiyle insanin fitrati mi degisti? ya da tanri eski kurallarini artik begenmiyor mu?

Mesih İnanlısının Kutsal Yasa ile Olan İlişkisi




Kutsal Yasa, Tanrı’nın Musa aracılığıyla İsrail halkına verdiği yasa sistemidir. Kutsal Yasa’nın bütünü Çıkış 20-31, Levililer ve Tesniye'de görülür, gerçi özü bir bütün halinde On Emir’de toplanmıştır.




Kutsal Yasa kurtuluş aracı olarak verilmemiştir. (Elç. 13:39, Rom 3:20, Gal 2:16,21, 3:11)




İnsanlara günahkar olduklarını göstermek (Rom 3:20, 5:20, 7:7, 1.Kor. 15:56, Gal 3:19)




ve sonra onların, merhametli kurtarışı için Tanrı’ya gitmelerini sağlamak için planlanmıştı. Her çağdaki insan için geçerli ahlaki prensipler (kurallar) içermesine rağmen, İsrail halkına verilmişti (Rom 2:14,15)




Tanrı, insan ırkının örneği olarak İsrail halkını Kutsal Yasa’nın altında sınadı ve İsrail halkının suçu dünyanın suçunu kanıtladı (Rom 3:19).




Yasa’nın buyruklarından birini çiğneyen kişi bütün Yasa’ya karşı suçlu olur. (Yak 2:10) İnsanlar Yasa’yı çiğnediklerinden, günahın laneti altındaydılar. Tanrı’nın doğruluğu ve kutsallığı cezanın ödenmesini gerektiriyordu. İşte bu nedenle İsa dünyaya geldi: Ölümüyle cezayı ödemek için. Kendisi günahsız olmasına rağmen, (ve olduğu için) Yasa’yı çiğneyenlerin suçlarını üzerine alarak (alabildi) öldü. Kutsal Yasa’yı bir kenara atmadı, tam tersine yerine getirdi.




Bu nedenle, Müjde Yasa’yı yıkmaz, Yasa’yı destekler ve Mesih’in kurtarıcı işiyle Yasa’nın taleplerinin ne kadar yerine getirildiğini gösterir. İnsan doğruluğu, iyi işleri Tanrı’nın istediği doğruluğu sağlayamaz. (Yani sevaplarla, çeşitli hareketlerle, eylemlerle, iyi işlerle insanlar Tanrı'ya ulaşamazlar)




Bu nedenle, Mesih’e güvenen kişi artık Yasa’nın altında değildir, lütfun altındadır (Rom 6:14).




Mesih’in işinden dolayı Yasa’ya karşı ölüdür. Yasa’nın cezası bir kere ödenmelidir; bu cezayı Mesih ödediği için inanlının ödemesine gerek yoktur. Bu durumda Yasa İnanlı için geçmiştir (2.Kor 3:7-11).




Mesih gelene kadar Yasa bir öğretmen gibiydi, ama kurtuluştan sonra bu öğretmene gerek kalmamıştır (Gal 3:24-25).









Ama nasıl? Mesih imanlısı yasasız mıdır?




İnanlının Yasa altında olmamasına karşın, (lütuf altında olmasına karşın, lütuf: Mesih’in bize verdiği kurtuluştur.) bu onun Yasasız olduğu anlamına gelmez.




Yasa’dan daha kuvvetli olan bir zincirle bağlıdır, çünkü Mesih’in Yasası altındadır (1.Kor ) 9:21).




Davranışı ceza korkusuyla değil, Kurtarıcısını memnun etme arzusuyla, bir dostluk, bir sevgi ilişkisi çerçevesinde biçimlenir. Mesih onun yaşamının yöneticisi olur.(Yuh 13:15, 15:12, Efes 5:1-2, 1.Yuh 2:6, 3:16)




Bir tartışmada, inanlının Yasa ile olan ilişkisiyle ilgili sorulan soru şudur; “On Emir’e itaat etmeli miyim?”




Buna verilecek yanıt, Yasa’da yer alan belirli kuralların sonsuz geçerliliğinin olduğudur. Çalmak, başkalarının malına, namusuna göz dikmek yada cinayet işlemek her zaman yanlıştır. Yeni Antlaşma’da On Emir’in dokuzu Yasa olarak (cezayla birlikte) verilmemesi gibi önemli bir farkla, ama Tanrı’nın halkı için doğruluk eğitimi olarak tekrarlanmıştır (2.Tim 3:16). Tekrarlanmayan tek emir Sept Günüdür.(Haftanın yedinci günü, cumartesi). İnanlılara Sept Günü emrine uymaları hiçbir zaman öğretilmemiştir.




Yasa’nın görevi, kurtulmamış kişiler için sonlanmamıştır: ”Yasa’yı özüne uygun biçimde kullanan biri için, Yasa’nın iyi olduğunu biliyoruz” (1.Tim 1:8). Yasa’nın yasal kullanımı günah bilgisini sağlamak ve tövbeye götürmektir. Ama Yasa, kurtulmuş olanlar için değildir: ”Yasa, doğru olanlar için konmamıştır” (1.Tim 1:9).




Yasa’nın gerektirdiği doğruluk, “doğal benliğe göre değil, Ruh’a göre yaşayanlarda” (Rom 8:4) yerine gelir. Aslında, Rabbimizin Dağdaki Vaazındaki öğretişleri Yasa’nın kinden daha yüksek bir standart sergiler. Örneğin, Yasa, “Öldürmeyin” dedi, ama İsa, “Nefret bile etmeyin” dedi. Böylece, Dağdaki Vaaz yalnızca Yasa’yı ve peygamberleri desteklemekle kalmaz, onları genişletir ve daha derin anlam kazanmalarını sağlar.




_________________________ _