Kısa cevap:
hayır, bu metinden bütün peygamberlerin Tanrı olduğu ya da İsa ile aynı anlamda “Tanrı Oğlu” olduğu sonucu çıkmaz.
Yuhanna 10:33-36’da İsa, Yahudilerin kendisine “Sen insan olduğun halde Tanrı olduğunu ileri sürüyorsun” diye karşı çıktığı bir anda
Mezmur 82’yi hatırlatıyor. Orada bazı insanlara, özellikle yargı görevi verilenlere, mecazi ve temsilî bir anlamda
“ilahlar” denmiştir. İsa’nın yaptığı şey şudur:
Eğer Kutsal Yazı’da Tanrı’nın sözünü alan bazı insanlara bu şekilde hitap edilebiliyorsa,
Baba tarafından gönderilen ve kutsanan Kişi’nin “Ben Tanrı’nın Oğluyum” demesi neden küfür sayılsın?
Ama burada İsa kendisini sıradan peygamberlerle aynı seviyeye indirmiyor. Tam tersine, onların kullandığı itirazı boşa çıkarıp
kendi eşsiz kimliğini savunuyor. Çünkü Yuhanna 10’un bütünü içinde İsa:
- koyunlarını sonsuz yaşama kavuşturan,
- kimsenin elinden alamayacağı,
- Baba ile bir olan
Kişi olarak konuşuyor.
Yani metnin anlamı şu değildir:
“Bütün peygamberler de Tanrıdır”
veya
“İsa sadece diğerleri gibi sembolik olarak Tanrı oğludur.”
Daha doğru sonuç şudur:
İsa, Mezmur 82’yi kullanarak karşı tarafın suçlamasını çürütüyor; ama bunu yaparken
kendi benzersiz ve daha üstün kimliğini ortaya koyuyor. Bu pasaj, İsa’nın Tanrılığını azaltmaz; tersine, onu daha da güçlendirir.