• DUYURU:
    Hepinize lütuf ve esenlik olsun!
    Forum sayfalarımız henüz aktif değil ve forum sayfalarımızı oluşturmak için çalışıyoruz. Bu yüzden tüm sayfalara henüz erişemiyorsunuz.
    Gönderdiğiniz mesajlar forum aktifleştikten sonra yayınlanacaktır. Bu süre içerisinde gönderilen mesajlarınız incelenmek üzere bekletilecektir.
    Kısa bir süre sonra tüm bölümlere özgür bir şekilde ulaşabileceksiniz.

Tanıklıklarınız - İman hayatınız nasıl başladı?

Hristiyan Forum

Forum Yetkilisi
Merhaba,
Henüz forumumuz yapım aşamasında olsa da bu süreç tamamlanana kadar bu bölümde paylaşımda bulunabiliriz. Bu başlık altında İsa Mesih'e olan tanıklıklarımızı ve Tanrı'nın hayatımızı nasıl değiştirdiğine dair paylaşımda bulunmak isteyen kardeşler yazabilirler.

Aynı zamanda Sohbet ve Tanışma bölümünde de dilerseniz kendinizi tanıtabilir ve diğer hristiyanlar ile tanışabilirsiniz.
Lütfen adres, telefon ve e-mail gibi kimliğinizle ilgili özel bilgileri açık olarak buradan paylaşmayınız.

Rab'bin lütfu ve esenliği hepinizle birlikte olsun.
 

Godislove

Yeni Üye
Merhaba
Istanbul'da üniversite öğrencisiyim. Nişanlım var ve kendisi de inançlı birisi. Seküler bir aileden geliyorum ve lise 1'de zaten zayıf olan Islami inancımı kaybettim. Senelerdir agnostik idim fakat icimde bir gercek varsa bunu bulmaya yonelik bir arayış istegi hep vardi. Goreceli olarak finansal durumu iyi olan bir aileden geliyordum ve cogu genc kızın sahip olmadıgı özgürlüklere, yurtdisinda kalma vs imkanlarına sahiptim. Ilk universitemde arkadas ortamım iyiydi ve güzel bir hayatim vardi ancak bilmediğim bir sebep ile icimde hep bir boşluk hissettim ve hayat bana hep çok anlamsız, gereksiz geliyordu. Cok depresiftim ve aslında gözle gorunur bir sorunum olmamasına ragmen hayattan zevk alamıyordum, sürekli intihar düşüncelerim vardi. Nişanlım yabancı ve kendisi ile henüz arkadasken bu konudan bahsettim. Yahudi kökenli olan ama benim gibi agnostik olan o da ayni sorunları yasadigini ve ayni sekilde hayatta bir objektif hakikat arayisi oldugundan bahsetti. Birlikte konuşabileceğim biri olması beni mutlu etti ve bir sure kenara attigim arayisima geri donmemi sağladı. Yaptıgım okumaları arttırdım, Islam'da çelişkiler oldugunu düşünüyordum, hadisleri okudum, Sahih Buhari'ye baktım, Kuran'ın aktarilis bicimi ile günümüzden bu aktarilisin nasıl olduğu hakkinda tezatlık oldugunu gordum. Onun disinda ahlaki felsefe ile politik felsefe arasında bir farklılık olduğu düşüncesindeydim. Bu yüzden Yahudiliğe ve Hristiyanliga da olumlu bakmıyordum zira Yahudi peygamberlerinin bir cogu politik eylemlere girişmişlerdi. Asya dinlerinin ise rasyonel zemine oturtulabilecek bir yonunu bulamıyordum. Ahlak felsefesi uzerine araştırmalar yapmaya başladım ve ahlakin goreceli mi yoksa evrensel mi olduğu konusundan baslamaya karar verdim. Ahlaktan anladigim bir kisinin kendisinden baskasina zarar vermedikçe bulunduğu eylemin ahlaki olduğuydu ve bunun evrensel oldugunu ve doğadan geldigini düşünüyordum. Biraz da Mike Huemer gibi politik felsefecilerden esinlenmiştim ama okumaya devam ettim. Hristiyanliga hep imkansız gözüyle bakıyordum ve bundan nedense gururluydum. Arkadaşım bana Incil uzerine araştırma yaptigine ve Incil'in tarihsel method acısından daha dayanilir bir noktasi oldugundan bahsetti. Bunun uzerine araştırmalar yaptım ve ilk üniversite bolumu tarih olan ben Isa'nin tarihselligi konusunda dayanıklı bir nokta oldugunu keşfetmeye başladım. Farklı Hristiyan mezheplerinin bu konuda farklı bir gorusu olabilir ancak Isa'nin politik bir lider olmadigini ve Incil'in siyasiden çok ahlaki bir öğretiye odaklandigini fark ettim. Hristiyanliga artık daha ilgili ama gururumu bozmamak icin hala karşı idim.

Arkadaşım çoktan Hristiyan olmaya karar vermis ve gittiği bir kilisede vaftiz olmustu. Günlerimizi Hristiyanlik uzerine konuşarak geçirmeye başladık ve ben bazı Hristiyan apologeticlerini okumaya başladım. Hayatımda sorunlar geçirdiğim ve yalnız hissettiğim bir donem oldu ve ben anlık bir istekle Isa'ya ona inanmak istediğimi ve onu aradigimi söyleyerek dua ettim. Daha sonra bir Hristiyan'in blogunda sadece "Isa seni kalbime kabul ediyorum" demenin bile arayisimizda çok yardimci olabileceğine dair bir kisim okudum ve daha sonra çok kotu hissettiğim ve agladigim bir zamanda bu cümleyi söylediğimde birden çok büyük bir mutluluk ve huzur hissettim. Birdenbire benim kontrolum olmadan ağlamalarım durmus ve kendi kendime gülmeye baslamistim. Bu olaydan sonra inancım oluşmaya baslamisti ancak hala bazı sorunlardan geciyordum. Inancim güçlü degildi, Hristiyan gibi yasamiyordum, kliseye gitmeye utanıyordum ve nedense Hristiyan oldugumdan dolayı utanıyordum. Sanki ne yaparsam yapayım samimi bir Hristiyan olamayacakmisim gibi geliyordu.

Bir ara yurtdisinda bir programda gorevliydim ve programdaki cogu inançsız olan arkadaşıma Hristiyan oldugumu söylemeye utanmistim. Bahsettigim Hristiyan arkadaşım ile sebebini hatirlamadigim bir sebepten kavga ettik ve o da sinirini kontrol edemedi. Yatağa yattigimda Tanri ile konuşmaya calistim ve sanki antik bir varlık degil de sanki beni duyan ve dinleyen biri varmış gibi düşünmek istedim. Birden "Aynaya bak" diye bir ses duydum. Ses beynimin icinden geliyordu ve erkek sesiydi ve çok netti. Anlamadım ve aynaya baktım ama hiçbir şey yoktu. Bunu ertesi gun arkadaşıma attigimda bana su Incil ayetini yolladı "Çünkü sözün dinleyicisi olup da uygulayıcısı olmayan kişi, aynada kendi doğal yüzüne bakan kişiye benzer." Yakup 1:23 Belki de Tanri benim durumuma daha çok uyan bir şey söyleyemezdi.

Insan doğası gereği basta tesadüf oldugunu dusundum ve kendimi ses duymaya zorladigima ikna ettim. Fakat sonra bunun öyle olayamayacagina kanaat getirdim, ses çok netti ve gercekti, hayal gucumun urunu olamazdı. Hem kendimi ses duymaya zorlamış olsam "Aynaya bak" gibi random bir seyi neden duyayım? Turkiye'ye dönünce tum utangacligima ve cekingenligime ragmen kliseye gitmeye karar verdim ve su an düzenli olarak bir kliseye ve incil calışma grubuna gidiyorum ancak hala içsel catismalarim devam ediyor. Bahsettigim Hristiyan olan arkadaşım su an Turkiye'de ve evleniyoruz, sebebini bilmiyorum ama onunla kliseye gittiğimde rahat hissedemiyorum veya ona aklima takılan istediğim soruları soramiyorum. Tanrı'nın sevgisini hissettikten ve bu tecrübeleri yasadiktan sonra ona tamamen kendimi adamak istiyorum fakat kafamdaki soruları utanmadan insanlara soramıyorum. O sebeple bu forumun acilmiş olması beni mutlu ediyor.

Tanikligimi okuyan arkadaslara teşekkür ederim.
 

Ralfie

Yeni Üye
Herkese esenlik olsun, yaklaşık 4 yıldır imanlıyım. Tanrı ile tanışmam tesadüfen sahip olduğum incil ile başladı. Müjde kitaplarını okuduğumda çok etkilendim ve derinlemesine okumaya başladım. Sonrasında Kutsal Kitap edindim ve yaratılış bölümünü de okuduktan sonra aklımdaki birçok soru aslında yanıt bulmuştu. Bir kiliseye katıldım ve şu an hamdolsun bir kilise üyesiyim. Rabden daha çok öğrenmek ve ona hayatımı tam anlamıyla adamak istiyorum.

Hepinize sevgiler
 

yester

Yeni Üye
Herkese merhaba,İsa Mesih ile tanışalı 2 sene oldu bu zaman içerisinde bazen imandan düştüğüm günler oldu ama Rab'bin hep benimle birlikte olduğunu anladım ve imanım güçlendi.Önceden ateisttim dinler hakkında çok araştırma yaptım .İlk başlarda Yahudilik ilgimi çekiyordu ama İsa Mesih'in kaybolanı kurtarmaya geldiğini öğrenince Hristiyanlık'a ilgi duymaya başladım. Bir gün uyumadan önce ''İsa senin çocuğun olmak istiyorum '' dedim ve Rab olağanüstü bir şekilde rüyama girdi,o günden sonra Rab'bin sesini içimde duymaya başladım.Rab benim dualarımı kabul etti ve ondan istediğim her iyi şeyi gerçekleştirmeye başladı.Kutsal Kitap okudukça kendimde tarif edilemez bir güç hissediyorum ve hayatımı ona göre yönlendirmeye çalışıyorum.
Sevgiler ve saygılar.
 

Alexios

Yeni Üye
İyi akşamlar kardeşlerim, belki de şu anda üyeler arasında en yaşlı benim galiba. 1998 yılında hristiyan inancına ilgi duydum ama inanç olarak yönelmem, Kutsal kitabı okumam ve St. Agustine kilisesine eğitim ve ayinlere başlamam 2006 yılı eylül ayında oldu. Uzun araştırmalardan sonra Ortodoks inancının doğru inanç olduğuna inandım ve 2007 yılı ekim ayında, İstanbul Ekümenik Patrikhanesine başvurdum. Başvurumda, Patrik vekili bana "bu yaşta din değiştirilir mi, amacın nedir ?" dedi. Tabi bunu ben Türkçesinin iyi olmamasına bağladım. Başvurumdan sonra katakümen eğitimine başladım ve 2009 yılı şubat ayında vaftiz olarak İsa Mesih'in başı olduğu kilisemizin bir üyesi olarak hristiyan yaşantıma başladım. Daha sonra eşim de ortodoks hristiyan oldu, vaftiz oldu. Kilise nikahımızı da yaptık. Tanrı'mız İsa Mesihin yardımı ile hayatımın sonuna kadar devam edeceğim. Müslüman, hele hele koyu islamın yoğun olduğu bir toplumda yaşamanın, inançlarımı uygulamada çok büyük güçlükleri olduğunu biliyorum ve görüyorum.
Ülkemizdeki hristiyan inancının gelişimini, tıpkı hristiyanlığın ilk zamanlardaki gelişimine benzetiyorum.
Tanrı'mız İsa'dan tüm inançlı kardeşlerime güç vermesini, destek vermesini diliyorum.
 

Yuhanna

Yeni Üye
Esenlikler; hristiyan - ortodoks bir ailede doğduğuma rağmen 2006'ya kadar pek imanım yoktu sayılır hatta ateist olduğumu söyliyebilirim. 2006'dan sonra yaşadığım 3 mucize sonucunda tüm inançları inceledim. Hristiyanlık gerçek inanç olduğunu ve İsa Mesih'in gerçek Tanrı olduğunu anladım. Daha sonra mezhepleri inceledim ancak gene de ortodoksluğun İsa Mesihe giden en doğru yol olduğunu gördüm. Tabii bu benim için geçerlidir. Başka mezhepte olan kardeşlerim, mutlaka kendileri için en yakın olan öğretiyi seçtiklerine inanıyorum. Sevgiler
 
Tanrı ise bizi sevdiğini şununla kanıtlıyor: Biz daha günahkârken, Mesih bizim için öldü.
(Romalılar 5:8)
Online Kutsal Kitap Tevrat, Zebur ve İncil okumak için tıkla!
Üst