Tanrım, Tanrım beni neden terk ettin ?
Niçin bana yardım etmekten, haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun ?
Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun,
Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.
Oysa sen kutsalsın, İsrail'in övgüleri üzerine taht kuran sensin.
Sana güvendiler atalarımız, sana dayandılar , onları kurtardın.
Sana yakarıp kurtuldular, sana güvendiler, aldanmadılar.
Ama ben insan değilim , toprak kurduyum.
İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor..
Beni gören herkes alay ediyor. Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki, " Sırtını RAB'be dayadı , kurtarsın bakalım onu, madem onu seviyor, yardım etsin ! "
Oysa beni ana rahminden çıkaran, ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin. Doğuşumdan beri sana teslim edildim, ana rahminden beri Tanrım sensin.
Benden uzak durma ! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda. Yardım edecek kimse yok..
Boğalar kuşatıyor beni, azgın başan boğaları sarıyor çevremi. Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi ağızlarını açıyorlar bana.
Su gibi dökülüyorum.
Bütün kemiklerin oynaklarından çıkıyor; yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.
Gücüm çömlek parçası gibi kurudu, dilim damağıma yapışıyor; beni ölüm toprağına yatırdın.
Köpekler kuşatıyor beni, kötüler sürüsü çevremi sarıyor, ellerimi, ayaklarımı deliyorlar. Bütün kemiklerimi sayar oldum, gözlerini dikmiş, bana bnakıyorlar.
Giysilerimi aralarında paylaşıorlar, elbisem için kura kura çekiyorlar. Elbisem için kura çekiyorlar.
Aman sen, ya RAB, uzak durma: Ey gücüm benim, yardımıma koş ! ( Mezmur 22: 1- 19 )

Rab'bin sevgi ve ışığının sarmalında kalınız.