xxdarkxx

Sevgili inananlar,bundan yaklaşık olarak 2 yıl önce,İslam ile ilgili bazı mevzularda çelişkiye düşmem,beni dinler tarihi hakkında araştırma yapmaya sürükledi.Bu dönemde Hristiyan Forum üyesi oldum.İncil'i anlamaya çalıştım.Sonuçta Protestan olarak yaşamaya karar verdim.İl değiştirdim ve en kısa sürede Vaftis olmayı istedim.Fakat bu kararı aldığımdan bu yana hayatımda herşey altüst olmaya başladı.Bu kararımdan ailem dahil hiç kimsenin haberi olmamasına ramen.İşsiz kaldım.Çevremdeki dostlarımı kaybettim,psikolojik çöküntü yaşadım.Çok güçsüzüm.Korkuya yenik düşmüş biri olmaya alıştım.Herşeyin Hristiyan olma kararından sonra kötüye gittiğini farkkettim.Hala iş bulamıyorum ve parasızım.Hep bir şeyler ters gidiyor.İslam bu tür olaylara Allah deniyor diye bir açıklama yapar ama;Hristiyanlık ne der bilmiyorum.Amacım eleştirmek ya da bir açıklama beklemek değil ;sadece Hristiyan Forum sitesinden gelen davete cevap vermek ve içinde bulunduğum durumu paylaşmak istedim.Gerçekten herşey çok kötü gidiyor ve ben çok çaresizim.Hepinize esenlikler dilerim.

¹Ve İsa kalabalıkları görüp dağa çıktı; ve oturunca öğrencileri O’na geldiler.
²Ve ağzını açıp onlara öğreterek dedi:
³“Ne mutlu^a ruhta fakir olanlara! Çünkü göklerin krallığı onlarındır.
⁴Ne mutlu yaslı olanlara! Çünkü onlar teselli edilecekler.
⁵Ne mutlu yumuşak huylu² olanlara! Çünkü onlar yeryüzünü miras alacaklar.
⁶Ne mutlu salâha acıkıp susayanlara! Çünkü onlar doyurulacaklar.
⁷Ne mutlu merhametli olanlara! Çünkü onlar merhamet bulacaklar.
⁸Ne mutlu yüreği temiz olanlara! Çünkü onlar Tanrı’yı görecekler.
⁹Ne mutlu barıştırıcı olanlara! Çünkü onlar Tanrı oğulları çağrılacaklar.
¹⁰Ne mutlu salâh uğruna zulüm^a görenlere! Çünkü göklerin krallığı onlarındır.
¹¹Benim uğruma size hakaret¹ ettikleri ve zulmettikleri ve yalan yere size karşı her türlü kötü söz söyledikleri zaman size ne mutlu!
¹²Sevinin ve sevinçle coşun! Çünkü göklerde ödülünüz büyüktür; çünkü sizden önceki peygamberlere de böyle zulmettiler.


daha henüz sizin yaşadığınız çelişkileri yaşamadım tabii bunda kuran-ı okumamış olmamın da etkisi olabilir
ama içimde sebepsiz bi korku vardı ben ne yapıyorum ne işim var burda diye kendi kendime çok sordum
bide kimseyle paylaşmamıştım hristiyanlığa olan özlemimi ve inancımı
2 hafta önce incili okumaya başladım çevremdeki bir kaç kişiye hislerimi anlattım birileriyle paylaşınca sanki üstümden ağır bi yük kalktı bide benim için çok önemli olan bi insandanda çok olumlu tepki alınca içimdeki korku azaldı

sizde birileriyle paylaşmayı denemek istemezmisiniz belki birilerine anlatınca rahatlarsınız denemenizi tavsiye ederim
sevgiler...