tanyu
imanımı eşime açıkladım ama...
Merhaba. Ben dün akşam imanımı eşime açıkladım. Dün akşama kadar da izlediğim yolu ve açıklarken izlediğim yolu, yaşadıklarımı, aldığım tepkiyi paylaşmak ve fikir almak istiyorum.
Eşim müslümanlığa bağlı bir kişidir. Ailesinde islami din adamları ve alimleri vardır. Ailesinin çevresi de bu yönde islamiyete bağlı kişilerdir.
Ben iman ettikten sonra bu siteden aldığım tavsiyelere göre; eşimin bendeki olumlu değişiklikleri farketmesi için bekledim...
Hergün açıklamak için fırsat kolladım. Bazen çok güzel ve hatta mucizevi fırsatlarla karşılaştığım oldu. Ama bir şekilde o bu fırsatları değerlendirmemi engelledi.
Bir akşam, eşimin çok şiddetli bir baş ağrısı vardı. Eşim böyle bir rahatsızlığı hiç denecek kadar az yaşar ve bu seferki oldukça fazlaydı herhalde ki, ağrıdan gözleri kanlanmıştı. Aldığı ağrı kesici ve fayda etmemiş birde beş vakit namazında diye nitelendirdiklerimizden biri olan anneme ağrısının geçmesi için okutmuştu.
Yinede ağrısı kesilmemiş ve acıdan kıvranan eşime birde ben deniyeyim diyerek elimi başına koydum ve isa mesihe ağrıyı alması için du ettim. Elimi çektiğimde eşim dehşete kapıldı. Ne yaptın sen diye sordu. Bişey yapmadım dua ettim dedim. Başının elimi koyduğum tarafında ki ağrı anında kesilmiş. Bunu duyunca müthiş mutlu oldum ve heyecanlandım. Ancak duayı eksik ettiğimi anladım. Tekrar elimi başına koydum, bir yandanda ağrının tamamen kesilmesiyle iamanımı açıklama fırsatım olacak diye seviniyordum. Bu kez "-Yüce isa bu ağrıyı eşimin bedeninden tamamen al, sana yalvarıyorum. Duamı kabul ettiğin için teşekkürler. Amin." diye dua ettim. Elimi çektiğimde eşim büsbütün dehşete kapıldı. Ağlamaklı bir sesle sen kimsin bana ne yaptın ağrı pat diye tamamen kesildi dedi. Duamın kabul olacağından emindim ama bunu duymak beni müthiş mutlu etti. Ellerimi havaya kaldırıp şükrettim ve eşime dönüp ben kurandan bir sure okumadım ağrın için dedim. Nasıl ve kime dua ettiğimi söyliyeyimmi sana dedim.
Burada beni hayretler içinde bıraktı. Gözlerime bile bakamıyordu. Battaniyeyi yüzüne çekti ve gözüken tek gözüyle bana korkuyla bakıyor, ağlıyordu. Nolur anlatma, söyleme bilmek istemiyorum dedi. Söylememem için çok ısrar etti. Birden arkasını dönüp yattı ve uyumaya başladı. Çok şaşırdım, anında kapadı konuyu. Aklımdan ya İsa şimdi ona açıklama yapmamı istemiyor yada bu kadının içindeki bişey yada kendisi gerçeği bildiği için isa'nın adını duymaktan korkuyor diye düşündüm.
Dolayısıyle konu orda kapandı. Bir gün sonra aynı şekilde annemin baş ağrısı için dua ettim ve isa mesih ağrıyı aldı. Annemin tabiriyle ağrıyı elimi koyduğum yere doğru çekmiş ve tamamen yok etmişim. Oda bana sordu ne dua ettiğimi. Ona bendeki değişiklikleri fark edip etmediğini sordum. Evet çok değiştin dedi. Bize eskiye oranla çok iyi davranıyorsun dedi. Öyleyse müsait bir zamanda sana ettiğim duayı ve bendeki değişikliğin sebebini anlatacağım dedim. İşyerimdeki bir iş arkadaşımın baş ağrısı da bu şekilde geçti. Bu çok enteresan bir olay ve beni müthiş mutlu ediyor. Tabi çok iyi biliyorum ki bu üç kişinin ağrılarını geçiren ben değilim.
Bu olayların üstüne ben daha çok cesaretlendim imanımı açıklamak için. Nihayet dün akşam eşime açıklamaya tamamen kara verdim. Ona ilk önce bende şu zamandan beri değişiklik varmı diye sordum. Hayır bir farklılık yok dedi! :) Bunu duyunca büyük bir hayal kırıklığına kapıldım. Çünkü; çevremdeki herkez bana değiştiğimi, eskiden de iyi bir insan olduğumu ama artık çok daha iyi ve mantıklı bir insan olduğumu söylerlerken, eşim bunun hiç farkına varmamış. Ben bu kez başka türlü giriş yapmayı düşündüm. Çokta gerildim. Anlatmaya çalıştım bazı şeyleri. Başının ağrısı için ettiğim duayı anlatıcam sana dedim. Bunu bir kaç kez tekrarladım, yani bir türlü cesaret edip giremedim konuya. Duayı nasıl ettiğimi kelime kelimesine söyledim, ama isa'ya ettiğimi söylemedim daha. Gayet normal içten etmişsin dedi :) Bu duayı ben isa'ya ettim dedim. Durdu biraz düşündü ve sonra olabilir oda allahın peygamberi dedi....
Baktım ki nerden giriş yapsam hemen çeviriyor. Zaten gergindim direk; "-ben şu tarihte islamiyeti araştırıyordum ya, işte o araştırmalarım sonucunda bulduğum ve edindiğim bilgiler sonucu soğudum ve yaklaşık 1 hafta inançsız ve mutsuz bir şekilde boşluğa düştüm. Daha sonra diğer dinleri araştırdım çünki edindiğim bilgiler arasında, edindiğim yerlerde diğer dinler içinde elşetiriler, çelişkiler ve mantıksızlıklar anlatılıyordu. Araştırmamın sonucunda aklıma, mantığıma ve inasanlığa en uygun gördüğüm ve ısındığım hristiyanlık oldu ve ben o bir aylık araştırmalarım sonucunda isaya iman edip hristiyan oldum." dedim.
Bana, "-saçmalama ne demek hristiyan oldum. Nasıl böyle yaparsın. Nasıl söyleyebiliyorsun bunu. Hele benim gibi dinine düşkün birisine nasıl söyleyebiliyorsun. Neyi ters geldi sana, neyi yanlış, neyi mantıksız........, ben aylaca bir yabancıyla aynı yatağı paylaşmışım, ben istemem böyle bir şeyi, asla kabul etmem, ben elhamdülillah müslümanım, sen gavur oldum diyorsun, bitirdin şimdi herşeyi, bitmiştir benim için, ben seninle asla artık yaşayamam, söylemeseydin bana o zaman hiç.... vb." kelimeler ve hakaretler yağdırdı.
Sen benim en yakınımsın bu yüzden senin mutlaka bilmen gerekiyor. Ben imanıma tanıklık edip çevremdeki herkese bunu bildirmeliyim dedim. Senden sonra anne ve babama, daha sonrada sebin ailene bildireceğim dedim. Böyle bir şey yaptığımda beni red edeceklerini özellikle ailesinin mutlaka kendisini alacaklarını, çevremde kimsenin kalmayacağını söyledi. Ben ona "-İsa demiş ki; ben aranıza kılıç olarak geldim. Benim yolumu takip ettiğinizde red edilebilir, eleştirilebilir, terk edilebilir, işkence görebilir ve öldürebilirsiniz. Ne mutlu o zaman size." O zaman tek başına kalırsın herkes dışlıycak seni dedi. Ben de umrumda değil benim tek amacım isa'nın yolunda yürümek ve dinimi yaşamak diye cavp verdim.
İstemiyorum git vb konuşmalardan sonra zaten çok gerildiğim için ben çıkıp biraz hava alıcam sende bu arada mantığınla aklınla biraz düşün dedim. Düşünecek bir şey yok, ben bun kabul edemem. Dedi düşüneceğim tek şey şimdi neyi nasıl yapmam gerektiği dedi. Sanırım ayrılıktan söz ediyordu çünki ben artık seninle beraber olamam dedi. Ona "-Benim inancıma göre, seninle iman etmemden önce evli olduğum için bir hristiyanlığı kabul etmesende bir sakınca yok. Benim sayemde sende kurtulacaksın. Ancak sen benimle yaşamak istemiyorsan da buna karşı çıkamam." dedim ve çıktım.
Ona dışardan telefon ettim ve dönüşte bir şey isteyip istemediğini sordum ve tahmin edebileceğiniz gibi ters yanıt aldım. Döndüğümde kapı kilitliydi anahtarımla açamadım onu telefonla aradım kapıyı açmak için ama aramamı red etti. Kapıyı babam açtı. Yanlışlıkla kapattığını söyledi telefonu. Sonrada hiç bir şey konuşmadık uykuya daldı çünki.
Şu anda nasıl bir şeyle karşı karşıya olduğum konusunda bir fikrim yok. Şimdi işteyim ve akşam döndüğümde ne nasıl olacak ne konuşucaz, ne tepki verecek ne karar verdi bilemiyorum. Emin olduğum tek şey her ne olursa olsun iyi niyetle karşılayacağım ve kesinlikle imanımdan ödün vermeyeceğim.
Ancak işte dediğim gibi ne olacak tahmin bile edemiyorum. Bana fikir, akıl verin bu konuda yada yanımda olun lütfen.
Korkum yok olabilecekler ne olursa. Herşeye katlanabilirim isa mesih yolunda.
“Adveniat Regnum Tuum” "SINT UNUM"
| HRİSTİYAN FORUM
> Hristiyan olmak
> Hristiyan olduktan sonraki Yeni Yaşam
: imanımı eşime açıkladım ama...
Email adresinizi yukarıdaki kutucuğa yazıp "abone ol" tuşuna basınız, açılan pencerede göreceğiniz harfleri yazıp onaylayınız. Daha sonra email adresinize gelecek emaildeki linke tıklayınız