Mesih'e Bağlanmak, Hristiyanlık İncil İsa

Mesih'e Bağlanmak konusu 2532 kez okundu, 6 kez cevaplandı. En son mesaj Teofilos tarafından gönderildi.

Mesih'e Bağlanmak konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olunuz.

Bu konunun diğer sayfaları: 1 2 >

Mesih'e Bağlanmak hristiyanlık incil isa tevrat zebur

Mesih'e Bağlanmak hristiyanlık incil isa tevrat zebur

10-10-05, 00:56
Mesih'e Bağlanmak

Teofilos

Neden Hristiyanım? Neden Mesih'e bağlıyım? O'na inanmamın nedenlerini açıklayabilir miyim? Çok okuduğumdan zihnimde ciddi karışıklıklar mı var; İslâmî bilgim yetersiz olduğundan kandırıldım mı; veya maddi gelirimde herhangi bir artış oldu mu? O kadar çok soruyla karşılaşıyorum ki, bu soruları arka arkaya dizsem burdan köye yol olur...
Mesih'e Bağlanmak, adını verdiğim köşede bu ve benzeri sorulara yanıt vermeye çalışacağım. Kapsamlı bir işe giriştiğim ve fazla vaktim olmadığı için parça parça yazmak zorunda kalacağım. İçten bir tanıklık denemesine giriştiğimi söyleyebilirim. Tabii nickname'min yanısıra gerçek adımı, kimliğimi veremeyeceğim. Bunun nedenlerini açıklamama gerek yok: Tamamen güvenlik nedeniyle...

I.
Aslında Teofilos (yani Tanrısever, Tanrısayar) ismi bile yaşadığım süreci açıklamaya yeter. Tüm hayatım boyunca bir Yaratıcı Varlık düşüncesini sorgulamak aklımın ucundan bile geçmedi. Tanrı vardı; var olacaktı. Bu tümüyle benden bağımsız (ve tümüyle dışımda) bir var oluş durumuydu. Benim bunu anlamam, algılamam olanaksızdı. İçinde yetiştiğim çevre mütedeyyin denemese de, dindar olarak tanımlanabilir. Bana öğretilen buydu. Kulu, kölesi olduğum karşı çıktığım an beni çarpmaya hazır bir Despot. Benimle ilgilenebileceğini hiç sanmıyordum. Tabii O'ndan istemekten bıkmadığım sürece...
İlk gençlik yıllarımdan başlayarak (ve tüm hayatım boyunca) Tanrı'yı bir cankurtaran sandalı olarak gördüm. Varlığını reddedecek cesaretim yoktu. Çünkü acil durumlarda O'na ihtiyacım olabilirdi; oluyordu da... Ama tehlike ortadan kalkar kalkmaz, Tanrı ile irtibatım yeniden kopuyordu. Dua etme alışkanlığım yoktu. Bir şeye ihtiyacım yoksa neden dua edeyim? Dua için gerekli olan şartlar çok fazlaydı. Sürekli tedirgin bir biçimde dua etmenin pek anlamı da yoktu. Bilmediğim bir dilde ezberlediğim şeyleri söylerken aklımdan bin tane düşünce geçerdi. Bir an önce duamı edip (salatımı tamamlayıp) rahatlamak isterdim. Dua ettiğim için değil, duayı etmeyi bitirdiğim için rahatlardım. Bu ufak ama çok önemli bir detay. Tanrı ile pek yakın değildik...
Tanrı'nın verdiklerinden çok, vermedikleriyle ilgiliydim. Dualarıma cevap verecek, bana itaat edecek bir Tanrı'ya ihtiyacım vardı. Aslında ben tam anlamıyla bir dünyaperesttim, bir putperesttim. Tanrı benim için masum bir ikonaydı. Tabii işe yaradığı sürece...
İslâmî bir hayat sürmeyi denedim. Namazında niyazında bir çocuktum. Bir cemaat evine gidip geliyordum. Burada dersler alıyordum. Nedenini tam olarak hatırlamıyorum. Daha doğrusu tek bir nedeni yok; pek çok olayın yol açtığı bir sorgulama sürecine giriştim. Kur'an üzerine sorular sormaya başladım. Tartışma yaratmamak için bunları sıralamayacağım. Amacım saldırgan bir yazı yazmak değil. Önemli olan "İman Yolumu" anlatabilmek. Bu tür ayrıntıların gerektiğini sanmıyorum. Bugün geldiğim noktada Müjde dışında her şeyi süprüntü saymak gerektiğini düşünüyorum. (Filipililer 3:8) Buna yaşadıklarım da dahil...

Mesih'e Bağlanmak

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

Mesih'e Bağlanmak hristiyanlık incil isa tevrat zebur

10-10-05, 02:26
Mesih'e Bağlanmak

Teofilos

II.
Benliğime, yüreğimin en derinine baktığımda gördüğüm şey hiç hoş değildi. İbadetler beni iyi bir insan yapmaya yetmiyordu. Tüm iyi niyetli çabalarım günahın ufacık bir dürtmesiyle alt-üst oluveriyordu. Şaşkındım... İçimdeki günahın varlığını çok net duyumsuyordum. Tabii henüz adını koyamamıştım. Daha doğrusu adının konmuş olduğunu bilmiyordum. Yıllar sonra Elçi Pavlus'un da aynı dertten muzdarip olduğunu öğrenecektim: Ne yaptığımı anlamıyorum. Çünkü istediğim şeyi yapmıyorum; nefret ettiğim ne ise, onu yapıyorum... ...İçimde, yani doğal benliğimde iyi bir şey bulunmadığını biliyorum. İçimde iyiyi yapmaya istek var, ama güç yoktur. İstediğim iyi şeyi yapmıyorum, istemediğim kötü şeyi yapıyorum. İstemediğim şeyi yapıyorsam, bunu yapan artık ben değil, içimde yaşayan günahtır. (Romalılar 7:15,18-20)
Bu çıkmaz sokağı açacak, bu uçurumu aşmamı sağlayacak bir YOL olmalıydı...
İşte bu şaşkın çocuğa çağlar ötesinden bir ses yetişti: İsa ona, «Yol, gerçek ve yaşam ben'im» dedi. «Benim aracılığım olmadan Baba'ya kimse gelemez. (Yuhanna 14:6)
Burada biraz soluklanmama izin verin. Çünkü bir başka soru ile karşılaşmıştım: Tanrı ile bağ kurma düşüncem nasıl doğmuştu? Dünya üzerinde yaşayan bu kadar insandan çok daha akıllı, çok daha duyarlı mıydım? Beni harekete geçiren güç neydi? KİM'di?..

Mesih'e Bağlanmak

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

Mesih'e Bağlanmak hristiyanlık incil isa tevrat zebur

10-10-05, 21:21
Mesih'e Bağlanmak

Teofilos

III.
Araştırma sürecine başladığımda, aslında yeni bir hobi edinmiştim. Konuya yaklaşımım fazla ciddi değildi. 2000 yılı başındaydık. Yeni bir milenyum başlıyordu; veya 20. yüzyılın son yılındaydık. Elime geçen kitabın üstünde Yeni Bir Yaşam yazıyordu. Yeni bir yaşama başlamayı falan düşünmüyordum. Ben halimden memnundum. İsteğim kendimi, insanı ve hayatı anlamaktı, o kadar.
Zamanla sorularıma yenileri eklenmeye başlayınca, Kutsal Kitap'a yöneldim; okumaya başladım. Yaratılış kısmında çok fazla detay vardı. Eskilerin masalları diye düşündüm. Ne kadar da naifti(!) Okudukça Tanrı'nın Görkemiyle karşılaştım. Tanrı Kutsaldı; Kutsaldır... Tanrı'nın Kutsal olduğunu ve günahlarımızdan nefret edeceğini anladım. Bu şaşırtıcı ve korkutucu bir bilgiydi. Tanrı bizim masum günahlarımızdan (?!) hiç mi hiç hoşlanmazdı... O zaman nasıl affolacaktık? Nasıl kurtulacaktık? Kendi günahımda boğulduğumu hissettim. Bir çıkış yok kuydu? Günahın (kötülüğün, yok oluşun) egemen olduğu bir dünyanın esiri miydim? Tanrı bana sormadan beni yaratmıştı; bana sormadan da yok edebilirdi! Bu acı ama gerçek, bir bilgiydi...
Ayaklarımın bağının çözüldüğünü hissettim. Satre'ın Bulantısı bana da bulaşmıştı. Onu ilk defa tam olarak anlıyordum. Bu noktada bir çözüm yoluna yaklaştığımı fark ediyorsam da, yolu tam seçemiyordum. Bu şekilde bir kaç yıl geçti. 2002 yılına geldiğimde genel bir muhasebe yapmam gerektiğini biliyordum. Yaşam ufkumu açan o muhteşem insanla tanışmıştım. Bir insanı tanıdıkça Tanrı'yı tanımak ve anlamak... Muhteşem bir Plan!

Mesih'e Bağlanmak

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

Mesih'e Bağlanmak hristiyanlık incil isa tevrat zebur

10-10-05, 22:31
Mesih'e Bağlanmak

Teofilos

IV
Issız çöllerde dili dışarda koşturan bir adamın yangını yüreğimdeydi. Rab yüreğimi açmıştı. Kesin tarih veremiyorum. Şu tarihte ve şu saatte Mesih'e iman ettim, diyenlere şaşarım. Böylesi bir tarih veremiyorum. Ama yürek yangınımın geçtiğini biliyorum...
RAB diyor ki: İnsana güvenen, insanın gücüne dayanan, yüreği RAB'den uzaklaşan kişi lanetlidir. Böylesi bozkırdaki çalı gibidir, iyilik geldiği zaman görmeyecek; kurak çöle, kimsenin yaşamadığı tuzlaya yerleşecek. Ne mutlu RAB'be güvenen insana, güveni yalnız RAB olana! Böylesi su kıyılarına dikilmiş ağaca benzer, köklerini akarsulara salar. sıcak gelince korkmaz, yaprakları hep yeşildir. Kuraklık yılında kaygılanmaz, meyve vermekten geri durmaz. Yürek her şeyden daha aldatıcıdır, iyileşmez, onu kim anlayabilir? Ben RAB, herkesi davranışlarına, yaptıklarının sonucuna göre ödüllendirmek için yüreği yoklar, düşünceyi denerim. Yumurtlamadığı yumurtaların üzerinde oturan keklik nasılsa, haksız servet edinen kişi de öyledir. Yaşamının ortasında serveti onu bırakır, yaşamının sonunda kendisi aptal çıkar. Tapınağımızın yeri başlangıçtan yüceltilmiş görkemli bir tahttır. Ey İsrail'in umudu RAB, Seni bırakanların hepsi utanılacak duruma düşecek. Sana sırtını dönenler toprağa yazılacak, çünkü RAB'bi, Diri Su Pınarı'nı bıraktılar. (Yeremya 17:5-13)
Ey gökler, şaşın buna, tir tir titreyin, şaşakalın, diyor RAB. Çünkü halkım iki kötülük yaptı: Beni, Diri Suların Pınarı'nı bıraktı. Kendilerine sarnıçlar, Su tutmayan çatlak sarnıçlar kazdı. (Yeremya 2:12-13)
RAB Vaadinden dönmez: Kutsal Yazı'da dendiği gibi, O'na iman edenin içinden diri su ırmakları akacaktır. (Yuhanna 7:38) Bu ırmakların içimden akmaya başladığını hissediyordum; hissediyorum... Yine de tam olarak ne zaman başladı bilemiyorum. Önceleri bunun bir tür bilinçsizce düzenlediğim (bilinçaltı) bir telkin olduğunu düşündüm. Zamanla yüreğimdeki değişimi farketmeye başladım. Dünyanın herhangi bir köşesindeki herhangi bir olayda acı çekenler ile acı çektiğimi, gülenlerle güldüğümü farkettim. Daha önce böyle bir şeyi hayal bile edemezdim. Rüyamda görsem hayra yormazdım: Onlara tek bir yürek vereceğim, içlerine yeni bir ruh koyacağım. İçlerindeki taş yüreği çıkarıp onlara etten bir yürek vereceğim. O zaman kurallarımı izleyecek, ilkelerime uymaya özen gösterecekler. Onlar halkım olacak, ben de onların Tanrısı olacağım. (Hezekiel 11:19-20) Bu Yeni Yüreği bende almıştım. HALELUYA!
Yine de (ve hâlâ) tam emin değildim. Köken olarak İsrailoğullarından gelmiyordum. En fazla bir Centileli veya Samiriyeli idim. Okumaya, araştırmaya devam ettim: İsa, yolculuktan yorulmuş olduğu için kuyunun yanına oturmuştu. Saat on iki sularıydı. Samiriyeli bir kadın su çekmeye geldi. İsa ona, Bana su ver, içeyim, dedi. İsa'nın öğrencileri yiyecek satın almak için kente gitmişlerdi. Samiriyeli kadın, Sen Yahudisin, bense Samiriyeli bir kadınım, dedi. Nasıl olur da benden su istersin? Çünkü Yahudilerin Samiriyelilerle ilişkileri yoktur. İsa kadına şu cevabı verdi: Eğer sen Tanrı'nın Armağanı'nı ve sana, Bana su ver, içeyim, diyenin kim olduğunu bilseydin, sen O'ndan dilerdin, O da sana Yaşam Suyu'nu verirdi. Kadın, Efendim, su çekecek bir şeyin yok, kuyu da derin. Böyle olunca yaşam suyunu nereden bulacaksın? Sen, bu kuyuyu bize vermiş, kendisi, oğulları ve davarları ondan içmiş olan atamız Yakup'tan daha mı büyüksün? İsa şöyle cevap verdi: Bu sudan her içen yine susayacak. Oysa Benim vereceğim sudan içen sonsuza dek susamaz. Benim vereceğim su, içende sonsuz yaşam için fışkıran bir su kaynağı olacak.

İşte benim aradığım da buydu!

Mesih'e Bağlanmak

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

Mesih'e Bağlanmak hristiyanlık incil isa tevrat zebur

10-10-05, 22:54
Mesih'e Bağlanmak

Teofilos

V
Sonuçta kendimi ve kimliğimi bulmuştum; buldum... Rab karşısındaki konumumu ve nasıl bir hayat sürmem gerektiğini de biliyordum; biliyorum. İnsanı ve hayatı kavradım. Yaşam bize sunulan muhteşem bir armağan; ve armağan sonsuza dek sürecek. O'nun sayesinde! Elçi Yuhanna'nın mektubu sanki bugün yazılmış gibi taze: İsa'nın Mesih olduğuna inanan herkes Tanrı'dan doğmuştur. Baba'yı seven, O'ndan doğmuş olanı da sever. Tanrı'yı sevip buyruklarını yerine getirmekle, Tanrı'nın çocuklarını sevdiğimizi anlarız. Tanrı'yı sevmek, O'nun buyruklarını yerine getirmek demektir. O'nun buyrukları da ağır değildir. Çünkü Tanrı'dan doğmuş olan herkes dünyayı yener. Bize dünyaya karşı zafer kazandıran, imanımızdır. İsa'nın Tanrı Oğlu olduğuna iman edenden başka dünyayı yenen kim vardır? Su ve kanla gelen, İsa Mesih'tir. O yalnız suyla değil, su ve kanla gelmiştir. Kendisine tanıklık eden Ruh'tur. Çünkü Ruh gerçektir. Şöyle ki, tanıklık edenler üçtür: Ruh, su ve kan. Bunların üçü de uyum içindedir. İnsanların tanıklığını kabul ediyoruz; oysa Tanrı'nın tanıklığı daha üstündür. Çünkü bu, Tanrı'nın tanıklığıdır, kendi Oğluyla ilgili olarak yaptığı tanıklıktır. Tanrı'nın Oğluna inanan, yüreğinde Tanrı'nın tanıklığına sahiptir. Tanrı'ya inanmayan ise O'nu yalancı durumuna düşürmüş olur. Çünkü Tanrı'nın kendi Oğluyla ilgili tanıklığına inanmamıştır. Tanrı'nın tanıklığı da bize sonsuz yaşam vermesidir. Bu yaşam O'nun Oğlundadır. Kendisinde Tanrı'nın Oğlu bulunanda yaşam vardır. Kendisinde Tanrı'nın Oğlu bulunmayanda yaşam yoktur. Ben bunları Tanrı Oğlunun adına iman eden sizlere, sonsuz yaşama sahip olduğunuzu bilesiniz diye yazdım. (I:Yuhanna 5:1-13)
Elçi Yuhanna'ya gösterilen Yargı Günü tablosu da imanımı güçlendiriyor: Tamam! Alfa ve Omega, Başlangıç ve Son Ben'im. Susamış olana, Yaşam Suyunun Pınarından karşılıksız olarak su vereceğim. Galip gelen bunları miras alacak. Ben ona Tanrı olacağım, o da Bana oğul olacak. Ama korkak, imansız, iğrenç, adam öldüren, cinsel ahlaksızlıkta bulunan, büyücü, putperest ve bütün yalancılara gelince, onların yeri, kükürtle yanan ateş gölüdür. İkinci ölüm budur. (Esinleme 21 6-8)

Ne diyebilirim ki? Hamdolsun Sana Ya RAB!

Mesih'e Bağlanmak

FORUMA ÜYE OLUN! / HRİSTİYAN OLMAK İSTİYORUM /

Mesih'e Bağlanmak konusuna cevap yazmak için buraya tıklayınız Üyeyseniz öncelikle üye girişi yapınız, üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olunuz.

Bu konunun diğer sayfaları: 1 2 >